De OnePlus Pad Go is de eerste budgettablet van het Chinese merk, dat hiermee de strijd aangaat met het aanbod van onder meer Samsung en Lenovo. De adviesprijs bedraagt 329 euro en dat is zeker niet mals – maar wat haal je daarvoor in huis? Dat bekijken we in de review.

Het is geen geheim dat de markt voor Android-tablets een beetje op z’n gat ligt. Als je er nu één zoekt, dan kom je waarschijnlijk al gauw uit op een Samsung. Maar fabrikanten als Xiaomi, Realme en Lenovo timmeren ook nog steeds hard aan de weg. OnePlus is een nieuwe speler op deze markt, die in 2023 al liet zien een prima midrange tabletervaring te kunnen aanbieden met de OnePlus Pad. Een jaar later verschijnt het budgetmodel in de vorm van de OnePlus Pad Go. Valt de betaalbare tablet op? Of kun je beter voor het aanbod van de concurrentie gaan?

Opvallen doet de OnePlus Pad Go in elk geval, met zijn Twin Mint-finish. Achterop tref je twee lagen aan. De onderste laag, gemaakt van polycarbonaat, oogt glimmend en netjes afgewerkt. Dat geeft de tablet een premium uiterlijk mee. Echter, aan de bovenkant zit een glanzende rand om een enkele camera heen, die enorm veel vettigheid vasthoudt. Dat doet echt iets af van de ervaring. Het oogt lelijk, onfris en goedkoop en dat kan niet de bedoeling zijn. Je houdt de tablet gelukkig wel comfortabel vast. Hij glijdt niet uit je handen en is met 532 gram niet al te zwaar.

Ook interessant: Review OnePlus 12R – Topsmartphone mist wat toeters en bellen

©Wesley Akkerman

Prima processor, weinig ruimte

Onder de motorkap zit de Helio G99-processor, die we eerder tegenkwamen in de Xiaomi Redmi Note 13 Pro. Dit is een prima cpu gezien de prijs, die dagelijkse taken moeiteloos aankan. Denk dan aan mails checken, teksten lezen, foto’s en video’s bekijken en zelfs een beetje gamen. Voor een deel van de games zul je de grafische kracht wat moeten terugschakelen, maar dat is niet ongewoon op dit prijsniveau. Multitasken gaat soms wel een beetje moeizaam. Dan wordt de tablet merkbaar trager en kan het zijn dat animaties wat langer op zich laten wachten.

De OnePlus Pad Go beschikt over 8 GB aan werkgeheugen en 128 GB aan interne opslagruimte. Qua werkgeheugen hebben we niets te klagen – dat is het dubbele van wat mij het minimale voor een Android-tablet achten. Maar de opslagruimte is wat karig. Gelukkig kun je wel een microSD-kaart gebruiken als uitbreiding, maar dat vergt een extra investering van de koper. We snappen – gezien de doelgroep – dat 256 GB te veel is voor deze prijs, maar dan had die wellicht wat omlaag gemoeten. Het ligt er natuurlijk ook maar net aan wat je wilt doen met de tablet.

©Wesley Akkerman

Die prijs zit een beetje in de weg

Wat de OnePlus Pad Go had kunnen helpen, is als OnePlus ook een versie zonder lte (mobiel internet) zou aanbieden. Nu kun je eigenlijk alleen het model met zowel wifi als een mobiele internetverbinding aanschaffen, waardoor de prijs hoger uitvalt.

Natuurlijk speelt de processor ook een rol in de prijs. Een favoriet op de redactie is de Lenovo Tab M11, die over een iets oudere Helio G88-processor beschikt. Die tablet kost 100 tot 150 euro minder, maar daar doen we nagenoeg dezelfde dingen mee als de Pad Go: simpele spelletjes, surfen en video's streamen.

Een groot verschil tussen de tablets is het scherm. De Pad Go heeft een display van 11,4 inch, met een resolutie van 1720 × 2408 pixels. Dat levert een pixeldichtheid op van 260 ppi (pixels per inch), en dat is redelijk scherp te noemen. De Tab M11 biedt met een display van 11 inch en een resolutie van 1200 × 1920 pixels een minder scherpe optie aan, door de ppi van 206. Het scherm op de Tab A9+ van Samsung is gelijk aan dat van Lenovo. Alle displays hebben een 90Hz-beeldverversing, terwijl de OnePlus en Lenovo een maximale helderheid van 400 nits hebben.

©Wesley Akkerman

Tegen jezelf aan kijken

De hoge resolutie en beeldverversing doen wonderen voor dit verder levendige en kleurrijke display. De tablet heeft het juiste certificaat voor het streamen van full-HD-content, maar niet de specs voor het weergeven van high dynamic range. Dat is niet vreemd, maar wel even iets waar je op moet letten. Gelukkig biedt het scherm een fijn contrast aan. Het is alleen wel zo dat je door het afwijkende schermformaat een gigantische zwarte balk ziet tijdens het kijken – en dan zit je soms ook tegen jezelf aan te kijken door de spiegeling, omdat het scherm niet heel helder ingesteld kan worden.

Sterker nog: dat gebrek aan goede helderheidsopties kan het systeem parten spelen. Wanneer je binnen zit, hoeft dit geen probleem te zijn. Maar eenmaal buiten op het balkon of in de tuin, dan merk je pas hoe het scherm weerspiegelt. Daardoor is de OnePlus Pad Go minder geschikt voor mediaconsumptie en meer voor algemeen gebruik. Maar je kunt hier dan wel weer goed digitale comics of webcontent mee lezen, aangezien pagina’s het scherm goed opvullen. Het geluid klinkt tevens vol en warm, en je kunt dialogen heel goed verstaan.

©Wesley Akkerman

Doorsparen of het hierbij laten?

Als je bereid bent om ruim honderd euro of meer uit te geven aan de OnePlus Pad Go, dan weet je in elk geval waar die euro’s naartoe gaan: meer werkgeheugen, een beter scherm, een iets betere processor en de optie overal toegang te hebben tot het internet. Als dat aspecten zijn die je belangrijk vindt, go for it. Maar goed – wellicht is de reguliere OnePlus Pad dan ook een optie, als je nog even doorspaart. Dat midrange model is voor minder dan 450 euro te koop. En in de komende maanden zal die prijs waarschijnlijk verder dalen; iets om in de gaten te houden.

En als we het nog even op de strijd tussen de Lenovo en de Pad Go houden, dan is de laatstgenoemde wel sneller met opladen. De Lenovo doet er met een oplaadvermogen van vijftien watt zo’n drie uur over om de 7000mAh-accu vol te laden, terwijl de OnePlus twee uur de tijd neemt met 33 watt voor zijn 8000mAh-batterij. De accu zelf gaat ook lekker lang mee. Bij onafgebroken gebruik, haal je de de acht uur wel. En als je hem ongebruikt op de bank laat liggen, dan kun je hem gedurende een week er af en toe bij pakken om iets op te zoeken.

©Wesley Akkerman

Jammer van Android 13

Wat dan weer een beetje tegenvalt is de Android-versie. Standaard wordt de OnePlus Pad Go geleverd met Android 13 aan boord (een anderhalve jaar oude versie, per mei 2024). Android 14 is eigenlijk gangbaar nu, terwijl Android 15 niet lang meer op zich laat wachten. Dan kun je wel drie jaar aan upgrades aanbieden, maar eigenlijk zien we dat als twee (aangezien Android 14 er gewoon al op had moeten staan). Ook zijn er vier jaar aan beveiligingsupdates. OnePlus biedt hiermee een ondermaats updatebeleid aan; maar gezien de prijs is dat te verwachten.

Verder is het wel goed om te zien dat er weinig vooraf geïnstalleerde apps aanwezig zijn. En als je wel zou willen multitasken op deze tablet, dan kun je dat snel doen door met twee vingers te vegen. Dit werkt ook zo op Oppo-apparaten; en aangezien dit goed en snel werkt, zijn we blij dat OnePlus de functie overgenomen heeft. Ook zit er onderop nog een app-balk, waar je je favoriete en recent gebruikte apps in kunt opslaan. Zo hoef je dus nooit lang te zoeken. De software is tot slot netjes, opgeruimd en over het algemeen snel (als je er niet te veel van vraagt, dan).

©Wesley Akkerman

OnePlus Pad Go kopen?

De tablet heeft twee camera’s aan boord, waar je weinig van hoeft te verwachten. Je kunt prima videobellen met de frontcamera, maar daar blijft het ook wel een beetje bij. De meeste mensen kopen in elk geval geen tablet voor de fotografie, dus het is duidelijk en begrijpelijk dat OnePlus hierop bezuinigd heeft. Dit is overigens niet OnePlus-specifiek, aangezien meerdere tabletfabrikanten hiervoor kiezen. Dit kunnen we de Pad Go dan ook nauwelijks kwalijk nemen. Maar goed, dan is het nu nog de vraag: is de OnePlus Pad Go je tijd en geld waard?

Hoewel wel qua bouw- en softwarekwaliteit weinig te klagen hebben, en ook de specificaties niet echt tegenvallen, kunnen we de tablet toch geen aanbeveling meegeven. De zaken die we hierop doen, kunnen ook op een model dat honderd euro goedkoper is. Als je dan toch bereid bent iets dieper in de buidel te tasten, en je wil per se bij OnePlus blijven, dan is de OnePlus Pad over een paar maanden wellicht een betere optie wanneer die voor een lagere prijs verkrijgbaar is. Dan is het verschil tussen de Pad en Pad Go qua prijs klein – maar de Pad is wel veel beter.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.