De OnePlus Pad Go is de eerste budgettablet van het Chinese merk, dat hiermee de strijd aangaat met het aanbod van onder meer Samsung en Lenovo. De adviesprijs bedraagt 329 euro en dat is zeker niet mals – maar wat haal je daarvoor in huis? Dat bekijken we in de review.

Het is geen geheim dat de markt voor Android-tablets een beetje op z’n gat ligt. Als je er nu één zoekt, dan kom je waarschijnlijk al gauw uit op een Samsung. Maar fabrikanten als Xiaomi, Realme en Lenovo timmeren ook nog steeds hard aan de weg. OnePlus is een nieuwe speler op deze markt, die in 2023 al liet zien een prima midrange tabletervaring te kunnen aanbieden met de OnePlus Pad. Een jaar later verschijnt het budgetmodel in de vorm van de OnePlus Pad Go. Valt de betaalbare tablet op? Of kun je beter voor het aanbod van de concurrentie gaan?

Opvallen doet de OnePlus Pad Go in elk geval, met zijn Twin Mint-finish. Achterop tref je twee lagen aan. De onderste laag, gemaakt van polycarbonaat, oogt glimmend en netjes afgewerkt. Dat geeft de tablet een premium uiterlijk mee. Echter, aan de bovenkant zit een glanzende rand om een enkele camera heen, die enorm veel vettigheid vasthoudt. Dat doet echt iets af van de ervaring. Het oogt lelijk, onfris en goedkoop en dat kan niet de bedoeling zijn. Je houdt de tablet gelukkig wel comfortabel vast. Hij glijdt niet uit je handen en is met 532 gram niet al te zwaar.

Ook interessant: Review OnePlus 12R – Topsmartphone mist wat toeters en bellen

©Wesley Akkerman

Prima processor, weinig ruimte

Onder de motorkap zit de Helio G99-processor, die we eerder tegenkwamen in de Xiaomi Redmi Note 13 Pro. Dit is een prima cpu gezien de prijs, die dagelijkse taken moeiteloos aankan. Denk dan aan mails checken, teksten lezen, foto’s en video’s bekijken en zelfs een beetje gamen. Voor een deel van de games zul je de grafische kracht wat moeten terugschakelen, maar dat is niet ongewoon op dit prijsniveau. Multitasken gaat soms wel een beetje moeizaam. Dan wordt de tablet merkbaar trager en kan het zijn dat animaties wat langer op zich laten wachten.

De OnePlus Pad Go beschikt over 8 GB aan werkgeheugen en 128 GB aan interne opslagruimte. Qua werkgeheugen hebben we niets te klagen – dat is het dubbele van wat mij het minimale voor een Android-tablet achten. Maar de opslagruimte is wat karig. Gelukkig kun je wel een microSD-kaart gebruiken als uitbreiding, maar dat vergt een extra investering van de koper. We snappen – gezien de doelgroep – dat 256 GB te veel is voor deze prijs, maar dan had die wellicht wat omlaag gemoeten. Het ligt er natuurlijk ook maar net aan wat je wilt doen met de tablet.

©Wesley Akkerman

Die prijs zit een beetje in de weg

Wat de OnePlus Pad Go had kunnen helpen, is als OnePlus ook een versie zonder lte (mobiel internet) zou aanbieden. Nu kun je eigenlijk alleen het model met zowel wifi als een mobiele internetverbinding aanschaffen, waardoor de prijs hoger uitvalt.

Natuurlijk speelt de processor ook een rol in de prijs. Een favoriet op de redactie is de Lenovo Tab M11, die over een iets oudere Helio G88-processor beschikt. Die tablet kost 100 tot 150 euro minder, maar daar doen we nagenoeg dezelfde dingen mee als de Pad Go: simpele spelletjes, surfen en video's streamen.

Een groot verschil tussen de tablets is het scherm. De Pad Go heeft een display van 11,4 inch, met een resolutie van 1720 × 2408 pixels. Dat levert een pixeldichtheid op van 260 ppi (pixels per inch), en dat is redelijk scherp te noemen. De Tab M11 biedt met een display van 11 inch en een resolutie van 1200 × 1920 pixels een minder scherpe optie aan, door de ppi van 206. Het scherm op de Tab A9+ van Samsung is gelijk aan dat van Lenovo. Alle displays hebben een 90Hz-beeldverversing, terwijl de OnePlus en Lenovo een maximale helderheid van 400 nits hebben.

©Wesley Akkerman

Tegen jezelf aan kijken

De hoge resolutie en beeldverversing doen wonderen voor dit verder levendige en kleurrijke display. De tablet heeft het juiste certificaat voor het streamen van full-HD-content, maar niet de specs voor het weergeven van high dynamic range. Dat is niet vreemd, maar wel even iets waar je op moet letten. Gelukkig biedt het scherm een fijn contrast aan. Het is alleen wel zo dat je door het afwijkende schermformaat een gigantische zwarte balk ziet tijdens het kijken – en dan zit je soms ook tegen jezelf aan te kijken door de spiegeling, omdat het scherm niet heel helder ingesteld kan worden.

Sterker nog: dat gebrek aan goede helderheidsopties kan het systeem parten spelen. Wanneer je binnen zit, hoeft dit geen probleem te zijn. Maar eenmaal buiten op het balkon of in de tuin, dan merk je pas hoe het scherm weerspiegelt. Daardoor is de OnePlus Pad Go minder geschikt voor mediaconsumptie en meer voor algemeen gebruik. Maar je kunt hier dan wel weer goed digitale comics of webcontent mee lezen, aangezien pagina’s het scherm goed opvullen. Het geluid klinkt tevens vol en warm, en je kunt dialogen heel goed verstaan.

©Wesley Akkerman

Doorsparen of het hierbij laten?

Als je bereid bent om ruim honderd euro of meer uit te geven aan de OnePlus Pad Go, dan weet je in elk geval waar die euro’s naartoe gaan: meer werkgeheugen, een beter scherm, een iets betere processor en de optie overal toegang te hebben tot het internet. Als dat aspecten zijn die je belangrijk vindt, go for it. Maar goed – wellicht is de reguliere OnePlus Pad dan ook een optie, als je nog even doorspaart. Dat midrange model is voor minder dan 450 euro te koop. En in de komende maanden zal die prijs waarschijnlijk verder dalen; iets om in de gaten te houden.

En als we het nog even op de strijd tussen de Lenovo en de Pad Go houden, dan is de laatstgenoemde wel sneller met opladen. De Lenovo doet er met een oplaadvermogen van vijftien watt zo’n drie uur over om de 7000mAh-accu vol te laden, terwijl de OnePlus twee uur de tijd neemt met 33 watt voor zijn 8000mAh-batterij. De accu zelf gaat ook lekker lang mee. Bij onafgebroken gebruik, haal je de de acht uur wel. En als je hem ongebruikt op de bank laat liggen, dan kun je hem gedurende een week er af en toe bij pakken om iets op te zoeken.

©Wesley Akkerman

Jammer van Android 13

Wat dan weer een beetje tegenvalt is de Android-versie. Standaard wordt de OnePlus Pad Go geleverd met Android 13 aan boord (een anderhalve jaar oude versie, per mei 2024). Android 14 is eigenlijk gangbaar nu, terwijl Android 15 niet lang meer op zich laat wachten. Dan kun je wel drie jaar aan upgrades aanbieden, maar eigenlijk zien we dat als twee (aangezien Android 14 er gewoon al op had moeten staan). Ook zijn er vier jaar aan beveiligingsupdates. OnePlus biedt hiermee een ondermaats updatebeleid aan; maar gezien de prijs is dat te verwachten.

Verder is het wel goed om te zien dat er weinig vooraf geïnstalleerde apps aanwezig zijn. En als je wel zou willen multitasken op deze tablet, dan kun je dat snel doen door met twee vingers te vegen. Dit werkt ook zo op Oppo-apparaten; en aangezien dit goed en snel werkt, zijn we blij dat OnePlus de functie overgenomen heeft. Ook zit er onderop nog een app-balk, waar je je favoriete en recent gebruikte apps in kunt opslaan. Zo hoef je dus nooit lang te zoeken. De software is tot slot netjes, opgeruimd en over het algemeen snel (als je er niet te veel van vraagt, dan).

©Wesley Akkerman

OnePlus Pad Go kopen?

De tablet heeft twee camera’s aan boord, waar je weinig van hoeft te verwachten. Je kunt prima videobellen met de frontcamera, maar daar blijft het ook wel een beetje bij. De meeste mensen kopen in elk geval geen tablet voor de fotografie, dus het is duidelijk en begrijpelijk dat OnePlus hierop bezuinigd heeft. Dit is overigens niet OnePlus-specifiek, aangezien meerdere tabletfabrikanten hiervoor kiezen. Dit kunnen we de Pad Go dan ook nauwelijks kwalijk nemen. Maar goed, dan is het nu nog de vraag: is de OnePlus Pad Go je tijd en geld waard?

Hoewel wel qua bouw- en softwarekwaliteit weinig te klagen hebben, en ook de specificaties niet echt tegenvallen, kunnen we de tablet toch geen aanbeveling meegeven. De zaken die we hierop doen, kunnen ook op een model dat honderd euro goedkoper is. Als je dan toch bereid bent iets dieper in de buidel te tasten, en je wil per se bij OnePlus blijven, dan is de OnePlus Pad over een paar maanden wellicht een betere optie wanneer die voor een lagere prijs verkrijgbaar is. Dan is het verschil tussen de Pad en Pad Go qua prijs klein – maar de Pad is wel veel beter.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: