De OnePlus Pad Go is de eerste budgettablet van het Chinese merk, dat hiermee de strijd aangaat met het aanbod van onder meer Samsung en Lenovo. De adviesprijs bedraagt 329 euro en dat is zeker niet mals – maar wat haal je daarvoor in huis? Dat bekijken we in de review.

Het is geen geheim dat de markt voor Android-tablets een beetje op z’n gat ligt. Als je er nu één zoekt, dan kom je waarschijnlijk al gauw uit op een Samsung. Maar fabrikanten als Xiaomi, Realme en Lenovo timmeren ook nog steeds hard aan de weg. OnePlus is een nieuwe speler op deze markt, die in 2023 al liet zien een prima midrange tabletervaring te kunnen aanbieden met de OnePlus Pad. Een jaar later verschijnt het budgetmodel in de vorm van de OnePlus Pad Go. Valt de betaalbare tablet op? Of kun je beter voor het aanbod van de concurrentie gaan?

Opvallen doet de OnePlus Pad Go in elk geval, met zijn Twin Mint-finish. Achterop tref je twee lagen aan. De onderste laag, gemaakt van polycarbonaat, oogt glimmend en netjes afgewerkt. Dat geeft de tablet een premium uiterlijk mee. Echter, aan de bovenkant zit een glanzende rand om een enkele camera heen, die enorm veel vettigheid vasthoudt. Dat doet echt iets af van de ervaring. Het oogt lelijk, onfris en goedkoop en dat kan niet de bedoeling zijn. Je houdt de tablet gelukkig wel comfortabel vast. Hij glijdt niet uit je handen en is met 532 gram niet al te zwaar.

Ook interessant: Review OnePlus 12R – Topsmartphone mist wat toeters en bellen

©Wesley Akkerman

Prima processor, weinig ruimte

Onder de motorkap zit de Helio G99-processor, die we eerder tegenkwamen in de Xiaomi Redmi Note 13 Pro. Dit is een prima cpu gezien de prijs, die dagelijkse taken moeiteloos aankan. Denk dan aan mails checken, teksten lezen, foto’s en video’s bekijken en zelfs een beetje gamen. Voor een deel van de games zul je de grafische kracht wat moeten terugschakelen, maar dat is niet ongewoon op dit prijsniveau. Multitasken gaat soms wel een beetje moeizaam. Dan wordt de tablet merkbaar trager en kan het zijn dat animaties wat langer op zich laten wachten.

De OnePlus Pad Go beschikt over 8 GB aan werkgeheugen en 128 GB aan interne opslagruimte. Qua werkgeheugen hebben we niets te klagen – dat is het dubbele van wat mij het minimale voor een Android-tablet achten. Maar de opslagruimte is wat karig. Gelukkig kun je wel een microSD-kaart gebruiken als uitbreiding, maar dat vergt een extra investering van de koper. We snappen – gezien de doelgroep – dat 256 GB te veel is voor deze prijs, maar dan had die wellicht wat omlaag gemoeten. Het ligt er natuurlijk ook maar net aan wat je wilt doen met de tablet.

©Wesley Akkerman

Die prijs zit een beetje in de weg

Wat de OnePlus Pad Go had kunnen helpen, is als OnePlus ook een versie zonder lte (mobiel internet) zou aanbieden. Nu kun je eigenlijk alleen het model met zowel wifi als een mobiele internetverbinding aanschaffen, waardoor de prijs hoger uitvalt.

Natuurlijk speelt de processor ook een rol in de prijs. Een favoriet op de redactie is de Lenovo Tab M11, die over een iets oudere Helio G88-processor beschikt. Die tablet kost 100 tot 150 euro minder, maar daar doen we nagenoeg dezelfde dingen mee als de Pad Go: simpele spelletjes, surfen en video's streamen.

Een groot verschil tussen de tablets is het scherm. De Pad Go heeft een display van 11,4 inch, met een resolutie van 1720 × 2408 pixels. Dat levert een pixeldichtheid op van 260 ppi (pixels per inch), en dat is redelijk scherp te noemen. De Tab M11 biedt met een display van 11 inch en een resolutie van 1200 × 1920 pixels een minder scherpe optie aan, door de ppi van 206. Het scherm op de Tab A9+ van Samsung is gelijk aan dat van Lenovo. Alle displays hebben een 90Hz-beeldverversing, terwijl de OnePlus en Lenovo een maximale helderheid van 400 nits hebben.

©Wesley Akkerman

Tegen jezelf aan kijken

De hoge resolutie en beeldverversing doen wonderen voor dit verder levendige en kleurrijke display. De tablet heeft het juiste certificaat voor het streamen van full-HD-content, maar niet de specs voor het weergeven van high dynamic range. Dat is niet vreemd, maar wel even iets waar je op moet letten. Gelukkig biedt het scherm een fijn contrast aan. Het is alleen wel zo dat je door het afwijkende schermformaat een gigantische zwarte balk ziet tijdens het kijken – en dan zit je soms ook tegen jezelf aan te kijken door de spiegeling, omdat het scherm niet heel helder ingesteld kan worden.

Sterker nog: dat gebrek aan goede helderheidsopties kan het systeem parten spelen. Wanneer je binnen zit, hoeft dit geen probleem te zijn. Maar eenmaal buiten op het balkon of in de tuin, dan merk je pas hoe het scherm weerspiegelt. Daardoor is de OnePlus Pad Go minder geschikt voor mediaconsumptie en meer voor algemeen gebruik. Maar je kunt hier dan wel weer goed digitale comics of webcontent mee lezen, aangezien pagina’s het scherm goed opvullen. Het geluid klinkt tevens vol en warm, en je kunt dialogen heel goed verstaan.

©Wesley Akkerman

Doorsparen of het hierbij laten?

Als je bereid bent om ruim honderd euro of meer uit te geven aan de OnePlus Pad Go, dan weet je in elk geval waar die euro’s naartoe gaan: meer werkgeheugen, een beter scherm, een iets betere processor en de optie overal toegang te hebben tot het internet. Als dat aspecten zijn die je belangrijk vindt, go for it. Maar goed – wellicht is de reguliere OnePlus Pad dan ook een optie, als je nog even doorspaart. Dat midrange model is voor minder dan 450 euro te koop. En in de komende maanden zal die prijs waarschijnlijk verder dalen; iets om in de gaten te houden.

En als we het nog even op de strijd tussen de Lenovo en de Pad Go houden, dan is de laatstgenoemde wel sneller met opladen. De Lenovo doet er met een oplaadvermogen van vijftien watt zo’n drie uur over om de 7000mAh-accu vol te laden, terwijl de OnePlus twee uur de tijd neemt met 33 watt voor zijn 8000mAh-batterij. De accu zelf gaat ook lekker lang mee. Bij onafgebroken gebruik, haal je de de acht uur wel. En als je hem ongebruikt op de bank laat liggen, dan kun je hem gedurende een week er af en toe bij pakken om iets op te zoeken.

©Wesley Akkerman

Jammer van Android 13

Wat dan weer een beetje tegenvalt is de Android-versie. Standaard wordt de OnePlus Pad Go geleverd met Android 13 aan boord (een anderhalve jaar oude versie, per mei 2024). Android 14 is eigenlijk gangbaar nu, terwijl Android 15 niet lang meer op zich laat wachten. Dan kun je wel drie jaar aan upgrades aanbieden, maar eigenlijk zien we dat als twee (aangezien Android 14 er gewoon al op had moeten staan). Ook zijn er vier jaar aan beveiligingsupdates. OnePlus biedt hiermee een ondermaats updatebeleid aan; maar gezien de prijs is dat te verwachten.

Verder is het wel goed om te zien dat er weinig vooraf geïnstalleerde apps aanwezig zijn. En als je wel zou willen multitasken op deze tablet, dan kun je dat snel doen door met twee vingers te vegen. Dit werkt ook zo op Oppo-apparaten; en aangezien dit goed en snel werkt, zijn we blij dat OnePlus de functie overgenomen heeft. Ook zit er onderop nog een app-balk, waar je je favoriete en recent gebruikte apps in kunt opslaan. Zo hoef je dus nooit lang te zoeken. De software is tot slot netjes, opgeruimd en over het algemeen snel (als je er niet te veel van vraagt, dan).

©Wesley Akkerman

OnePlus Pad Go kopen?

De tablet heeft twee camera’s aan boord, waar je weinig van hoeft te verwachten. Je kunt prima videobellen met de frontcamera, maar daar blijft het ook wel een beetje bij. De meeste mensen kopen in elk geval geen tablet voor de fotografie, dus het is duidelijk en begrijpelijk dat OnePlus hierop bezuinigd heeft. Dit is overigens niet OnePlus-specifiek, aangezien meerdere tabletfabrikanten hiervoor kiezen. Dit kunnen we de Pad Go dan ook nauwelijks kwalijk nemen. Maar goed, dan is het nu nog de vraag: is de OnePlus Pad Go je tijd en geld waard?

Hoewel wel qua bouw- en softwarekwaliteit weinig te klagen hebben, en ook de specificaties niet echt tegenvallen, kunnen we de tablet toch geen aanbeveling meegeven. De zaken die we hierop doen, kunnen ook op een model dat honderd euro goedkoper is. Als je dan toch bereid bent iets dieper in de buidel te tasten, en je wil per se bij OnePlus blijven, dan is de OnePlus Pad over een paar maanden wellicht een betere optie wanneer die voor een lagere prijs verkrijgbaar is. Dan is het verschil tussen de Pad en Pad Go qua prijs klein – maar de Pad is wel veel beter.

SSD's zijn snel, stil en energiezuinig, maar ze vragen om een iets andere aanpak dan klassieke harde schijven. Windows 11 biedt heel wat instellingen die de prestaties en levensduur van je SSD beïnvloeden. Met deze tips ontdek je welke functies je beter inschakelt, uitschakelt of controleert, zodat je SSD jarenlang betrouwbaar blijft werken.

Solid state drives (SSD) zijn tegenwoordig de standaardopslag in laptops en pc's. Maar ze werken fundamenteel anders dan traditionele harde schijven. Ze gebruiken geheugencellen in plaats van roterende platen, wat enorme snelheidsvoordelen biedt, maar ook specifieke aandacht vraagt voor schrijfbewerkingen, caching en systeeminstellingen. Met enkele gerichte optimalisaties haal je maximale prestaties uit de SSD en verleng je de levensduur. 

Schakel Snel opstarten uit

Snel opstarten is bedoeld om het opstartproces te versnellen, maar de tijdwinst die je hiermee boekt op een SSD is verwaarloosbaar. De functie slaat de kern van het systeem, inclusief essentiële stuurprogramma's, op de schijf op in de toestand waarin je de vorige sessie hebt afgesloten. Daardoor lijkt het systeem sneller te starten, maar eigenlijk hervat het deels de vorige sessie. Snel opstarten kan er ook voor zorgen dat bepaalde updates niet worden geïnstalleerd, omdat de computer niet echt volledig afsluit. Wanneer je deze optie uitschakelt, start het systeem altijd volledig opnieuw op, wat stabieler werkt en problemen voorkomt. Om Snel opstarten uit te schakelen, typ je in de zoekbalk Configuratiescherm en open je Systeem en beveiliging. Klik op Energiebeheer.

Kies in de linkerkolom Het gedrag van de aan/uit-knoppen bepalen. Wanneer je dit venster voor de eerste keer opent dan zal het selectievakje grijs staan, waardoor je niets kunt wijzigen. In dat geval moet je eerst klikken op de optie Instellingen wijzigen die momenteel niet beschikbaar zijn.

Controleer regelmatig op firmware-updates

Firmware-updates kunnen de prestaties van je SSD optimaliseren en de levensduur verlengen. Ze verlopen wel iets complexer dan gewone software-updates, omdat elke fabrikant zijn eigen methode heeft om de firmware bij te werken. Ga daarom altijd naar de officiële website van de fabrikant van de SSD en volg zorgvuldig de instructies.

Een handig hulpmiddel is CrystalDiskInfo. Deze gratis tool toont gedetailleerde informatie over de schijf, waaronder de firmwareversie. Zo kun je snel zien of er een update beschikbaar is. Heeft Windows ondertussen nieuwe stuurprogramma's gedownload maar nog niet geïnstalleerd, dan kun je die toepassen via Apparaatbeheer. Klik met de rechtermuisknop op het Startmenu en kies Apparaatbeheer. Vouw Schijfstations uit. Klik met de rechtermuisknop op je SSD en kies Stuurprogramma bijwerken.

Controleer de S.M.A.R.T.-status

Met tools zoals CrystalDiskInfo zie hoe gezond de SSD is. Van elke harde schijf krijg je bovenaan heel wat informatie: de gezondheidstoestand, het volume, het type schijf, de temperatuur, de interface, het aantal keren dat de schijf is opgestart en het aantal bedrijfsuren dat dit stukje elektronica al meedraait. Het programma toont bovendien het merk en het serienummer van de schijf. Die informatie kan van pas komen als er sprake is van garantie. Daaronder lees je of de schijf de S.M.A.R.T.-technologie ondersteunt en of TRIM actief is. Daarnaast zie je nog een aantal technische parameters die vooral voor specialisten interessant zijn. Wanneer alle indicatoren blauw zijn, kun je op beide oren slapen. Fouten die in het geel verschijnen, zullen mettertijd verergeren. Wanneer bijvoorbeeld het onderdeel Media en Data Integriteit Fouten geel wordt gemarkeerd, is het tijd om een back-up te maken en de schijf te vervangen.

Alle informatie en de status van je SSD via CrystalDiskInfo.

Laat voldoende vrije ruimte over

Een SSD bestaat uit geheugencellen waarin data wordt opgeslagen. Die cellen slijten telkens wanneer ernaar wordt geschreven. Zonder bescherming zouden sommige cellen, zoals diegene waarop vaak systeemdata wordt geschreven, veel sneller verslijten dan andere. Daarom zit diep in de ingebouwde controllerchip van de SSD, een ingebouwde functie die zorgt dat alle geheugencellen evenwichtig worden aangesproken, zodat de schijf gelijkmatig slijt en betrouwbaar blijft. Wear leveling verdeelt de schrijfbewerkingen gelijkmatig over alle cellen, maar deze technologie heeft ruimte nodig om goed te kunnen werken. Als de schijf bijna vol is, kan de controller minder efficiënt herschikken en dan slijten bepaalde cellen sneller. Probeer slechts 75% van de SSD te gebruiken voor opslag en laat de overige 25% vrij om de schijf snel te houden. Dit zal de duurzaamheid op de lange termijn ook vergroten. Er zijn verschillende manieren om opslagruimte vrij te maken in Windows 11. Ga naar Instellingen / Systeem / Opslag en schakel Opslaginzicht in. Of gebruik Schijfopruiming om tijdelijke en ongewenste bestanden te verwijderen.

Controleer TRIM

TRIM is essentieel om een SSD gezond en snel te houden. Wanneer je in Windows een bestand verwijdert, markeert het besturingssysteem die ruimte als beschikbaar, maar de SSD weet dat niet vanzelf. Voor de SSD lijkt het alsof de data nog steeds aanwezig zijn.

TRIM vertelt de SSD welke gegevens echt verwijderd zijn, zodat de schijf intern kan opruimen en die ruimte klaar kan maken voor nieuwe schrijfbewerkingen. In Windows 11 is TRIM standaard ingeschakeld, maar het is een kleine moeite om dit even te controleren. Open de Opdrachtprompt als administrator. Dan typ je fsutil behavior query DisableDeleteNotify. Krijg je als resultaat DisableDeleteNotify = 0 dan is TRIM ingeschakeld. Zie je daarentegen DisableDeleteNotify = 1 dan is TRIM uitgeschakeld. Om TRIM in dat geval te activeren, typ je fsutil behavior set DisableDeleteNotify 0 en druk je op Enter.

Laat de ingebouwde defragmentatie ingeschakeld

In de begindagen van SSD's waren deze schijven minder duurzaam dan nu. Daarom werd destijds afgeraden om te defragmenteren. Het leverde geen snelheidswinst op en kon zelfs schadelijk zijn, omdat het onnodig veel lees- en schrijfbewerkingen veroorzaakte. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, kunnen SSD's nog steeds in beperkte mate fragmenteren. Met de huidige technologie is de ingebouwde defragmentatie-optie in Windows 11 toch een veilig en nuttig hulpmiddel om de schijf gezond te houden. Tijdens deze optimalisatie voert het systeem ook automatisch een TRIM-opdracht uit, zoals in de vorige tip werd uitgelegd. Laat de ingebouwde optimalisatie dus gewoon ingeschakeld. Zoek op Stations defragmenteren en optimaliseren. Selecteer dee SSD en klik op Optimaliseren. Controleer via Instellingen wijzigen of Geplande optimalisatie is ingeschakeld. De meeste experts raden een wekelijks schema aan om dit te doen. Gebruik liever geen defragmentatietools van derden. Veel van die tools beweren dat ze de SSD versnellen, maar in de praktijk doen ze vaak niets of voeren ze overbodige schrijfopdrachten uit.

Stel de energiemodus in op Beste prestaties

Wanneer je computer een tijdje inactief is geweest, kun je vooral bij een laptop merken dat hij in het begin traag reageert. Dat komt doordat Windows standaard de energie-instellingen aanpast om stroom te besparen. Door de energiemodus op Beste prestaties te zetten in plaats van op Beste energie-efficiëntie, kun je die vertraging elimineren en de snelheid merkbaar verhogen. Druk op Win+I om Instellingen te openen. Ga dan naar Systeem / Aan/uit en accu. Vouw het menu Energiemodus open en kies bij zowel Aangesloten op netstroom als Op batterijstroom de optie Beste prestaties.

Indexering uitschakelen, ja of nee?

Windows indexeert standaard de bestanden om sneller te kunnen zoeken. Daarvoor maakt het systeem een catalogus van alle bestanden op de schijf. Bij oudere, trage harde schijven had dit een merkbare invloed op de prestaties, omdat de schijf voortdurend kleine stukjes data moest lezen en schrijven. Op een SSD liggen de zaken anders. De toegangstijden zijn extreem kort en de kleine schrijfbewerkingen van de indexering zijn verwaarloosbaar op vlak van snelheid en levensduur. Alleen in uitzonderlijke gevallen kan het zinvol zijn de indexering uit te schakelen, bijvoorbeeld op een lichte pc met weinig RAM of op oudere hardware, of als je zelden zoekt via Verkenner of het Startmenu. In alle andere gevallen laat je de functie beter aan, of beperk je de indexering tot specifieke mappen, zoals Documenten. Op deze manier beperk je de indexering. Druk op Win+S en typ Indexeringsopties. Klik op het resultaat Indexeringsopties. Selecteer Wijzigen om te zien welke locaties worden geïndexeerd. Haal de vinkjes weg bij overbodige mappen en laat alleen Documenten (of andere gewenste mappen) geselecteerd.

Wil je de indexering volledig uitschakelen dan open je Verkenner en klik je in het linkerdeelvenster op Deze pc. Klik met de rechtermuisknop op het Windows-station (meestal C:). Kies Eigenschappen en onder het tabblad Algemeen verwijder je het vinkje bij De inhoud en eigenschappen van bestanden op dit station mogen worden geïndexeerd. Klik op Toepassen om de wijziging op te slaan.

Zet de slaapstand (hibernate) uit als je die niet gebruikt

Wanneer de slaapstand is ingeschakeld, schrijft je Windows 11-pc bij het afsluiten grote hoeveelheden gegevens naar de SSD. Het bestand hiberfil.sys, dat Windows hiervoor aanmaakt, kan tientallen gigabytes groot zijn. Gebruik je de slaapstand nooit, dan kun je die beter uitschakelen. Zo bespaar je schijfruimte en verminder je onnodige schrijfbewerkingen, wat de levensduur van de SSD ten goede komt. De slaapstand is bedoeld om je snel te laten hervatten waar je was gebleven, maar dat voordeel weegt niet altijd op tegen de extra belasting van de SSD. Om de slaapstand uit te schakelen, typ je Opdrachtprompt in het zoekvak en kies je Als administrator uitvoeren. Bevestig met Ja in de prompt van het Gebruikersaccountbeheer. Typ vervolgens het commando: powercfg /hibernate off en druk op Enter. Wil je later de slaapstand opnieuw activeren, gebruik dan hetzelfde commando met on in plaats van off: powercfg /hibernate on.

Schrijfcache inschakelen

De schrijfcache is een tijdelijk buffergeheugen (meestal RAM) waarin Windows en de SSD-controller gegevens eerst opslaan voordat ze fysiek naar de NAND-cellen van de SSD worden geschreven. Dat heeft twee voordelen. Het verhoogt de snelheid, omdat meerdere kleine schrijfbewerkingen worden samengevoegd tot één grotere, efficiëntere operatie, én het verlengt de levensduur van de SSD doordat er minder vaak hoeft te worden geschreven. Het enige risico is dat je bij stroomuitval of een plotselinge systeemcrash gegevens kunt verliezen als de data in de cache nog niet naar de SSD zijn weggeschreven. Bij laptops met een batterij is dat risico klein, maar bij desktops zonder noodvoeding (UPS) kan het wel voorkomen. Om de schrijfcache in te schakelen open je via het zoekvak Apparaatbeheer. Vouw Schijfstations open en dubbelklik op je SSD.

Open het tabblad Beleidsregels. Zorg dat de optie Schrijfcache op het apparaat inschakelen is aangevinkt. Dit bevordert zowel de prestaties als de duurzaamheid. Laat de optie Leegmaken van Windows-schrijfcachebuffer op apparaat uitschakelen uitgeschakeld, tenzij je zeker weet dat je computer beschermd is tegen stroomuitval (bijvoorbeeld met een noodstroomvoeding).

Laat het wisselbestand ingeschakeld

Sommige bronnen raden aan om het wisselbestand (pagefile.sys) voor de SSD uit te schakelen, omdat dit het aantal schrijfbewerkingen zou verhogen en zo de levensduur zou verkorten. In de praktijk is dat niet meer relevant. Moderne SSD’s kunnen enorme hoeveelheden schrijfcycli aan, gemeten in TBW (terabytes written). Het wisselbestand wordt door Windows zeer spaarzaam gebruikt, alleen wanneer het RAM tijdelijk tekortschiet. Bovendien gaat het meestal om kleine, tijdelijke blokken die continu worden overschreven. Zelfs bij intensief gebruik kom je met een SSD van 300 TBW pas na vele jaren in de buurt van de slijtagegrens. Een systeem met 16 GB RAM en normaal gebruik schrijft hoogstens enkele gigabytes per dag naar het wisselbestand. Zelfs bij 10 GB per dag is dat slechts 3,6 TB per jaar. Dat is nog geen 2% van de levensduur van een doorsnee SSD van 500 TBW. Laat het wisselbestand dus gewoon ingeschakeld. Zonder pagefile loop je kans op instabiliteit of "Out of memory"-fouten, en sommige programma's (zoals Photoshop, Premiere of CAD-software) vereisen het zelfs.

Laat het virtueel geheugen in de Systeemeigenschappen gewoon ingeschakeld.

De belofte is duidelijk: sneller op temperatuur, krokanter van buiten, malser van binnen. Met de Easy Fry Infrared zet Tefal als eerste bekende fabrikant infraroodtechnologie in bij een airfryer. De warmte van boven zorgt voor snelle opwarming; het klassieke element onderin zou garant moeten staan voor gelijkmatiger garing. ID test deze noviteit uit.

Wat is er écht nieuw?

Airfryers zijn er in allerlei uitvoeringen. Eén bakmand, twee, naast elkaar, boven elkaar, met stoom, zonder stoom. De meeste modellen zijn varianten op een eerder model met net een extra toevoeging of snufje. Tefal kwam recent met iets wat wel nieuw te noemen is, en dat is de combinatie van hitte via een element en hitte via infraroodlampen. De IR-straling komt van boven, de hitte van het metalen element van onderen. Samen zouden ze moeten zorgen voor enerzijds snelle opwarming en anderzijds gelijkmatige garing. Infraroodlampen kun je kennen vanuit warmtelampen of sauna's. Ze verwarmen vooral het oppervlak waarop ze schijnen. Zou dit een slimme combinatie zijn?

©Tefal

Formaat, bouw en mand: 7 liter

Eerst wat praktische informatie. De Tefal Easy Fry Infrared is een apparaat van 27,9 × 31,3 × 42,1 cm (B/H/D). Hij weegt iets meer dan 5 kilo en heeft een snoer van 1,20 meter. De bakmand trek je in zijn geheel uit het apparaat, onderin zit een verwijderbaar roostertje voor luchtcirculatie. De inhoud van de mand is 7 liter en je zou er 1,5 kilo aan eten in kunnen bereiden. Dat is theorie, in de praktijk werken lagere hoeveelheden beter - maar dit geldt voor elke airfryer. Bovenop zitten de aan-uitknop, twee tiptoetsen voor tijd en temperatuur, toetsen voor de voorkeuzeprogramma's en een extra knop voor een extra crispy finish (daarover verderop meer).

Wat meteen opvalt, is de grote bakmand. Die biedt ruim plaats aan bijvoorbeeld vier kaiserbroodjes of een royale hoeveelheid groenten om te grillen. De bak is rechthoekig, en het rooster onderin zorgt voor een kleine verhoging. Je etenswaren liggen niet direct op de bodem van de mand maar iets erboven; dit is nodig voor de circulatie van lucht.

©Saskia van Weert

Kijkvenster met led: handig meekijken of gimmick?

Opvallend is het transparante kijkvenster boven de lade. Hierdoor zie je de inhoud van de mand liggen en kun je de garing in de gaten houden. Dat werkt goed, en is ook handig om bij te houden of je je eten al moet omdraaien.

©Tefal

Bediening en programma's: snel kiezen, extra crispy-knop

De bediening wijst zichzelf, zeker na doornemen van de gebruiksaanwijzing. Je kiest zelf een combinatie van tijd en temperatuur, of een van de voorkeuzeprogramma's. Standaard start het apparaat in de stand Airfryer. De andere opties zijn roosteren, grillen, toasten, opwarmen, bakken, dehydrateren, en tot slot knapperige finish (crispy finish). Dit laatste is een leuk snufje. Je voegt deze optie met een druk op de knop toe aan een gekozen programma en de bereidingstijd wordt uitgebreid met 2 minuten extra op 230 graden. Speciaal bedoeld voor eten dat je extra krokant wilt hebben.

De voorkeuzeprogramma's zijn instellingen met een vastgestelde tijd en temperatuur. Zo start Airfryen met 190 graden en 10 minuten. Zowel tijd als temperatuur pas je eventueel aan voordat de bereiding start, en tijdens de bereiding gaat dat ook prima. Het programma om te drogen (dehydrate) heeft een vaste temperatuur van 70 graden, dit kun je niet zelf aanpassen. Je start het programma met de startknop. Als je tussentijds de bak opent om je eten op te schudden of om te keren, pauzeert het programma. Het gaat automatisch verder als je de bak weer sluit.

©Tefal

Merkbaar sneller zonder voorverwarmen

De airfryer is opvallend stil en ook het piepje als het eten klaar is, is bescheiden. Prettig, want airfryers maken vaak best een hoop herrie. Na einde van het programma staat de machine in stand by-stand. Na een minuut of vijf piept hij nog eens. Het doel daarvan is ons onduidelijk. Om ongewenste geluiden te voorkomen, is het aan te raden na gebruik de stekker uit het stopcontact te halen.

Prestaties: van kip en friet tot broodjes en groente

Dan de prestaties. Die zijn zonder meer goed. In enkele weken tijd is er van alles in deze airfryer bereid. Van kippendijen tot frites en snacks, van groenten tot aan afbakbroodjes. Voorverwarmen is niet nodig, want de airfryer is zeer snel warm. De resultaten zijn meer dan uitstekend en het eten is ook daadwerkelijk sneller klaar dan in eerder geteste machines. Reken op een tijdsbesparing van zo'n 20 procent. Dit hangt natuurlijk af van wat je precies maakt en hoeveel, maar gerechten waren in de testperiode eigenlijk altijd sneller klaar dan vooraf verwacht.

Na bereiding haal je je eten met een siliconen tang uit de bak. In de gebruiksaanwijzing staat dat je de bak niet ondersteboven mag houden om eten in een schaal te kieperen, vanwege eventuele hete olie of heet vocht dat zich onder het rooster verzamelt. Een nuttig advies, zeker voor de bereiding van vlees, maar bij iets als broodjes afbakken natuurlijk wat overbodig.

Schoonmaken: vaatwasser kan, maar let op inbranden

Zowel de bak als het uitneembare rooster kan na gebruik en afkoelen in de vaatwasser. Wat betreft schoonmaken komt eigenlijk het enige (relatieve) nadeel aan het licht. Beide onderdelen bakken snel aan. Al na enkele keren ontstonden er zwarte aanbaksels op het rooster en in de bakmand. Deze zijn gelukkig met bbq-reiniger wel weg te krijgen uit de mand, maar het is wel een aandachtspunt. Ook de behuizing, het gedeelte waar de mand op staat in de airfryer, vertoont al wat zwarte inbrandplekken die niet weg te poetsen zijn.

©Saskia van Weert

Duurzaamheid & onderhoud

Let verder op met spetterend eten. Als vetspetters vanaf de binnenzijde tegen het transparante venster komen, zijn deze niet meer te verwijderen. Het venster is namelijk niet los te halen. Op de lange termijn kunnen we ons voorstellen dat er daardoor vlekken ontstaan, waardoor je minder zicht hebt op je voedsel.

©Tefal

Conclusie

De Easy Fry Infrared doet precies wat Tefal belooft: hij is razendsnel op temperatuur en levert mooi krokante resultaten met een sappige binnenkant. In de praktijk win je echt tijd, zonder te hoeven voorverwarmen, en de stille werking en het kijkvenster maken 'even tussendoor checken' prettig. De ruime 7-liter mand is fijn voor gezinnen of grotere porties, en de extra crispy-knop is een bruikbare bonus voor wie nét wat meer bite wil.

Daar staat tegenover dat dit een apparaat is dat aandacht vraagt bij schoonmaken. De mand en het rooster kunnen relatief snel inbranden, en vetspetters tegen het niet-losneembare kijkvenster zijn lastig of niet te verwijderen, iets om rekening mee te houden als je veel vette gerechten maakt.

Kortom: zoek je vooral snelheid, krokant resultaat en een ruime bak met handig zicht op de voortgang, dan is de Tefal Easy Fry Infrared een sterke keuze.