Er zijn weinig besturingssystemen die zo fijn werken als macOS, maar tegelijkertijd zijn er ook weinig computers zo duur als een Mac. Je kunt Marktplaats afstruinen naar een tweedehandsje, maar wij hebben een beter idee: bouw je eigen Mac, ofwel een Hackintosh!

Officieel kan macOS alleen worden geïnstalleerd op computers die zijn gemaakt door Apple. De techgigant heeft beperkingen ingesteld voor gebruik van het besturingssysteem om te verzekeren dat je hiervoor de juiste hardware in je bezit hebt. Maar hobbyisten steken daar al jarenlang een stokje voor. Met de juiste software, hardware en veel geduld kun je een zogeheten Hackintosh bouwen.

Het bouwen van een Hackintosh is een lang traject. Bij het volgen van deze gids heb je in elk geval een oude Mac nodig, plus specifieke hardware waarmee je de Hackintosh bouwt. Een usb-stick of een ander opslagmedium om het besturingssysteem op te zetten, is ook een must. Deze moet minstens 8 gigabyte groot zijn. Daarnaast adviseren we je om er alleen aan te beginnen als je voldoende tijd hebt, met een pc die best een paar keer geformatteerd mag worden als er iets fout gaat. Het bouwen van een Hackintosh is complex en foutgevoelig werk, dus de kans is groot dat je een paar keer opnieuw moet beginnen.

Het is mogelijk om macOS op een Hackintosh te installeren, maar mag dat zomaar? Heel strikt gezien: vermoedelijk niet. Apple heeft het auteursrecht op macOS, en in de algemene voorwaarden staat vermeld dat alleen Macs het besturingssysteem mogen draaien.

Maar in de praktijk heeft Apple nooit extreme maatregelen tegen Hackintoshes genomen. Er lijkt een soort gedoogbeleid te bestaan: alleen fanatieke hobbyisten knutselen een Hackintosh in elkaar, waardoor de impact op Apples omzet minimaal is. Bovendien worden al deze computerbouwers wel in het ecosysteem van Apple gezogen. Ze kopen Mac-apps en nemen abonnementen op iCloud.

Die gedoogconstructie is ook de reden waarom Hackintoshers vaak kritisch zijn op commerciële clubs. Op fora wordt vaak hatelijk gereageerd op mensen die Hackintosh-computers bouwen en met winst verkopen, omdat ze bang zijn dat Apple hierdoor van gedachten zal veranderen. Het advies luidt dus: als je een Hackintosh bouwt, doe het voor jezelf en voor de lol.

Welke hardware nodig?

De lijst met ondersteunde hardware is inmiddels zo groot dat we lang niet alles in dit artikel kunnen benoemen. Het is daarom verstandig om online lijsten op te zoeken en op basis daarvan je Hackintosh samen te stellen. Er zijn inmiddels meerdere sites waar deze hardware staat opgesomd, waaronder de Hackintosh-fansite.

We kunnen wel een paar basisrichtlijnen geven die helpen bij het selecteren van hardware of waarmee je kunt kijken of jouw huidige pc wellicht al de juiste hardware bevat. Ten eerste: het moederbord is het gevoeligste onderdeel in je set-up. Voor een Hackintosh heb je er eentje nodig van Asus of Gigabyte. Daarnaast heb je altijd een Intel-processor nodig, simpelweg omdat Macs daar inmiddels al jarenlang gebruik van maken. Een andere processor werkt niet, omdat macOS hier simpelweg niet mee om kan gaan.

©PXimport

Wat videokaarten betreft zul je het met het assortiment van AMD moeten doen. Lange tijd was Nvidia de aangewezen videokaartenboer voor Hackintoshes, omdat Apple zijn kaarten in oude Mac Pro’s gebruikte en er dus actuele drivers voor werden gemaakt. Maar in de afgelopen jaren is Apple overgestapt op AMD. Sinds macOS Mojave in 2018 worden de Nvidia-drivers niet meer bijgewerkt. Wie een oude Geforce-kaart heeft, is daarom genoodzaakt om macOS High Sierra te draaien.

Bij andere onderdelen, zoals het werkgeheugen en de voeding, steekt het allemaal wat minder nauw. Het is hoe dan ook verstandig om te controleren of de door jou gewilde onderdelen op de lijst van ondersteunde opties staan. Zo niet, dan kun je wellicht beter iets anders uitkiezen.

Wil je ook Windows draaien op je Hackintosh? Dat kan, maar dan raden we aan om een extra opslagmedium te kopen, zoals een tweede ssd. Hoewel Windows en macOS in theorie elkaars opslagmedia kunnen gebruiken, is dit zoveel gedoe dat we dit niet adviseren. Je kunt macOS dan beter draaien op de ene ssd, terwijl Windows op de andere draait.

Vanille versusTonymacx86

Heb je eenmaal al je hardware in elkaar geklikt, dan is het tijd om macOS te installeren. Op het moment zijn hier twee bekende methoden voor: de Vanilla-methode en de Tonymacx86-methode. Bij de Vanilla-methode is een hoop handwerk vereist, maar wordt macOS compleet op jouw pc afgestemd. Tonymacx86 heeft een makkelijk programma om je installatiestick mee te maken, maar kopieert ook bestanden mee die je helemaal niet nodig hebt, waardoor je Mac meteen al volstaat met nutteloze software.

Daarnaast speelt er ook een ethisch dilemma tussen de twee installatiemethoden. De software van Tonymacx86 bevatte lange tijd code afkomstig van software gemaakt door andere Hackintosh-hobbyisten, zonder dat hier toestemming voor was gevraagd. Voor veel bouwers een reden om die software te boycotten.

We kiezen in dit geval voor de Vanilla-methode, zodat je aan het einde van je bouwtraject alle kleine details van je Hackintosh begrijpt. We beginnen bij het installeren van de Hackintosh op een oude Mac van Apple zelf, waarop we het besturingssysteem downloaden, aanpassen voor je Hackintosh en op een usb-stick zetten.

Eventjes in Terminal

Je kunt macOS rechtstreeks uit de Mac App Store downloaden. Zoek simpelweg naar de laatste versie van de software. Druk op de downloadknop en wacht tot het bestand is gedownload.

Hierna sluit je een usb-stick aan op je Mac. Open de Terminal-app en tik het commando diskutil list. Je krijgt een lijst te zien met alle aangesloten opslagmedia. Zoek in de lijst het nummer van je aangesloten usb-stick op en voer dit commando in:

Vervang hierbij # met het nummer van je stick. Deze wordt nu geformatteerd naar het juiste formaat voor de macOS-installatie.

Om macOS op de usb-stick te zetten, hoef je alleen nog maar dit commando uit te voeren:

Heb je een oudere of nieuwere versie van macOS, dan moet je de bestandsnaam hiervan in het commando aanpassen. Het kan even duren voordat de usb-stick klaar is.

©PXimport

Kext-bestanden en Clover installeren

De stick die je hebt gemaakt kan macOS op een gewone Mac installeren. Maar wij willen natuurlijk nog het nodige aanpassen, zodat hij met een Hackintosh werkt. Daarvoor moeten we een paar extra bestanden downloaden. We beginnen met de benodigde kext-bestanden. Dit zijn speciale drivers waarmee jouw Hackintosh-onderdelen ineens met macOS kunnen communiceren. Het belangrijkst is de VirtualSMC, die macOS verbindt met het moederbord van je computer.

Daarna hebben we kext-bestanden nodig die zijn afgestemd op jouw Hackintosh. Op hackintosher.com staat een lijst van alle actuele kext-bestanden, met daarnaast de onderdelen waarvoor je ze nodig hebt. Je mag FakeSMC op deze pagina negeren: wij gebruiken voor hetzelfde doel VirtualSMC. Sprokkel de kext-bestanden voor jouw huidige moederbord, usb-poorten, videokaart en andere onderdelen bij elkaar en verzamel ze in een mapje. Die gaan we straks gebruiken.

Download vervolgens de Clover-app. Hiermee gaan we de usb-stick aanpassen voor je Hackintosh en alle verzamelde kext-bestanden hierin verwerken. Zodra je Clover opstart, word je stapsgewijs langs alle opties geleid. Selecteer de usb-stick in kwestie en pas bij Installation Type een paar opties aan om je usb-stick te optimaliseren.

©PXimport

Hier vinken we Install Clover for UEFI booting only en Install Clover to the ESP aan. Onder de kop UEFI Drivers klikken we op AptioMemoryFix en HFSPlus. Ook ApfsDriverLoader kan worden geactiveerd. Hierna kun je de installatie voortzetten en afwachten.

Na afloop verschijnt er een nieuwe partitie voor de usb-stick op je desktop, genaamd EFI. Hierin staan de nodige bestanden die bij de Hackintosh-installatie worden gebruikt, en dit is ook de plek waar we onze verzamelde kext-bestanden gaan plaatsen. Ga naar EFI / CLOVER / kexts / Other en plak hier alle bestanden. Je hoeft hier alleen de .kext-bestanden neer te zetten. Extra bestandjes die wellicht zijn meegeleverd kunnen weg.

In de kexts-map staan ook submappen voor specifieke versies van macOS, maar daar hoef je de bestanden niet in te zetten. Deze zijn enkel bedoeld voor zeer specifieke drivers die alleen met een enkele versie van macOS werken. Dat is zelden het geval en ook nog eens onhandig. Bestanden in die mappen werken namelijk niet als je in de toekomst macOS bijwerkt.

Clover Configurator

We zijn bijna klaar om te installeren, maar eerst passen we nog een paar kleine dingen aan. Download de Clover Configurator. Met dit programma kun je een configuratiebestand inladen dat je vindt op de eerder gemaakte usb-partitie. In de Clover Configurator open je het bestand op /Volumes/EFI/EFI/CLOVER/config.plist. De opties die je hier aanpast, bepalen hoe jouw specifieke hardware tijdens en na de installatie met de Mac praat.

De opties die je hier activeert, zijn afhankelijk van de door jou gekochte processor. Er zijn vijf generaties aan Intel-chips om rekening mee te houden: Ivy Bridge, Haswell, Skylake, Kaby Lake of Coffee Lake. Op de verpakking van je processor staat meestal welke variant jij in huis hebt.

Op hackintosh.gitbook.io staat een lijst van alle aanpassingen die nodig zijn voor jouw processor. Dat zijn er in veel gevallen tientallen. Zie je door de bomen het bos niet meer? Dan kun je op die site ook de tekst uit het configuratiebestand voor jouw processor kopiëren. Plak de tekst vervolgens met een tekstverwerker in het config.plist-bestand.

©PXimport

Bios aanpassen

Je usb-stick is af en dat betekent dat je eindelijk je vers gebouwde Hackintosh erbij kunt pakken. Voordat we beginnen met installeren, stellen we eerst de bios-firmware van je moederbord in. Op deze manier kan de computer de installatie goed uitvoeren en weet hij ook hoe hij achteraf correct opstart.

Druk bij het opstarten van je computer op de juiste knop om in de instellingen terecht te komen. Meestal is dat de F12- of de Del-knop van je toetsenbord. De locatie van de juiste instellingen verschilt per moederbord, maar de namen zijn haast altijd hetzelfde.

Reset je bios meteen naar de fabrieksinstellingen. Vaak is dat met de optie Load Optimized Default. Dan weten we zeker dat hij is ingesteld zoals we vooraf willen. Zoek daarna de Secure Boot Mode-optie en schakel die uit. Doe hetzelfde met CFG-Lock, VT-d, Max CPUID Value Limit en CSM. De opties XHCI Handoff, Execute Disable BIT /XD en HPET kun je vervolgens aanzetten.

Bij OS Type kies je voor Other. Op die manier voorkom je dat geoptimaliseerde instellingen voor Windows of Linux worden geladen. Schakel de optie voor de Serial Port-uit, zodat macOS daar straks niet ongewild naar zoekt. Tot slot zet je de HPET-modus op 64 bit en de SATA-modus op AHCI.

Missen er opties bij jouw moederbord? Het beste is dan vaak om te googelen naar hoe ze wellicht in jouw geval heten. En soms zijn ze simpelweg niet aanwezig of nodig. Zolang je een ondersteund Hackintosh-moederbord hebt, moet het uiteindelijk wel werken.

MacOS installeren

Je hebt een usb-stick en een goed afgestemd bios. Nu hoef je alleen nog maar de usb-stick in de computer te steken en op een toetsenbordknop te drukken om zelf te kunnen kiezen met welk opslagmedium je computer opstart. Vaak is dat F8. Je krijgt het installatiescherm van macOS te zien, net zoals op een gewone Mac. Open het menu boven in het schijfhulpprogramma en zoek de harde schijf of ssd van je Hackintosh op in de lijst. Druk op de wisknop en kies vervolgens voor Partitioneer. Kies als schijftype voor Mac OS Extended (Journaled). Je opslagmedium wordt klaargestoomd om met macOS te werken.

Zodra je het Schijfhulpprogramma afsluit, word je teruggeleid naar het installatiescherm. Daar kun je nu jouw schijf als doel kiezen. Loop de stappen door om macOS naar eigen smaak aan te passen en wacht tot de installatie van start gaat. Tijdens dit proces zal je Hackintosh mogelijk een paar keer opnieuw opstarten.

©PXimport

Kom je na het herstarten uit op een zwart scherm? Mogelijk start je pc dan al op via de harde schijf, terwijl de installatiestick zijn werk nog niet heeft afgemaakt. Probeer in dat geval bij het herstarten nog eens het opstartvolume aan te passen door bijvoorbeeld op F8 te drukken.

Achteraf moet je de standaard opstartschijf van je Hackintosh veranderen naar een nieuwe partitie, genaamd UEFI: Clover Boot Loader. Hierop staat in feite één klein programmaatje, waarmee je computer naar de aangepaste versie van macOS wordt geleid.

Troubleshooten

Heb je alle stappen in deze gids opgevolgd, dan zou je Hackintosh na de installatie helemaal af moeten zijn. Bij het aanzetten van de computer krijg je Clover te zien, van waaruit je de juiste schijf kunt aanklikken om naar macOS te gaan. Daar kun je alle stappen doorlopen zoals je ook op een gewone Mac zou doen.

Maar het verloopt zelden zo vlekkeloos. Elke Hackintosh is net iets anders, waardoor een verkeerd aangeklikt vinkje er al snel voor kan zorgen dat er iets misloopt. De eerste problemen kunnen opdoemen tijdens het installatieproces. Loopt je Hackintosh vast of krijg je foutmeldingen te zien? Dan dien je vermoedelijk de Clover Configurator er weer bij pakken.

Steek de usb-stick weer in de Mac die je eerder gebruikte. Vermoedelijk verschijnt de EFI-partitie niet meer automatisch op je desktop. Deze kun je in beeld toveren door de EFI Mounter te downloaden en de stappen op het scherm te volgen.

Zie je de map weer, dan kun je met Clover Configurator het config.plist-bestand openen. Hier kun je kleine aanpassingen in aanbrengen om de installatie beter op je Mac toe te passen. Eerst gaan we naar het tabblad Boot en zetten onder Arguments de tekst -v neer. Die letter staat voor verbose en zorgt ervoor dat het standaard installatiebalkje verdwijnt. In plaats daarvan krijg je een scherm vol technische teksten te zien, die vertellen hoe de macOS-installatie ervoor staat.

©PXimport

Haal de usb-stick uit de Mac en steek hem weer in de Hackintosh om het traject opnieuw te beginnen. Wacht tot de installatie weer misgaat of vastloopt en kijk wat voor teksten er in beeld staan. Zie je foutmeldingen? Of blijft hij bij een bepaalde regel hangen? Dan is dit waar je probleem vermoedelijk zit. Zoek op Google naar het woord Hackintosh plus de door jou gespotte foutregel om te zien hoe anderen dit probleem hebben opgelost.

Bovenstaande kan een monnikenwerk zijn. Vaak adviseren mensen om een vinkje in de Clover Configurator aan of uit te zetten, waarna je het gehele traject opnieuw kunt proberen. Soms helpt dat, maar soms ook niet. Dit is de reden waarom je beter een langere tijd kunt uitrekken om je Hackintosh te bouwen en waarom dit klusje vooral is weggelegd voor geduldige hobbyisten. Maar we vertrouwen erop dat je met verloop van tijd de oplossing vindt.

Verkeerde kext-bestanden

Heb je na het installeren van macOS nog problemen, dan is dit vermoedelijk te wijten aan de door jou geselecteerde kext-bestanden. Gelukkig kun je dit nu zelf proberen op te lossen vanaf de Hackintosh. Download de hierboven genoemde EFI Mounter en gebruik deze om je kext-map op te sporen. Die is als het goed is identiek aan die op de usb-stick. Werken je usb-poorten niet? Dan kun je een andere kext voor usb-drivers proberen. Geen geluid? Dan ligt dat aan een audio-kext of aan een kext die te maken heeft met je moederbord.

Je kunt op je Hackintosh ook de Clover Configurator installeren, zodat je dit bestand na installatie nog verder kunt tweaken. Op die manier kun je kleine aanpassingen maken om mogelijke problemen op te lossen. Start je Hackintosh de hele tijd opnieuw op als hij moet afsluiten? Dan kun je een vinkje zetten bij FixShutdown onder het ACPI-tabblad. Met bovenstaande methodes moet je op termijn alle kinderziektes van je Hackintosh kunnen wegwerken.

MacOS updaten

Goed, het is even een klusje. Maar dan heb je er ook lang plezier van. Toch? Hoe zit het eigenlijk met updates? Tot nu toe heeft Apple nog nooit serieuze maatregelen tegen Hackintosh-software genomen. Beveiligingsupdates en grote nieuwe versies van macOS werken nagenoeg altijd. En dat betekent dus ook dat je kunt updaten.

Maar het is altijd verstandig om even te wachten tot de meer fanatieke Hackintoshers de sprong hebben gewaagd. Vooral grote updates vereisen vaak een aantal wijzigingen aan je kext-bestanden via Clover Configurator. Die oplossingen verschijnen meestal na een paar dagen op Hackintosh-websites.

Tekst: Bastiaan Vroegop

Haperende streams en trage downloads op zolder zijn grote ergernissen in veel huishoudens. Om dat op te lossen twijfelen veel mensen tussen een krachtiger router of een set powerline-adapters. In dit artikel leggen we precies uit wanneer je voor welke oplossing moet kiezen, zodat je geen geld verspilt aan de verkeerde apparatuur.

Voordat je naar de winkel rent: je moet eerst begrijpen wat er precies misgaat met je verbinding. Wifi-problemen kun je doorgaans opdelen in twee categorieën: een gebrek aan bereik of een gebrek aan capaciteit. Bij een gebrek aan bereik komt het signaal simpelweg niet ver genoeg, bijvoorbeeld omdat dikke betonnen muren of plafonds het signaal blokkeren. Je hebt dan op zolder één streepje bereik of zelfs helemaal geen verbinding. Bij een gebrek aan capaciteit is het signaal wel sterk, maar is de router niet krachtig genoeg om alle data te verwerken. Dat merk je als het internet traag wordt zodra iedereen thuis tegelijk online is. Het onderscheid tussen deze twee oorzaken bepaalt of je een router of een powerline-adapter nodig hebt.

Wanneer is een nieuwe router de oplossing?

De router is het hart van je thuisnetwerk en regelt al het verkeer. Vaak gebruiken mensen het standaardmodem dat ze van hun internetprovider hebben gekregen, maar deze apparaten blinken zelden uit in prestaties. Een losse, hoogwaardige router kopen is de beste keuze wanneer je merkt dat de verbinding in de buurt van het modem al niet optimaal is of wanneer je regelmatig met veel apparaten tegelijk online bent.

Als je in de woonkamer zit en de verbinding hapert zodra de kids op hun tablets zitten, is je huidige router waarschijnlijk niet krachtig genoeg om al die gelijktijdige datastromen te verwerken. Een moderne router met ondersteuning voor wifi 6 kan veel meer apparaten tegelijk bedienen en zorgt voor een hogere, stabielere snelheid op de verdieping waar hij staat.

©Andrii

Internet via het stopcontact met powerline

Een powerline-adapter, ook wel homeplug genoemd, werkt volgens een totaal ander principe. Dit systeem maakt gebruik van het bestaande stroomnet in huis om het internetsignaal te verplaatsen. Je stopt één adapter in het stopcontact bij je router en de tweede adapter in een stopcontact op de plek waar je internet nodig hebt, bijvoorbeeld op zolder of in het tuinhuis.

Dit is de ideale oplossing wanneer het wifi-signaal door dikke betonnen muren of plafonds moet dringen. Waar wifi-golven afketsen op gewapend beton, stuurt de powerline het signaal simpelweg via de koperdraden in de muur naar boven. Dat maakt powerline-adapters uitermate geschikt voor specifieke 'dode zones' die te ver weg liggen voor het bereik van een gewone router.

Stabiliteit versus snelheid

Bij de keuze tussen deze twee speelt ook het gebruiksdoel een rol. Powerline-adapters zijn vaak de favoriete keuze voor gamers of mensen die thuiswerken op een vaste pc. De reden hiervoor is dat de tweede adapter vaak beschikt over een netwerkafsluiting, waardoor je je computer met een kabel kunt aansluiten. Een bekabelde verbinding via powerline is doorgaans stabieler en heeft een lagere vertraging (ping) dan wifi, wat cruciaal is bij online gamen. Een nadeel is wel dat de snelheid van powerline afhankelijk is van de kwaliteit van je stroomnet. Oude bedrading of zware apparaten zoals een wasmachine kunnen storing veroorzaken, waardoor de snelheid soms fluctueert. Een high-end router biedt daarentegen vaak een hogere topsnelheid, maar is dus gevoeliger voor afstand en obstakels.

De opkomst van mesh-systemen

Tegenwoordig is er een hybride oplossing die de traditionele router steeds vaker vervangt: Multiroom Wifi of Mesh. Dit zijn feitelijk meerdere routers die met elkaar communiceren. Als je een groot huis hebt en overal perfecte wifi wilt zonder kabels te trekken, is dit vaak een betere, maar ook duurdere oplossing dan een simpele powerline-set. Kies je echter voor een budgetvriendelijke oplossing om snel internet op één specifieke, lastig bereikbare kamer te krijgen, dan wint de powerline-adapter het vaak op prijs-kwaliteitverhouding. Is je doel echter om de algehele snelheid en capaciteit in de woonkamer en keuken te verbeteren, investeer dan in een goede router.

Maak jij tijdens een welverdiende vakantie talloze video’s? Met VSDC Free Video Editor giet je de leukste fragmenten in een gelikte film. Dankzij het gebruik van mooie overgangen en fraaie effecten oogt het resultaat zeer professioneel. Het kost je bovendien geen cent, want je installeert deze zeer uitgebreide videobewerker gratis op een Windows-computer.

Tegenwoordig liggen er best wat goede gratis videobewerkers voor het oprapen. Zeker wanneer je geen torenhoge eisen aan de videomontage stelt, heb je niet per se een betaald programma als Adobe Premiere Elements of Magix Video Deluxe nodig. Zo krijg je met het gebruiksvriendelijke VSDC Free Video Editor al een heleboel voor elkaar. In tegenstelling tot diverse gratis alternatieven voegt dit programma geen lelijk watermerk toe aan jouw film. Deze freeware heeft daarnaast een verrassend uitgebreide gereedschapskist.

Videobewerker installeren

VSDC Free Video Editor heeft relatief lage systeemeisen. Zeker voor video’s tot een resolutie van 1920 × 1080 pixels heb je geen supersnelle pc of laptop nodig. Wil je haarscherpe 4K-video’s bewerken? In dat geval adviseren de makers een systeem met 8 of 16 GB werkgeheugen. Daarnaast is een krachtige processor met meerdere rekenkernen geen overbodige luxe.

Particulieren mogen VSDC Free Video Editor voor nop installeren. Ga naar de site via www.kwikr.nl/vsdc en download het installatiebestand. Je hebt keuze tussen de 32bit- en 64bit-versie. De meeste computers kunnen met de 64bit-versie uit de voeten. Dubbelklik op het gedownloade exe-bestand en doorloop de stappen van de installatie. 

Nieuw project starten

Zodra je de videobewerker voor de eerste keer opstart, verschijnt er een pop-upvenster met een aanbeveling voor de betaalde Pro-versie (zie kader). Je klikt dat via het kruisje weg. Laat de ietwat drukke gebruikersomgeving even op je inwerken. Het beginscherm toont diverse instructies voor geavanceerde bewerkingen. Laat die als beginnende gebruiker links liggen. Je kunt wel alvast even de tabbladen doornemen, want die herbergen verschillende bruikbare functies.

Je gaat nu eerst een nieuw (video)project starten. Klik op het tabblad Projects en daarna op New project. Er verschijnt een nieuw venster waarin je diverse instellingen voor de videomontage kunt bepalen. Het belangrijkste is de waarde achter Resolution. Voor een scherp beeld en soepele montage laat je de huidige waarde van 1920 × 1080 pixels (16:9) staan. Filmt jouw smartphone of videocamera in een hogere resolutie, dan kun je een andere waarde overwegen. Laat de overige opties ongewijzigd. Je typt achter Project title een relevante projectnaam en kiest onderaan voor Blank project. Bevestig tot slot met Finish.

Video’s toevoegen

Nu ga je met het zojuist aangemaakte videoproject aan de slag. Merk op dat het tabblad Editor is geopend. Je zit nu dus in de videobewerker. Zoals je ziet, zijn er flink wat opties beschikbaar. Laat je hierdoor niet afschrikken, want we nemen de basisfuncties stap voor stap met je door.

Je dient eerst relevante videoclips aan het programma toe te voegen. Gunstig is dat VSDC Free Video Editor alle bekende beeldformaten ondersteunt. Klik bovenaan in de werkbalk op Add object / Video en navigeer naar de map met de bestanden. Je selecteert één of meer video’s, waarna je bevestigt met Openen / OK. Wanneer je minimaal twee fragmenten toevoegt, kies je Add to layer.

De videoclips verschijnen allemaal in de tijdlijn onderaan het venster. Deze tijdlijn is belangrijk, want die bepaalt welke momenten er in de uiteindelijke film terechtkomen. Verder kun je hieraan bijvoorbeeld ook titels, overgangen, speciale effecten en audiotracks toevoegen. Vind je de tijdlijn te klein? Je kunt dit onderdeel eenvoudig vergroten. Zweef onder Layer 1 op de scheidslijn totdat er een dubbele pijl verschijnt. Beweeg de muis nu met ingedrukte muisknop omlaag. In VSDC Free Video Editor pas je op soortgelijke wijze de grootte van alle deelvensters aan. Kortom, richt op die manier het bewerkvenster naar eigen wens in.

Volgorde clips wijzigen

Waarschijnlijk heb je een bepaalde volgorde voor de videoclips in gedachten. Geen probleem, want je kunt de clips op de tijdlijn verplaatsen. Sleep het beoogde fragment met ingedrukte muisknop één laag omlaag. De overgebleven video’s schuif je daarna naar links of rechts. Creëer op die manier een ‘gat’ en sleep het fragment ernaartoe. Het is belangrijk dat er geen loze ruimtes op de tijdlijn achterblijven. Anders zie je namelijk zwart beeld.

Scènes inkorten

Vanzelfsprekend wil je alleen boeiende scènes in de film tonen. Saaie passages snijd je daarom resoluut weg. Dat doe je door een videoclip in te korten. Gebruik hiervoor wederom de tijdlijn. Selecteer een fragment en beweeg de rode schuifregelaar naar deze clip. Het bijbehorende beeld verschijnt nu in de voorbeeldweergave. Vind je dit beeld te klein? Klik dan helemaal rechtsonder in het programma op het kleine plusteken. Je past daarmee het zoomniveau aan. Klik nu onder de voorbeeldweergave op de rode afspeelknop (PijltjeRechts) om de video te starten. Begint of eindigt het saaie gedeelte? Via dezelfde rode knop (twee verticale streepjes) pauzeer je de video.

Inkorten is vrij eenvoudig. Een geselecteerde videoclip heeft op de tijdlijn aan weerszijden twee piepkleine vierkanten. Klik daarop en houd de muisknop ingedrukt. Beweeg de muis nu naar links of rechts tot de rode schuifregelaar. Laat de muisknop als laatste los. Het fragment is nu een kopje kleiner gemaakt! 

Fragmenten splitsen

Je kunt een lang fragment ook in twee (of meer) delen opsplitsen. Dat is nuttig wanneer je deze videootjes op verschillende momenten in de film wilt tonen. Selecteer in de tijdlijn een videoclip en bepaal met de rode schuifregelaar een geschikt ‘splitmoment’. Overigens kun je met de mediaknoppen onder de voorbeeldweergave dit moment heel precies bepalen. Spoel bijvoorbeeld een seconde voor- of achteruit. Het is zelfs mogelijk om een video frame voor frame door te nemen. Staat de rode schuifregelaar exact op de goede plek? Klik dan in de werkbalk boven de tijdlijn op het pictogram met de twee rode haakjes. Je ziet vervolgens twee aparte clips.

Roteren en bijsnijden

Soms is het noodzakelijk om een video negentig graden te roteren, omdat het beeld in VSDC Free Video Editor is gedraaid. Gelukkig herstel je deze ‘fout’ simpel. Je selecteert in de tijdlijn de juiste video en klikt helemaal bovenaan bij de sectie Tools op het pictogram met de gebogen pijl. De video draait meteen.

Staat er een ongewenst persoon, lelijk logo of storend object in beeld? Gooi de videoclip dan nog niet weg! Je kunt het fragment namelijk nog bijsnijden. Beslis welk deel van de video je wilt gebruiken en gooi het overtollige beeldmateriaal weg. Je klikt met de rechtermuisknop op een videoclip in de tijdlijn en kiest Crop tools / Custom region. Bepaal in het nieuwe venster welk deel uit beeld moet verdwijnen. Je regelt dat door de zwarte vierkantjes aan de randen van de voorbeeldweergave te verslepen. Tevreden? Met OK voer je de actie definitief uit.

Nuttig om te weten is dat je met deze functie de oorspronkelijke resolutie verkleint. Zeker wanneer je de uiteindelijke film op een grote televisie of pc-monitor bekijkt, zie je mogelijk korrelige beelden. Snijd daarom liever niet te veel beeldmateriaal weg.

Video-effecten

Wie dat wil, gaat in deze videobewerker helemaal los met speciale effecten. Klik maar eens bovenaan in de werkbalk op Video effects. Er verschijnt een uitgebreid menu. Voordat je iets uitkiest, selecteer je eerst een clip op de tijdlijn. Via Quick styles pas je heel makkelijk een effect toe, omdat hiervoor geen extra instellingen zijn vereist. Laat de video bijvoorbeeld op een gedateerde film uit de jaren ‘70 lijken of pas automatisch de contrastwaarden aan.

Wil je zelf meer invloed op in hoeverre het programma een video-effect toepast? Bij veel filters stel je naar eigen inzicht de intensiteit in. Bekijk hiervoor de mogelijkheden via Video effects / Adjustments. Zo wijzig je onder andere de kleurverzadiging en helderheid. Daarnaast kun je ook een stijlvol sepia- of zwart-wit-effect op de video loslaten. Zodra je eenmaal iets hebt gekozen, pas je in het deelvenster Properties window aan de rechterkant de waarden aan. Als je dit deelvenster niet ziet, klik je achtereenvolgens op het tabblad View en Properties. Tot slot zijn ook de video-effecten binnen de rubrieken Filters en Nature de moeite waard. Spijt van een bepaalde keuze? Met de sneltoets Ctrl+Z maak je de laatste handeling weer ongedaan. Experimenteer er dus lustig op los!

Overgangen

Tijdens de montage van een video ontkom je eigenlijk niet aan het gebruik van overgangen. Doe je dat niet, dan lopen de fragmenten nogal abrupt in elkaar over. Dat is onprettig voor de kijker. Met een overgang wordt een nieuwe videoclip op subtiele wijze geïntroduceerd.

Klik in de tijdlijn op de videoclip waarbij je aan het einde een overgang wilt toevoegen. Je opent zo nodig eerst het tabblad Editor en navigeert daarna naar Video effects / Transitions. Probeer nu één van de beschikbare overgangen uit. Zo laat je het oude fragment bijvoorbeeld in vlammen opgaan (Paper burn) of in scherven uit elkaar vallen (Shattered glass). Kies een overgang en controleer in het pop-upvenster of de optie To the end of scene is geselecteerd. Klik op OK.

Merk op dat er op de tijdlijn een verse laag met de gekozen overgang verschijnt. Klik op de rode afspeelknop onder de videoweergave om de overgang te bekijken. Je past in het eigenschappenvenster aan de rechterkant diverse zaken aan, waaronder de tijdsduur en transparantie.

Geluid

De audiokwaliteit van zelfgeschoten video’s is vaak matig. Stond er toentertijd tijdens de opname een stevig briesje, dan hoor je waarschijnlijk voornamelijk windgeruis. Zet het geluid van dergelijke videoclips daarom gewoon uit. Klik in de tijdlijn op een fragment om de bijbehorende eigenschappen aan de rechterkant te tonen. Verschijnt dat niet, dan klik je op View / Properties. Je scrolt zo nodig een stukje omlaag totdat je de optie Audio track tegenkomt. Klik achter Track 1 op het kleine pijltje en kies Don’t use audio.

Je kunt eventueel zelf audio aan de videomontage toevoegen, zoals achtergrondmuziek of een voice-over. Klik zo nodig op het tabblad Editor en kies Add object / Audio. Je selecteert nu pakweg een mp3-, wma-, wav- of flac-bestand op de computer. Via Openen / OK belandt de audiotrack als nieuwe laag op de tijdlijn. Kies een geschikte plek en pas diverse eigenschappen in het Properties window desgewenst aan. Denk hierbij onder meer aan de snelheid en het volumeniveau.

Film opslaan

Deze workshop is slechts een bescheiden introductie van VSDC Free Video Editor. Je kunt namelijk nog veel meer met deze veelzijdige videobewerker doen. Ga er dus vooral ook zelf mee stoeien. Ben je eenmaal klaar, dan sla je het resultaat op. Je kunt de film daarna op verschillende schermen bewonderen.

Klik in de werkbalk op het tabblad Export project en speel zekerheidshalve de volledige videomontage nog eens af. Ben je helemaal tevreden, dan geef je in de werkbalk het gewenste videoformaat aan. Kies bijvoorbeeld voor mp4, mkv, mov, flv of mts. Het is ook mogelijk om de film op een dvd te branden. Wijzig via Change name zo nodig de bestandsnaam en opslaglocatie. Je bevestigt bovenaan ten slotte met Export project / Continue.