Iedereen met een iPhone, iPad of iPod touch die iOS 9 draait, kan updaten naar iOS 10. Deze nieuwe versie van het mobiele besturingssysteem is op het eerste gezicht bijna een kopie van zijn voorganger. We schreven op MacWorld al eerder over nieuwe functies in iOS 10. Maar er zijn ook wat handige functies die Apple goed verborgen weet te houden... Daarom geven wij je 10 iOS 10-tips die je vast nog niet allemaal kende.

01 Automatisch telefoonnummers opzoeken

In iOS 10 kan je iPhone-gegevens uit de Mail-app gebruiken om een suggestie te geven wanneer een onbekend nummer je belt. Als het onbekende nummer overeenkomt met een telefoonnummer in bijvoorbeeld iemands handtekening onderaan een mailtje, vertelt je iPhone nu dat je waarschijnlijk door diegene wordt gebeld.

02 Zoeken in Instellingen

©PXimport

Iets aanpassen in de Instellingen op je iPhone, iPad of iPod Touch was altijd een heel gedoe. Om bijvoorbeeld je locatie aan of uit te zetten moest je vier keer een menu door.

Nu je door instellingen kunt zoeken wordt dit een stuk eenvoudiger. Dit doe je door de app Instellingen te openen en over je scherm naar beneden te slepen.

Typ snel een trefwoord en je ziet meteen gerelateerde instellingen, zonder door menu's te hoeven zoeken.

03 Zoeken in apps

Door op je home scherm naar beneden te vegen, open je de zoekfunctie. Dit bestond al in iOS 8, maar is met de laatste twee updates een stuk handiger geworden. Je kunt nu niet alleen in apps van Apple zoeken, maar ook in apps van andere ontwikkelaars die je hebt gedownload uit de App Store. Apps als Dropbox en Outlook zijn al geüpdatet om deze functie te ondersteunen, en dit zullen er steeds meer worden.

04 Energiebesparingsmodus

Als je aan het eind van de dag nog een paar procent batterij in je iPhone hebt, maar je hebt je telefoon nog even nodig, wil je je batterij zoveel mogelijk sparen. Dit kon altijd al door bijvoorbeeld wifi of bluetooth uit te zetten. Nu heeft Apple een energiebesparingsmodus ingebouwd. Je iPhone zal automatisch vragen of je deze modus aan wilt zetten als je batterij onder twintig procent komt. Je kunt het ook handmatig aanzetten (Instellingen > Batterij > Energiebesparingsmodus). Deze modus schakelt bijvoorbeeld animaties gedeeltelijk uit, iets wat eerder niet mogelijk was. Volgens Apple kun je zo een uur langer je iPhone gebruiken.

05 Batterijverbruik

Een andere handige functie met betrekking tot je batterij is dat je nu in kunt zien welke apps veel batterij verbruiken.

Dit kun je vinden bij Instellingen > Batterij. Sommige apps draaien op de achtergrond, ook al gebruik je ze op dat moment niet.

Zo kan WhatsApp op de achtergrond nieuwe berichten downloaden, wat veel batterij kan verbruiken.

©PXimport

06 WiFi Assistent

Dat je verbinding kunt maken met een wifi-netwerk, betekent niet dat het een snelle verbinding is. Je iPhone herkent nu of het wifi-netwerk sneller is dan je mobiele netwerk. Als dit niet het geval is, zal je iPhone geen verbinding maken. Zo weet je zeker dat je altijd de snelst mogelijke verbinding gebruikt. Hier hoef je zelf geen handelingen voor te verrichten, de functie staat standaard aan.

07 Capslock-toetsenbord

Sinds iOS 9 verandert je toetsenbord tussen hoofdletters en kleine letters. Als je een hoofdletter gaat typen, zie je alleen maar hoofdletters op je toetsenbord staan. Daarna verandert je toetsenbord automatisch de hoofdletters in kleine letters. Dit kan voor sommige gebruikers even wennen zijn, dus laat Apple je het oude toetsenbord uit iOS 8 alsnog gebruiken. Dit toetsenbord laat altijd hoofdletters zien, ook al typ je deze niet. Dit kan door sommigen als beter leesbaar worden ervaren. Je stelt dit in bij Instellingen > Algemeen > Toegankelijkheid > Toetsenbord. Hier kun je Toon kleine letters in- en uitschakelen.

©PXimport

©PXimport

08 Start snel muziek en podcasts

Wanneer je een hoofdtelefoon in je iPhone, iPad of iPod Touch plugt, verschijnt er op je vergrendelscherm een klein icoontje in de hoek linksonder. iOS 10 begrijpt dat je een hoofdtelefoon hebt ingeplugd, en geeft automatisch een suggestie voor een app die je nu kunt openen. Luister je veel muziek, dan kun je vanaf je vergrendelscherm meteen de Muziek-app openen. Deze functie werkt ook bij andere muziek- en podcast apps zoals Spotify en Overcast.

09 Raise to wake

Een van de handige nieuwe functies in iOS 10 is de mogelijkheid om even te spieken in het vergrendelingsscherm van je iPhone, om te kijken of je nieuwe berichten hebt, enzovoort, zonder dat je een knop hoeft in te drukken. Op veel Android-telefoons bestond de functie allang, maar nu kun je hem ook op je iPhone gebruiken. Zodra je je iPhone oppakt van het bureau of uit je broekzak of tas tovert en ernaar kijkt, zal het scherm automatisch inschakelen om je de notificaties te laten zien. Je hoeft daar dus niet meer voor op een knop te drukken. Superhandig! Overigens is het ook weer makkelijk uit te zetten als je er niet zo erg aan kunt wennen. Dat kan via Instellingen > Beeldscherm en helderheid en dan het schuifknopje bij Til op om te activeren.

10 Unlocken zoals in iOS 9

Niet alles in iOS 10 is perfect. Zo is het behoorlijk wennen dat het niet langer meer mogelijk is om je iPhone te unlocken door een vinger op de sensor te leggen. Je moet nu op de knop drukken. Dat is gelukkig eenvoudig te verhelpen. Ga hiervoor naar Instellingen en druk op Algemeen / Toegankelijkheid. Vervolgens zoek je naar de optie Thuisknop (ongeveer in het midden). Wanneer je hierop drukt zie je onderin de optie Plaats vinger om te openen. Zet deze schakelaar op Aan, en voortaan ontgrendel je je iPhone weer precies zoals je dat deed voordat iOS 10 je dwong om het anders te doen.

©PXimport

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.