Je nieuws haal je toch gewoon van Facebook? Dat kan, maar dit zorgt wel voor een eenzijdig beeld van de wereld. Een nieuws-aggregator kan je helpen een gebalanceerd nieuwsoverzicht te geven. We laten je de 5 beste nieuws-apps zien.

News360

Standaard heeft News360 een paar nieuwsfeeds voor je geselecteerd. Wil je je persoonlijke nieuwsoverzicht maken, veeg dan naar links en kies voor Set up your home feed. Tik op één van de labels of zoek zelf naar een thema door op het vergrootglas te tikken. Sluit af door voor Start reading te kiezen.

Je leest een artikel door erop te tikken. Wil je een artikel markeren en later lezen, dan veeg je naar boven en tik je op het gele icoontje. Je kunt artikelen waarderen door ze een groen duimpje omhoog of een rood duimpje naar beneden mee te geven. De app leert van jouw voorkeuren en past de berichten aan op de artikelen die jij waardeert met een groen duimpje.

©PXimport

©PXimport

Squid

Waar News360 focust op Engelstalige artikelen, is Squid gericht op de Nederlandse markt. Ook hier kies je onderwerpen waar jij nieuwsberichten over wilt ontvangen. Je kunt altijd je voorkeuren aanpassen door op het plusje bovenin te tikken en vinkjes achter thema’s aan of uit te zetten.

Squid haalt zijn artikelen van bekende Nederlandse sites als NOS, NU.nl en Joop, maar afhankelijk van je voorkeuren lees je ook artikelen van sites als FHM, Dutch Cowboys en DJ Mag. Bovenin veeg je naar links om alleen nieuwsberichten over bepaalde thema’s in te zien.

©PXimport

©PXimport

Newsify

Newsify is een ietwat ouderwets ogende aggregator, maar heeft het grote voordeel ten opzichte van de voorgaande opties dat je zelf kunt bepalen welke nieuwsbronnen je wilt lezen. Geen zin in Foxnews, maar wel graag nieuws van de BBC lezen? Geen probleem.

Tik op het plusje en kies een thema. Vervolgens zie je alle mogelijke RSS-feeds van websites die de app aanbiedt. Tik op het plusje achter een blog en geef eventueel een map aan waar de RSS-feed moet worden opgeslagen.

Wil je een nieuwe map aanmaken, tik dan op Add to New Folder. Het voordeel hiervan is dat je zelf de controle hebt over welke blogs in welke thema-map moeten komen.

©PXimport

©PXimport

SmartNews

SmartNews werkt een beetje anders dan de andere aggregators. Het analyseert welke berichten van websites veel worden gelezen en schotelt je dan deze top-trending berichten voor.

Je kunt de app ook prima offline gebruiken, start de app als je een internetverbinding hebt en de app zal veel berichten tijdelijk automatisch op je iPhone opslaan. Loop naar buiten en je kunt de artikelen gewoon offline lezen. Afbeeldingen zijn dan niet te zien overigens.

Je past de nieuwskanalen aan door op Settings te tikken en voor Edit Channels te kiezen. Achter Edition kies je of je de Internationale editie wilt lezen of de Amerikaanse. En mocht je geïnteresseerd zijn in Japans nieuws, dan kun je dit ook selecteren.

©PXimport

©PXimport

Medium

Medium is niet echt een nieuws aggregator, maar wel een geweldige bron van nieuws en informatie. Je moet je aanmelden met je emailadres of via Facebook, Google of Twitter.

Bovenin kies je een thema wat je interesseert. Je leest achtergrondartikelen en columns van allerlei schrijvers van de website Medium.com. Je kunt artikelen waarderen door op het hartje te tikken en schrijvers volgen door op Follow te tikken.

Medium is een soort combinatie van een nieuws aggregator en een sociaal netwerk, je kunt vrienden volgen en onderling artikelen aanbevelen.

©PXimport

©PXimport

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.