ID.nl logo
Huis

Darkstar

Begin jaren 90, na de introductie van de cd-rom speler, kwamen er allerlei 'interactieve' adventure games uit. Dit waren voornamelijk simpele point and click adventures waarbij het ergens op klikken resulteerde in het afspelen van een filmpje. Deze games misten vaak diepgang, maar toentertijd waren we diep onder de indruk van deze 'interactive movies'. Darkstar bevindt zich in het zelfde genre.

Games die redelijk succesvol waren in dit genre was de Quantum Gate reeks, Phantasmagoria - dat ook echt een adventure was - en de eerste X-files game. Echter werd de 'multimediale' filmkwaliteit al snel ingehaald en is het genre een zachte, maar terechte, dood gestorven. Des te verbaasder zijn we over het uitkomen van Darkstar, waar ook nog eens trots 'The Interactive Live Action Game' op het doosje prijkt.

15 jaar terug in de tijd
Hoewel deze game net uit is, lijkt het wel alsof we 15 jaar terug in de tijd zijn beland. We zien dezelfde kwaliteit filmpjes van toen en er is weinig interactiviteit. Darkstar vertelt een science fiction verhaal over de crew van het ruimteschip de Westwick. Elke klik levert een saai filmpje op in lage resolutie en de cursor zelf geeft je weinig feedback. Een pijltje geeft aan dat je verder kunt, maar of dat lopen is of een apparaat bedienen, weet je pas als je geklikt hebt.

Daarnaast loopt de besturing van de game zo nu en dan vast. In de handleiding staat zelfs dat je je spel moet opslaan en opnieuw moet inladen als dit gebeurt. Het was netter geweest als deze bug gewoon opgelost was.

1024x768
Net als de gameplay, zijn ook de graphics vreselijk achterhaald. De game meldt dat zijn optimale resolutie 1024x768 is en deze resolutie is niet aan te passen. Bij hogere resolutie scherm wordt het venster volgens de game wel automatisch verkleind om zo de kwaliteit van het filmpje te verbeteren, maar het geheel blijft bagger. Eerlijk gezegd hebben we mooiere interactive games in de jaren 90 gezien.

Verder kun je alleen maar het volume van het geluid instellen. Er zijn geen ondertitels beschikbaar waardoor je goed moet luisteren wat er allemaal gezegd wordt. Helaas zijn er ook nogal wat jaren 80 robotstemmen die de dialogen moeilijk verstaanbaar maken.

Eenmansproject
Darkstar is een project geweest van één man met de hulp van vrienden die als acteur optreden in de game. In de handleiding staat dat de beste man wel 10 jaar is bezig geweest om deze game te realiseren. We vinden het lullig voor zijn harde werk, maar hij had beter wat meer hulp bij het maken van Darkstar kunnen vragen. De game is nu zodanig verouderd, dat je jezelf afvraagt waarom in vredesnaam Darkstar vandaag de dag nog wordt uitgebracht als 'nieuw spel'.

Minimale Systeemeisen:

UitgeverLace MambaOntwikkelaarParallaxDemo downloadneeBesturingssysteemWindows XP of hogerMinimale Processorsnelheid2 GHzMinimaal benodigd ramgeheugen2 GBVideokaartDirectX9.0c compatible videokaartBenodigde harde schijf ruimte14 GBOnline gamingneeGamepad ondersteuningneeUitgeverLace MambaOntwikkelaarParallaxDemo downloadneeBesturingssysteem (min. benodigd)Windows XPProcessor snelheid (min. benodigd)2 GHzHoeveelheid RAM (min. benodigd)2Grafische kaart (minimaal benodigd)DirectX 9.0c videokaartBenodigde hardeschijfruimte (GB)14Online gamingneeGamepad ondersteuningnee

Erbarmelijk
Conclusie

Eigenlijk is Darkstar alleen geschikt voor zeer nostalgische gamers die nog steeds warm worden van het woordje 'interactief' en toe zijn aan iets nieuws binnen dit uitgestorven genre. Heb je toevallig zin in 'interactive adventures' maar heb je ze nog niet allemaal gespeeld, dan raden we je aan om www.gog.com te bezoeken. Daar kun je oude games van vroeger - die werkend zijn gemaakt onder Windows 7 - voor een klein bedrag kopen. Darkstar zou prima tussen deze games passen, maar men vraagt 20 euro voor deze game. Veel en veel te veel.

Plus- en minpunten
  • Leuk als je nostalgisch bent
  • Zwaar verouderd op alle fronten
  • Besturing hangt regelmatig
  • Veel te duur
▼ Volgende artikel
Ontwerp van Nothing Phone (4a) onthuld
Huis

Ontwerp van Nothing Phone (4a) onthuld

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

View post on X
▼ Volgende artikel
Waarom je monitor op het moederbord aansluiten je pc vertraagt
© Provokator
Huis

Waarom je monitor op het moederbord aansluiten je pc vertraagt

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Hier moet je de HDMI-kabel dus níét in steken als je de beste prestaties wilt.

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Situaties waarin je deze aansluiting sowieso moet vermijden

Het aansluiten op het moederbord is een absolute dealbreaker voor iedereen die met visuele content werkt of veeleisende games speelt. Als je voor honderden euro's een videokaart hebt aangeschaft, is het een kostbare vergissing om de monitor ergens anders in te pluggen.

Ook bij het gebruik van een 4K-monitor kan de interne chip de verversingssnelheid vaak niet bijbenen, waardoor je naar een schokkerig beeld zit te kijken terwijl je hardware veel vloeiender kan presteren. Voor creatieve professionals die software gebruiken voor 3D-rendering is het gewoon onmogelijk om te werken; de software zal vaak zelfs een foutmelding geven omdat de benodigde grafische bibliotheken niet worden ondersteund door de standaard processor-chip.

De snelle poorten zitten meestal verder naar onderen en zijn doorgaans horizontaal gepositioneerd.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.