ID.nl logo
Sonos Play:5 (2015) - Retro-Sonos
© Reshift Digital
Huis

Sonos Play:5 (2015) - Retro-Sonos

De bekendste multiroom-speakers zijn wel die van Sonos, maar de speaker-serie ging alweer een tijdje mee. Daarom heeft Sonos de lijn van een opfrisbeurt voorzien. Wat zijn de voordelen en verschillen van de Sonos Play:5?

Sonos heeft naam gemaakt met zijn Play-speakerserie omdat ze er al vroeg bij waren met het mogelijk maken van afspelen van muziek van streaming muziekdiensten en lokale muziekbronnen, met een acceptabele geluidskwaliteit en gebruiksvriendelijke installatie. Maar helaas wel met een forse prijs. Lees ook: 11 tips om je muziek altijd en overal in topkwaliteit te beluisteren

De speakers hebben intussen een poetsbeurt gehad. De Play:5 die ik testte heeft een fraai uiterlijk met matte, kunststof afwerking, dat een beetje retro-oogt. Maar met veel oog voor detail: zo zijn er touchknoppen subtiel in de bovenkant verwerkt en de speaker kan nu ook rechtop gezet worden, wat er opvallend fraai uitziet als je een stereopaar maakt van twee speakers. Een ingebouwde gyroscoop zorgt ervoor dat het geluid goed afgespeeld wordt als de speaker gewoon of rechtop wordt neergezet. Grappig detail is ook dat het Sonos-logo altijd leesbaar is in rechtopstaande vorm omdat de merknaam een palindroom is én ondersteboven hetzelfde blijft.

©PXimport

Je kunt de Play:5 nu ook rechtop zetten.

Het enige dat we nog steeds missen is een schakelaarknop om de speaker uit te zetten. Wanneer de Sonos is aangesloten op netstroom blijft hij namelijk altijd aan staan en in verbinding, wat natuurlijk ontzettend zonde is. Ik vind het persoonlijk niet opwegen tegen het voordeel dat je altijd binnen een paar tellen muziek kunt afspelen. Zelf heb ik dit maar opgelost door de Sonos aan te sluiten op een stekkerdoos met schakelaar.

Kalibreren

Een nieuwe functie die Sonos uitrolt is het kalibreren van het geluid via de Sonos-app naar de akoestiek van je kamer. Natuurlijk werkt dit met de nieuwe speakerserie, maar ook de eerste generatie kan hiermee overweg. Sonos noemt deze kalibratie TruePlay. Wanneer je het kalibreren start geeft de Sonos een piepgeluid af (dat overigens door merg en been gaat). Vervolgens loop je door de kamer, zodat Sonos dankzij de microfoon van het mobiele apparaat de kamer in kaart kan brengen. Dit kan vooralsnog alleen met de iPhone en iPad, nog niet met Android-apparaten vanwege de grote diversiteit aan soorten microfoons in Android-smartphones en -tablets. In een praktijktest (meerdere kamers, stereo-opstelling en gewone opstelling) merkte ik echter weinig verschil qua geluidskwaliteit. Vooralsnog lijkt TruePlay dus nog een gimmick, maar de functie is nog in ontwikkeling.

Alle bediening gaat via de app voor iOS en Android of een simpel tooltje voor de Mac en voor Windows (XP, Vista, 7, 8 of 10). De programma's werken gebruiksvriendelijk en muziek is snel opgestart, maar tools van streaming muziekdiensten zelf (zoals Spotify Connect) kun je er niet voor gebruiken. Muziek streamen vanaf Spotify (of een van de vele andere beschikbare streaming-diensten) moet dus via de Sonos-app. De programmaatjes werken zolang het apparaat zich in hetzelfde netwerk als de Sonos bevindt, de Sonos kun je draadloos of bedraad aansluiten. Maar Bluetooth is er niet. Wel is er aan de achterkant nog een 3,5 mm aansluiting voor directe audio-invoer.

©PXimport

Ander leuk detail is dat de speakergaatjes ook in het logootje zitten.

Vol en krachtig

Het belangrijkste blijft echter de geluidskwaliteit. Onder de retro-behuizing is tevens verandering aangebracht om dit te verbeteren. Het vermogen van de Play:5 komt uit een zestal ingebouwde speakers. Het geluid dat ermee wordt voorgebracht klinkt vol en krachtig, met iets betere geluidskwaliteit dan de vorige generatie. Vooral als je het volume hard zet is er veel minder vervorming te horen. Maar toch had ik wat meer kwaliteitsverschil verwacht ten opzichte van de oude Play:5. Ook als je de prijs in acht neemt. De nieuwe generatie Play:5 is namelijk tachtig euro duurder dan de vorige generatie. Hierdoor komt hij qua prijsstelling een stapje dichter in de buurt van de echte high-end streaming audio-apparatuur. Die qua geluidskwaliteit wel een flinke stap omhoog zijn.

Conclusie

De tweede generatie Sonos Play:5 is een prachtige streaming audio speaker, met een aardige geluidskwaliteit en gebruiksvriendelijk installatie en toepassingen. Maar wel wat aan de prijzige kant. De verschillen met de eerste generatie zijn klein en ooSk aan TruePlay moet nog wat gesleuteld worden om echt het verschil te kunnen horen.

Uitstekend
Conclusie

Sonos Play:5 (2015) ------------------- **Prijs** € 579,- **Beschikbare kleuren** Zwart, wit **Verbindingen** Wifi, 3,5mm jack, ethernet **Audio** 6 versterkers, 3 tweeters, 3 mid-woofers **Bronnen** Lokaal, netwerk **Streaming audio** (o.a.) Spotify, Play Music, Tidal, Deezer, Soundcloud, Apple Music **Afmetingen** 36,4 x 20,3 x 15,4 cm **Gewicht** 6,4 kilo **Website** [www.sonos.com](http://www.sonos.com/nl-nl/shop/play5)

Plus- en minpunten
  • Gebruiksvriendelijk
  • Geluidskwaliteit
  • Afwerking
  • Prijs
  • Geen schakelaar
  • Weinig verschil t.o.v. eerste generatie
▼ Volgende artikel
Accupaniek: met deze aanpassingen haal je wél het einde van de dag
© Yuliia
Huis

Accupaniek: met deze aanpassingen haal je wél het einde van de dag

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

▼ Volgende artikel
Super Mario-medley wint een Grammy
Huis

Super Mario-medley wint een Grammy

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

View post on X

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.

Nieuw op ID: het complete plaatje

Misschien valt het je op dat er vanaf nu ook berichten over games, films en series op onze site verschijnen. Dat is een bewuste stap. Wij geloven dat technologie niet stopt bij hardware; het gaat uiteindelijk om wat je ermee beleeft. Daarom combineren we onze expertise in tech nu met het laatste nieuws over entertainment. Dat doen we met de gezichten die mensen kennen van Power Unlimited, dé experts op het gebied van gaming en streaming. Zo helpen we je niet alleen aan de beste tv, smartphone of laptop, maar vertellen we je ook direct wat je erop moet kijken of spelen. Je vindt hier dus voortaan de ideale mix van hardware én content.