Ghost groeide in relatief korte tijd uit tot een aantrekkelijk blogplatform, dat al veel gebruikers van WordPress wist over te halen. Maar ook grote bedrijven omarmen het. Versie 2.0 is mede dankzij de nieuwe editor nóg krachtiger en gebruiksvriendelijker. We laten zien een blog maken met Ghost werkt.

WordPress groeide van platform voor bloggers uit naar een volwaardig cms voor websites. John O’Nolan, oprichter en ceo van Ghost, was hier zelf lange tijd bij betrokken. Met het opensource Ghost, begonnen als Kickstarter-project in 2013, bouwde hij een platform dat weer puur op bloggen is gericht. Het wist niet alleen bloggers aan zich te binden, ook grote bedrijven als Apple, Tinder, OpenAI, Mozilla en DuckDuckGo omarmden het. Kijk maar eens op de blog van DuckDuckGo om een indruk te krijgen.

Het bedrijf Ghost is een non-profit organisatie die inkomsten genereert uit (prijzige) hosting. Maar je kunt het ook zelf hosten. Ghost is geschreven in javascript en werkt op node.js. Je installeert het met hulp van Node Package Manager (npm).

Lees ook:CMS kiezen: Waar kun je zoal op letten?

Ghost binnen Docker

Voor deze masterclass installeren we Ghost binnen docker, een snelle en populaire optie. Handig voor experimenten maar ook geschikt voor een productieomgeving. Heb je Docker geïnstalleerd, dan kun je de image opsporen met:

De officiële heet gewoon ghost en haal je binnen met:

Je kunt alle gedownloade images inzien met:

Ghost werkt intern op poort 2368. Wij gaan lokaal gewoon poort 80 gebruiken. Als url voor Ghost gebruiken we het ip-adres van de machine waarop Ghost draait (in ons geval 10.0.0.71). Het commando om Ghost te starten wordt in dat geval:

Na een korte wachttijd is Ghost gestart. Dat kun je controleren met:

Je voorbeeldblog staat nu ook al klaar. Gaat er wat mis, gebruik dan dit commando voor statusinformatie:

Configuratie van je blog

©PXimport

Je blog staat klaar op (in ons voorbeeld) http://10.0.0.71. Zet hier /ghost achter om de configuratiepagina te openen. Klik daarin op Create your account om je gebruikersaccount voor de blog op te zetten. Vul een titel in voor je blog, samen met een naam, e-mailadres en wachtwoord. De stap om teamleden uit te nodigen kun je overslaan, dit kun je altijd op een later moment doen.

Je komt nu in het overzicht met al je berichten waar al veel voorbeeldcontent staat. Handig om te experimenteren, maar als je er vanaf wilt verwijder je onder Team gewoon de standaard Ghost-gebruiker. Je kunt daar ook aangeven wie er nog meer berichten mogen posten of beheren.

Na het openen van een bericht kom je in de editor die met versie 2.0 een flinke update kreeg en niet meer standaard met Markdown werkt, al kun je dat eventueel nog steeds gebruiken. Je ziet nu veel beter hoe het bericht er in het echt uitziet. Eenvoudige opmaak zoals vet of schuingedrukt pas je simpel toe en ook het invoegen van een enkele foto, galerij of andere content zoals een tweet of YouTube-filmpje gaat gebruiksvriendelijk.

Rechtsboven zie je een icoontje voor de instellingen van het bericht, zoals de gewenste url, publicatiedatum, tags, een korte samenvatting en metagegevens voor onder andere zoekmachines. Zoals je ziet staat het schrijven helemaal centraal.

©PXimport

Thema's en templates

Het standaardthema van Ghost heet Casper, maar je kunt op meerdere websites andere thema’s vinden, zoals de marketplace van Ghost (waarvan sommige gratis) en op Envato Market. Het aanbod is wel kariger dan bij WordPress. Gelukkig staat daar tegenover dat het makkelijker is om zelf thema’s te maken of een bestaande aan te passen.

Voor het grootste deel bestaan de thema’s uit templates met html, css en javascript. Daarin voeg je met de hulp van templatetaal Handlebars verwijzingen toe naar de bijbehorende content. Om een goed beeld te krijgen van de structuur voor templates is het handig het standaardthema Casper te downloaden. Het thema is goed gedocumenteerd en daardoor een goede referentie. Het wordt dan ook vaak als basis gebruikt voor zelfontwikkelde thema’s en templates.

Open je de index.hbs van Casper dan zie je de opmaak en Handlebars voor de homepagina. De post.hbs dient voor individuele berichten. Je zult doorgaans nog wat meer templates hebben, maar deze twee zijn verplicht. Een speciale template is default.hbs. Daarin zijn in feite de header en footer van je website opgenomen die doorgaans voor elke pagina gelijk zijn.

Hierin zijn onder andere metagegevens opgenomen, verwijzingen naar css-bestanden en scripts en soms ook een algemeen navigatiemenu. Alles in post.hbs wordt in feite in de body van default.hbs ingevoegd. Bij veel andere templates zoals author.hbs en page.hbs gebeurt hetzelfde. De Handlebars-code zie je terug in bijvoorbeeld de regel in post.hbs:

Daarmee wordt in feite de titel van je bericht ingevoegd met de verwijzing

Ghost verwijderen

Ghost is erg gebruiksvriendelijk, maar ook krachtig, zeker met de komst van versie 2.0. Zo kun je een website bijvoorbeeld redelijk eenvoudig in meerdere talen aanbieden. Dat is nog steeds wel wat werk, maar er zijn goede voorzieningen voor. Vertaalde zinnen voor je template bied je gewoon via een apart json-bestand aan. Je bent ook al lang niet meer beperkt tot één stroom aan berichten, maar kunt flexibel structuur aanbrengen met routes en bijvoorbeeld content verdelen over secties. Ben je uitgespeeld met Ghost? Dan kun je de container stoppen met:

Of eventueel verwijderen met:

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.