Ghost groeide in relatief korte tijd uit tot een aantrekkelijk blogplatform, dat al veel gebruikers van WordPress wist over te halen. Maar ook grote bedrijven omarmen het. Versie 2.0 is mede dankzij de nieuwe editor nóg krachtiger en gebruiksvriendelijker. We laten zien een blog maken met Ghost werkt.

WordPress groeide van platform voor bloggers uit naar een volwaardig cms voor websites. John O’Nolan, oprichter en ceo van Ghost, was hier zelf lange tijd bij betrokken. Met het opensource Ghost, begonnen als Kickstarter-project in 2013, bouwde hij een platform dat weer puur op bloggen is gericht. Het wist niet alleen bloggers aan zich te binden, ook grote bedrijven als Apple, Tinder, OpenAI, Mozilla en DuckDuckGo omarmden het. Kijk maar eens op de blog van DuckDuckGo om een indruk te krijgen.

Het bedrijf Ghost is een non-profit organisatie die inkomsten genereert uit (prijzige) hosting. Maar je kunt het ook zelf hosten. Ghost is geschreven in javascript en werkt op node.js. Je installeert het met hulp van Node Package Manager (npm).

Lees ook:CMS kiezen: Waar kun je zoal op letten?

Ghost binnen Docker

Voor deze masterclass installeren we Ghost binnen docker, een snelle en populaire optie. Handig voor experimenten maar ook geschikt voor een productieomgeving. Heb je Docker geïnstalleerd, dan kun je de image opsporen met:

De officiële heet gewoon ghost en haal je binnen met:

Je kunt alle gedownloade images inzien met:

Ghost werkt intern op poort 2368. Wij gaan lokaal gewoon poort 80 gebruiken. Als url voor Ghost gebruiken we het ip-adres van de machine waarop Ghost draait (in ons geval 10.0.0.71). Het commando om Ghost te starten wordt in dat geval:

Na een korte wachttijd is Ghost gestart. Dat kun je controleren met:

Je voorbeeldblog staat nu ook al klaar. Gaat er wat mis, gebruik dan dit commando voor statusinformatie:

Configuratie van je blog

©PXimport

Je blog staat klaar op (in ons voorbeeld) http://10.0.0.71. Zet hier /ghost achter om de configuratiepagina te openen. Klik daarin op Create your account om je gebruikersaccount voor de blog op te zetten. Vul een titel in voor je blog, samen met een naam, e-mailadres en wachtwoord. De stap om teamleden uit te nodigen kun je overslaan, dit kun je altijd op een later moment doen.

Je komt nu in het overzicht met al je berichten waar al veel voorbeeldcontent staat. Handig om te experimenteren, maar als je er vanaf wilt verwijder je onder Team gewoon de standaard Ghost-gebruiker. Je kunt daar ook aangeven wie er nog meer berichten mogen posten of beheren.

Na het openen van een bericht kom je in de editor die met versie 2.0 een flinke update kreeg en niet meer standaard met Markdown werkt, al kun je dat eventueel nog steeds gebruiken. Je ziet nu veel beter hoe het bericht er in het echt uitziet. Eenvoudige opmaak zoals vet of schuingedrukt pas je simpel toe en ook het invoegen van een enkele foto, galerij of andere content zoals een tweet of YouTube-filmpje gaat gebruiksvriendelijk.

Rechtsboven zie je een icoontje voor de instellingen van het bericht, zoals de gewenste url, publicatiedatum, tags, een korte samenvatting en metagegevens voor onder andere zoekmachines. Zoals je ziet staat het schrijven helemaal centraal.

©PXimport

Thema's en templates

Het standaardthema van Ghost heet Casper, maar je kunt op meerdere websites andere thema’s vinden, zoals de marketplace van Ghost (waarvan sommige gratis) en op Envato Market. Het aanbod is wel kariger dan bij WordPress. Gelukkig staat daar tegenover dat het makkelijker is om zelf thema’s te maken of een bestaande aan te passen.

Voor het grootste deel bestaan de thema’s uit templates met html, css en javascript. Daarin voeg je met de hulp van templatetaal Handlebars verwijzingen toe naar de bijbehorende content. Om een goed beeld te krijgen van de structuur voor templates is het handig het standaardthema Casper te downloaden. Het thema is goed gedocumenteerd en daardoor een goede referentie. Het wordt dan ook vaak als basis gebruikt voor zelfontwikkelde thema’s en templates.

Open je de index.hbs van Casper dan zie je de opmaak en Handlebars voor de homepagina. De post.hbs dient voor individuele berichten. Je zult doorgaans nog wat meer templates hebben, maar deze twee zijn verplicht. Een speciale template is default.hbs. Daarin zijn in feite de header en footer van je website opgenomen die doorgaans voor elke pagina gelijk zijn.

Hierin zijn onder andere metagegevens opgenomen, verwijzingen naar css-bestanden en scripts en soms ook een algemeen navigatiemenu. Alles in post.hbs wordt in feite in de body van default.hbs ingevoegd. Bij veel andere templates zoals author.hbs en page.hbs gebeurt hetzelfde. De Handlebars-code zie je terug in bijvoorbeeld de regel in post.hbs:

Daarmee wordt in feite de titel van je bericht ingevoegd met de verwijzing

Ghost verwijderen

Ghost is erg gebruiksvriendelijk, maar ook krachtig, zeker met de komst van versie 2.0. Zo kun je een website bijvoorbeeld redelijk eenvoudig in meerdere talen aanbieden. Dat is nog steeds wel wat werk, maar er zijn goede voorzieningen voor. Vertaalde zinnen voor je template bied je gewoon via een apart json-bestand aan. Je bent ook al lang niet meer beperkt tot één stroom aan berichten, maar kunt flexibel structuur aanbrengen met routes en bijvoorbeeld content verdelen over secties. Ben je uitgespeeld met Ghost? Dan kun je de container stoppen met:

Of eventueel verwijderen met:

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.