macOS Mail is een prettig e-mailprogramma en je hebt er meer aan dan je misschien zou denken. Je kunt namelijk vrij gemakkelijk je eigen e-mailaccounts in het programma laden, zodat je niet telkens je webmail hoeft te openen. Dat geldt voor Outlook en Gmail, maar ook voor je werkmail of mail via je eigen domein. Hoe je dat doet, lees je hier.

Gmail- en Outlook-account in macOS Mail

Je Gmail- of je Outlook-account inladen in macOS Mail is helemaal niet zo ingewikkeld. Open Mail en ga via de knop Mail linksboven naar Voeg account toe. Voor een Outlook-account selecteer je Microsoft Exchange in het menu dat je te zien krijgt. Voor Gmail kies je uiteraard voor Google. Op dezelfde manier kun je ook een iCloud-, Yahoo- of AOL-account toevoegen. 

Klik op Ga door, vul je e-mailadres in en klik op Log in. In het volgende scherm druk je nogmaals op Log in. Je krijgt nu een inlogpagina van Microsoft te zien. Daar vul je je wachtwoord in en klik je op Aanmelden. Geef toegang om je gegevens te gebruiken (dat is verplicht) door op Accepteren te klikken. Geef eventueel nog aan met welke apps je het e-mailadres wilt gebruiken. Nu heb je een nieuwe mailbox in de zijbalk staan met de naam 'Exchange', waar al na een paar tellen al je mails in worden geladen. 

Voor Gmail zijn de stappen iets anders, maar ook hier vul je je accountgegevens in en geef je Mail toestemming om je mails in te laden, waarna je mailbox in Mail geladen wordt. 

Eigen mailaccount

Makkelijk zat dus, maar wat als je je eigen e-mailaccount wilt inladen, bijvoorbeeld van je school, werk of die van je eigen website? Ook dat kan, al moet je daar wel een extra stap voor zetten. 

Ook in dit geval ga je weer naar Voeg account toe, maar in plaats van een van de standaardopties te kiezen, klik je op Ander mail-account. Hier voeg je om te beginnen het e-mailadres en het wachtwoord in dat je ook voor je webmail gebruikt. 

Het verschil is dat je nu handmatig de in- en uitgaande mailservers moet instellen. Elke e-maildienst heeft zijn eigen servers. Wat die precies zijn, vind je doorgaans op de website van de hostingprovider die je gebruikt. Vaak is dat de naam van de host plus het domein van je eigen server, maar dat verschilt weleens. Kwestie van even googelen, dus. 

Als je alles goed hebt ingevuld, wordt al je mail nu ingeladen in macOS Mail, en hoef je dus niet steeds opnieuw in te loggen op je webmail. Let wel op dat bepaalde gegevens als je e-mailhandtekening, spamlijsten en instellingen niet per definitie worden meegenomen. 

Account verwijderen

Het kan natuurlijk zijn dat je een e-mailaccount dat je ooit in macOS Mail hebt geladen niet meer gebruikt. Dan is het handig om te weten dat je de accounts ook gemakkelijk weer kunt verwijderen. 

Om een account te verwijderen, ga je in Mail naar Accounts, of via de Systeeminstellingen naar Internetaccounts. Klik op het account waar je vanaf wilt en klik op Verwijder account. 

Op die plek kun je overigens ook aangeven welke apps je e-mailaccount mogen gebruiken, zoals bijvoorbeeld de Notities-app. De rechten pas je simpel aan met de sliders.

Postbussen

Heb je je account eenmaal ingeladen, dan kun je de boel nog wat meer personaliseren. Dat doe je met behulp van postbussen. Net als bij andere mailprogramma’s kun je die gebruiken om bepaalde mails te groeperen, zodat je ze snel kunt terugvinden. Dat doe je op basis van afzender, onderwerp of iets heel anders. 

Om een simpele postbus te maken, ga je in Mail naar Postbus - Nieuwe postbus. Selecteer het e-mailadres waarvoor je de postbus wilt aanmaken, verzin een naam en klik vervolgens op OK. Je vindt de postbus nu aan de linkerkant van je scherm. Je kunt nu al slepend mails naar de nieuwe postbus verplaatsen. 

In plaats daarvan kun je ook een slimme postbus aanmaken, en dat doe je op dezelfde manier. Geef de slimme postbus een naam en vul al dan niet de velden in. Je kunt mail van bepaalde afzenders of mails die bepaalde woorden bevatten in de nieuwe postbus laten belanden. In de dropdownmenu’s vind je nog tal van andere opties.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.