Sonos heeft een van de betere systemen om muziek in alle ruimtes van je huis draadloos af te spelen. Het grootste nadeel was dat de producten prijzig zijn. Dankzij de PLAY:1 is het nu voor 199 euro mogelijk om een ruimte toe te voegen aan een Sonos-systeem. Ik ging met dit instapmodel aan de slag.

Behalve de goedkoopste luidspreker, is de PLAY:1 ook de meest compacte luidspreker in het assortiment van Sonos. Het apparaat heeft een afmeting van 11,91 x 11,91 x 16,15 centimeter. Qua uiterlijk vind ik dit persoonlijk de fraaiste luidspreker van Sonos tot nu toe.

De metalen afwerking rondom zorgt er samen met bovenkant van kunststof voor dat het een fraaie verschijning is. Er kan gekozen worden voor een witte of zwarte uitvoering. Het metaal op de witte uitvoering is net wat lichter van kleur dan bij de zwarte variant. Met een gewicht van 1,85 kilogram is de PLAY:1 wat zwaarder dan je op het eerste gezicht zou denken.

Mono-luidspreker

De verticale vormgeving is een trendbreuk met Sonos' andere luidsprekers, en dat is niet voor niets. De PLAY:1 is namelijk een mono-luidspreker die gebruikmaakt van een woofer en een tweeter, die ieder door een eigen versterker worden aangestuurd. Echt een probleem is dat mono-geluid overigens niet. Het stereobeeld van de duurdere PLAY:3 (review) is door de afmeting al matig.

Interessant is dat de PLAY:1 vochtbestendig is en daarom ook in de badkamer te gebruiken is. Op de bovenkant vinden we een volumeknop en een afspeel/pauze-knop. Dat is nieuw, want voorheen vonden we daar een mute-knop. De afspeel/pauze-knop is ook te gebruiken om naar een volgend nummer te gaan door hem kort tweemaal in te drukken. Overigens doet op oudere Sonos-componenten de mute-knop nu ook dienst als afspeel/pauze-knop.

©PXimport

De PLAY:1 bevat een woofer en een tweeter.

Werking Sonos-systeem

Een Sonos-luidspreker, en daarmee de PLAY:1, is geen Bluetooth- of AirPlay-luidspreker waar je geluid vanaf iedere app op een smartphone of tablet naartoe kunt gooien. In plaats daarvan maakt de luidspreker zelfstandig contact met lokaal gedeelde muziek op een pc of NAS, een streamingdienst als Spotify of internetradio. Uniek is dat Sonos een multiroom-systeem is, waarmee je of in iedere ruimte naar dezelfde muziek kunt luisteren, of per ruimte naar andere muziek kunt luisteren.

Sonos' eigen app (beschikbaar voor pc, Mac, iOS of Android) wordt gebruikt voor de aansturing. Sonos maakt voor de draadloze verbinding gebruik van een eigen draadloos netwerk. Er moet voor de verbinding met het thuisnetwerk daarom één Sonos-component bedraad worden aangesloten, of er moet een Sonos BRIDGE opgenomen worden in het netwerk. Tot het einde van dit jaar wordt de PLAY:1 verkocht inclusief een gratis BRIDGE zodat hij ook als enige Sonos-component direct draadloos inzetbaar is.

Geluidskwaliteit

Waar het bij een luidspreker primair om draait, is natuurlijk de geluidskwaliteit. En die is bij de PLAY:1 - zeker voor het formaat - erg goed. Er komt zelfs een verrassende hoeveelheid bas uit het luidsprekertje en de vocalen klinken helder. Uiteraard is de geluidsweergave wel mono, maar er zijn genoeg situaties waar achtergrondmuziek niet per se in stereo hoeft te zijn. We denken dan aan de slaapkamer, keuken of studeerkamer. Wie wel behoefte heeft aan stereoweergave kan twee PLAY:1-luidsprekers koppelen tot één stereopaar. Niet alleen is de weergave dan stereo, ook de geluidskwaliteit zelf wordt wat beter en voller.

©PXimport

De compacte speakers zijn eenvoudig te bedienen.

Wat interessant kan zijn, is twee PLAY:1-systemen aanschaffen om twee ruimtes van muziek te voorzien en ze af en toe in één ruimte te koppelen als je daar langere tijd bent. Mocht de basweergave naar jouw smaak te magertjes zijn, dan is eventueel de SUB (review) te koppelen met PLAY:1-luidsprekers. Voor gebruikers van de PLAYBAR (review) is het interessant te weten dat de PLAY:1-luidspreker te gebruiken is als surroundspeaker. Een goedkopere (en esthetisch fraaiere) oplossing dan de tot nu toe noodzakelijke PLAY:3. Gezien het formaat en geluidskwaliteit zou een stereopaar prima dienst kunnen doen als pc-speakers of zelfs als aanvulling op een televisie. Helaas is dat door het ontbreken van een lijningang niet mogelijk. Overigens heeft ook de PLAY:3 geen lijningang, alleen topmodel PLAY:5 heeft hier de beschikking over.

Conclusie

De PLAY:1 is een prima aanvulling op het assortiment van Sonos. De luidspreker is perfect voor de slaapkamer, keuken of studeerkamer waar muziek vooral dient als achtergrond. Om echt actief naar muziek te luisteren, is stereo waarschijnlijk gewenst en dat kan eventueel door twee PLAY:1-luidsprekers te koppelen. We vinden de PLAY:1 ondanks het ontbreken van stereoweergave een beter product dan de PLAY:3. De vormgeving is mooier en compacter, terwijl er op geluidsweergave vrijwel niet wordt ingeleverd. Een ideaal product om een Sonos-systeem enigszins betaalbaar uit te breiden naar meer ruimtes in huis. Het belangrijkste minpunt vinden we het ontbreken van een lijningang, daarmee zou de PLAY:1 immers ook inzetbaar worden als bijvoorbeeld een pc-luidspreker.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.