De nieuwe iPod nano ontpopte zich als een grote verrassing: Apple's kleine mediaspeler heeft zowaar een ingebouwde camera gekregen. Foto's kunt u er niet mee maken, filmen wel. Met dat laatste gaat de nano de strijd aan met de Flip Mino- en andere mini-camcordermodellen.

De nieuwe iPod nano is zowel innerlijk als uiterlijk gewijzigd ten opzichte van zijn voorganger. Dat valt al op aan de behuizing: de matte kleurstelling heeft het veld moeten ruimen. Apple maakt gebruik van een glimmend, gekleurd materiaal dat minder gevoelig voor krassen zou moeten zijn. Wijzelf vinden het glimmende jasje net wat minder chique dan de matte behuizing, maar dat is een kwestie van smaak. Interessanter is het display, dat wat gegroeid is ten opzichte van zijn voorganger (van 2,0 naar 2,2 inch). Apple heeft hierbij de afmetingen van de behuizing ongewijzigd gelaten, wat betekent dat het clickwheel wat aan ruimte heeft moeten inleveren. Niet de meest handige beslissing, want de nieuwe nano is aanzienlijk lastiger te bedienen dan zijn voorganger. Niet zelden schieten we ons doel voorbij of raken we een verkeerd deel van het clickwheel aan. Jammer. Wel zorgt het grotere display voor een veel prettigere ervaring bij het bekijken van video, dus wat dat betreft is de opzet geslaagd.

De belangrijkste toevoeging aan de iPod nano 5G is natuurlijk de videocamera. De resolutie is aan de lage kant (640 x 480), maar eerlijk is eerlijk, de beeldkwaliteit die de nano produceert is uitstekend. Wie geen behoefte heeft aan een hd-camera kan met de iPod nano prima uit de voeten. De camera laat het alleen afweten in donkere omgevingen, maar met dat euvel kampen de meeste concurrenten ook. Leuk is dat er een aantal ingebouwde filters aanwezig zijn, vijftien om precies te zijn, om de filmpjes wat extra flair te geven. Naast de gebruikelijke sepia-, zwart/wit- en negatieffilters zijn er ook een aantal ongebruikelijke, zoals een Terminator-filter en lachspiegelachtige filters zoals we die van iChat kennen. De iPod nano 5G is uitgerust met een accelerometer, zodat de camera weet in welke stand u de iPod in uw vingers houdt.

Ook nieuw is de ingebouwde fm-radio. Apple heeft zich jarenlang verzet tegen een ingebouwde fm-tuner (vermoedelijk vanwege verhoogde importkosten) maar met de nano lijkt er nu een kentering ingezet. De uitwerking is prima: radiogeluid kan een kwartier lang gepauseerd worden, waarna u de uitzending kunt hervatten op het punt waar u gebleven was. Als een radiostation gebruik maakt van rds-gegevens dan herkent iTunes de afspeelde muzieknummers en biedt een koppeling naar de iTunes Store aan. Handig. Naast de fm-radio bevat de iPod nano 5G ook een stappenteller en een voicerecorder, al is de kwaliteit van deze laatste aanzienlijk minder dan die van de iPhone.

Het is grappig dat Apple nog plek heeft gevonden om een mono-speaker in de behuizing te bouwen. Op zich is dit geen gekke beslissing: het is praktisch om geschoten videoclips mét geluid terug te kunnen kijken en aan anderen te laten zien. De speaker kan ook gebruikt worden voor de normale muzieknummers, wat betekent dat mobieltjes er een concurrent op het schoolplein bij hebben. Of we daar gelukkig van worden valt te betwijfelen, maar goed.

Wat betreft de kernfunctionaliteit, het afspelen van muziekbestanden, is er weinig veranderd ten opzichte van de vorige nano. Dit is zeker geen minpunt: de audiokwaliteit is uitstekend, het navigeren door menu's is intuïtief, Cover Flow blijft een geinige gimmick om mee te spelen en dankzij VoiceOver, dat we al van de shuffle kenden, hoeft u uw iPod niet meer uit uw jaszak te halen om te weten wat u op dat moment speelt.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De nieuwe iPod nano 5G is een waardige opvolger: Apple heeft kosten nog moeite gespaard om de nano zo feature-compleet als mogelijk te maken. De ingebouwde camera is geen vervanging voor een hd-camcorder, maar vormt een reeële bedreiging voor het mini-camcordersegment. Met een ingebouwde fm-radio, voicerecorder en speaker komt Apple tegemoet aan de wensen van gebruikers. Het grotere display is prettig bij het bekijken van (korte) videoclips. Eigenlijk hebben we maar één punt van kritiek op de nieuwe nano: het clickwheel lijkt zijn langste tijd gehad te hebben. Wat ons betreft mag de volgende nano met een touchscreen uitgerust worden.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.