Google stuurt de Chromecast met Google TV met pensioen en lanceert een opvolger in de vorm van de Google TV Streamer. Die is sneller en heeft meer functies, maar is ook duurder. In dit artikel zetten we de belangrijkste verschillen op een rijtje.

In of uit het zicht

Het eerste verschil merk je direct bij het installeren. Waar de Chromecast met Google TV als een kleine dongel in een HDMI-poort van je televisie hangt, zet je de Google TV Streamer neer op je tv-meubel. Vanuit daar sluit je de HDMI-kabel aan op je televisie en de usb-c-kabel op het stopcontact. Fijn is de toevoeging van een 1Gbit-ethernetpoort, om de mediaspeler met een kabel aan te sluiten op je thuisnetwerk. Wifi kan natuurlijk ook.

Je dient de TV Streamer in het zicht te zetten omdat hij een ingebouwde Thread border-router heeft en ondersteuning biedt voor het smarthomeprotocol Matter. Zo kun je via je televisie (steeds meer) slimme apparaten instellen en aansturen, van verlichting tot luidsprekers. Leuk, maar niet iedereen wil nóg een gadget in het zicht. En wat als je tv aan de muur hangt zonder meubel eronder?

Toekomstbestendiger

De Chromecast met Google TV is een prima mediaspeler, maar zeker niet de snelste op de markt. Google weet dat ook en voorziet de TV Streamer van een snellere processor. Het werkgeheugen is ook flink vergroot. In de praktijk is de mediaspeler vlotter in gebruik, onder andere bij het opstarten van en wisselen tussen apps.

©Rens Blom

Een andere wenselijke verbetering is dat de nieuwe mediaspeler 32 GB opslagcapaciteit heeft, zodat je er veel meer apps op kwijt kunt. De Chromecast met Google TV heeft slechts 8 GB opslagcapaciteit.

Ook goed om te weten is dat de TV Streamer 4K-video kan afspelen, en de Chromecast met Google TV alleen als je de 4K-uitvoering koopt. Google verkoopt die mediaspeler ook als Full-HD-versie voor een lagere prijs.

Grotere, slimmere afstandsbediening

Ben jij de afstandsbediening van je televisie ook wel eens kwijt? De Google TV Streamer komt met een afstandsbediening die een handig foefje biedt. Met een druk op de knop van de mediaspeler (bij de tv dus) rinkelt de afstandsbediening, zodat je hem makkelijker kunt terugvinden tussen je kussens. De afstandsbediening van de Chromecast met Google TV mist deze functie.

©Rens Blom

De afstandsbedieningen van de mediaspelers zijn sowieso anders. Die van de TV Streamer is wat langer, heeft de volumeknoppen op de voorkant in plaats van de zijkant en is voorzien van een extra knop. Wat die knop doet, is aan jou. Je kunt de actie zelf instellen, bijvoorbeeld het opstarten van Videoland.

Hogere prijs

Het moge duidelijk zijn dat de Google TV Streamer op alle fronten beter is dan de Chromecast met Google TV. Dat maakt de mediaspeler prettiger en completer in gebruik en ook toekomstbestendiger. Om die reden is de mediaspeler ook duurder. De adviesprijs van de Google TV Streamer bedraagt 119 euro. De Chromecast met Google TV is al even op de markt en verdwijnt binnenkort als (web)winkels geen voorraad meer hebben. Voor de 4K-versie van de Chromecast met Google TV betaal je circa 70 euro. De Full-HD-versie kost zo'n 45 euro. Als je niet het onderste uit de kan hoeft te halen, kan een oudere Chromecast met Google TV een prima keuze zijn. Zeker als de mediaspeler rondom Black Friday in de (laatste) uitverkoop gaat.

Met oog op de completere tv-ervaring en de toekomst vinden we de Google TV Streamer echter een betere keuze. Een lagere prijs maakt de mediaspeler een nog betere deal, dus wie geen haast heeft kan even wachten tot Black Friday (eind november).

Lees ook onze uitgebreide review van de Google TV Streamer.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.