Als je een setje oordoppen van 99 euro test – zoals de OnePlus Buds 3 in dit artikel – dan moet je je verwachtingen soms wat temperen. Je betaalt immers niet de hoofdprijs. Maar dat betekent niet per definitie dat je een slecht product in huis haalt. Integendeel, zoals wel vaker bewezen is.

Een goed voorbeeld van een betaalbaar setje in-ears is de Xiaomi Redmi Buds 5 Pro. Nee, dat zijn zeker niet de beste oordopjes van dit moment. Maar voor die prijs krijg je een fijne, heldere sound, een app met een equalizer en een comfortabele pasvorm. Binnen dezelfde categorie vallen onder meer nog de Fresh 'n Rebel Twins Elite (die helaas niet helemaal zuiver door de test komt), de Sony WF-C700N (die een mooie benchmark neerzet) en de eerste versie van de Teufel Airy TWS. Nee, het zijn allemaal geen hoogvliegers, maar voor minder dan 100 euro wel zeer degelijk.

©Wesley Akkerman

OnePlus Buds 3 biedt net wat meer

In vergelijking met de concurrerende oordopjes is de OnePlus Buds 3 (per maart 2024) met 99 euro de duurste set van het stel. Voor die prijs haal je ook nét iets meer in huis. De plastic oordopjes (met een ip55-certificaat) voelen ontzettend licht aan en zitten net zo comfortabel als de veel duurdere OnePlus Buds 2 Pro. Bovendien vinden we het erg fijn dat de steeltjes deze keer zijn voorzien van volumeregeling, waardoor je dus niet bent aangewezen op een app of het bronapparaat. De regelaar reageert snel en bevestigt je keuze met een duidelijke piep.

De lijst met (de belangrijkste) specificaties stelt eveneens niet teleur. Niet alleen biedt de OnePlus Buds 3 ondersteuning voor de nieuwste bluetooth-versie (bluetooth 5.3), ook is er support voor verschillende audiocodecs. Denk dan aan AAC en SBC, maar ook LHDC 5.0. Met deze audiocodec kun je audio in een hoge resolutie streamen. Het is een tegenhanger van Sony's LDAC, en aptX HD en Adaptive van Qualcomm. De bitrate gaat tot 900 kb per seconde. Dat is hoger dan wat Qualcomm biedt en iets lager dan wat Sony’s oplossing maximaal aankan.

©Wesley Akkerman

Lekker hoge bitrate

Nu zegt een bitrate natuurlijk niet alles, maar over het algemeen kun je stellen dat die de kwaliteit van de audio bepaalt. Hoe hoger de bitrate, hoe beter het geluid, omdat er nu eenmaal ruimte is voor meer data. Verder is het zo dat de OnePlus Buds 3 prima dienstdoet als 'daily driver'. De oordopjes bieden support voor Google Fast Pair (waardoor koppelen een peulenschil is) en multipoint, waardoor je hem aan twee apparaten tegelijk kunt koppelen. Zo hoef je niet steeds handmatig te wisselen tussen je smartphone en laptop.

In de behuizing treffen we een woofer van 10,4 millimeter, evenals een tweeter van 6 millimeter. Wat die met de audiokwaliteit doen, lees je verderop in deze review. De accu gaat zo’n zes tot zeven uur mee, afhankelijk van de instellingen die je gebruikt. In onze test hebben we eigenlijk alleen de actieve ruisonderdrukking aangezet en de beste audiocodec gebruikt, waardoor het energieverbruik dus iets toenam. Zonder ANC en met een mindere codec kun je wellicht de tien uur halen. En dankzij de case kun je de oordopjes sowieso drie keer vol laden.

©Wesley Akkerman

OnePlus of een ander merk?

Afhankelijk van de smartphone die je gebruikt, verschilt de manier waarop je de oordopjes gebruikt. Heb je een toestel van OnePlus, dan zit de bediening standaard ingebouwd in de bluetooth-instellingen. Heb je een smartphone van een ander merk, dan heb je de HeyMelody-app nodig. In beide gevallen kun je echter dezelfde zaken regelen. Denk dan aan het activeren van de actieve ruisonderdrukking (en in welke mate die actief is), het instellen van de equalizer (je kunt kiezen uit presets of je eigen sound creëren) en 3D-audio activeren (voor geselecteerde content).

Binnen de app vind je ook een optie genaamd Gouden geluid. Hiermee wil OnePlus de audiobeleving helemaal afstemmen op jouw gehoor(gang). Dat vinden we altijd nobele ideeën, maar tot nu toe levert dat nog niet iets beters op dan de standaardopties. Probeer het vooral uit als je dit setje toch al hebt, maar wij gebruiken liever de neutrale of krachtige presets van de equalizer. Tot slot kun je binnen de app ook instellen wat de oordopjes moeten doen als je erop tikt en kun je een speciale gamemodus inschakelen, die de latency verlaagt.

©Wesley Akkerman

Hoe klinken de OnePlus Buds 3?

Maar je koopt een setje oordopjes waarschijnlijk gewoon – hoe ouderwets dat ook klinkt – om er muziek mee te beluisteren. En op dat vlak stellen de OnePlus Buds 3 niet teleur, zeker gezien het marktsegment. Het is direct duidelijk dat OnePlus de JBL-doelgroep op de korrel heeft, gezien de focus op basgeluid. Niet zozeer dat alles hard moet klinken, want daarvoor klinkt de baslaag te warm, gedetailleerd en vloeiend. De laag geeft audio de nodige kracht mee, zonder luisteraars te overprikkelen. Ook klinkt muziek niet modderig, zelfs niet met ANC geactiveerd.

In de instellingen vind je de optie Basswave, waarmee je de diepte van de bas dynamisch kunt instellen (mocht het toch iets te veel van het goede zijn). En anders kun je de audio aanpassen door een andere preset (zoals Serenade) te gebruiken. De bas verdwijnt dan meer naar de achtergrond. Dat klinkt niet voor elk genre even prettig, maar als je van muziek zonder diepe of dikke baslagen houdt, dan kan die instelling uitkomst bieden. Het midden wordt soms wat naar achteren geduwd, terwijl ondertussen de hogere tonen helder en verfijnd klinken.

©Wesley Akkerman

De actieve ruisonderdrukking kan beter, al is die gezien de prijs nog heel fatsoenlijk. Je hoort nog steeds getyp op het toetsenbord, een notificatie op je laptop binnenkomen (zelfs op de hoogste stand) of mensen om je heen praten. Constante geluiden, zoals die van een trein, worden echter prettig weggefilterd. Het enige onderdeel dat echt, maar dan ook écht tegenvalt, is het gebrek aan windreductie. Als het flink waait, is het geen doen om naar muziek te luisteren. Onmogelijk is een ander verhaal, maar wij halen de dopjes dan liever uit onze oren.

OnePlus Buds 3 kopen?

Voor een prijs van 99 euro zijn de OnePlus Buds 3 ontzettend fijne in-ears. Ja, de ruisonderdrukking kan beter en ook dat gebruik aan windreductie is een doorn in het oog oor. Maar op het gebied van algemene audiokwaliteit scoren de Buds 3 goed, en dat dankt het setje met name aan de dynamische en vloeiend klinkende basweergave. De accuduur is ook lang niet slecht en het draagcomfort is vergelijkbaar met dat van duurdere oordopjes. Tel daar een overzichtelijke app (inclusief equalizer) bij op en je houdt onderaan de streep een dikke aanrader over.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.