Wanneer je op zoek bent naar een set nieuwe oordoppen, dan kun je daar honderden euro’s aan uitgeven - als je dat wilt, natuurlijk. Maar voor minder dan 100 euro of soms zelfs voor een paar tientjes kun je meestal ook al een fijn setje scoren. We geven in dit artikel vijf redenen waarom je niet altijd diep in de buidel hoeft te tasten.

Lees ook: Waar voor je geld: 5 draadloze oordopjes met noise cancelling

Als je gaat voor topmodellen van Sony, Sennheiser of Audio-Technica, dan kan het zomaar zijn dat je honderden euro’s uitgeeft aan een set oordoppen. In veel gevallen klinken veel dure oordoppen objectief inderdaad beter dan de goedkopere varianten, maar dat betekent niet dat betaalbare opties pertinent slechter zijn. Wil je minder uitgeven, dan heb je genoeg keus. Het belangrijkste is natuurlijk of de muziek voor jou prima klinkt. Maar er zijn nog meer redenen te bedenken om een goedkope set oordoppen te overwegen.

Scoort de prijs-(audio)kwaliteitverhouding voor jou een voldoende?

Bij goedkopere oordoppen is het belangrijk dat je let op de prijs-kwaliteitverhouding. Zelfs de betaalbare modellen bieden tegenwoordig (soms zelfontwikkelde) drivers aan die een fijn en helder geluid kunnen aanbieden, terwijl andere oordopjes zich juist focussen op een diepe bas. Het belangrijkste is dat je eerst wat reviews leest en het liefst een setje uitprobeert (bijvoorbeeld van vrienden of familie). Zo kun je checken of het geproduceerde geluid aangenaam is of niet. De drivergrootte speelt hier een grote rol in: die zit meestal ergens tussen de zes en twaalf millimeter.

©WA | ID.nl

Ook goedkopere doppen hebben soms verrassend veel functies

Het ene setje oordoppen is het andere niet. Hoewel er nog geen race naar de bodem ingezet is, zie je wel dat fabrikanten de laatste jaren meer voor minder kunnen aanbieden. Denk dan aan actieve ruisonderdrukking en een transparante modus (zodat het geluid er juist doorheen komt). Ook worden ze geleverd met draadloos opladen, bediening via de dopjes en soms een recente bluetoothversie. Dat pakt meestal voordelig uit voor de accuduur en de algemene audiokwaliteit. Tot slot is het zo dat betaalbare oordoppen steeds vaker comfortabel zitten en qua design mooier ogen.

Technische specificaties vallen vaak nog best mee

Over bluetooth gesproken: dat is een belangrijke technische specificatie. Een gangbare versie is 5.0, terwijl 5.3 al beschikbaar is. Alles wat daartussen valt, is meestal prima voor de prijs. Verder is de accuduur van belang en zien we dat ook de goedkopere modellen lekker lang mee kunnen gaan (soms tot acht uur zelfs). Het meegeleverde oplaaddoosje rekt dat aantal uren vaak op tot ongeveer 25 uur. En het gebeurt ook meer en meer dat betaalbare modellen beschikken over high-end audiocodecs, zoals ldac van Sony. Daar hoef je dus niet altijd veel geld voor neer te leggen.

Gestolen of kwijt? Geen probleem

Natuurlijk is het niet fijn wanneer je oordoppen gestolen worden of stuk gaan. Maar het is net iets minder vervelend wanneer het om oordoppen van een paar tientjes gaat dan voor een set waar je honderden euro's voor hebt neergelegd. En dat levert aanzienlijk minder stress op. Want de financiële impact is een stuk kleiner wanneer je het setje moet vervangen. Natuurlijk moet dit niet te vaak gebeuren – maar het zijn nou eenmaal wel dingen waar je als gebruiker rekening mee moet houden. Je kunt er daardoor prima buiten mee sporten. Mocht je ze verliezen, dan is er geen al te grote man overboord.

©WA | ID.nl

Ideaal voor tijdens het sporten

Tot slot focussen we ons nog even op de sporters onder ons. Meestal is het zo dat oordoppen bijzonder duurzaam zijn, en daardoor best tegen een stootje kunnen. Maar duurdere oordoppen hebben vaak veel meer hardware aan boord, waardoor er ook meer kapot kan gaan. Verder hebben de goedkopere modellen tegenwoordig ook vaak een goed IP-certificering, waardoor ze tegen regen en zweet kunnen. En met de juiste pasvorm zitten ze ook voor lange tijd comfortabel en strak. Fabrikanten leveren meerdere dopjes voor in je oren mee, waardoor er ook een pasvorm voor jou zal zijn.

Lees ook: Welke draadloze oortjes passen bij mij?

Enkele aanbevelingen

Op ID.nl testen we allerlei soorten oordoppen en koptelefoons. We testen de dure modellen, maar ook de goedkopere varianten. Zo krijgen wij een beter beeld van de markt, en jij weet waar je een geld aan uitgeeft. Wil je een nieuw setje oordoppen aanschaffen? Hieronder hebben we reviews verzameld van modellen tussen de 37 en 111 euro (prijspeil 17 januari 2024). Lees, vergelijk en ... veel luisterplezier!

Klik: Review Fresh ’n Rebel Twins Elite

Klik: Review Sony WF-C700N

Klik: Review Jabra Elite 4

Klik: Review Anker Soundcore Liberty 4

Klik: Review Teufel Airy TWS

Klik: Review Anker Soundcore Space A40

Klik: Review Oppo Enco Buds 2

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.