De oorspronkelijke Motorola Moto 360 stamt uit 2014 en werd met veel enthousiasme ontvangen door de liefhebbers. Eind vorig jaar bracht het bedrijf zijn opvolger op de markt: de Moto 360 (2nd generation), ook wel de Moto 360 (2015) genoemd. Waar het eerste model op sommige punten tekortschoot, heeft Motorola geleerd van zijn fouten en diverse verbeteringen aangebracht. Je leest er alles over in deze review.

Verschillende versies met klassiek design

Een eerste verschil tussen de eerste en tweede generatie is dat Motorola ditmaal meerdere modellen heeft uitgebracht. Zo is er een kleinere variant met een doorsnee van 42 mm en een grotere waarvan de horlogekast 46 mm breed is. Speciaal voor vrouwen heeft Motorola een 42 mm versie met smallere bandjes uitgebracht. Tot slot heeft het bedrijf onlangs een sportversie van zijn smartwatch gelanceerd. In plaats van een leren of metalen band heeft deze een siliconen band. Voor deze review beschikte PCM over de kleinere 42 mm variant met zwarte leren band voor mannen.
 

Qua design heeft de Moto 360 veel weg van zijn voorganger

Het design van de tweede generatie lijkt sterk op zijn voorganger met zijn klassieke, ronde horlogekast. De drukknop aan de zijkant is verplaatst van de 3 uur naar 2 uur positie. Een kleine aanpassing die in praktijk erg prettig blijkt. Aan de onderkant vinden we een optische hartslagmeter die groen oplicht zodra je je hartslag wil berekenen. De bandjes hebben aan weerszijden een metalen pinnetje. Een polsbandje vervangen is hiermee een fluitje van een cent.

Het IPS LCD-scherm van ons reviewexemplaar heeft een beelddiagonaal van 1.37 inch met een resolutie van 360 bij 325 pixels en een pixeldichtheid van 263 ppi. Daaroverheen is Corning Gorilla Glass 3 aangebracht om het scherm te beschermen tegen krassen en stoten. De 46 mm variant is met een schermgrootte van 1.56 inch een fractie groter. Licht of donker, regen of zonneschijn: onder alle omstandigheden was het scherm goed af te lezen, zowel binnenshuis als buiten de deur. Naast handbediening is het tevens mogelijk om de smartwatch met je pols te bedienen, bijvoorbeeld door naar achteren te rollen om naar het volgende scherm te gaan.

Tot slot biedt Motorola de mogelijkheid om je watch face of tijdwijzerplaat naar je eigen smaak in te richten. Een analoge klok of liever een digitale? Zijn de kleuren van de achtergrond of de cijfers niet naar je smaak? Alleen de tijd weergeven, of ook de datum en het aantal stappen? Of liever een eigen watch face installeren? Het kan allemaal met de Moto 360.

©PXimport

Flat Tire nog altijd present

Nog altijd aanwezigheid is de flat tire, de afgevlakte zwarte rand onder in het scherm. Waarom Motorola het scherm niet volledig vult? Om de simpele reden dat de ambient light sensor hierin is verwerkt. Deze sensor past automatisch de helderheid van de display aan, afhankelijk van de lichtsterkte uit je omgeving. In het begin stoorden we ons enigszins aan deze flat tire , maar na enige tijd weet je niet beter en merk je het niet eens meer. Maar mooi is anders. De dynamische helderheid die je ervoor terugkrijgt vertaalt zich in een langere batterijduur, waarover verderop in deze review meer.
 

Android Wear en andere software draaien vlekkeloos

Android Wear is weinig verrassend maar werkt nog erg goed

De Moto 360 wordt aangestuurd door Android Wear, Googles besturingssysteem voor wearables. Dankzij de laatste ontwikkelingen is het mogelijk om via het WiFi-signaal je smartphone met de Moto 360 te verbinden. Een Bluetooth-verbinding is alleen noodzakelijk om gegevens tussen beide apparaten te synchroniseren.

Dat de smartwatch op Android Wear draait, brengt allerlei voordelen met zich mee. Applicaties uit de Google Play Store die ondersteuning bieden aan Android Wear, worden automatisch gesynchroniseerd met de Moto 360. Denk bijvoorbeeld aan het bedienen van muziek die je met Play Music afspeelt, maar ook het ontvangen van WhatsApp-berichten, e-mails of notificaties van nieuwsdiensten. Ander voordeel is dat deze apps niet voor een tweede keer geïnstalleerd hoeven te worden op de smartwatch, wat de nodige geheugenbesparing met zich meebrengt.
 

Hardware is in orde, maar de microfoon schiet tekort

De op het eerste gezicht trage processor werkt aangenaam snel

Een 1.2GHz Snapdragon 400 quadcore-processor en 512MB aan werkgeheugen: dat klinkt wat aan de magere kant, maar laat je niet misleiden door deze specs. Met de prestaties van de Moto 360 (2nd generation) zit het wel snor. De hardware is krachtig genoeg om de software soepel te laten draaien, zonder haperingen of noemenswaardige snelheidsvermindering (latency).

Wel merkten we dat de microfoon en stemherkenningssoftware zo nu en dan te wensen over lieten. Om ‘Ok, Google’ zonder problemen te gebruiken, moet je de smartwatch vlak bij je mond houden, recht in de microfoon praten en goed articuleren. Ondanks de actieve noise cancellation blijkt deze software niet vlekkeloos altijd te werken als je een rumoerige omgeving bent met veel omgevingsgeluiden.
 

Goede accuduur

De batterij heeft een vermogen van 300 mAh. De 46 mm variant heeft met 400 mAh een iets zwaardere accu. Afhankelijk van je gebruik gaat de Moto 360 één tot maximaal anderhalve dag mee met een lading. Dit is eenvoudig te verlengen door naar het instellingenmenu naar de optie ‘Scherm altijd aan’ te gaan en deze op ‘Uit’ te zetten. Daarmee rek je de levensduur met 12 tot 24 uur.

Tot slot is het mogelijk om de Moto 360 draadloos op te laden met de bijgeleverde docking station. Zodra je de smartwatch hierop neerlegt draait het scherm 90 graden in landschapsmodus zodat je altijd de tijd (en datum) kunt aflezen van het scherm. Opladen neemt anderhalf tot twee uur in beslag.

©PXimport

Conclusie

De Motorola Moto 360 (2nd generation) heeft met zijn vormgeving de look and feel van een klassiek horloge. Het ziet eruit en draagt precies als een traditioneel horloge, maar dan uitgerust met moderne snufjes. Motorola is erin geslaagd om de tweede generatie op diverse punten te verbeteren en verfijnen ten opzichte van zijn voorganger. De verschillende modellen, verwisselbare bandjes en groot aantal beschikbare watch faces met instellingsmogelijkheden, geven je de mogelijkheid om deze smartwatch te personaliseren.

De Moto 360 (2nd generation) is in diverse modellen en prijsklassen verkrijgbaar. Het instapmodel uit deze review is verkrijgbaar voor 269 euro. Zijn grotere broer met cognacbruine band is met een prijskaartje van 299 euro enkele tientjes duurder. De sportversie is met een adviesprijs van 269 even duur als de Moto 360 uit deze review.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.