De oorspronkelijke Motorola Moto 360 stamt uit 2014 en werd met veel enthousiasme ontvangen door de liefhebbers. Eind vorig jaar bracht het bedrijf zijn opvolger op de markt: de Moto 360 (2nd generation), ook wel de Moto 360 (2015) genoemd. Waar het eerste model op sommige punten tekortschoot, heeft Motorola geleerd van zijn fouten en diverse verbeteringen aangebracht. Je leest er alles over in deze review.

Verschillende versies met klassiek design

Een eerste verschil tussen de eerste en tweede generatie is dat Motorola ditmaal meerdere modellen heeft uitgebracht. Zo is er een kleinere variant met een doorsnee van 42 mm en een grotere waarvan de horlogekast 46 mm breed is. Speciaal voor vrouwen heeft Motorola een 42 mm versie met smallere bandjes uitgebracht. Tot slot heeft het bedrijf onlangs een sportversie van zijn smartwatch gelanceerd. In plaats van een leren of metalen band heeft deze een siliconen band. Voor deze review beschikte PCM over de kleinere 42 mm variant met zwarte leren band voor mannen.
 

Qua design heeft de Moto 360 veel weg van zijn voorganger

Het design van de tweede generatie lijkt sterk op zijn voorganger met zijn klassieke, ronde horlogekast. De drukknop aan de zijkant is verplaatst van de 3 uur naar 2 uur positie. Een kleine aanpassing die in praktijk erg prettig blijkt. Aan de onderkant vinden we een optische hartslagmeter die groen oplicht zodra je je hartslag wil berekenen. De bandjes hebben aan weerszijden een metalen pinnetje. Een polsbandje vervangen is hiermee een fluitje van een cent.

Het IPS LCD-scherm van ons reviewexemplaar heeft een beelddiagonaal van 1.37 inch met een resolutie van 360 bij 325 pixels en een pixeldichtheid van 263 ppi. Daaroverheen is Corning Gorilla Glass 3 aangebracht om het scherm te beschermen tegen krassen en stoten. De 46 mm variant is met een schermgrootte van 1.56 inch een fractie groter. Licht of donker, regen of zonneschijn: onder alle omstandigheden was het scherm goed af te lezen, zowel binnenshuis als buiten de deur. Naast handbediening is het tevens mogelijk om de smartwatch met je pols te bedienen, bijvoorbeeld door naar achteren te rollen om naar het volgende scherm te gaan.

Tot slot biedt Motorola de mogelijkheid om je watch face of tijdwijzerplaat naar je eigen smaak in te richten. Een analoge klok of liever een digitale? Zijn de kleuren van de achtergrond of de cijfers niet naar je smaak? Alleen de tijd weergeven, of ook de datum en het aantal stappen? Of liever een eigen watch face installeren? Het kan allemaal met de Moto 360.

©PXimport

Flat Tire nog altijd present

Nog altijd aanwezigheid is de flat tire, de afgevlakte zwarte rand onder in het scherm. Waarom Motorola het scherm niet volledig vult? Om de simpele reden dat de ambient light sensor hierin is verwerkt. Deze sensor past automatisch de helderheid van de display aan, afhankelijk van de lichtsterkte uit je omgeving. In het begin stoorden we ons enigszins aan deze flat tire , maar na enige tijd weet je niet beter en merk je het niet eens meer. Maar mooi is anders. De dynamische helderheid die je ervoor terugkrijgt vertaalt zich in een langere batterijduur, waarover verderop in deze review meer.
 

Android Wear en andere software draaien vlekkeloos

Android Wear is weinig verrassend maar werkt nog erg goed

De Moto 360 wordt aangestuurd door Android Wear, Googles besturingssysteem voor wearables. Dankzij de laatste ontwikkelingen is het mogelijk om via het WiFi-signaal je smartphone met de Moto 360 te verbinden. Een Bluetooth-verbinding is alleen noodzakelijk om gegevens tussen beide apparaten te synchroniseren.

Dat de smartwatch op Android Wear draait, brengt allerlei voordelen met zich mee. Applicaties uit de Google Play Store die ondersteuning bieden aan Android Wear, worden automatisch gesynchroniseerd met de Moto 360. Denk bijvoorbeeld aan het bedienen van muziek die je met Play Music afspeelt, maar ook het ontvangen van WhatsApp-berichten, e-mails of notificaties van nieuwsdiensten. Ander voordeel is dat deze apps niet voor een tweede keer geïnstalleerd hoeven te worden op de smartwatch, wat de nodige geheugenbesparing met zich meebrengt.
 

Hardware is in orde, maar de microfoon schiet tekort

De op het eerste gezicht trage processor werkt aangenaam snel

Een 1.2GHz Snapdragon 400 quadcore-processor en 512MB aan werkgeheugen: dat klinkt wat aan de magere kant, maar laat je niet misleiden door deze specs. Met de prestaties van de Moto 360 (2nd generation) zit het wel snor. De hardware is krachtig genoeg om de software soepel te laten draaien, zonder haperingen of noemenswaardige snelheidsvermindering (latency).

Wel merkten we dat de microfoon en stemherkenningssoftware zo nu en dan te wensen over lieten. Om ‘Ok, Google’ zonder problemen te gebruiken, moet je de smartwatch vlak bij je mond houden, recht in de microfoon praten en goed articuleren. Ondanks de actieve noise cancellation blijkt deze software niet vlekkeloos altijd te werken als je een rumoerige omgeving bent met veel omgevingsgeluiden.
 

Goede accuduur

De batterij heeft een vermogen van 300 mAh. De 46 mm variant heeft met 400 mAh een iets zwaardere accu. Afhankelijk van je gebruik gaat de Moto 360 één tot maximaal anderhalve dag mee met een lading. Dit is eenvoudig te verlengen door naar het instellingenmenu naar de optie ‘Scherm altijd aan’ te gaan en deze op ‘Uit’ te zetten. Daarmee rek je de levensduur met 12 tot 24 uur.

Tot slot is het mogelijk om de Moto 360 draadloos op te laden met de bijgeleverde docking station. Zodra je de smartwatch hierop neerlegt draait het scherm 90 graden in landschapsmodus zodat je altijd de tijd (en datum) kunt aflezen van het scherm. Opladen neemt anderhalf tot twee uur in beslag.

©PXimport

Conclusie

De Motorola Moto 360 (2nd generation) heeft met zijn vormgeving de look and feel van een klassiek horloge. Het ziet eruit en draagt precies als een traditioneel horloge, maar dan uitgerust met moderne snufjes. Motorola is erin geslaagd om de tweede generatie op diverse punten te verbeteren en verfijnen ten opzichte van zijn voorganger. De verschillende modellen, verwisselbare bandjes en groot aantal beschikbare watch faces met instellingsmogelijkheden, geven je de mogelijkheid om deze smartwatch te personaliseren.

De Moto 360 (2nd generation) is in diverse modellen en prijsklassen verkrijgbaar. Het instapmodel uit deze review is verkrijgbaar voor 269 euro. Zijn grotere broer met cognacbruine band is met een prijskaartje van 299 euro enkele tientjes duurder. De sportversie is met een adviesprijs van 269 even duur als de Moto 360 uit deze review.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.