Je kunt natuurlijk samen een potje Monopoly spelen, maar wil je een avondje samen nét even wat spannender maken? Kies dan voor iets pittigers. Maak kennis met bord-, kaart- en dobbelspelletjes waarbij uiteindelijk iedereen een winnaar is.

🎲 In dit artikel maak je kennis met allerlei leuke spelletjes die de term 'voorspel' een heel nieuwe dimensie geven. Ondeugende dobbelstenen, strippoker, erotische grabbelton, truth or dare, spannende bordspellen en sexy Jenga: 6 manieren om je relatie spelenderwijs beter en spannender te maken!

Ook interessant: Samen aan de seksspeeltjes: de beste erotische toys voor jou en je partner

Sexdobbelstenen

Heel laagdrempelig en heel populair: love dice. Deze ondeugende dobbelstenen zijn er in diverse varianten (zoals glow in the dark of met heel specifieke opdrachten erop) , maar de meest gangbare set bestaat uit één dobbelsteen met lik, kus, zuig erop en één dobbelsteen met lichaamsdelen, zoals: nek, lippen of billen. Er zijn ook varianten met locaties erop, zoals de auto, de bank of de keuken, of met een soort kama sutra-achtige standjes. Er is veel keuze in deze dobbelstenen. En: naast dat ze zowel leuk als betaalbaar zijn, zijn ze werkelijk overal verkrijgbaar, bijvoorbeeld gewoon bij de So Low of de Xenos . 

💡 Heb je heel specifieke wensen of verlangens? Koop dan een setje blanco dobbelstenen en schrijf daar op wat jij en je partner opwindend vinden. Ook leuk als heel persoonlijk cadeau.

©Pavel Losevsky - stock.adobe.com

Strippoker

Een tweede seksspelletje waar vooral vaak grapjes over worden gemaakt tussen vrienden, is strippoker. Jammer, want het kan juist heel erg leuk zijn om met je partner even goed te bluffen. Of juist niet, zodat er weer een ander kledingstuk wordt uitgetrokken. Weet je niet precies hoe poker werkt? Dan kun je ook een ander kaartspel kiezen, bijvoorbeeld pesten. Bij elke keer verliezen moet er iets uit. Is de een uiteindelijk helemaal uitgekleed en de ander nog niet, dan kun je natuurlijk creatief zijn en andere opdrachten verzinnen. 

💡 De basics van pokeren kun je zo leren, er zijn op YouTube snelle tutorials te vinden.

©Olga Sidel'nikova - stock.adobe.com

Grabbelton met fantasieën

Misschien hebben jullie al een vaas met allemaal papiertjes met vakantiebestemmingen om te trekken als jullie een weekje weg willen, maar daar is een leuke variant op te bedenken. Schrijf bijvoorbeeld allerlei seksuele fantasieën op papiertjes en doe ze in een koektrommel die je op een veilige plek bewaart. Probeer hierbij niet alleen aan jezelf te denken, maar ook aan (de grenzen van) je partner. Misschien heb je de fantasie om een rollenspel te doen met een brandweervrouw die je moet redden, of wil je graag eens proberen om een druipkaars te gebruiken om elkaar met kaarsvet even goed op scherp te zetten. Zo kunnen jullie elke keer dat jullie willen een fijne fantasie tot leven laten komen. 

💡 Zelf geen inspiratie? Internet is je vriend!

©Olga Yastremska, New Africa, Africa Studio

Doen, durven of de waarheid

Dit is niet voor niets altijd al een heel populair spelletje onder tieners geweest: het is een ideaal moment om te zorgen dat die ene jongen die je leuk vindt je kust, of om eens een eerlijk antwoord te krijgen op een prangende vraag. In het Engels heet dit spel ook wel ‘Truth or Dare’ en er zijn in menig seksshop erotische edities van het spelletje verkrijgbaar. Maar je kunt natuurlijk ook zelf vragen en opdrachten bedenken. Een goed moment om eens te vragen wat de gekste plek is waar je partner het al heeft gedaan, of om hem of haar juist uit te dagen om het op een andere gekke plek te doen. Of om eens te vragen wat hij of zij het beste vindt aan jullie seksleven. 

💡 Er zijn veel opties die je zelf kunt bedenken, maar als je dat toch wat te spannend vindt of bang bent dat het verkeerd valt, dan kun je je altijd laten leiden door een ‘voorgebakken’ spel of door een boek.

Erotisch bordspel

Er zijn veel verschillende erotische bordspellen te koop, maar Ultiem Verlangen is een van de bekendere. Dit bordspel combineert allerlei spellen met elkaar. Zo moet je het ene moment een quizvraag beantwoorden, bijvoorbeeld de vraag waarom onaantrekkelijke mannen meer ejaculeren dan knappere mannen. Het volgende moment krijg je de taak om je partner een blinddoek om te doen voor een spannende opdracht. Dit is typisch een bordspel dat voor elk wat wils biedt en jullie samen helemaal in de goede stemming brengt voor meer.

💡 Blijf bij alle spellen die je samen doet altijd regelmatig checken hoe je partner zich erbij voelt. Soms zijn het niet de erotische, fysieke opdrachten, maar juist de wat persoonlijkere vragen die moeilijk kunnen zijn voor je partner.

Sexy Jenga

De ‘magische’ sekstoren van Intimista Vibe is erg leuk. Het is namelijk een Jenga-toren met blokjes, waarbij je er steeds met één hand een uit moet halen. Het nummertje op het blokje correspondeert met een lijst waarop allerlei opdrachten staan die je dan moet uitvoeren. Het is vrij speels en gaat niet meteen heel ver, waardoor het een vrij toegankelijke manier is om samen helemaal in de mood te komen. En Jenga is van zichzelf al een heel spannend spel omdat je de toren niet wilt laten vallen: dat is extra het geval als er allerlei leuke opdrachten in verstopt zitten.

💡 Er zijn ook ‘Ik wil meer’-opdrachten, die wel wat pittiger worden, mocht je het graag wat spannender maken.

©YuliiaMazurkevych - stock.adobe.com

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.