Wie de Popcorn Hour kent, voelt zich meteen thuis bij de E-great, want deze media player is exact gelijk aan de immens populaire Popcorn Hour A110. Het enige verschil is dat de E-great niet de mogelijkheid biedt een harde schijf in te bouwen.

Wel zien we open en bloot een sata-aansluiting aan de zijkant van het doosje. U kunt dus zonder problemen zonder schroeven een harde schijf aan de mediaplayer koppelen. Wel ligt deze dan naakt naast het kastje. Het staat niet echt netjes, maar de techfanaat heeft daar hoogstwaarschijnlijk geen moeite mee. Wie het netter wilt: u kunt ook een via usb een externe schijf koppelen.
Aan de achterzijde zien we diverse aansluitingen: hdmi, composiet, component, optisch spdif uit en twee usb-poorten. Het is wat karig – we zien liever ook nog een coaxiale spdif-uitgang en een cardreader– maar het biedt voldoende connectiviteit.
De EG-M34A is gebaseerd op de Sigma SMP8635-chipset en dat betekent een zeer complete ondersteuning van codecs, containers en netwerkprotocollen. Eigenlijk kunnen we niets bedenken wat de Sigma niet accepteert.
De interface van de E-great is – niet geheel verwonderlijk – gelijk aan de van de Popcorn Hour A110. Dat wil zeggen dat we te maken hebben met een html-interface. Dat is in principe geen probleem, maar zodra we door grote lijsten van muziek- en filmbestanden moeten scrollen, merken we dat de E-great er moeite mee heeft. Hij moet keer op keer een nieuwe pagina inladen en dat kost tijd. Toch voelt de interface een stuk sneller dan bij de instap Freecom en Woxter die van zichzelf een stuk trager zijn dan deze Popcorn Hour-kloon.
Als we door de online-mogelijkheden van de E-great heenlopen, valt allereerst het enorme aanbod op. Ten tweede valt op dat we bij sommige applicaties met de knop ‘menu’ meer informatie of mogelijkheden kunnen oproepen. Nu is dat wellicht leuk, maar de afstandsbediening van de EG-M34A heeft geen menu-knop. Die zijn ze dus vergeten. Knullig hoor!
Gelukkig zit het met de beeldkwaliteit van de E-great wel goed. Ons testmateriaal oogt scherp en de contrastwaarden een kleurverzadiging zijn prima. Kortom: we zien een levendig en prettig plaatje op de Sharp.
Op gebied van audio is het een middenmoter. Hij sprankelt niet, maar is ook zeker niet slechter dan de rest. Ook bij deze E-great merken we dat het audiodeel ondergeschikt is aan de videokwaliteiten. En dat is niet verbazingwekkend met een prijs van €125. Je kan niet alles hebben.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De E-great EG-M34A is een leuke, veelzijdige speler die mede door zijn ontzettend brede ondersteuning op gebied van audio- en videocodecs boven het gigantische maaiveld uitsteekt. Wel vinden we het jammer dat het niet mogelijk is een harde schijf in te bouwen. Ook zijn we minder gecharmeerd van het feit dat de ontwikkelaars de ‘menu-knop’ op de afstandsbediening zijn vergeten. Daar moeten ze echt iets aan doen. Tenslotte hadden we het aardig gevonden als er ook een coaxiale spdif-uitgang en een cardreader in het pakket was opgenomen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.