Wie de Popcorn Hour kent, voelt zich meteen thuis bij de E-great, want deze media player is exact gelijk aan de immens populaire Popcorn Hour A110. Het enige verschil is dat de E-great niet de mogelijkheid biedt een harde schijf in te bouwen.

Wel zien we open en bloot een sata-aansluiting aan de zijkant van het doosje. U kunt dus zonder problemen zonder schroeven een harde schijf aan de mediaplayer koppelen. Wel ligt deze dan naakt naast het kastje. Het staat niet echt netjes, maar de techfanaat heeft daar hoogstwaarschijnlijk geen moeite mee. Wie het netter wilt: u kunt ook een via usb een externe schijf koppelen.
Aan de achterzijde zien we diverse aansluitingen: hdmi, composiet, component, optisch spdif uit en twee usb-poorten. Het is wat karig – we zien liever ook nog een coaxiale spdif-uitgang en een cardreader– maar het biedt voldoende connectiviteit.
De EG-M34A is gebaseerd op de Sigma SMP8635-chipset en dat betekent een zeer complete ondersteuning van codecs, containers en netwerkprotocollen. Eigenlijk kunnen we niets bedenken wat de Sigma niet accepteert.
De interface van de E-great is – niet geheel verwonderlijk – gelijk aan de van de Popcorn Hour A110. Dat wil zeggen dat we te maken hebben met een html-interface. Dat is in principe geen probleem, maar zodra we door grote lijsten van muziek- en filmbestanden moeten scrollen, merken we dat de E-great er moeite mee heeft. Hij moet keer op keer een nieuwe pagina inladen en dat kost tijd. Toch voelt de interface een stuk sneller dan bij de instap Freecom en Woxter die van zichzelf een stuk trager zijn dan deze Popcorn Hour-kloon.
Als we door de online-mogelijkheden van de E-great heenlopen, valt allereerst het enorme aanbod op. Ten tweede valt op dat we bij sommige applicaties met de knop ‘menu’ meer informatie of mogelijkheden kunnen oproepen. Nu is dat wellicht leuk, maar de afstandsbediening van de EG-M34A heeft geen menu-knop. Die zijn ze dus vergeten. Knullig hoor!
Gelukkig zit het met de beeldkwaliteit van de E-great wel goed. Ons testmateriaal oogt scherp en de contrastwaarden een kleurverzadiging zijn prima. Kortom: we zien een levendig en prettig plaatje op de Sharp.
Op gebied van audio is het een middenmoter. Hij sprankelt niet, maar is ook zeker niet slechter dan de rest. Ook bij deze E-great merken we dat het audiodeel ondergeschikt is aan de videokwaliteiten. En dat is niet verbazingwekkend met een prijs van €125. Je kan niet alles hebben.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De E-great EG-M34A is een leuke, veelzijdige speler die mede door zijn ontzettend brede ondersteuning op gebied van audio- en videocodecs boven het gigantische maaiveld uitsteekt. Wel vinden we het jammer dat het niet mogelijk is een harde schijf in te bouwen. Ook zijn we minder gecharmeerd van het feit dat de ontwikkelaars de ‘menu-knop’ op de afstandsbediening zijn vergeten. Daar moeten ze echt iets aan doen. Tenslotte hadden we het aardig gevonden als er ook een coaxiale spdif-uitgang en een cardreader in het pakket was opgenomen.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.