In navolging van ASUS en Philips maakte ook BenQ de stap naar een 144Hz-verversinsgssnelheid. We hebben een scherm met hetzelfde typenummer twee jaar geleden al eens getest. De XL2420T die wij nu testen is een vernieuwde versie. Officieel is de naam onveranderd, wij spreken over revisie 2.0.

De voornaamste wijziging in de nieuwe revisie van het scherm is de stap van 120 Hz naar 144 Hz. Dit is een relatief kleine stap en de stap van 60 Hz naar 120 Hz is veel beter merkbaar. Fanatieke gamers zullen deze kleine stap toch zeker waarderen. Net als bij de andere 144Hz-schermen is de hoge verversingssnelheid alleen beschikbaar via Dual-Link DVI. Een belangrijke verbetering is dat het scherm geen last heeft van hinderlijke flikkering.

Met 144 Hz is het scherm rustig en het gamen gaat voortreffelijk. Dit is merkbaar beter vergeleken met de voorganger, maar ook met de 144Hz-schermen van de concurrentie. De XL2420T is 13 cm in hoogte verstelbaar, kan roteren op de voet en heeft een pivotfunctie. Daarnaast is er ook een S-Switch aanwezig. Met deze handige bedrade afstandsbediening kunnen de instellingen van het scherm snel worden aangepast.

©PXimport

Het scherm is NVIDIA 3D Vision 2 Ready. Je dient hier wel los een 3D-bril van NVIDIA bij aan te schaffen. Wat met de nieuwe revisie niet is veranderd, is de usb2.0-hub. Wij hadden eigenlijk usb 3.0 verwacht.

Optimaal voor gamers

Als we het scherm beoordelen op primaire punten voor gamers (inputlag, reactietijd en verversingssnelheid) dan is de XL2420T optimaal voor gamers. Op al deze vlakken scoort het scherm hoog.

De reactietijd is bij deze tweede revisie nog iets naar beneden geschroefd naar 1 ms. Overdrive (AMA, advanced motion accelerator) heeft nu drie instellingen: OFF, High en Premium. Standaard staat deze op High, dit geeft het beste beeld en er is geen hinderlijke ghosting te zien. De Premium-instelling is iets te agressief en raden wij af.

©PXimport

Koop de BenQ XL2420T via de Prijsvergelijker:

BenQ XL2420T vanaf € 357,90

Klik hier voor alle pc-monitoren in de Prijsvergelijker

Bekijk de 160.000 andere producten in onze Prijsvergelijker

Conclusie

De BenQ XL2420T revisie 2.0 is een uitstekende verbetering op zijn voorganger. Niet alleen 144 Hz, maar ook verbeterde menuopties en rustiger beeld. Er is geen enkele hinderlijke flikkering te zien bij 144 Hz. We hebben drie 144Hz-schermen getest (ASUS, Philips en BenQ) en onze voorkeur gaat uit naar dit scherm van BenQ. Het beeld is net iets rustiger dan het scherm van Phillips. Usb 3.0 ontbreekt helaas, maar op alle andere vlakken scoort de XL2420T hoog. Een uitstekend gamersscherm! Let bij aanschaf van het scherm wel op dat je de nieuwe 144Hz-revisie koopt.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.