Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar een beveiligingscamera waarmee je jouw woning dag en nacht kunt bewaken? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot.

Disclaimer: op het moment van schrijven zijn de besproken bewakingscamera’s bij de goedkoopste webwinkels niet duurder dan 220 euro. De prijzen kunnen schommelen.

Eufy EufyCam 2 Pro Duo (S221)

Met deze prijsvriendelijke bundel bewaak je de voor- en achterzijde van je huis. In de verpakking vind je namelijk twee weerbestendige camera's. Dankzij de ingebouwde accu's hang je de apparaatjes overal op, mits er op de beoogde plek voldoende draadloos bereik is. Volgens Eufy hoef je deze batterijen bij gemiddeld gebruik maar eenmaal per jaar op te laden, al is dat natuurlijk sterk afhankelijk van het filmgedrag. In de productdoos zit ook nog een basisstation dat draadloos met alle gekoppelde apparaten communiceert.

Met een resolutie van 2048 × 1080 pixels biedt de EufyCam 2 Pro een behoorlijke videokwaliteit. Bij bewegingsdetectie begint de camera direct met opnemen. Dat gebeurt op de interne opslagdrager van 16 GB, een NAS of een cloudserver. Nuttig is dat deze camera mensen en dieren van elkaar kan onderscheiden. Bepaal van welke gebeurtenissen je pushberichten op je smartphone wilt ontvangen en kijk de beelden meteen terug. Verder ondersteunt de EufyCam 2 Pro Duo tweewegaudio en nachtzicht. Je kunt dit beveiligingssysteem optioneel met één of meerdere camera's uitbreiden.

TP-Link Tapo C425 Kit

Beveiligingscamera's met een accu hebben als nadeel dat je ze regelmatig moet opladen. Daar heeft TP-Link iets op bedacht, want bij deze uitvoering van de Tapo C425 is een relatief groot zonnepaneel bijgesloten. Dat voorziet de inwendige batterij (10.000 mAh) van stroom. Volgens de fabrikant is gemiddeld 45 minuten zonlicht per dag voldoende. Je kunt deze camera als alternatief ook zonder zonnepaneel kopen (singlepack/2-pack/4-pack). Een pluspunt is dat het beveiligingssysteem geen basisstation vereist. Je meldt de camera namelijk rechtstreeks aan op wifi. De Tapo C425 stuurt desgewenst pushberichten van personen, huisdieren en/of voertuigen naar je smartphone.

In tegenstelling tot populaire merken als Google Nest en Ring zit je bij dit model niet per se vast aan een betaald cloudabonnement. Bewaar de beelden gewoon op een eigen microSD-kaart van hoogstens 512 GB of NAS. De videoprestaties zijn dik in orde, want de maximale resolutie bedraagt 2560 × 1440 pixels. In combinatie met een brede diagonale kijkhoek van 150 graden bewaak je een groot deel van de woning of tuin. Voor nachtelijke beelden komen de vier witte ledlampen goed van pas. Daarmee maak je opnames in kleur. De IP66-gecertificeerde behuizing bevat ook nog een sirene met een volumeniveau van 94 decibel.

Google Nest Cam Spotlight (GA02411-EU)

De Google Nest Cam Spotlight is een zogeheten schijnwerpercamera. Na bewegingsherkenning gaan er twee richtbare ledlampen met een totale opbrengst van 2400 lumen branden. Dat is zéér fel! Nuttig voor het geval je regelmatig in het donker thuiskomt, want de tuin of oprit is zo goed verlicht. Bovendien helpt het natuurlijk ook om eventuele insluipers af te schrikken. Je past de helderheid van de lampen in de app trouwens naar eigen wens aan. Deze weerbestendige camera heeft een accu, zodat je hem praktisch overal kunt ophangen. Zorg wel voor voldoende wifi-dekking.

Uiteraard kun je met de Nest Cam Spotlight ook gewoon filmen. De lens maakt Full-HD-opnamen op een resolutie van 1920 × 1080 pixels. Dat is ruimschoots voldoende om personen te identificeren. Je kunt tot 6× digitaal inzoomen, al gaat dat wel ten koste van de beeldkwaliteit. Krijg je onverwachts visite en ben je niet thuis? Geen probleem, want dankzij de geïntegreerde speaker en microfoon kun je op afstand met iemand communiceren. Open hiervoor de app op je smartphone en druk op het microfoontje om een gesprek te starten. Voor cloudopslag heb je een Nest Aware-abonnement nodig.

Lees ook: 5 fouten met je beveiligingscamera die je hierna nooit meer maakt

Ring Spotlight Cam Plus - Plug In

Deze compacte schijnwerpercamera kun je in een witte of zwarte behuizing kopen. Het hier besproken model werk op netvoeding, maar de Ring Spotlight Cam Plus is als alternatief ook verkrijgbaar inclusief oplaadbare batterij (wit/zwart). In dat geval kun je de inwendige batterij met dit apart verkrijgbare zonnepaneel opladen. Aan weerszijden van de Full-HD-lens bevinden zich twee witte ledlampen. Die springen na bewegingsdetectie automatisch aan, zodat je nachtelijke opnames in kleur kunt bekijken. In combinatie met de geïntegreerde sirene schrik je ongewenste bezoekers hopelijk af.

De Spotlight Cam Plus ondersteunt een riante kijkhoek van 140 graden. Hierdoor vangt de camera een groot gebied in beeld. Uiteraard krijg je liever geen (valse) bewegingsmeldingen van gebeurtenissen van de openbare weg of tuin van de buren. Om dat te voorkomen, kun je met behulp van de gebruiksvriendelijke Ring-app bewegingszones instellen. Uiteraard kun je ook livebeelden opvragen. Tik op de groene telefoonknop om op afstand met iemand te praten. Deze populaire beveiligingscamera ondersteunt alleen cloudopslag via een (betaald) Ring Home-abonnement.

Reolink E340

Reolink ontwikkelt goede camera's met een aantrekkelijk prijskaartje. De E340 is daarvan een goed voorbeeld, want dit binnenmodel bevat verrassend veel functies. Zo kan het camerahoofd automatisch draaien (355 graden) en kantelen (50 graden), waardoor je bijvoorbeeld een kat, hond of kind kunt volgen. Zeker bij een hoge positie aan het plafond of de muur zie je hierdoor precies wat er thuis gebeurt. Je kunt de behuizing trouwens ook (tijdelijk) op een kast of tafel neerzetten. Wil je iets van dichtbij zien? Dankzij ondersteuning voor 3× optische zoom kun je zonder kwaliteitsverlies inzoomen.

Voor verbinding met het thuisnetwerk koppel je het apparaatje aan wifi of ethernet. Open vervolgens de Reolink-app en bekijk livebeelden in een maximale resolutie van 2560 × 1920 pixels. De ingebouwde speaker en microfoon maken het mogelijk om met mensen of dieren te communiceren. De compacte behuizing heeft daarnaast een microSD-kaartlezer. Hierop bewaar je opnames van gebeurtenissen. Overigens kan de E340 als alternatief ook continu opnemen. Verder koppel je deze camera eventueel aan een geschikte NAS.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.