Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar een beveiligingscamera waarmee je jouw woning dag en nacht kunt bewaken? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot.

Disclaimer: op het moment van schrijven zijn de besproken bewakingscamera’s bij de goedkoopste webwinkels niet duurder dan 220 euro. De prijzen kunnen schommelen.

Eufy EufyCam 2 Pro Duo (S221)

Met deze prijsvriendelijke bundel bewaak je de voor- en achterzijde van je huis. In de verpakking vind je namelijk twee weerbestendige camera's. Dankzij de ingebouwde accu's hang je de apparaatjes overal op, mits er op de beoogde plek voldoende draadloos bereik is. Volgens Eufy hoef je deze batterijen bij gemiddeld gebruik maar eenmaal per jaar op te laden, al is dat natuurlijk sterk afhankelijk van het filmgedrag. In de productdoos zit ook nog een basisstation dat draadloos met alle gekoppelde apparaten communiceert.

Met een resolutie van 2048 × 1080 pixels biedt de EufyCam 2 Pro een behoorlijke videokwaliteit. Bij bewegingsdetectie begint de camera direct met opnemen. Dat gebeurt op de interne opslagdrager van 16 GB, een NAS of een cloudserver. Nuttig is dat deze camera mensen en dieren van elkaar kan onderscheiden. Bepaal van welke gebeurtenissen je pushberichten op je smartphone wilt ontvangen en kijk de beelden meteen terug. Verder ondersteunt de EufyCam 2 Pro Duo tweewegaudio en nachtzicht. Je kunt dit beveiligingssysteem optioneel met één of meerdere camera's uitbreiden.

TP-Link Tapo C425 Kit

Beveiligingscamera's met een accu hebben als nadeel dat je ze regelmatig moet opladen. Daar heeft TP-Link iets op bedacht, want bij deze uitvoering van de Tapo C425 is een relatief groot zonnepaneel bijgesloten. Dat voorziet de inwendige batterij (10.000 mAh) van stroom. Volgens de fabrikant is gemiddeld 45 minuten zonlicht per dag voldoende. Je kunt deze camera als alternatief ook zonder zonnepaneel kopen (singlepack/2-pack/4-pack). Een pluspunt is dat het beveiligingssysteem geen basisstation vereist. Je meldt de camera namelijk rechtstreeks aan op wifi. De Tapo C425 stuurt desgewenst pushberichten van personen, huisdieren en/of voertuigen naar je smartphone.

In tegenstelling tot populaire merken als Google Nest en Ring zit je bij dit model niet per se vast aan een betaald cloudabonnement. Bewaar de beelden gewoon op een eigen microSD-kaart van hoogstens 512 GB of NAS. De videoprestaties zijn dik in orde, want de maximale resolutie bedraagt 2560 × 1440 pixels. In combinatie met een brede diagonale kijkhoek van 150 graden bewaak je een groot deel van de woning of tuin. Voor nachtelijke beelden komen de vier witte ledlampen goed van pas. Daarmee maak je opnames in kleur. De IP66-gecertificeerde behuizing bevat ook nog een sirene met een volumeniveau van 94 decibel.

Google Nest Cam Spotlight (GA02411-EU)

De Google Nest Cam Spotlight is een zogeheten schijnwerpercamera. Na bewegingsherkenning gaan er twee richtbare ledlampen met een totale opbrengst van 2400 lumen branden. Dat is zéér fel! Nuttig voor het geval je regelmatig in het donker thuiskomt, want de tuin of oprit is zo goed verlicht. Bovendien helpt het natuurlijk ook om eventuele insluipers af te schrikken. Je past de helderheid van de lampen in de app trouwens naar eigen wens aan. Deze weerbestendige camera heeft een accu, zodat je hem praktisch overal kunt ophangen. Zorg wel voor voldoende wifi-dekking.

Uiteraard kun je met de Nest Cam Spotlight ook gewoon filmen. De lens maakt Full-HD-opnamen op een resolutie van 1920 × 1080 pixels. Dat is ruimschoots voldoende om personen te identificeren. Je kunt tot 6× digitaal inzoomen, al gaat dat wel ten koste van de beeldkwaliteit. Krijg je onverwachts visite en ben je niet thuis? Geen probleem, want dankzij de geïntegreerde speaker en microfoon kun je op afstand met iemand communiceren. Open hiervoor de app op je smartphone en druk op het microfoontje om een gesprek te starten. Voor cloudopslag heb je een Nest Aware-abonnement nodig.

Lees ook: 5 fouten met je beveiligingscamera die je hierna nooit meer maakt

Ring Spotlight Cam Plus - Plug In

Deze compacte schijnwerpercamera kun je in een witte of zwarte behuizing kopen. Het hier besproken model werk op netvoeding, maar de Ring Spotlight Cam Plus is als alternatief ook verkrijgbaar inclusief oplaadbare batterij (wit/zwart). In dat geval kun je de inwendige batterij met dit apart verkrijgbare zonnepaneel opladen. Aan weerszijden van de Full-HD-lens bevinden zich twee witte ledlampen. Die springen na bewegingsdetectie automatisch aan, zodat je nachtelijke opnames in kleur kunt bekijken. In combinatie met de geïntegreerde sirene schrik je ongewenste bezoekers hopelijk af.

De Spotlight Cam Plus ondersteunt een riante kijkhoek van 140 graden. Hierdoor vangt de camera een groot gebied in beeld. Uiteraard krijg je liever geen (valse) bewegingsmeldingen van gebeurtenissen van de openbare weg of tuin van de buren. Om dat te voorkomen, kun je met behulp van de gebruiksvriendelijke Ring-app bewegingszones instellen. Uiteraard kun je ook livebeelden opvragen. Tik op de groene telefoonknop om op afstand met iemand te praten. Deze populaire beveiligingscamera ondersteunt alleen cloudopslag via een (betaald) Ring Home-abonnement.

Reolink E340

Reolink ontwikkelt goede camera's met een aantrekkelijk prijskaartje. De E340 is daarvan een goed voorbeeld, want dit binnenmodel bevat verrassend veel functies. Zo kan het camerahoofd automatisch draaien (355 graden) en kantelen (50 graden), waardoor je bijvoorbeeld een kat, hond of kind kunt volgen. Zeker bij een hoge positie aan het plafond of de muur zie je hierdoor precies wat er thuis gebeurt. Je kunt de behuizing trouwens ook (tijdelijk) op een kast of tafel neerzetten. Wil je iets van dichtbij zien? Dankzij ondersteuning voor 3× optische zoom kun je zonder kwaliteitsverlies inzoomen.

Voor verbinding met het thuisnetwerk koppel je het apparaatje aan wifi of ethernet. Open vervolgens de Reolink-app en bekijk livebeelden in een maximale resolutie van 2560 × 1920 pixels. De ingebouwde speaker en microfoon maken het mogelijk om met mensen of dieren te communiceren. De compacte behuizing heeft daarnaast een microSD-kaartlezer. Hierop bewaar je opnames van gebeurtenissen. Overigens kan de E340 als alternatief ook continu opnemen. Verder koppel je deze camera eventueel aan een geschikte NAS.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.