Een goede internetverbinding is vandaag de dag niet meer weg te denken uit ons leven. Van communicatieve en informatieve tot entertainmentdoeleinden, een stabiele wifiverbinding maakt het mogelijk. Hoe zorg je dat je verbinding tot in alle hoeken en gaten reikt en wanneer is het een goed idee om een wifi-extender te kopen? Dit artikel geeft een overzicht.

©PXimport

Check je verbinding

Voor de de duurste wifi-extender aanschaft om je wifi te verbeteren, is het handig om eerst in kaart te brengen welke problemen je verbinding nu eigenlijk heeft en waar in je huis of kantoor deze problemen het grootst zijn. Er zijn verschillende apps die hierbij helpen, waardoor het vaststellen van de sterkte van je verbinding dus eenvoudig via je smartphone kan. Apps zoals WiFi Analyzer (Android) of Network Analyzer (iOS) geven een vrij overzichtelijk idee van waar je wifi het zwakst en het sterkst is. Een bekend programma wat ook kan helpen is inSSIDer. Hierin is het bijvoorbeeld mogelijk om te zien op welke kanalen de routers van netwerken in de buurt zijn afgesteld, zodat je je eigen router op een ander kanaal kunt instellen. InSSIDer is echter geen mobiele app, dus voor het aflezen van de sterkte van je wifisignaal op meerdere plekken moet je een van de vele smartphone-apps gebruiken. Als je dus een check doet en je router simpelweg naar een andere locatie kunt verplaatsen waar hij beter functioneert, is het hele probleem opgelost. Als de verbinding nog steeds slecht is, is het tijd om na te denken over oplossingen zoals een nieuwe router of een wifi-extender.

Upgrade je netwerk

Als je een verouderde router gebruikt, is er kans dat je bereik gewoonweg niet goed genoeg is en dat een nieuwe wifi router kopen genoeg is om je netwerk de benodigde verspreiding te geven. Het verschil in kwaliteit tussen verouderde en recente routers is groot, dus kijk hier altijd eerst naar voordat je beslist om je netwerk uit te breiden met bekabelde access points of wifi-extenders. Nieuwe technieken zoals beamforming (hiermee projecteert je router in de richting van het apparaat dat verbinding wil maken) werken vaak prima om het bereik van je thuisnetwerk naar meer dan voldoende capaciteit te tillen, dus een nieuwe wifi router kopen kan vaak al een goede oplossing zijn. Extra bekabelde access point(s) kunnen wel een goede optie zijn als kabels trekken geen grote moeite kost, maar het blijft zo dat er kabels in het spel zijn waarmee een van de voordelen van een draadloos netwerk dus alsnog wegvalt. Zoals zal blijken uit de volgende alinea hebben wifi-extenders dit probleem niet.

Wifi-extenders, -repeaters, -signaalversterkers, etc.

Bekabelde access points zijn aardige oplossingen, maar in deze tijd is het natuurlijk niet gek om gewoon overal een fatsoenlijke draadloze verbinding te verwachten. Een wifi signaalversterker kan daarom ook een oplossing zijn. De termen wifirepeaters, -extenders en -versterkers komen op hetzelfde neer: ze ontvangen signalen van het wifinetwerk en zenden het vervolgens weer uit op een andere plek, waardoor de verbinding verder reikt. Dit betekent bij goedkopere wifi-extenders een wat minder snelle verbinding, maar dat er verbinding gemaakt kan worden staat vast. Duurdere modellen verliezen daarentegen vaak geen snelheid. Dit verschil in snelheid is te verklaren doordat goedkopere wifi-extenders meestal tegelijk ontvangen en uitzenden met dezelfde chip, waardoor ze twee keer zo veel tijd nodig hebben. Duurdere versies hebben dan weer meestal een aparte ontvanger en zender, waardoor veel minder snelheid verloren gaat. Het is met deze laatste modellen dan ook mogelijk om per ruimte een wifi-extender te gebruiken zonder veel aan snelheid in te leveren, om met andere woorden multiroom wifi te creëren. Zo worden wifi-extenders ook een oplossing als je op meerdere (of alle!) plekken door je huis je bereik wil versterken.

Internet via je stroomnetwerk

Een andere manier om je bereik te verbeteren is om een powerline adapter met wifi te gebruiken, wat er op neerkomt dat er vanuit je router een ethernetkabel met een adapter in een stopcontact wordt verbonden. Een tweede adapter op de plaats waar je een beter draadloos netwerk wenst te hebben ontvangt via het elektriciteitsnet het internetsignaal en zendt het uit. Het voordeel van powerline adapters ten opzichte van bekabelde access points is dat je geen kabels hoeft te trekken, maar je bent dan wel weer gebonden aan de locatie van je stopcontacten. Het voordeel ten opzichte van wifi-extenders is een iets groter behoud van snelheid, vooral bij een stroomnetwerk van hoge kwaliteit. Het is dus wel een nadeel dat een oudere elektriciteitsleiding een slechtere verbinding kan betekenen. Ook worden draadloze wifi-extenders simpelweg steeds beter. Buiten deze nadelen gerekend staat het vast dat powerline adapters met wifi relatief makkelijk te installeren zijn, met normaal gesproken een laag verlies van internetsnelheid. Voor bijvoorbeeld online gamers die liever op bekabeling vertrouwen is het een optie, aangezien deze adapters ook gewoon via een ethernetkabel kunnen worden verbonden met je pc of console.

Een keuze maken

Wifi-extenders zijn in feite de makkelijkste oplossing als een wifinetwerk in een bepaalde ruimte niet goed te ontvangen is of niet snel genoeg is. Vooral de extenders uit het hogere segment verliezen zeer weinig verbindingssnelheid. Check wel eerst of je router (of de software van je router) misschien aan een update toe is, voordat je wifi-extenders gaat bestellen. Wifi-extenders zijn al verkrijgbaar voor ongeveer vijftien euro, maar dan gaat het normaal gesproken om de modellen met een gecombineerde zender/ontvanger. Deze modellen geven prima verbinding, maar met een lagere snelheid. De snellere modellen zijn duurder, maar leveren ontegenzeggelijk kwaliteit en zijn daardoor ook een ideale optie voor multiroom wifi. Bovendien nemen wifi-extenders minder tijd in beslag om te installeren dan bekabelde opties. Het ligt dus aan ieders specifieke situatie welke wifi-extender aan te raden is, maar het staat vast dat deze apparaatjes je online leven een stuk makkelijker kunnen maken.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.