Het Chinese merk Vivo betreedt de Nederlandse markt met drie smartphones, waarvan deze Vivo X80 Pro als toptoestel het meest indruk moet maken. Of dat lukt lees je in deze Vivo X80 Pro review.

BBK Electronics wil, net als andere Chinese smartphonefabrikanten de Europese markt veroveren. Deze markt wordt na het wegvallen van Huawei gedomineerd door Apple en Samsung, die samen vier van de vijf van alle smartphoneverkopen op zich nemen. 

Om het kleine taartpuntje dat overblijft wordt hard gevochten door talloze Chinese merken en nog veel meer modellen. BBK overspoelt de markt met merken als Oppo, OnePlus en Realme, die allemaal eenzelfde tactiek hanteren van zoveel mogelijk smartphoneseries op de markt te brengen. Vivo is het volgende merk, met de volgende serie. Te beginnen met de Vivo X80 Pro.

Met zo’n marketingtactiek is het lastig op te vallen in Nederland en ook de toestelnaam X80 Pro helpt niet mee. Uit niets blijkt ook dat Vivo één van de grootste smartphonemerken op de Aziatische markt is en aan de wieg heeft gestaan van innovaties als de vingerafdrukscanner achter het scherm en de pop-up selfiecamera.

©PXimport

Vivo X80 Pro: opvallende eigenschappen

Er zijn echter wel een paar opvallende eigenschappen van de Vivo X80 Pro te benoemen. Allereerst de adviesprijs van 1100 euro. Een negatieve opvallende eigenschap, want voor dat geld koop je ook de beste smartphones van merken die wél bekend zijn bij het Nederlandse publiek. Wederom: Samsung en Apple.

Het ontwerp valt eveneens op, de X80 Pro is niet te missen door zijn grote formaat. Met name de achterzijde waarin een groot rechthoekig spiegelend vlak geplaatst is, waarin een periscooplenscamera, de flits en een behangetje van logootjes zit. Ook zit er binnen dat vlak weer een cirkel waarin de overige camera’s geplaatst zijn. Hierbinnen drie extra lenzen en een infraroodsensor. Al die lenzen maken een indruk op de specificatielijst, maar dat zegt nog niet of de smartphone ook goed fotografeert. Daarvoor prijkt iets anders opvallends op de smartphone: een Zeiss-logootje. 

Tot voorheen werkte Zeiss altijd samen met Nokia, maar het merk is nu een samenwerking aangegaan met Vivo. Niet dat Zeiss de lenzen maakt. Het merk helpt met de (softwarematige) afstelling hiervan. En de merknaam Zeiss is natuurlijk ook een beetje marketing. Andere Chinese fabrikanten zijn vergelijkbare samenwerkingen aangegaan, met wisselend succes. Zo maakte Huawei met Leica fantastische camera’s. Het Hasselblad-logo op OnePlus- en Oppo-smartphones heeft tot dusver niet geleid tot indrukwekkende cameraprestaties.

Tenslotte zijn er nog een paar details, die zowel klein als opvallend zijn. Ruimte voor een geheugenkaartslot of audiopoort heeft Vivo niet vrijgemaakt. Maar wel voor een infraroodpoort. Ook is er een snellader in de doos aanwezig, die dankzij 80 watt behoorlijk snel zijn werk doet.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

X80 Pro: ontwerp en scherm

Ondanks het formaat is de X80 Pro nog redelijk handzaam omdat het gewicht meevalt. Het gewicht zit wat hoger geplaatst vanwege al het camerageweld aan boord. Ook zorgen de gebogen randen aan de zijkanten voor een prettige grip, alhoewel de gebogen schermrand kan zorgen voor onbedoelde schermaanrakingen.

Het scherm zelf heeft een heldere beeldweergave en een kleurweergave die wat kleur-echter lijkt dan veel andere smartphoneschermen. Voor anderen kan het wel wat fletser ogen. Verder is het beeld scherp (1440p) en soepel lopend dankzij een dynamische verversingssnelheid van 120 hertz.

Over het scherm zit standaard een screenprotector, wat fijn is. Maar wat nog het meest opvalt is de snelheid waarop de vingerafdrukscanner onder het scherm reageert. Bijna even snel als een fysieke vingerafdrukscanner en bovendien ontgrendelt deze bijna altijd met succes.

Snelheid

Niet alleen de vingerafdrukscanner en oplader doen razendsnel hun werk. Alles op het toestel draait als een zonnetje. Het scherm in combinatie met veel rekenkracht en software-optimalisatie zorgen dat alle apps die je gebruikt soepel ogen en werken.

Daarvoor heeft de X80 Pro genoeg spierballen aan boord. Dankzij de Snapdragon 8 (Gen 1) chipset, die ook wifi 6 (geen 6E) en 5G ondersteunt, samen met 12GB aan werkgeheugen. Er is 256GB aan beschikbare opslag. Eigenlijk wat je kunt verwachten van een smartphone in deze prijsklasse.

De accuduur is weer wat onopvallend. Afhankelijk van je gebruik gaat de accu ongeveer een dag mee bij zwaar gebruik, anderhalf bij normaal gebruik. Opladen kan via de snellader of draadloos.

Android 12 met Funtouch OS

Op softwaregebied zijn er wat opvallende eigenaardigheden. Wat is dat toch met Chinese telefoonmakers? Ook Vivo heeft er een handje van de Androidbasis in een slechtere staat achter te laten met zijn skin. De Funtouch OS-skin van Vivo voegt bloatware toe, van Vivo-apps tot Facebook en een vervelende virusscanner in de volkomen onnodige iManager-app.

Het wordt gekker. In de instellingen is er de ‘mooi gezicht videoherkenning’ functie. Een mogelijkheid om tijdens het videobellen je gezicht artificieel mooier te laten lijken. Het manipuleert het beeld van bijvoorbeeld WhatsApp-videobellen. De beeldmanipulatie gebeurt op het toestel voordat het beeld naar de videobel-app wordt doorgegeven. Een schandelijke en schadelijke functie, met name voor mentale gezondheid van (jonge) gebruikers. Navraag bij Vivo over deze functie bleef vooralsnog onbeantwoord.

Update: statement van Vivo toegevoegd onderaan deze review.

Ook op de achtergrond gebeuren vreemde dingen. Zo werd tijdens de testperiode steevast de wifi-verbinding uitgeschakeld (waarschijnlijk om accuduur te sparen). Ook worden apps die op de achtergrond draaien steevast afgesloten. Prettig voor de accuduur en snelheid, maar voor de stabiliteit en werking van apps funest. Zo kunnen apps niet altijd meldingen sturen als je bijvoorbeeld een nieuw bericht krijgt of sport-apps niet je route vastleggen via GPS omdat ze afgesloten worden.

Ook de ondersteuning is niet wat je mag verwachten. De Vivo X80 Pro krijgt drie Androidversie-updates en drie jaar veiligheidsupdates. Dat is te kort voor een smartphone en véél te kort voor een smartphone van 1100 euro. Vivo wil graag de prijsconcurrentie aan gaan met Samsung en Apple, zonder hierbij de ondersteuningsverantwoordelijkheid te nemen. Dit is een belangrijk punt waarop Vivo’s smartphone tekortschiet.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Camera’s. Heel. Veel camera’s.

Zoals eerder in deze review beschreven: de Vivo X80 Pro maakt indruk op de specificatielijst door zijn overdaad aan camera’s en het Zeiss-logootje. Maar belangrijker is hoe de camera’s in praktijk presteren. De Vivo X80 Pro is aan de achterzijde uitgerust met een periscoop-zoomcamera, een reguliere zoomlens, een groothoekcamera en natuurlijk de primaire cameralens.

Al die lenzen bieden tal van mogelijkheden en in de app zijn ook fotomodi. Ook hier gaan mijn nekharen overeind staan van de functie die moedervlekken automatisch verwijdert in opnames. Gelukkig staat dit standaard uitgeschakeld. De selfiefunctie van de Vivo smartphone voegt allerlei dubieuze bewerkingen toe. Zo worden poriën gladgestreken en de huid witter gemaakt om beter aan een verknipt schoonheidsideaal uit een andere cultuur te voldoen.

De camera’s presteren zeker niet slecht. De primaire en telecamera kunnen het beste met moeilijk licht en kleur omgaan. Gevolgd door de groothoeklens. De periscooplens levert wel enorm in op detail en kleur, maar met een zoomniveau tot 60x is het best een leuke functie om bij je te hebben. Alleen als je zo diep inzoomt merk je dat de stabilisatie dit niet aan kan. Het is lastig om je foto te maken door beweging.

©PXimport

Wanneer tegenlicht erg fel wordt of de omgeving donker, dan merk je het verschil ten opzichte van Apple, Google en Samsung. Vivo krijgt het helaas niet voor elkaar om de camera-aansturing gelijk te trekken met deze merken om aansluiting te vinden. Ondanks de samenwerking met Zeiss.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Bij genoeg licht kunnen de camera's (met alle zoomniveau's) mooie foto's maken.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Bij tegenlicht merk je dat de camera moeite heeft om kleur vast te leggen.

Alternatieven voor de Vivo X80 Pro

Het lijkt me onwaarschijnlijk dat Vivo naamsbekendheid in Nederland gaat verwerven met deze Vivo X80 Pro. Voor dezelfde prijs koop je een smartphone uit de Samsung Galaxy S22-serie of uit de iPhone 13-serie, en deze smartphones zijn allemaal veel betere keuzes. Ook de goedkoopste uitvoeringen.

Als troef heeft de Vivo X80 Pro een mooi scherm en vlotte werking. Maar dat kan ook gezegd worden van een Pixel 6, Nothing Phone(1) of Galaxy A52. Smartphones die allemaal ongeveer de helft van de adviesprijs van deze Vivo X80 Pro kosten. En telefoons die ik zelfs los van de prijs eerder zou aanbevelen.

Conclusie: Vivo X80 Pro kopen?

De Vivo 80 Pro valt op om verkeerde zaken. De prijs opvallend hoog. De software en ondersteuning biedt een ervaring die zelfs een budgettelefoon-onwaardig is en de beeldmanipulatie van de camera’s doen mij gruwelen. Het overschaduwt compleet dat het scherm best mooi is, de smartphone snel is en alle camera’s veel mogelijkheden hebben; maar zich niet meten met die van Samsung, Google of Apple. Al met al geen indrukwekkende start voor het merk Vivo in Nederland.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.