Een opvallende nieuwe eigenschap van de iPhone 14 is tijdens de aankondiging wat onderbelicht gebleven. Apple zet een volgende stap in de richting van een toekomst zonder simkaarten. Althans de fysieke kaartjes dus.

In 2018 kondigde Apple z’n eerste iPhone aan met ondersteuning van twee simkaarten. Nu was dat geen nieuw fenomeen, veel smartphones ondersteunen al meerdere simkaarten: dualsim genaamd. Handig als je twee telefoonnummers aan één smartphone koppelt. Bijvoorbeeld op vakantie, of als je je toestel zowel zakelijk als privé gebruikt.

Maar de iPhones uit 2017, de iPhone XR, iPhone XS en iPhone XS Max, beschikken over een ander type simkaart. Naast het gewone fysieke kaartje met een chipje hadden de iPhones een e-sim. Een soort ingebouwde simkaart. Het chipje van de simkaart zit ingebouwd in de telefoon en kan gekoppeld worden aan je provider. Dit ligt niet vast, wissel je van abonnement, dan stel je je e-simkaart in op een andere provider.

iPhone 14 zonder simkaart

Met de iPhone 14-series gaat Apple een stapje verder. Deze smartphones beschikken niet meer over een simkaartslot. Althans. De uitvoering die in de VS wordt uitgebracht. In alle andere landen beschikt de iPhone 14 vooralsnog wel over een simkaartslot. Het lijkt erop dat Apple vast voorsorteert op een toekomst waarop alle iPhones niet over een gewoon simkaartslot beschikt.

E-sim is niet alleen het domein van Apple. Veel andere fabrikanten bieden ook al e-simondersteuning aan, naast gewone simkaartondersteuning. De iPhone 14 in de VS is de eerste smartphone die grootschalig geleverd wordt zonder die de fysieke simkaart. Andere fabrikanten zoals Samsung bieden overigens ook al jaren smartphones aan met e-sim, naast de gewone simkaart.

Wat verandert e-sim?

Het lijkt erop dat simkaarten langzaam maar zeker uitgefaseerd worden. Het lijkt namelijk een kwestie van tijd totdat nieuwe iPhones wereldwijd geen simkaartslot meer hebben en dat andere smartphonemakers volgen.

Directe veranderingen van e-sim liggen voor de hand. Bijvoorbeeld dat er geen sim- en geheugenkaartslot meer is, dat je opent met een pinnetje of een paperclip. Naast simkaarten worden geheugenkaarten in smartphones steeds zeldzamer. Smartphones met simlock, waardoor je geen simkaarten in het toestel kunt gebruiken dan de provider waarbij je de smartphone gekocht hebt, waren gelukkig steeds zeldzamer aan het worden. Met de komst van e-sim is een simlock helemaal verleden tijd.

E-sim staat echter aan de wieg van meer verandering. Ook andere apparaten, naast smartphones, hebben baat bij een mobiele internetverbinding. Denk bijvoorbeeld aan smartwatches, mobiele spelcomputers, vr-brillen en andere slimme apparatuur. Sommige smartwatches ondersteunen al e-sim en het is een kwestie van tijd voordat andere apparaten dat ook doen. Zo zijn de apparaten niet meer afhankelijk van bijvoorbeeld wifi of een verbinding via je smartphone.

Geen einde dualsim

Dat de iPhone 14 geen simkaartslot meer heeft, betekent niet dat je geen dualsim meer hebt. De e-sim van de iPhone 14 ondersteunt meerdere verbindingen. Zo kun je meerdere telefoonnummer aan een e-sim koppelen.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.