Het is al vele jaren geleden dat ik mijn eerste mobieltje aanschafte. En wat was ik er trots op. Ik heb hem nog. Het was een Siemens S6, model strijkplank. Uit sentimentele overwegingen heb ik hem nooit weg kunnen doen. Het ding doet het nog steeds. Aan de oplader, simmetje er in en bellen maar!

Vervolgens probeerde ik er nog een paar met meer mogelijkheden. Ze werden toen al per model handiger en uiteindelijk kocht ik een Nokia 6310. Op dat moment het populairste toestel onder mobiel bellend Nederland. Oerdegelijk en hooguit één maal per week aan de oplader. Lees ook: De 8 beste high-end smartphones getest.

In mijn nieuwe auto een carkit laten monteren en voordat de wetgever er zelfs maar aan dacht kon ik al handsfree bellen. Automatisch werd de radio-/cd-speler uitgeschakeld en over de speakers galmde de stem van degene met wie ik belde. Het werkte altijd en overal. Ja, ik was toen héél slim bezig, vond ikzelf.

Hopeloos ouderwets

De jaren vergleden. De auto (ook al een oerdegelijk model) is er nog steeds en dus ook de Nokia. Links en rechts word ik al jaren ingehaald door iedereen die destijds alleen een vaste lijn had en nu innig samenleeft met een smartphone. Blijkbaar vinden ze me een beetje achterlijk. Allemaal proberen ze me namelijk te overtuigen dat ik hopeloos ouderwets ben met mijn Nokia.

©PXimport

Driftig demonsteren ze de handige foefjes. Ze laten me het weer online zien. Ik kijk naar de lucht en zucht meewarig. Die bui zie ik zo ook wel hangen. Ze laten me WhatsApp zien. "Dat is handig", zeggen ze. Maar laatst zag ik nog een vader op tv mopperen: "Zit m'n dochter verdorie naast haar vriendin op de bank, zitten ze elkaar te whatsappen. Ze praten niet eens meer!"

Zelf sms ik hooguit of de gin & tonic al koud staat, maar ik bel liever. Er zijn nog tal van handige apps te vinden maar hoe ze ook hun best doen, het nut van de meeste apps ontgaat me volledig. "Je kunt er je gitaar mee stemmen", roept de een. "De weg, of een goed restaurant mee vinden", meent de ander. Gitaar spelen doe ik niet, mijn TomTom helpt me al jaren uitstekend van A naar B, en ik laat me graag door de chef-kok verrassen en soms teleurstellen.

" Zelf sms ik hooguit of de gin & tonic al koud staat."

Vergroeid met smartphone

Treurig kijk ik naar meisjes wiens hand vergroeid lijkt te zijn met de smartphone. Bang om iets te missen, bang om er niet bij te horen. Het is niet dat ik tegen modernisering ben maar het moet me wel wat opleveren. Meer mogelijkheden dan ik nodig heb? Een abonnement dat fors duurder is? Maar eenvoud heeft ook zijn charme. Dus houd ik me liever vast aan een goed Amerikaans spreekwoord: 'Never change a winning team'. Mijn telefoon en ik zijn zo'n team.

Nee, mijn telefoon blijft gewoon 'dom'. Maar wèl goedkoop. Voor maandelijks slechts 8 euri heb ik meer minuten dan ik kan bellen. Ik moet toegeven, ze worden inderdaad steeds slimmer, die smartphones. Maar toch komt er geen. Nee, er kan d'r maar één de slimste zijn. Ikzelf.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.