Het is al vele jaren geleden dat ik mijn eerste mobieltje aanschafte. En wat was ik er trots op. Ik heb hem nog. Het was een Siemens S6, model strijkplank. Uit sentimentele overwegingen heb ik hem nooit weg kunnen doen. Het ding doet het nog steeds. Aan de oplader, simmetje er in en bellen maar!

Vervolgens probeerde ik er nog een paar met meer mogelijkheden. Ze werden toen al per model handiger en uiteindelijk kocht ik een Nokia 6310. Op dat moment het populairste toestel onder mobiel bellend Nederland. Oerdegelijk en hooguit één maal per week aan de oplader. Lees ook: De 8 beste high-end smartphones getest.

In mijn nieuwe auto een carkit laten monteren en voordat de wetgever er zelfs maar aan dacht kon ik al handsfree bellen. Automatisch werd de radio-/cd-speler uitgeschakeld en over de speakers galmde de stem van degene met wie ik belde. Het werkte altijd en overal. Ja, ik was toen héél slim bezig, vond ikzelf.

Hopeloos ouderwets

De jaren vergleden. De auto (ook al een oerdegelijk model) is er nog steeds en dus ook de Nokia. Links en rechts word ik al jaren ingehaald door iedereen die destijds alleen een vaste lijn had en nu innig samenleeft met een smartphone. Blijkbaar vinden ze me een beetje achterlijk. Allemaal proberen ze me namelijk te overtuigen dat ik hopeloos ouderwets ben met mijn Nokia.

©PXimport

Driftig demonsteren ze de handige foefjes. Ze laten me het weer online zien. Ik kijk naar de lucht en zucht meewarig. Die bui zie ik zo ook wel hangen. Ze laten me WhatsApp zien. "Dat is handig", zeggen ze. Maar laatst zag ik nog een vader op tv mopperen: "Zit m'n dochter verdorie naast haar vriendin op de bank, zitten ze elkaar te whatsappen. Ze praten niet eens meer!"

Zelf sms ik hooguit of de gin & tonic al koud staat, maar ik bel liever. Er zijn nog tal van handige apps te vinden maar hoe ze ook hun best doen, het nut van de meeste apps ontgaat me volledig. "Je kunt er je gitaar mee stemmen", roept de een. "De weg, of een goed restaurant mee vinden", meent de ander. Gitaar spelen doe ik niet, mijn TomTom helpt me al jaren uitstekend van A naar B, en ik laat me graag door de chef-kok verrassen en soms teleurstellen.

" Zelf sms ik hooguit of de gin & tonic al koud staat."

Vergroeid met smartphone

Treurig kijk ik naar meisjes wiens hand vergroeid lijkt te zijn met de smartphone. Bang om iets te missen, bang om er niet bij te horen. Het is niet dat ik tegen modernisering ben maar het moet me wel wat opleveren. Meer mogelijkheden dan ik nodig heb? Een abonnement dat fors duurder is? Maar eenvoud heeft ook zijn charme. Dus houd ik me liever vast aan een goed Amerikaans spreekwoord: 'Never change a winning team'. Mijn telefoon en ik zijn zo'n team.

Nee, mijn telefoon blijft gewoon 'dom'. Maar wèl goedkoop. Voor maandelijks slechts 8 euri heb ik meer minuten dan ik kan bellen. Ik moet toegeven, ze worden inderdaad steeds slimmer, die smartphones. Maar toch komt er geen. Nee, er kan d'r maar één de slimste zijn. Ikzelf.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.