Mission Control is een feature die in OS X 10.7 Lion is geïntroduceerd. De feature geeft je een overzicht van alle geopende schermen op je Mac, waardoor je een bestand, webpagina of ander venster snel kunt terugvinden. Mission Control bevat een aantal features, waardoor je dingen nog sneller kunt terugvinden. Wij zetten 5 handige trucjes voor Mission Control op een rij.

1. Quick Look

Mission Control toont een overzicht van alle geopende venster op je Mac. Om Mission Control overzichtelijk te houden worden daarom miniaturen van de verschillende vensters vertoont. Dit heeft als nadeel dat je niet altijd even goed kan zien met welk scherm je nou precies te maken hebt. Quick Look biedt uitkomst.

Quick Look is een feature in Mission Control die je de mogelijkheid biedt razendsnel een venster van dicht bij te bekijken. Selecteer een venster en klik op de spatiebalk om het venster te vergroten. Is dit het scherm wat je zoekt? Klik dan met de muis op het scherm om deze te openen. Zoek je een ander scherm? Klik dan nogmaals op de spatiebalk om Quick Look weer te sluiten.

©PXimport

Met Quick Look kan je een venster in Mission Control van dichterbij bekijken

2. Mission Control besturen met touchbewegingen

Je kunt Mission Control openen door met drie vingers omhoog te swipen. Door met drie vingers naar links of rechts te swipen kan je door de verschillende bureaubladen op je Mac bladeren, die aan de bovenzijde van Mission Control worden weergegeven.

Je kunt vensters selecteren door met je muis naar het venster te gaan. Twijfel je of je wel het juiste venster voor je hebt? Dan kan je deze beter bekijken door drie vingers op het scherm uit elkaar te bewegen. Door met drie vingers omlaag te swipen sluit je Mission Control weer af.

Het is overigens mogelijk zelf in te stellen met hoeveel vingers je de bewegingen wilt uitvoeren. Ga hiervoor naar Systeemvoorkeuren en kies de optie Trackpad. Je kunt Mission Control besturen met drie of vier vingers.

3. Mission Control besturen met toetsenbord

Mission Control kan niet alleen worden bestuurd met een touchpad of muis, maar ook met het toetsenbord. Open Mission Control door op de F3-toets te klikken. Tik vervolgens de naam van het venster dat je wilt openen in. Let op! Het heeft geen zin de naam van de app in de tikken. Je moet dus de naam van het specifieke document, de webpagina of een ander venster weten om deze te kunnen openen.

©PXimport

Selecteer een venster op door de naam van het venster in te tikken

4. Meerdere bureaubladen

Je kunt op de Mac gebruik maken van meerdere bureaubladen, waarover je je apps kunt verdelen. Dit is vooral handig als je veel verschillende apps tegelijkertijd gebruikt en helpt het overzicht te houden over alle geopende vensters. Via Mission Control heb je eenvoudig toegang tot alle bureaubladen van je Mac en kan je daarnaast instellen hoeveel bureaubladen je wilt gebruiken.

Mission Control toont aan de bovenzijde van het scherm de verschillende bureaubladen op je Mac. Door op de + rechts naast de bureaubladen te klikken voeg je een extra bureaublad toe aan je Mac. Je kunt je Mac maximaal 16 verschillende bureaubladen geven. Wil je een bureaublad verwijderen? Selecteer dan een bureaublad terwijl je de optie-toets ingedrukt houdt. Hierdoor verschijnt een kruis bij ieder bureaublad waarmee je deze kunt verwijderen.

De verschillende bureaubladen op je Mac zijn daarnaast via Mission Control eenvoudig te bereiken. Klik simpelweg op een bureaublad om deze te openen. Wil je een overzicht bekijken van alle vensters die op een specifiek bureaublad zijn geopend? Hou dan de optie-toets ingedrukt terwijl je op het bureaublad klikt.

5. Gedrag van Mission Control aanpassen

Je kunt het gedrag van Mission Control tot zekere hoogte aanpassen. De instellingen van Mission Control zijn beschikbaar in het menu Mission Control in de Systeemvoorkeuren. Je kunt hier onder andere aangeven of Mission Control de volgorde van bureaubladen mag sorteren op basis van het meest recente gebruik. Ook is het mogelijk de verschillende vensters van een app los of gegroepeerd te laten vertonen.

Daarnaast kan je een aantal toetsen- en muisknopcombinatie om features mee op te roepen te wijzigen. Het gaat hierbij om Mission Control, programmavensters, je bureaublad of het dashboard. Ook kan je gebruik maken van interactieve hoeken, waarmee je features kunt oproepen door met je muis naar een hoek van je scherm te gaan.

©PXimport

Wijzig de instellingen van Mission Control in de Systeemvoorkeuren

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.