Mission Control is een feature die in OS X 10.7 Lion is geïntroduceerd. De feature geeft je een overzicht van alle geopende schermen op je Mac, waardoor je een bestand, webpagina of ander venster snel kunt terugvinden. Mission Control bevat een aantal features, waardoor je dingen nog sneller kunt terugvinden. Wij zetten 5 handige trucjes voor Mission Control op een rij.

1. Quick Look

Mission Control toont een overzicht van alle geopende venster op je Mac. Om Mission Control overzichtelijk te houden worden daarom miniaturen van de verschillende vensters vertoont. Dit heeft als nadeel dat je niet altijd even goed kan zien met welk scherm je nou precies te maken hebt. Quick Look biedt uitkomst.

Quick Look is een feature in Mission Control die je de mogelijkheid biedt razendsnel een venster van dicht bij te bekijken. Selecteer een venster en klik op de spatiebalk om het venster te vergroten. Is dit het scherm wat je zoekt? Klik dan met de muis op het scherm om deze te openen. Zoek je een ander scherm? Klik dan nogmaals op de spatiebalk om Quick Look weer te sluiten.

©PXimport

Met Quick Look kan je een venster in Mission Control van dichterbij bekijken

2. Mission Control besturen met touchbewegingen

Je kunt Mission Control openen door met drie vingers omhoog te swipen. Door met drie vingers naar links of rechts te swipen kan je door de verschillende bureaubladen op je Mac bladeren, die aan de bovenzijde van Mission Control worden weergegeven.

Je kunt vensters selecteren door met je muis naar het venster te gaan. Twijfel je of je wel het juiste venster voor je hebt? Dan kan je deze beter bekijken door drie vingers op het scherm uit elkaar te bewegen. Door met drie vingers omlaag te swipen sluit je Mission Control weer af.

Het is overigens mogelijk zelf in te stellen met hoeveel vingers je de bewegingen wilt uitvoeren. Ga hiervoor naar Systeemvoorkeuren en kies de optie Trackpad. Je kunt Mission Control besturen met drie of vier vingers.

3. Mission Control besturen met toetsenbord

Mission Control kan niet alleen worden bestuurd met een touchpad of muis, maar ook met het toetsenbord. Open Mission Control door op de F3-toets te klikken. Tik vervolgens de naam van het venster dat je wilt openen in. Let op! Het heeft geen zin de naam van de app in de tikken. Je moet dus de naam van het specifieke document, de webpagina of een ander venster weten om deze te kunnen openen.

©PXimport

Selecteer een venster op door de naam van het venster in te tikken

4. Meerdere bureaubladen

Je kunt op de Mac gebruik maken van meerdere bureaubladen, waarover je je apps kunt verdelen. Dit is vooral handig als je veel verschillende apps tegelijkertijd gebruikt en helpt het overzicht te houden over alle geopende vensters. Via Mission Control heb je eenvoudig toegang tot alle bureaubladen van je Mac en kan je daarnaast instellen hoeveel bureaubladen je wilt gebruiken.

Mission Control toont aan de bovenzijde van het scherm de verschillende bureaubladen op je Mac. Door op de + rechts naast de bureaubladen te klikken voeg je een extra bureaublad toe aan je Mac. Je kunt je Mac maximaal 16 verschillende bureaubladen geven. Wil je een bureaublad verwijderen? Selecteer dan een bureaublad terwijl je de optie-toets ingedrukt houdt. Hierdoor verschijnt een kruis bij ieder bureaublad waarmee je deze kunt verwijderen.

De verschillende bureaubladen op je Mac zijn daarnaast via Mission Control eenvoudig te bereiken. Klik simpelweg op een bureaublad om deze te openen. Wil je een overzicht bekijken van alle vensters die op een specifiek bureaublad zijn geopend? Hou dan de optie-toets ingedrukt terwijl je op het bureaublad klikt.

5. Gedrag van Mission Control aanpassen

Je kunt het gedrag van Mission Control tot zekere hoogte aanpassen. De instellingen van Mission Control zijn beschikbaar in het menu Mission Control in de Systeemvoorkeuren. Je kunt hier onder andere aangeven of Mission Control de volgorde van bureaubladen mag sorteren op basis van het meest recente gebruik. Ook is het mogelijk de verschillende vensters van een app los of gegroepeerd te laten vertonen.

Daarnaast kan je een aantal toetsen- en muisknopcombinatie om features mee op te roepen te wijzigen. Het gaat hierbij om Mission Control, programmavensters, je bureaublad of het dashboard. Ook kan je gebruik maken van interactieve hoeken, waarmee je features kunt oproepen door met je muis naar een hoek van je scherm te gaan.

©PXimport

Wijzig de instellingen van Mission Control in de Systeemvoorkeuren

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.