In de serie niet-onze-favoriete-hobby: stofzuigen. Dus wil je het waarschijnlijk zo snel mogelijk doen. Jij ook? Let dan wel op dat je niet een van deze zeven fouten maakt!

Lees ook: Zo kies je de beste stofzuiger voor jouw situatie

Fout 1: Eén kant op stofzuigen

Een veelvoorkomende fout bij het stofzuigen van tapijt of andere oppervlakken is het bewegen in één richting. Op het oog kan het er dan wel schoon uitzien, maar vaak is het niet voldoende om alle stof- en vuildeeltjes van het oppervlak verwijderen. Tapijt (en andere stoffen) bestaan uit in elkaar gedraaide draden. Die hebben meerdere kanten. Stofzuig je één kant op, dan is ook maar één kant echt schoon.

Voor een schone vloer begin je aan de ene kant van de kamer en werk je langzaam in rechte lijnen heen en weer, waarbij je in beide richtingen stofzuigt. Draai een kwartslag en doe hetzelfde, haaks op je eerdere denkbeeldige banen. Zo zuig je al het stof, stofmijt en allergenen op.

©phonlamaiphoto

Fout 2: Niet het juiste opzetstuk gebruiken

Verschillende soorten vloeren hebben verschillende opzetstukken nodig. Zo heeft tapijt bijvoorbeeld een andere zuigmond nodig dan tegels of houten vloeren. En als je niet de juiste zuigmond gebruikt, kan dat leiden tot schade aan je vloeren of tot een stofzuiger die niet optimaal werkt.

Een andere veelgemaakte fout is vergeten om van zuigmond te wisselen wanneer je van de ene naar de andere vloer gaat. Dat lijkt misschien een kleinigheidje, maar het kan een groot verschil maken in het resultaat. Dus onthoud: de juiste zuigmond voor de juiste vloer en wisselen als je van de ene naar de andere vloer gaat.

Lees ook: Eindelijk weet je het: hier zijn alle stofzuighulpjes voor!

Fout 3: De stofzuigerzak niet op tijd vervangen

Als je de stofzuiger gebruikt terwijl de stofzuigerzak (bij modellen zonder zak is dat een stofbak) vol zit, raakt de luchtstroom verstopt en kan de motor oververhit raken. De luchtstroom is belangrijk voor de werking van het apparaat en met een oververhitte motor gaat het ding misschien zelfs kapot.

Hoe vaak je de stofzuigerzak moet vervangen, hangt af van het type stofzuiger, de grootte van je huis en of je bijvoorbeeld huisdieren hebt. Kijk in de gebruiksaanwijzing of op de website van de fabrikant. Meestal is de stofzuigerzak na ongeveer zes tot acht weken aan vervanging toe.

Het is sowieso slim om de zak regelmatig te vervangen: je merkt vaak dat de zuigkracht afneemt als de zak te vol zit. Hierdoor werkt het apparaat niet meer zo efficiënt. Je verbruikt immers meer energie en het stofzuigen kost je meer tijd.

Als je zak vol zit, zie je dat wanneer je de stofzuiger openmaakt: de zak staat bol. Sommige stofzuigers hebben een ingebouwde indicator die aangeeft wanneer de stofzuigerzak vol is en moet worden vervangen.

Naast een stofzuigerzak heeft je stofzuiger ook nog diverse filters. Meestal zijn dat een uitblaas- en motorfilter. Zakloze stofzuigers hebben vaak een extra uitblaasfilter in de stofbak. Deze filters kun je uitkloppen en onder de kraan afspoelen. De stofbak van je zakloze stofzuiger kun je vaak eveneens afspoelen.

Lees ook: Stofzuiger zonder stofzak schoonmaken: zo doe je dat!

©Glevalex - stock.adobe.com

Fout 4: Alles zomaar opzuigen

Stofzuigers zijn bedoeld om stof en vezels op te zuigen. Ook zand en haren pakt het apparaat meestal goed mee. Maar voor grotere of scherpe voorwerpen is de stofzuiger niet bedoeld. Gebroken glas is bijvoorbeeld heel slecht. Het kan de zak openscheuren, de slang beschadigen of de stofzuiger doen verstoppen. Ruim het glas op met een stoffer en blik, eventueel een vochtige doek en dán pas met de stofzuiger. De kleine splinters kun je wel opzuigen.

Fout 5: Te snel stofzuigen

Als je te snel stofzuigt, laat je veel vuil en stof achter. De vloer is dan nog steeds niet echt schoon. Neem dus de tijd om het goed te doen. Maak langzame, gelijkmatige bewegingen en zorg ervoor dat je alle hoeken en gaten van de kamer bereikt. Dat is vooral belangrijk als je huisdieren hebt of als er veel mensen in huis wonen. Vuil en stof hopen zich namelijk snel op en kunnen allergieën veroorzaken. Haastige spoed is – ook hier – zelden goed.

Fout 6: Hoeken en randen overslaan

Vuil en stof hopen zich vooral op in de hoeken en randen van een kamer op. Als je deze plekken tijdens het stofzuigen overslaat, blijft dat vuil zich opstapelen en kan het moeilijker worden om later schoon te maken. Je krijgt bijvoorbeeld een grijze waas in het tapijt die je er niet zo makkelijk meer uit krijgt. Daarnaast kunnen zich in de hoeken en op randen schimmels en bacteriën verzamelen die allergieën en andere gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken. Dat betekent dat je langs plinten en in moeilijk bereikbare plekken moet stofzuigen. Schuif meubels opzij, zodat je er goed bij kunt en zeker weet dat alles goed schoon is.

Fout 7: Je gaat afstoffen … ná het stofzuigen!

Rookie mistake, maar het gebeurt ons allemaal nog weleens. Na het stofzuigen pak je de stofdoek of plumeau erbij om alle meubels en vensterbanken nog eens even lekker af te stoffen. En waar gaat al dat stof heen? Juist, naar de zojuist gestofzuigde vloer. Bespaar jezelf werk door eerst te stoffen en dan pas te stofzuigen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.