De meeste fitness-wearables zijn lompe smartwatch-blokken of anderzijds grote armbanden. De UP3 van Jawbone is een uitzondering en omdat het geen schermpje heeft lijkt hij meer op een sieraad dan zijn concurrenten - en kan hij langer mee met een opgeladen accu.

De Bluethooth-armband is voorzien van een hartslagmeter, waarmee het een directe concurrent is van de FitBit Charge HR. Om de UP3 te testen heb ik daarom ook enkele weken met beide armbandjes gelopen om tot een beter oordeel te komen. In tegenstelling tot de Fitbit is er dus geen schermpje, er is geen tijdweergave. Drie lampjes en een trilfunctie geven je wanneer nodig een melding. Lees ook: 15 slimme toepassingen voor wearables

Alle informatie die via het armbandje wordt verzameld wordt verwerkt door de bijbehorende app. De batterij gaat hierdoor behoorlijk lang mee, nog net geen week. Opladen gebeurt via een een eigen lader. Das best onhandig wanneer je accu leeg raakt. Ook de sluiting van het armbandje is onhandig, ik ben al twee keer wakker geworden met een losslingerend bandje in bed.

©PXimport

De sluiting werkt tamelijk onhandig.

In-rust-armband

Veel gegevens worden verzameld en zijn zichtbaar in de app, je stappen, je slaap, je hartslag en je sportieve activiteiten. Optioneel kun je je voedselinname en gewicht ingeven. Jammer is wel dat de zeer persoonlijke gegevens niet lokaal in de app worden opgeslagen, maar online. Wanneer je actief bezig bent geweest vraagt de app wat je activiteit precies was, zodat hij na het ingeven precies kan weergeven wat de impact was. De hartslagmeter neemt periodiek een snapshot van je hartslag, maar meet niet continue je hartslag zoals de FitBit dat wel doet. Hierdoor krijg je een goed beeld van je hartslag in rust, maar niet hoe deze zich opbouwt bij fysieke inspanning en dat is een domper. Hoe hard Jawbone ook het belang van de hartslag in rust benadrukt. De hartslagmeter is overigens ook in staat vocht te meten, en jawel, de ochtend na een feestje kreeg ik de melding dat ik zo'n acht glazen water nodig had om m'n vochtpeil weer op orde te krijgen.Ook je slaap wordt gemeten, dit gebeurt erg nauwkeurig, vooral vergeleken met de FitBit. Je kunt inzien wanneer je licht sliep, in diepe slaap was of juist in remslaap.

App

Allemaal leuk die gegevensverzameling, maar wat heb je er precies aan? Dat is waar de app om de hoek komt kijken. Hier zijn de verzamelde gegevens niet alleen inzichtelijk, hier worden ze ook verwerkt en neemt de app de rol van coach in, met handige tips en aanmoedigingen. Tips voor voeding, wanneer je het beste kunt slapen, ideale tijden om te sporten, en veel meer relevante aanbevelingen voor een gezondere leefstijl. Ook andere apps, zoals Runkeeper zijn te koppelen. Tenslotte kun je de app ook gebruiken om vrienden die ook een Jawbone-armbandje hebben uit te dagen om zo actief mogelijk te zijn.

Verder kan de app ingezet worden om je armbandje je te laten weten wanneer het tijd is om naar bed te gaan, of juist om op te staan via de wekker. Maar ook bijvoorbeeld een alarmpje te geven als je te lang stil zit, wat handig is voor mensen die bijvoorbeeld in een kantoor werken. Deze meldingen geeft het armbandje door middel van een trilling. Wat overigens als wekker extra onprettig wakker worden is.

©PXimport

Het bandje heeft een subtiel formaat.

Conclusie

Als fitnessarmband legt de Jawbone UP3 het af tegen de Fitbit Charge HR, vooral door de beperkte hartslagmeter. Maar omdat het meer een sieraad is en op basis van de verzamelde gegevens de app een coachende rol inneemt is de wearable wel een handig hulpje voor een gezondere levensstijl. Echter, minder geschikt is als fitness-armband.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.