De meeste fitness-wearables zijn lompe smartwatch-blokken of anderzijds grote armbanden. De UP3 van Jawbone is een uitzondering en omdat het geen schermpje heeft lijkt hij meer op een sieraad dan zijn concurrenten - en kan hij langer mee met een opgeladen accu.

De Bluethooth-armband is voorzien van een hartslagmeter, waarmee het een directe concurrent is van de FitBit Charge HR. Om de UP3 te testen heb ik daarom ook enkele weken met beide armbandjes gelopen om tot een beter oordeel te komen. In tegenstelling tot de Fitbit is er dus geen schermpje, er is geen tijdweergave. Drie lampjes en een trilfunctie geven je wanneer nodig een melding. Lees ook: 15 slimme toepassingen voor wearables

Alle informatie die via het armbandje wordt verzameld wordt verwerkt door de bijbehorende app. De batterij gaat hierdoor behoorlijk lang mee, nog net geen week. Opladen gebeurt via een een eigen lader. Das best onhandig wanneer je accu leeg raakt. Ook de sluiting van het armbandje is onhandig, ik ben al twee keer wakker geworden met een losslingerend bandje in bed.

©PXimport

De sluiting werkt tamelijk onhandig.

In-rust-armband

Veel gegevens worden verzameld en zijn zichtbaar in de app, je stappen, je slaap, je hartslag en je sportieve activiteiten. Optioneel kun je je voedselinname en gewicht ingeven. Jammer is wel dat de zeer persoonlijke gegevens niet lokaal in de app worden opgeslagen, maar online. Wanneer je actief bezig bent geweest vraagt de app wat je activiteit precies was, zodat hij na het ingeven precies kan weergeven wat de impact was. De hartslagmeter neemt periodiek een snapshot van je hartslag, maar meet niet continue je hartslag zoals de FitBit dat wel doet. Hierdoor krijg je een goed beeld van je hartslag in rust, maar niet hoe deze zich opbouwt bij fysieke inspanning en dat is een domper. Hoe hard Jawbone ook het belang van de hartslag in rust benadrukt. De hartslagmeter is overigens ook in staat vocht te meten, en jawel, de ochtend na een feestje kreeg ik de melding dat ik zo'n acht glazen water nodig had om m'n vochtpeil weer op orde te krijgen.Ook je slaap wordt gemeten, dit gebeurt erg nauwkeurig, vooral vergeleken met de FitBit. Je kunt inzien wanneer je licht sliep, in diepe slaap was of juist in remslaap.

App

Allemaal leuk die gegevensverzameling, maar wat heb je er precies aan? Dat is waar de app om de hoek komt kijken. Hier zijn de verzamelde gegevens niet alleen inzichtelijk, hier worden ze ook verwerkt en neemt de app de rol van coach in, met handige tips en aanmoedigingen. Tips voor voeding, wanneer je het beste kunt slapen, ideale tijden om te sporten, en veel meer relevante aanbevelingen voor een gezondere leefstijl. Ook andere apps, zoals Runkeeper zijn te koppelen. Tenslotte kun je de app ook gebruiken om vrienden die ook een Jawbone-armbandje hebben uit te dagen om zo actief mogelijk te zijn.

Verder kan de app ingezet worden om je armbandje je te laten weten wanneer het tijd is om naar bed te gaan, of juist om op te staan via de wekker. Maar ook bijvoorbeeld een alarmpje te geven als je te lang stil zit, wat handig is voor mensen die bijvoorbeeld in een kantoor werken. Deze meldingen geeft het armbandje door middel van een trilling. Wat overigens als wekker extra onprettig wakker worden is.

©PXimport

Het bandje heeft een subtiel formaat.

Conclusie

Als fitnessarmband legt de Jawbone UP3 het af tegen de Fitbit Charge HR, vooral door de beperkte hartslagmeter. Maar omdat het meer een sieraad is en op basis van de verzamelde gegevens de app een coachende rol inneemt is de wearable wel een handig hulpje voor een gezondere levensstijl. Echter, minder geschikt is als fitness-armband.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.