Ook in 2017 zetten we elke maand de beste apps voor Android en iOS voor je op een rij. Of ze nou superhandig zijn, een groot probleem oplossen of gewoon leuk zijn: dit zijn de beste apps van oktober.

Freebird

Android

Prijs: Gratis

Iedereen heeft weleens een tijdelijk e-mailadres nodig. Je kunt hier natuurlijk een webdienst voor gebruiken, maar voor je Android-smartphone download je gewoon de app Freebird. Als je de app start, maakt het alvast een willekeurig e-mailadres voor je aan. Het is kinderlijk eenvoudig om een ander domein te kiezen, Freebird biedt niet alleen .com-domeinen aan, maar ook obscure domeinen die eindigen op bijvoorbeeld .ga of .ml. Je kunt eventueel zelf je gebruikersnaam kiezen.

©CIDimport

Trips by Lonely Planet

©CIDimport

iOS

Prijs: Gratis

Trips is de sociale versie van Lonely Planet. Hier kunnen reizigers hun reizen opslaan en delen met de wereld. Je leest verhalen over een korte stedentrip of een lange reis en ziet foto’s van bezochte locaties. De trips die je ziet als je de app opstart, zijn van professionele reisbloggers of fotografen, maar je kunt ook je eigen reizen documenteren of reizen van kennissen of vrienden volgen. Heb je inspiratie nodig voor je volgende trip? Dan kan deze app weleens goed van pas komen.

Motion Stills

Android / iOS

Prijs: Gratis

Motion Stills is een app van Google waarmee je bewegende foto’s kunt maken. De app kan je beelden bovendien automatisch stabiliseren. Op de iPhone werkt de app perfect samen met Live Photos, je kunt deze importeren en samenvoegen tot een korte film. Het resultaat exporteer je vervolgens naar je filmrol of stuur je naar vrienden of kennissen als normaal videobestand. Een Live Photo kun je met Motion Stills ook exporteren als gif-bestand.

©CIDimport

Magnus

©CIDimport

Android / iOS

Prijs: Gratis

Magnus is een soort Shazam, maar dan voor kunst. Je richt je camera op een kunstwerk of een afbeelding van een kunstwerk en Magnus vertelt je van wie het is. En als het een keer niet een match vindt in zijn database, dan krijg je binnen een uur een resultaat van iemand van het Magnus-team en wordt het kunstwerk aan de database toegevoegd. Je ziet informatie over waar het kunstwerk (of een print ervan) eventueel te koop zijn. Daarnaast zie je in de app welke tentoonstellingen en vernissages er in de buurt zijn te zien. Daar staan helaas nog geen Nederlandse steden bij, wel steden als Berlijn, Londen en New York.

Foodguide

Android / iOS

Prijs: Gratis

Foodguide is een handige app waarmee je leuke cafés en restaurants kunt ontdekken, een tafeltje kunt reserveren of eten bij je thuis kunt laten bezorgen. De vormgeving lijkt een beetje op Tinder en je kunt een voorgesteld restaurant in je omgeving waarderen met een groen hartje of een rood kruisje. Het inloggen met de app werkt op sommige smartphones niet altijd, we gaan ervan uit dat dit in een update wordt verholpen.

©CIDimport

BeatApp

©CIDimport

Android / iOS

Prijs: Gratis

BeatApp is een grappige app. Je kunt een tekstbericht importeren in de app en hiermee gaan dj’en. Voor je het weet, ben je als een soort Grandmaster Flash met je eigen teksten aan het scratchen. Je kunt beats aan je vocals toevoegen en je jam opnemen en delen met anderen. Het resultaat exporteer je als audiobestand naar bijvoorbeeld WhatsApp of Facebook. De app heeft nog wel een paar kleine bugs, maar is erg leuk en bovendien gratis.

Timbre

Android

Prijs: Gratis

Timbre is een app waarmee je video- en audiobestanden snijdt, samenvoegt en converteert. De app werkt erg makkelijk en kan verschillende soorten audiobestanden lezen, waaronder mp3, wav, flac en aac. Het is mogelijk om audio uit een video te exporteren en je kunt de bitrate van een mp3-bestand aanpassen. De vertalingen zijn af en toe wel hilarisch, zo kun je audio ‘troosten’ en wordt het splitsen van audio maar gemakshalve ‘spleet’ genoemd.

©CIDimport

Daylight

©CIDimport

Android / iOS

Prijs: Gratis

Daylight is een app die maar één ding doet: aangeven hoeveel daglicht je dag heeft. Als de dagen langzaam weer korter worden, zie je per dag hoeveel minder daglicht je hebt ten opzichte van gisteren. In het voorjaar is dit precies andersom natuurlijk. Een bolletje geeft aan waar je je op de dag bevindt en je ziet meteen hoe laat de zon precies onder gaat. De app is gratis, neemt weinig ruimte in op je smartphone en is eigenlijk best geinig.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.