Hoe organiseer je jouw favoriete websites, zodat je ze later eenvoudig weer kunt bezoeken? Op het slagveld van bookmarks, favorieten en bladwijzers staat uiteindelijk nog maar één oplossing rechtovereind, en dat is Symbaloo. Symbaloo maakt het onthouden en ordenen van je favoriete websites leuk en makkelijk. Bovendien werkt het met echt alle browsers én alle apparaten.

Om favoriete websites snel terug te kunnen vinden, zijn al heel wat oplossingen bedacht. Makers van browsers introduceerden allemaal ‘eigen’ methodieken, maar of ze het nu Favorieten, Bookmarks of Bladwijzers noemden, het werkt niet. Bovendien werkt het ook nog eens per browser verschillend en onderling uitwisselen gaat ook al niet makkelijk.

Symbaloo werkt anders

Hoewel nog relatief onbekend is er één alternatief dat wél prima werkt, en het is nog een Nederlandse vinding ook. Symbaloo is voor consumenten gratis, eenvoudig in gebruik en lost het probleem van het bewaren en terugvinden van websites echt op.

In de kern is Symbaloo een webapplicatie waarmee je een eigen, zeer flexibele persoonlijke startpagina maakt met daarop al jouw favoriete websites. En door deze persoonlijke pagina als startpagina in te stellen op elk apparaat en in elke browser die je gebruikt, heb je al je favorieten meteen overal beschikbaar.

Eerst een account

Om aan de slag te gaan met Symbaloo is het nodig een account te maken. Ga je de eerste keer naar de website van Symbaloo, dan krijg je een korte rondleiding. Klik vervolgens op Registreren om een account aan te maken.

Je hebt nu de keuze tussen de verschillende soorten accounts. Voor de gewone gebruiker is Persoonlijk de juiste keuze, klik daaronder op Probeer dit plan. Je kunt nu een koppeling maken met een al bestaand Google-, Microsoft- of Facebook-account of een eigen account maken. Selecteer de gewenste optie of, wanneer je een eigen account wilt maken, vul de gegevens in die Symbaloo daarvoor vraagt, zoals je naam, e-mailadres en een wachtwoord. Kies daarna het profiel dat het best bij jouw gebruikersrol past, vermoedelijk die van Thuisgebruiker.

De webmix

Met Symbaloo maak je een eigen persoonlijke startpagina waarop je de links naar je favoriete websites plaatst. Elke koppeling ziet eruit als een blokje, standaard staan er 52 blokjes op een Symbaloo-pagina. Een pagina met blokjes noemt Symbaloo een webmix.

Je kunt één webmix maken, maar ook meerdere. Zo kun je bijvoorbeeld websites die bij elkaar horen, op een webmix bij elkaar zetten. Denk aan websites met recepten, over voetbal of de Formule 1. Vind je een verzameling links naar websites die jij hebt gemaakt ook handig voor anderen, dan kun je die delen. Andere Symbaloo-gebruikers kunnen zich abonneren op jouw webmix en zien die dan ook in hun Symbaloo. Voeg jij een nieuwe site toe aan een webmix, dan ziet iedereen die op die webmix is geabonneerd die verandering ook.

Webmixen en blokjes

Na de login zijn er vier webmixen: Home, Nieuws, Populair en Prijsdalers. De webmix Populair is ideaal om mee te beginnen en te leren wat Symbaloo allemaal kan. Klik op Populair om deze webmix te openen. Je ziet, er zijn een groot aantal blokjes aanwezig en elk staat voor een website. Om een website te openen, klik je met de muis op de knop, waarna de site wordt geladen.

Elk blokje kun je met de muis verplaatsen naar een ander leeg veld op de webmix. Wil je een blokje verplaatsen of kopiëren naar een andere webmix, dan kan dat door het naar het tabblad van de webmix te slepen en los te laten, of via een klik met de rechtermuisknop verplaatsen of kopiëren. Kies vervolgens de webmix waar je het blokje naartoe wilt verplaatsen of kopiëren en kies Blokje verplaatsen of Blokje kopiëren. Zit er een website bij die je niet nodig hebt, klik dan met de rechtermuisknop op die knop en kies Verwijderen.

Een blokje maken

Wil je zelf een koppeling naar een van je favoriete sites toevoegen aan de webmix, klik dan op een leeg blokjesveld. Je kunt hier nu het adres van de site inplakken, maar je kunt ook de zoekfunctie gebruiken, of een van de populaire blokjes kiezen die Symbaloo al heeft klaargezet. Staat jouw site er niet bij, plak dan de url in het veld. Symbaloo maakt ook meteen een lay-out voor het blokje, in meerdere varianten zelfs.

Ben je tevreden, klik dan op Voeg toe aan webmix of selecteer eerst een van de alternatieve ontwerpen. Wil je nog meer opties en het blokje zelf aanpassen, kies dan voor Toevoegen en aanpassen.

Blokje vormgeven

Wil je de opties voor een blokje aanpassen, klik dan met de rechtermuisknop op het blokje en kies Aanpassen. Alles wat je in het menu ziet, is aan te passen: het webadres, de kleur van de achtergrond, of je wel of niet de naam van de site als tekst op het blokje wilt zien en de verschillende ontwerpen.

Wil je een eigen plaatje of foto gebruiken, klik dan op Upload een afbeelding en selecteer de afbeelding op de computer. Klik daarna op Update afbeelding. Het mooie is dat elke wijziging meteen te zien is op het knopje op de achtergrond. Is alles naar wens, sluit dan de opties via het kruisje rechtsboven in het menu.

Een speciale mogelijkheid is de optie of je de pagina in het tabblad van Symbaloo wilt openen, de Embedded-optie, of als een apart tabblad. Het eerste surft het makkelijkst, maar je verliest wel telkens het contact met jouw verzameling in Symbaloo.

Nieuwe webmix

Om een eigen webmix te maken, klik je boven in het scherm op het plusje naast de bestaande webmixen. Kies Voeg een eigen pagina toe en typ de naam van de webmix en klik op Voeg toe.

Symbaloo maakt nu een lege pagina aan, die je helemaal naar eigen wens kunt aanpassen. Je kunt individuele blokjes toevoegen en vormgeven, maar je kunt ook de geavanceerde opties voor een webmix gebruiken via de Instellingen. Je kunt de pagina hernoemen, de achtergrond veranderen, via Webmix grootte aanpassen het aantal blokjes groter of kleiner maken en, heel handig, een nieuwe markering toevoegen. Opnieuw geldt: elke optie is meteen zichtbaar en je kunt alles eindeloos aanpassen.

Een markering

Een aparte optie bij een webmix is het aanmaken van een markering. Een markering is een aantal blokjes die je nog eens extra aan elkaar koppelt. Om een markering toe te voegen, activeer je de optie Voeg een nieuwe markering toe. Daarna verplaats je de muis naar de webmix en sleep je een vak rond de blokjes waarmee je de markering wilt maken. Dat kunnen blokjes zijn die al op de webmix staan, maar ook lege blokjes. De markering is dan zichtbaar. Via de opties kun je de kleur en de naam van de markering aanpassen.

Gebruik je de links in een markering niet zo vaak, dan kun je deze nog omzetten naar een groepstegel. Het wordt dan één blokje waarbinnen alle blokjes zitten die zichtbaar worden als je de tegel opent.

Webmixen delen

In dit artikel gebruiken we Symbaloo om nooit meer een favoriete website te vergeten en de hele verzameling van links leuk en handig te organiseren. Maar met Symbaloo is het ook mogelijk een webmix te delen met anderen of zelf een ‘abonnement’ te nemen op de webmix die iemand anders deelt.

Klik hiervoor boven in de webmix op Delen en selecteer de manier waarop. Dat kan bijvoorbeeld via de Gallery. Dit is de plek waar alle webmixen staan die Symbaloo-gebruikers delen. Wil je zelf een gedeelde webmix van een ander opnemen in jouw Symbaloo, voeg dan een nieuwe webmix toe en kies voor een webmix uit de Gallery. Je kunt zoeken op onderwerp, maar ook op het aantal gebruikers. Met een klik op Volg webmix integreer je de webmix in jouw Symbaloo en mis je nooit meer een update.

Jouw favorieten overal

Hoeveel webmixen je ook maakt onder jouw account, de url van jouw Symbaloo-mix is altijd dezelfde. Wil je nu in elke browser en op elk apparaat jouw verzameling blokjes en RSS-feeds gebruiken om nooit meer een webpagina te vergeten, stel dan jouw persoonlijke Symbaloo-pagina overal in als startpagina.

Dit kun je handmatig doen, maar ook via Stel in als startpagina onder aan de webmix. Voor iOS en Android is er ook nog de Symbaloo-app die eveneens synchroniseert met jouw online webmix en deze eenvoudig toegankelijk maakt.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.