Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar een betaalbare externe harde schijf, ssd, NAS of usb-stick? Vandaag hebben we vijf interessante producten voor je gespot.

WD Elements Desktop (4 TB)

Als je een omvangrijke foto- en videocollectie wilt opslaan, is deze externe harde schijf van Western Digital een prijsvriendelijke keuze. De prijs per gigabyte van deze 4TB-uitvoering is namelijk zéér laag. De fabrikant hanteert in zijn eigen webshop een tarief van 151,99 euro, maar diverse bekende webwinkels vragen een lager bedrag. Op Windows-apparaten werkt deze externe harde schijf meteen. Gebruik je macOS, dan moet je het opslagapparaat eerst opnieuw formatteren.

De WD Elements Desktop krijgt van diverse Kieskeurig.nl-bezoekers een positieve beoordeling. Pluspunten zijn onder meer de schokbestendige behuizing, snelle overdrachtssnelheid en stille werking. Houd er rekening mee dat de inwendige 3,5inch-schijf netvoeding vereist. Hierdoor leent deze externe opslagdrager zich met name voor thuis- en kantoorgebruik. Je kunt de WD Elements Desktop ook met meer opslagruimte kopen, namelijk 6 TB, 8 TB, 10 TB, 12 TB, 14 TB, 16 TB, 18 TB, 20 TB of zelfs 22 GB.

Seagate Expansion Portable Drive (1 TB)

De Seagate Expansion Portable Drive is licht en compact, zodat je hem op meerdere plekken kunt gebruiken. Zo meet dit opslagapparaat slechts 11,53 × 8 × 1,26 centimeter en weegt hij maar 259 gram. Een ander voordeel is dat je deze externe harde schijf niet in de buurt van een stopzontact hoeft te gebruiken, want de geïntegreerde 2,5inch-schijf heeft voldoende aan usb-voeding. Je kunt dus ook op afgelegen locaties met de Expansion Portable Drive uit de voeten, zoals op een kampeerplek.

De externe harde schijf is geschikt voor Windows, ChromeOS en macOS. Bedenk wel dat je de opslagdrager opnieuw moet formatteren voor het gebruik van Time Machine op een Mac. Seagate gaat uit van een adviesprijs van 84,99 euro, terwijl enkele webshops op het moment van schrijven onder de prijsgrens van zeventig euro duiken. De hier besproken uitvoering heeft 1 TB opslagcapaciteit, maar je kunt de opslagdrager ook met 2 TB, 4 TB of 5 TB opslag kopen. Deze producten zijn eveneens erg betaalbaar.

Samsung Portable SSD T7 (1TB)

Externe ssd's waren lange tijd stevig aan de prijs, maar dat valt tegenwoordig erg mee. Neem bijvoorbeeld dit exemplaar van Samsung. De grijze 1TB-versie van de Portable SSD T7 kost iets meer dan honderd euro. Tegen een meerprijs schaf je het product desgewenst ook aan met 2 TB of 4 TB opslagruimte. Minder kan trouwens ook, want er is eventueel een goedkopere 500GB-uitvoering verkrijgbaar. Daarnaast kun je een ander kleurtje overwegen, namelijk rood (500GB/1TB/2TB) of blauw (500GB/1TB/2TB). Je verbindt deze externe ssd via usb-c of een reguliere usb-a-poort. Hierdoor sluit je deze opslagdrager op diverse computers en (mobiele) apparaten aan.

Een ssd heeft een aantal voordelen ten opzichte van een reguliere harde schijf, zoals een hogere overdrachtssnelheid. Volgens Samsung haalt de Portable SSD T7 een maximale schrijfsnelheid tot 1000 MB/s. Ideaal voor wie een flinke verzameling (vakantie)foto's, filmpjes of overige grote bestanden wil overzetten. Een ssd heeft geen draaiende onderdelen, waardoor er minder sprake is van slijtage. Dat bevordert een lange levensduur. De fabrikant claimt verder dat dit opslagapparaatje een val van twee meter hoogte overleeft. Een ander pluspunt is de kleine behuizing van slechts 8,5 × 5,7 × 0,8 centimeter. Meer weten? Lees dan deze review op ID.nl.

Lees ook: Dit zijn je opties bij ruimtegebrek op je pc

Synology DS223j

Voor het back-uppen van belangrijke gegevens komt de Synology DS223j goed van pas. In deze betaalbare NAS passen twee schijven (niet meegeleverd), zodat je data gespiegeld kunt opslaan. Na een onverhoopte schijfcrash verlies je hierdoor geen bestanden. Naast het maken van back-ups kun je met een NAS allerlei andere zaken doen, zoals een mediaserver inrichten en beelden van bewakingscamera's opslaan. In het Nederlandstalige besturingssysteem DiskStation Manager zijn er een heleboel nuttige apps beschikbaar.

Voor het broodnodige rekenwerk heeft deze NAS een quadcore-processor met een maximale kloksnelheid van 1,7 GHz. Daarnaast is er 1 GB werkgeheugen ingebakken. Je kunt in de DS223j twee 3,5inch- óf 2,5inch-schijven plaatsen. Verder verbind je het apparaat met jouw bekabelde thuisnetwerk. Zoek dus een plekje in de buurt van een switch of router. Daarnaast vereist dit apparaat ook nog netstroom. Zodra een NAS eenmaal is verbonden, kun je overal ter wereld persoonlijke gegevens opvragen. Synology ontwikkelt hiervoor gebruiksvriendelijke toepassingen voor Android en iOS.

Kingston DataTraveler Max (256 GB)

De rode 256GB-versie van de Kingston DataTraveler Max is momenteel erg goedkoop. Wil je meer opslagruimte, dan schaf je deze usb-stick tegen een meerprijs aan met 512 GB of 1 TB opslag. Verder is het product ook in een zwarte versie met een usb-c-connector te koop (256GB/512GB/1TB). De usb-stick is compatibel met alle gangbare besturingssystemen.

De langwerpige behuizing heeft een geribbelde afwerking, waardoor je hem makkelijk kunt vasthouden. Gebruik desgewenst het oogje om dit opslagapparaat aan een sleutelbos te bevestigen. Vanwege het schuifmechanisme kun je de usb-connector afschermen. Kingston claimt onder ideale omstandigheden een maximale schrijf- en leessnelheid van respectievelijk 900 en 1000 MB/s. Hierdoor gebruik je de DataTraveler Max ook voor grote bestanden.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.