Tijdens de zomervakantie wordt overal gratis wifi aangeboden. In je appartement, op de camping, bij het zwembad of in het restaurant, maar hoe gevaarlijk is het eigenlijk om gratis wifi te gebruiken? Wie kan er met je meekijken en wat kunnen ze allemaal zien? Kunnen hackers via een gratis wifi-verbinding een virus op je telefoon plaatsen?

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Bitdefender

We zijn allemaal inmiddels behoorlijk afhankelijk geworden van de continue beschikking over een internetverbinding. We gebruiken internet tegenwoordig overal en altijd, niet alleen thuis en op het werk, maar ook onderweg en op vakantie. Om het ons nog makkelijker te maken wordt het ook nog eens overal, vaak gratis, aangeboden via openbare wifi-netwerken, ook wel hotspots genoemd. Deze openbare wifi-netwerken kun je gratis gebruiken, soms met, maar vaak ook zonder het gebruik van een wachtwoord. Maar het gebruik van openbare wifi-netwerken is niet altijd geheel zonder risico’s. Openbare wifi-netwerken zijn namelijk ook erg populair bij hackers. Doordat er geen enkele vorm van verificatie nodig is om met het openbare wifi-netwerk te verbinden, heeft een hacker ook de mogelijkheid om toegang te krijgen en zo toegang te krijgen tot andere onbeveiligde apparaten binnen dit netwerk. Op die manier kan een hacker persoonlijke informatie bemachtigen, zoals wachtwoorden, e-mails, creditcardgegevens of bankgegevens, zonder dat je het zelf door hebt.

Beveilig je apparaten met BitdefenderBekijken

©PXimport

Valse wifi-netwerken

Een door hackers veel gebruikte truc is om zelf een eigen openbaar wifi-netwerk op te zetten, waar anderen gratis gebruik van kunnen maken. Dit wordt onder hackers een rogue access point of evil-twin aanval genoemd. Een hacker geeft het netwerk dan een bekende naam zoals “WiFi in de trein”, “Connexxion Free Wifi” of gewoon “FreeWifi”, waardoor het lijkt op één van de vertrouwde wifi-netwerken zoals we die allemaal kennen uit de trein of de bus. Via het valse wifi-netwerk van de hacker krijg je gewoon toegang tot internet of het netwerk waarmee je verbinding denkt te maken, waardoor je niet in de gaten zult hebben dat je met een vals netwerk bent verbonden. Dit wordt ook wel een man-in-the-middle aanval genoemd, de hacker zit op deze manier tussen jouw telefoon of laptop en de server die je probeert te bereiken. Een hacker kan vervolgens meekijken met alles wat je doet, door het netwerkverkeer te onderscheppen en te analyseren. Zelfs het inlogscherm wat je krijgt als je bijvoorbeeld op het gratis wifi-netwerk van Starbucks komt, kan door een hacker nagemaakt worden, waardoor het niet meer van de echte te onderscheiden is. Als je in het verleden al eens gebruikgemaakt hebt van bijvoorbeeld het “Wifi in de trein” netwerk terwijl je met de trein aan het reizen was, zal je telefoon of laptop daarna continue blijven proberen om opnieuw verbinding te krijgen met dit netwerk. Je apparaat vertrouwt het wifi-netwerk op basis van de naam van het netwerk, net zoals je wifi-netwerk thuis waarmee automatisch een verbinding wordt gemaakt zodra je thuiskomt. 

Malware en virussen

Hackers kunnen openbare wifi-netwerken ook gebruiken om, apparaten die met het netwerk verbonden zijn te infecteren met malware of virussen. Hiervoor wordt vaak gebruikgemaakt van de “bestanden delen” functionaliteit op je computer. Via deze functie krijgt een hacker toegang tot je systeem, kan hij een virus of malware uploaden en uitvoeren en kan vervolgens beginnen met het verzamelen van informatie. 

©PXimport

Hoe bescherm je jezelf?

Wil je toch gebruikmaken van openbare wifi-netwerken, zorg er dan voor dat je jezelf altijd goed beschermt. Denk daarbij aan de volgende zaken:

- Maak gebruik van een VPN-verbinding, zodat je netwerkverkeer versleuteld en daardoor onleesbaar wordt gemaakt voor hackers met een man-in-the-middle positie. Hiervoor kun je bijvoorbeeld kiezen voor de VPN-oplossing van Bitdefender, die je op meerdere apparaten tegelijk kunt gebruiken en die zorgt voor online bescherming, volledige anonimiteit en onbeperkte versleuteling van je internetverkeer.

- Probeer de naam van de wifi-hotspot waarmee je een verbinding wil maken, eerst te verifiëren bij de eigenaar ervan. Alhoewel dat geen volledige garantie zal geven.

- Vermijd websites waarop je gevoelige informatie moet invoeren, zoals webshops of online bankieren.

- Zorg er uiteraard voor dat de software die je gebruikt up-to-date is en dat je gebruikmaakt van een firewall om zo binnenkomende verbindingen te blokkeren.

- Bezoek alleen websites die gebruikmaken van HTTPS, waardoor de verzonden en ontvangen informatie gecodeerd wordt.

- Schakel het delen van bestanden uit wanneer je van een openbaar wifi-netwerk gebruikmaakt. Zo hebben anderen niet direct toegang tot de bestanden die je op je laptop hebt staan.

- Verwijder draadloze netwerken uit je telefoon, tablet of laptop als je ze niet meer gebruikt. Zo voorkom je dat jouw apparaat er automatisch opnieuw verbinding mee maakt als het netwerk weer binnen bereik is.

- Schakel ook de optie “maak automatisch verbinding met wifi” uit op je telefoon of tablet.

- Gebruik liever je telefoon als persoonlijke hotspot, in plaats van de openbare wifi te gebruiken.

- Tot slot is het belangrijk om voor een goede antivirus- en antimalware- software oplossing te kiezen en hiermee regelmatig een scan te draaien. Een goede keuze hiervoor is de antivirus oplossing van Bitdefender.

Beveilig je apparaten met BitdefenderBekijken

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.