Konami's voetbalreeks is de afgelopen jaren druk bezig met een comeback en lijkt dit jaar klaar om FIFA van de troon te stoten. Met het San Siro-stadium op de achtergrond spelen we alvast een vroege versie van PES 2017.

Het is nog té vroeg om te spreken over nieuwe gameplaymodi en licenties, daarom kijken we ook naar het belangrijkste: de daadwerkelijke gameplay, oftewel hoe speelt de game? Lees ook: Doom - Knetterhard en knettergoed.

Real Touch

Daar de gameplay van PES 2016 vorig jaar al als een huis stond is het geen verrassing dat PES 2017 hier overduidelijk op voortbouwt. De gameplay voelt bekend, maar is toch anders dankzij de toevoeging van de zogenaamde 'Real Touch'. Het aannemen, dribbelen en passen per individuele speler voelt hierdoor anders aan. Een verschil dat we meteen merken bij een kleinere speler zoals Santi Carzola en iets grotere spelers zoals Mesut Ozil. In combinatie met een reeks van nieuwe toegevoegde animaties voelt de bal hierdoor vrijer en volgt deze minder afgebakende paden.

©PXimport

Het aannemen van en dribbelen met de bal is niet voor elke speler even makkelijk.

Dit zorgt voor een realistischer spel dat ook van invloed is op passes. De snelheid van de bal en speler, hoe hard de bal wordt geraakt, waar met welk deel van de voet de bal wordt geraakt: het is allemaal van invloed. Op het eerste gezicht is die invloed minimaal, maar voor een ervaren speler iets wat direct opvalt. De controle over de bal is hierdoor vele malen groter en het leveren van een perfecte pass zorgt hierdoor voor nog meer voldoening.

Wat tevens direct opvalt is dat de keepers, na jarenlang een hekel punt te zijn geweest, flink op de schop zijn gegaan. In PES 2017 zijn deze beter dan ooit tevoren. Tijdens onze speelsessie stuitten we geen enkele keer op rare fratsen. Allesbehalve: keepers reageren adequater dan ooit, pakken de ballen die ze moeten hebben en staan razendsnel op voor een tweede of derde redding. Een verademing. Dit geldt evenzo voor de scheidsrechters die veel beter op overtredingen reageren, zonder de flow uit het spel te halen.

©PXimport

De keepers in PES 2017 zijn eindelijk flink op de schop gegaan.

Tiki-taka

PES 2017 biedt ook veel meer strategische hulpmiddelen om zelf invloed uit te oefenen op de wedstrijd. Eén van deze zijn de geavanceerde instructies die vooraf aan de wedstrijd ingesteld kunnen worden. Zo is op aanvallend gebied Tiki-taka voetbal in te stellen, waarbij de prioriteit ligt op het blijven passen van de bal. Spelers nemen hiervoor ook actief betere posities in en rennen niet zomaar de ruimte in. Weer een andere strategie is False Full Backs, waarbij backs uit hun traditionele positie kruipen en naar het midden van het veld bewegen. Hierdoor krijgt het team tijdelijk meer spelers in het centrum.

In verdedigend opzicht is het bijvoorbeeld mogelijk om 'de bus te parkeren' en zoveel mogelijk spelers voor het doel te positioneren. Of het zogenaamde Gegenpressing in te stellen en bij balverlies heel erg veel druk te zetten, iets wat wel veel vraagt van het uithoudingsvermogen. Tijdens de wedstrijd zijn er vier van deze vooraf ingestelde instructies te activeren en dit levert een veel dynamischer spel op.

Dat geldt eveneens voor hoekschoppen, waarbij het mogelijk is om zowel aanvallend als defensief per speler instructies te geven. Een andere strategische optie is de mogelijkheid om tijdens het spelen in één keer van heel verdedigend naar zeer aanvallend te veranderen. Een optie die PES spelers van het eerste uur zondermeer herkennen van jaren terug.

©PXimport

Tijdens corners kun je spelers individuele instructies geven.

AI

De allergrootste verandering in PES 2017 lijkt echter die van de kunstmatige intelligentie te zijn. Bij wedstrijden tegen de computer leert deze gedurende de wedstrijd jouw spel en past daarop zijn tactiek aan. Komen alle aanvallen via de vleugels, dan worden deze extra afgedekt en ook overmatig gebruik van een sterspeler, zoals Antoine Griezmann, levert een dubbele mandekking op. Het zorgt ervoor dat ook ervaren spelers op de hoogste moeilijkheidsgraad nog uitdaging weten te vinden.

Waar we de afgelopen jaren bij vroege versies die aan het einde van de zomer verschenen vaak nog onze twijfels hadden, is de staat van de versie die wij speelden al van een indrukwekkend niveau. De Fox Engine maakt dit jaar bovendien een behoorlijke stap vooruit. Dat is vooral te zien in de kleine details: de ademwolkjes in de winter, regendruppels die van het net af spatten, het claimen van een corner bij een achterbal, de spuitbuslijnen bij vrije trappen die langzaam vervagen en de tv-kabels die langs het veld liggen. Ook andere kleine toevoegingen stemmen ons enthousiast, van de licentie van Arsenal tot bijgewerkte menu's met kleine foto's van spelers. Het levert een veelbelovend beeld op van een game die pas in het najaar moet verschijnen.

Gamer.nl speelde een vroege versie van PES 2017 op de PlayStation 4. PES 2017 verschijnt later dit jaar voor pc, PlayStation 4, Xbox One, PlayStation 3 en Xbox 360.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.