Wat waren de afgelopen dagen een helse achtbaanrit. id Software heeft met Doom een shooter afgeleverd die ook na het einde nog nagalmt in je gamerzintuigen. Niet omdat het verhaal nou zo indrukwekkend is, of de multiplayer uitblinkt, maar omdat de game zo ontzettend lekker wegschiet.

Natuurlijk horen wij ook de kritieken van verstokte fans dat dit niet de oude Doom is. Maar tegen die mensen kunnen we alleen maar zeggen: laat het los en geniet. De jaren negentig zijn voorbij. Geen platte pixels meer, maar Cacodemons die er daadwerkelijk uitzien als weerzinwekkende, zwevende monsters met gloeiend blauw plasma in hun keelgat. Want als er iets is dat Doom perfect doet, dan is het wel de illusie van Mars vol met demonen op een overtuigende en meeslepende manier vertalen naar je systeem. Total War: Warhammer - Totale overwinning

©PXimport

Zelden was demonen knallen op Mars zo overtuigend.

De game biedt ook meer dan alleen maar de donkere, duistere Doom-sfeer. Wie verder kijkt dan de het grafische spektakel en de legendarische naam, moet ook zien dat Doom vooral een vermakelijke shooter is geworden. Eentje die zijn status eer aan doet, zeker als je kijkt naar het singleplayergedeelte. De game is in zijn basis een vrij recht-toe-recht-aan-shooter, maar weet door de juiste toevoegingen een hele eigen sfeer neer te zetten, die bovendien heel erg doet denken aan het origineel. Daar hoort dus ook een flinterdun verhaallijntje bij die ook in deze Doom nauwelijks boven de gemiddelde B-film uitkomt. Is dat erg? Niet echt, want in Doom speelt de actie de hoofdrol. Samen met blood & gore.

Overigens waarderen we de moeite die id heeft gestoken in de manier waarop ze het matige verhaal alsnog proberen te vertellen tijdens de campagne. Dankzij niet al te lange tussenscènes, audio-opnames en wat kleine datalogs krijg je een aardig idee van wat er allemaal gebeurd is op Mars en waarom iedereen toch zo boos is, zonder dat je al teveel uit de actie wordt gehaald. Daarnaast zorgt de manier waarop je personage zich gedraagt er ook voor dat je dit keer wat meer gevoel hebt bij de onbekende Doom Marine.

Vol gas

Maar, zoals gezegd, speelt de actie de hoofdrol in Doom en blijft het die ook spelen tot het einde. De game plaatst je iedere keer weer in de perfecte omgeving om ongegeneerd demonen af te knallen op de manier die het beste bij jou past. De game past de bekende formule van de bekende kill-chambers toe waarbij je iedere keer vast komt te zitten in een afgebakend gedeelte waar je pas uit mag als je alle aanwezige vijanden hebt vernietigd. Het is een formule die zwaar leunt op herhaling en ook in Doom valt niet te ontkennen dat deze aanpak na een paar uur niet echt meer verrast. Vooral in het eerste gedeelte van de game, wanneer je nog niet al je wapens hebt, voel het allemaal generiek en herhalend aan.

Ben je wat verder in de game en zit je rugzak vol met wapens, dan compenseert Doom dat gevoel van herhaling echter ruimschoots en op geheel eigen wijze. Normaal gesproken zou je in een willekeurige andere shooter een goede plek uitzoeken om zo alle vijanden van een afstandje om te leggen, maar in Doom word je bijna gedwongen om frontaal de aanval te zoeken. Uiteraard liggen er, net zoals in de oude games, overal pick-ups, waardoor je jezelf al straffend en achteruitlopend een weg door de levels schiet. Deze pick-ups zijn echter niet genoeg om je van voldoende munitie en bescherming te voorzien.

©PXimport

De formule leunt op herhaling maar wordt gecompenseerd door variatie en intensiviteit.

Wil je meer, dan moet je gebruik maken van de nieuwe Glory Kills die je iedere keer wanneer je er een uitvoert, van nieuwe munitie en gezondheid voorzien. Glory Kills zijn eigenlijk een soort van fatalities die je op iedere demoon kunt uitvoeren zodra je deze voldoende verzwakt hebt. Gaan ze blauw knipperen, dan zijn ze klaar voor zo'n glorieuze eind-move. Sta je dichtbij genoeg, dan verandert het blauw in oranje en kun je met slechts een druk op de knop zijn kop inslaan met zijn eigen arm of een buik openritsen met een hoorn. Er zijn belachelijk veel variaties en het maakt de game behoorlijk intens.

Behalve het feit dat een Glory Kill zelfs na de honderdste keer nog leuk is om naar te kijken, zorgen ze er bovendien voor dat je constant de aanval zoekt. Combineer dit met, in vergelijking met hedendaagse shooters, een hoog speltempo en je hebt een game waar je het grootste gedeelte van de tijd met het gas vol open speelt. Dit alles wordt begeleid door een dijk van een soundtrack, bestaande uit dikke gitaarriffs en opzwepende bas, waardoor het allemaal nog harder en sneller aanvoelt en je eigenlijk alleen nog maar de drang hebt om te blijven schieten op alles wat beweegt terwijl je als een dolle zo'n kill chamber doorkruist. Hebben we trouwens ook al gezegd dat wanneer je de kettingzaag gebruikt, je nog veel meer munitie en gezondheid krijgt? Zoals gezegd: vol gas dus!

Dancing with the stars

Vooral indrukwekkend is de manier waarop id Software je door de game heen sleurt op een bijna hypnotische wijze. Doom is niet bang om zoveel en zo vaak mogelijk alles uit de kast te trekken. Dat betekent enerzijds dat je al vrij vroeg in de game bijna je hele arsenaal en zowat alle monsters voorbij hebt zien komen. Anderzijds betekent het ook dat in sommige kill chambers daardoor alle registers worden opengetrokken en je niet raar moet opkijken wanneer er twee Pinky's, zes Cacodemons, vier Revenants, twee Barons of Hell en als toetje nog een duo Mancubi voor je neus staan.

Omdat dit vaker gebeurt, voelt zelfs deze chaos na een tijdje voorspelbaar aan. Het zorgt er echter ook voor dat je iedere keer als het gebeurt, je in een soort van trance en op pure adrenaline alles en iedereen aan gort begint te knallen. In een bijna harmonieuze dans van double jumps, Glory Kills, een strafe hier, een strafe daar en een laatste sprong naar die broodnodige Quad damage. Op deze momenten is het intens genieten van Doom.

Overigens compenseert id die soms wat voorspelbare kill chambers met een fraai stukje open leveldesign. De game begint op dit vlak wat minimaal, maar al na een paar uur spelen krijg je levels voorgeschoteld waar je in de eerste instantie niet weet waar je het zoeken moet. Buiten dat ze er gelikt en angstaanjagend uitzien, zijn ze ook mooi ontworpen en zitten ze technisch uitstekend in elkaar. Vooral de spelers die alles willen ontdekken (en geloof ons, er zitten heel wat Easter Eggs en verborgen kamers in) kunnen makkelijk een dik uur doorbrengen in sommige levels. De verborgen kamers worden vaak op sublieme, doch subtiele wijze verstopt waardoor het zoeken naar deze plekjes al een feestje op zich wordt.

©PXimport

De levels kennen meer dan genoeg geheimen.

Doom ontspringt de dans van de moderne shooter overigens niet. Integendeel, buiten de intense vuurgevechten en het rondrennen door eindeloze gangen vol bloed hebben de makers nieuwe elementen toegevoegd in de vorm van upgrades en Rune power-ups. Vooral je wapens tellen een flink aantal upgrades die zorgen voor een veelzijdig wapenarsenaal. Dat de balans van de wapens niet altijd even goed is (zo zijn de miniraketten op je machinegeweer een goede vervanger voor je rakettenwerper en is de BFG9000 behoorlijk overpowered), was voor ons slechts een klein smetje. In Doom kun je gewoon zelf kiezen welke wapens je gebruikt en uitbouwt, want uiteindelijk krijg je met ieder wapen de demonen onder de duim. Als je maar lang genoeg schiet. Verder kent de game zogenaamde Rune-challenges. Een dozijn uitdagingen die naast handige upgrades (zoals meer bonussen bij een Glory Kill) voor fikse uitdagingen kunnen zorgen en een fijn tussendoortje voor al het fijne, en minder fijne, schietwerk zijn.

Matige online multiplayer

We zijn dus enthousiast over het singleplayergedeelte van Doom. Maar dat betekent niet dat we dat automatisch zijn over de multiplayer. De bèta was aardig, maar nu we eenmaal de singleplayermodus hebben gespeeld, komen we daar toch een beetje op terug. Online doet Doom weinig om boven de middelmaat uit te komen, met standaard gamemodi en de bekende opties om het uiterlijk van je speler aan te passen. Op het geinige Freeze Tag na is er weinig vernieuwends te vinden.

Het grootste euvel vinden is echter niet het gebrek aan vernieuwing in de multiplayer, daar onttrekt bijna geen enkele shooter zich aan in deze tijden. Het grootste gebrek is het gemis van de chaos, snelheid en actie uit de singleplayer. De keuze voor een vaste weapon loadout breekt de game uiteindelijk toch op, omdat hierdoor nooit het gevoel ontstaat dat je ergens je best voor moet doen. Wat is er nou leuk aan een online potje Doom als iedereen al een shotgun en een raketwerper heeft?

Daarnaast zijn de Demon Runes die her en der verspreidt liggen, gewoonweg te sterk. Wanneer één team de Demon Rune te vaak in zijn bezit heeft, dan weet je eigenlijk al dat zij de wedstrijd gaan winnen. Daarnaast is ook hier de balans in de wapens zoek en komen er vooral veel Vortex Rifles en Shotguns voorbij. Het laatste euvel, en misschien wel de ergste van allemaal, wordt gevormd door de belachelijk lange laadtijden. Soms zit je minutenlang te wachten tot het volgende potje, waardoor die geweldige flow en snelheid van de singleplayer in de multiplayer nauwelijks een voet aan de grond krijgt.

©PXimport

Helaas ontbreekt het bij de multiplayer aan chaos, snelheid en actie.

Maak je eigen Doom-level

Tot slot verdient de SnapMap-modus wat speciale aandacht. Hoewel ook hier de laadtijden niet mals zijn, is dat het wachten wel waard. De hoeveelheid content en de bijzonder intuïtieve mapmaker zelf zijn twee vermakelijke toevoegingen op de intenste singleplayermodus. De mapmaker is zo handig dat je binnen no-time al een behoorlijk pittig leveltje Doom in elkaar sleutelt. Stop je er nog meer tijd en training in, dan is alleen je eigen fantasie een belemmering in wat je wel of niet kan bouwen. De bouwblokken, functies en een hele sloot aan manieren om zaken zoals demonen, deuren, objecten en zelfs geluid te activeren zijn legio en bovendien eenvoudig te plaatsen.

Een klein rondje langs de al gebouwde levels toont al direct de ware potentie van SnapMap. Zo kwamen we al diverse remakes van de originele Doom-levels tegen, evenals een Music Maker en een level met alleen maar Barons of Hell en de BFG9000. De meest opvallende was echter Harvest Doom, waarin je 'gewassen' moet verbouwen om zo twee Mancubi te kweken, die vervolgens moeten zorgen dat je genoeg kracht hebt om het einde van een mijn te bereiken. Dat we het level niet konden uitspelen, omdat we ergens vast bleven zitten, deed niets af aan het feit dat de gedachte achter dit level bijzonder origineel en grappig is. Harvest Doom is bovendien een perfect schoolvoorbeeld van wat we de komende tijd kunnen verwachten in de krochten van SnapMap.

Conclusie

Doom is niet de beste shooter ooit. Maar wat hebben we genoten van de game. Van de vele verwijzingen naar het origineel, maar evenzoveel van de belachelijk chaotische gevechten op locaties die het je dun door de broek laten lopen. Doom is gewoon weer Doom, in ietwat modern jasje, en daar zijn we id Software zeer dankbaar voor.

Het wordt mogelijk voor nieuwe leden van WhatsApp-groepsgesprekken om oudere berichten terug te lezen via een nieuwe feature.

WhatsApp heeft een nieuwe functie voor de populaire chatapp genaamd Group Message History geïntroduceerd. Die functie viel voor sommigen al enige tijd te testen via de bètaversie, maar wordt sinds gisteren wereldwijd uitgerold.

Het houdt kortgezegd in dat beheerders van groepsgesprekken op WhatsApp kunnen instellen dat nieuwe leden van een specifieke groepsapp ook berichten van voordat ze aan het gesprek werden toegevoegd kunnen lezen. Beheerders kunnen er voor kiezen om minimaal 25 en maximaal honderd berichten van voor de toevoeging van een nieuw lid beschikbaar te stellen.

Wanneer je voorheen aan een groepsgesprek op WhatsApp werd toegevoegd, kon je geen enkel bericht uit de groepsapp van voor je toevoeging teruglezen. Dat had zowel voor- als nadelen. Het voordeel was dat eventuele gevoelige informatie of geroddel over de toegevoegde persoon van voor zijn of haar toevoeging niet leesbaar voor hen was. Het nadeel was dat sommige informatie opnieuw herhaald moest worden voor nieuwe groepsleden.

Dankzij Group Message History kunnen nieuwe leden dus wel maximaal honderd oude berichten teruglezen. Het is aan de beheerders van de groep om dit in te stellen, rekening houdend met de mogelijkheid dat de persoon in kwestie appjes te zien krijgt die eigenlijk niet voor zijn of haar ogen bestemd waren. Overige leden krijgen overigens ook een melding waaruit blijkt dat de berichtengeschiedenis wordt gedeeld.

Hij is klein van stuk, maar groot in prestaties: dat is de reden dat de Philips HR2670/00 door consumenten is uitgeroepen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie blender. Gebruiksgemak, ontwerp en dagelijks gemak maken hem tot een echte favoriet. In dit artikel lees je er meer over.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Philips

De strengste jury van Nederland is positief

Duizenden gebruikers delen op Kieskeurig.nl hun eerlijke ervaringen met producten die ze dagelijks gebruiken. Deze reviews vormen de basis van Best Reviewed van het Jaar-awards. Alleen wanneer consumenten consequent tevreden zijn over het gebruiksgemak en de prestaties van een bepaald product,  komt het in aanmerking voor deze prestigieuze prijs. De Philips HR2670/00 heeft zich over een langere tijd bewezen in keukens door het hele land - en werd daarom door gebruikers beloond met de titel Best Reviewed van het jaar 2025 in de categorie Blenders.

Compact en slim ontworpen

De Philips HR2670/00 is een compacte blender met een vermogen van 350 watt: krachtig genoeg voor smoothies, shakes en zelfs crushed ice. Hij is echt gemaakt om elke dag te gebruiken. Omdat hij zo compact is, past hij makkelijk op je aanrecht of in een keukenkastje. Altijd onder handbereik dus wanneer je snel iets gezonds wilt maken. Handig is de Blend & Go-functie: je mixt direct in de bijgeleverde draagbare beker, klikt het deksel erop en neemt je smoothie zo mee naar je werk of naar de sportschool. Dankzij twee snelheidsstanden bepaal je zelf de intensiteit van het blenden. Schoonmaken is gelukkig ook zo gebeurd: de afneembare onderdelen mogen gewoon in de vaatwasser.

©Philips

Wat gebruikers zo waarderen aan deze blender

In de reviews komt vooral naar voren hoe goed de Philips HR2670/00 past in het dagelijks gebruik. Zo schrijft iemand: "Ik was blij verrast dat de blender zo compact is, dit scheelt een hoop ruimte in mijn al over volle keuken kastjes." Een ander noemt het simpelweg "een mooie kleine compacte blender" die makkelijk op te bergen is en niet veel plek inneemt op het aanrecht.

Het gebruiksgemak wordt vaak genoemd als groot pluspunt. "Je hoeft geen handleiding door te spitten om ermee aan de slag te gaan. Alles werkt intuïtief," aldus een reviewer. Heb je je smoothie, shake of saus gemaakt? Dan ben je nauwelijks tijd kwijt aan het schoonmaken. Ook het schoonmaken gaat volgens veel gebruikers snel en eenvoudig: "Dat is eenvoudig: de afneembare onderdelen passen in de vaatwasser en de beker spoelt snel schoon," zegt een van de gebruikers. Een ander voegt daar nog aan toe: "De onderdelen zijn makkelijk los te draaien en weer vast te zetten."

©Philips

De Blend & Go-beker blijkt voor veel mensen een doorslaggevende reden om juist voor deze blender te kiezen. "Ik maak 's ochtends een smoothie en neem hem direct mee zonder te hoeven overschenken," schrijft een gebruiker. "Ideaal dus voor onderweg of voor school of op je werk," zegt iemand anders nog.

Ook over de prestaties zijn veel gebruikers positief, zeker gezien het formaat. "Hij blendt goed, je krijgt een mooie gladde smoothie, ook met bevroren fruit," staat in een van de reviews. Een ander schrijft: "Er zit genoeg power in de blender om bevroren fruit klein te maken, dat vind ik een voordeel." Zelfs ijs en noten worden genoemd: "Vers, bevroren, kant en klaar, het maakt eigenlijk niet uit wat je erin gooit, hij blendt alles met gemak."

Tegelijk zijn gebruikers realistisch over wat je wel en niet moet verwachten. Zo merkt iemand op: "Deze blender is zo compact dat je niet voor het hele gezin in één keer smoothies kunt maken," en een ander schrijft: "Voor het maken van een simpele smoothie is dit een zeer fijne en betaalbare optie."

©Philips

Een eerlijk oordeel

Ook in de kritische noten blijven gebruikers eerlijk. Meerdere reviewers noemen het bedieningsprincipe als aandachtspunt: "Je kunt de blender niet op één stand zetten, je moet de knop continu indrukken." Daarnaast wordt het materiaal van de beker genoemd: "De plastic beker is wat kwetsbaarder dan glas." Ook niet elk ingrediënt laat zich blenden. Zo schrijft iemand: "Droge producten zoals dadels lukte bij mij echt niet."

Voor de meeste mensen wegen de minpunten niet op tegen het dagelijkse gemak. Ze noemen het apparaat "handig, klein en licht," prijzen de combinatie van formaat en kracht en waarderen vooral dat je snel een smoothie maakt en deze meteen mee kunt nemen. Daarmee laat de Philips HR2670/00 zien waarom hij door gebruikers is uitgeroepen tot Best Reviewed van het Jaar 2025: geen overdreven beloftes, maar een compacte blender die precies doet wat mensen ervan verwachten.