Wie op zeker speelt, wil graag een image van zijn harde schijf. Inclusief Windows met alle persoonlijke instellingen. Dat scheelt heel veel tijd als er onverhoopt een systeemcrash is en u 'opnieuw moet beginnen'. En het mooiste is, de software is gratis. Het hebben van een bootable image van de harde schijf is de beste 'schadevergoeding' voor als uw harde schijf het plotseling begeeft.

Wie op zeker speelt, wil graag een image van zijn harde schijf. Inclusief Windows met alle persoonlijke instellingen. Dat scheelt heel veel tijd als er onverhoopt een systeemcrash is en u 'opnieuw moet beginnen'. En het mooiste is, de software is gratis. Het hebben van een bootable image van de harde schijf is de beste 'schadevergoeding' voor als uw harde schijf het plotseling begeeft. Daarmee kunt u - ook wanneer Windows niet meer wil opstarten - het systeem snel en gemakkelijk herstellen. Inclusief alle persoonlijke instellingen. Er zijn kant en klare pakketten te koop voor deze actie. Maar wij hebben twee gratis programma's gevonden die tot hetzelfde resultaat leiden. Omdat de gehele operatie nogal uitvoerig is, splitsen we de workshop in twee delen. Voor het maken van een boot cd-rom is BartPE beschikbaar. En DriveImage XML halen we van stal voor het maken van de images. In deel 1 doorloopt de workshop de installatie van de gebruikte software en het maken van een image plus het weer terugzetten van dat image. In het volgende nummer komt deel 2, waarin u een image maakt van uw Windows met al zijn instellingen (bootable cd-rom) plus een beschrijving hoe u die gebruikt. De gebruikte tools zijn alleen geschikt voor Windows XP en Windows Server 2003. We wijzen u erop dat deze workshop vooral bedoeld is voor de wat verder gevorderde lezer, en dat het terugzetten van een image kan leiden tot het verlies van gegevens!

Stap 1

[afbeelding0]Als eerste downloaden we BartPE. Klik op de aangegeven link om naar een pagina met mirrors te gaan.

Stap 2

[afbeelding0]Op de mirror-pagina selecteert u een downloadlocatie dichtbij, bijvoorbeeld die van Xs4all. Klik op de downloadlink en sla het bestand op de harde schijf op. Wij plaatsen het bestand voor het gemak op het Bureaublad, maar misschien hebt u een aparte map Downloads.

Stap 3

[afbeelding0]Surf naar Runtime.org en klik op de link Download. Sla ook dit bestand op, op uw harde schijf, want dit is het programma DriveImage XML.

Stap 4

[afbeelding0]Download de plugin die nodig is om beide programma's goed te laten samenwerken. Ga hiertoe naar Runtime.org. Hier downloadt u de plug-in voor BartPE, door op de link DriveImage XML V1.1.8 te klikken. Dit bestand slaat u wederom op uw harde schijf op.

Stap 5

[afbeelding0]Om DriveImage XML te installeren dubbelklikt u op het opgeslagen bestand dixmlsetup.exe. In het eerste scherm klikt u op de knop Next. In het volgende scherm leest u de licentievoorwaarden en daarna vinkt u Yes, I agree with all the terms of this license agreement aan. Daarna klikt u weer op de knop Next. Vervolgens kiest u een installatiemap. Als u het niet zeker weet laat u de standaardwaarde staan. Klik op de knop Next. U kunt nu aangeven waar DriveImage XML in het menu Start zal verschijnen. Klik weer op de knop Next. Wederom klikt u op Next, deze keer om de installatie te starten. Nadat het programma geïnstalleerd is, klikt u op de knop Finish om de installatie af te ronden.

Stap 6

[afbeelding0]Start nu DriveImage XML op, als u de locatie in stap 8 niet hebt gewijzigd doet u dit via Start, Programma's, Runtime Software, DriveImage XML. In het welkomstscherm van DriveImage XML klikt u op Backup. U krijgt een overzicht te zien van de harde schijven in uw systeem. Daaronder toont een scherm allerlei details van de harde schijven. Selecteer de schijf waarvan u een image wilt maken en klik daarna op Next.

Stap 7

[afbeelding0]Een wizard verschijnt. U krijgt ter controle te zien van welke schijf u een image wilt maken. Als dat klopt, klikt u op Next.

Stap 8

[afbeelding0]Kies de map waarin u de image wilt opslaan. Bij voorkeur is dat op een andere schijf dan die waarvan u een image gaat maken. (Ons voorbeeld is wat dat betreft niet correct, wij maken een backup op dezelfde C-schijf. Maar dat kon even niet anders.) U kunt desgewenst de optie Compressed aanvinken, de image zal dan kleiner worden en u bespaart zo ruimte op de harde schijf. Het maken en terugzetten van de image in gecomprimeerde vorm duurt wel langer, maar het scheelt ruimte. Kies eventueel een bestandsnaam onder Filename en klik dan op Next.

Stap 9

[afbeelding0]DriveImage XML gaat nu aan het werk. Dat duurt al gauw een uur of langer. Eventueel krijgt u tijdens deze stap een melding van XP dat er nieuwe hardware gevonden is. Dit is een ‘harde schijf' die alleen virtueel bestaat. DriveImage XML heeft deze schijf nodig om een image te maken van bestanden die op dat moment in gebruik zijn. U installeert dan ook de Volume shadow copy hardware, waarna DriveImage XML verder kan met zijn werk. Als de image succesvol is aangemaakt, verschijnt er een dialoogvenster dat na vijf seconden weer verdwijnt. Daarna keert het programma terug naar het menu. Om te controleren of alles succesvol is verlopen, gaat u in Windows Verkenner naar de door u gekozen opslaglocatie. Daar treft u als het goed is een .xml, een .dat en meerdere .00x bestanden aan. Die laatste bestanden zijn per stuk even groot als een cd-rom van 650 megabyte. Als u wilt kunt u alle bestanden uit de opslaglocatie op cd-rom of dvd wegschrijven.Zo kunt u zelfs als er een probleem met de harde schijf is, altijd nog bij de image komen. Wegschrijven kunt u doen met het brandprogramma dat u altijd gebruikt.

Stap 10

[afbeelding0]Als u nog gewoon vanuit Windows kunt werken, maar toch een image wilt herstellen volgt u stap 10 tot en met 13. Let op: dit werkt niet als u de partitie met XP erop wilt herstellen. Daarvoor gaat u naar Stap 14 (zie dl 2). Start DriveImage XML en klik op Restore.

Stap 11

[afbeelding0]Klik meteen op Next. Er verschijnt een wizard. Klik op het map-icoontje en zoek het .xml bestand dat u eerder hebt aangemaakt. Klik daarna weer op Next.

Stap 12

[afbeelding0]Kies in het nieuwe venster de partitie die u wilt overschrijven.
Let op: alle data op de partitie verdwijnt, en wordt overschreven met de situatie zoals die was toen u de image aanmaakte. Alle bestanden die nieuw of gewijzigd zijn sinds het aanmaken van de image moet u wegschrijven naar een andere partitie of naar cd/dvd-rom, anders bent u die bestanden voorgoed kwijt!

Stap 13

[afbeelding0]Als u zeker bent dat u de juiste partitie hebt geselecteerd én alle bestanden van de doelpartitie hebt gered, klikt u op Next. Klik nogmaals op Next om de hersteloperatie te starten.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.