Een leven zonder internet kunnen we ons niet meer voorstellen. Gelukkig hoeft dat ook niet, want het is tegenwoordig erg eenvoudig om overal in huis een (draadloos) thuisnetwerk aan te leggen. De devolo Multiroom WiFi Kit 550+ zorgt ervoor dat je overal in huis zonder draden te trekken wifi en netwerkpoorten hebt.

©CIDimport

Lees hier wat dit betekent.

Hoe werkt powerline-technologie?

Devolo is dé specialist op het gebied van Powerline-technologie. Maar wat is dat eigenlijk? In een Powerline-adapter zit een chip die de netwerksignalen omzet in signalen die verzonden kunnen worden over de elektriciteitsdraden die in de muren van je huis zijn verwerkt en naar alle stopcontacten lopen. De devolo Multiroom WiFi Kit 550+ ondersteunt snelheden tot 500 Mbit/s en is dus krachtig genoeg voor de snelste internetabonnementen. Uiteindelijk zijn alle stopcontacten in je huis via de meterkast met elkaar verbonden. Je kunt dus in elk stopcontact een devolo Powerline-adapter steken, waarna deze verbinding maakt met andere devolo-adapters. Extra handig: dankzij het ingebouwde stopcontact in de adapter verlies je geen stopcontacten. Je hebt minimaal twee Powerline-adapters nodig, want één adapter wordt met een netwerkkabel aangesloten op je router. In de devolo Multiroom WiFi Kit 550+ vind je voor dit doel een Powerline-adapter zonder wifi.

©CIDimport

Het Powerline-signaal loopt over de elektriciteitsdraden.

Overal een netwerkaansluiting

Op de plek in huis waar je het thuisnetwerk wilt aansluiten, steek je een Powerline-adapter in een stopcontact. Je verandert je stopcontact hiermee in een netwerkaansluiting waar direct signaal op staat dankzij de Powerline-adapter die al op je router is aangesloten. Op die lan-poorten kun je bedrade apparatuur als een smart-tv, pc of netwerkprinter aansluiten. Zo kun je bedrade apparatuur overal in huis gebruiken zonder dat je netwerkkabels hoeft te trekken. Heb je aan één netwerkaansluiting niet genoeg? Dan kun je het aantal aansluitingen uitbreiden met een switch.

©CIDimport

Elke devolo Powerline-adapter heeft een netwerkaansluiting.

Ingebouwde wifi

Maar devolo maakt het je met de Multiroom WiFi Kit 550+ nog eenvoudiger. Want naast de adapter die je aansluit op je router, vind je in deze kit twee Powerline-adapters met ingebouwd wifi-accesspoint. Dit accesspoint maakt gebruik van de 2,4GHz-band en heeft een snelheid van 300 Mbit/s. Deze accesspoints zijn aan elkaar gekoppeld en werken ook samen met de draadloze router die je al hebt. Je kunt via de my devolo App voor iOS en Android of via je pc de instellingen voor het draadloze netwerk aanpassen. Zo stel je dezelfde netwerknaam in als die van je draadloze router, zodat je overal in huis hetzelfde netwerk hebt.

©CIDimport

Je kunt de wifi-adapters in elke ruimte hangen en hebt direct draadloze dekking.

Wil jij ook overal in huis wifi?

Met devolo’s Multiroom WiFi Kit 550+ voorzie je het hele huis eenvoudig van een dekkend draadloos netwerk, zonder dat je draden hoeft te trekken. Waar zou jij een perfect draadloos netwerk voor gebruiken? Laat het ons weten en misschien win jij wel een devolo Multiroom WiFi Kit 550+ ter waarde van 199,90 euro!

©CIDimport

De devolo Multiroom WiFi Kit 550+ bestaat uit drie adapters.

Multiroom wifi

Dankzij devolo’s Mesh-Comfort Technology maakt je smartphone, laptop of tablet automatisch verbinding met het beste signaal, zodat je overal in huis een goede verbinding hebt – ook als je rondloopt. Een dergelijk wifi-netwerk met overal dekking via dezelfde netwerknaam (ssid) wordt ook wel een mesh-netwerk of multiroom-wifi genoemd. Je kunt daarbij de ssid van je bestaande router kopiëren, zodat die router ook onderdeel wordt van het netwerk. Zo heb je in heel je huis één draadloos netwerk. En net als alle devolo Powerline-adapters zijn deze wifi-adapters voorzien van een netwerkaansluiting, dus je kunt ook je bedrade apparatuur overal in huis aansluiten.

©CIDimport

Met de devolo Multiroom WiFi Kit 550+ heb je overal in huis hetzelfde netwerk.

In tien minuten online

Devolo heeft het aansluiten van de Multiroom WiFi Kit 550+ kinderlijk eenvoudig gemaakt. Je hoeft slechts enkele stappen uit te voeren en je hebt binnen tien minuten overal in huis een dekkend draadloos netwerk.
 

1. Aansluiten op je router
Sluit de Powerline-adapter zonder wifi met een netwerkkabel aan op je router.

2. Wifi-adapter aansluiten
De eerste wifi-adapters steek je in een stopcontact ergens in huis waar je geen goede draadloze dekking hebt, bijvoorbeeld je slaapkamer.

3. Powerline-adapters versleutelen
Om je Powerline-adapters te voorzien van een unieke beveiligingssleutel, druk je binnen twee minuten op beide adapters op het versleutelingsknopje.

4. Tweede wifi-adapter aansluiten
Steek nu de tweede wifi-adapter ergens in het stopcontact waar je geen goede draadloze ontvangst hebt. Druk op beide wifi-adapters op de versleutelingsknop om ze te koppelen.

5. Verbinding maken!
Maak met je smartphone, tablet of laptop verbinding met het wifi-netwerk devolo-xxx en je kunt in heel je huis internetten. Dat is alles! Je kun nu overal in huis genieten van uitstekende wifi dankzij devolo.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.