De AMD Radeon RX 480 is een goede poging om een betaalbare grafische kaart te maken die uiteindelijk ook virtual reality-applicaties kan draaien. Twee van deze GPU's bij elkaar zijn namelijk net zo snel als een GTX 1080 van Nvidia, maar dan voor de helft van de prijs. Een ambitieus doel, maar wel één dat verrassend goed wordt gehaald. We mochten vast met de kaart aan de slag, en dit is onze eerste indruk.

Dit is niet onze review van de AMD Radeon RX 480. Die volgt later deze week.

AMD wil met de nieuwe Radeon RX 480 een VR-ready grafische kaart aanbieden voor zo'n € 220,-. Dat is een aantrekkelijke prijs, aangezien de kaart zich moet kunnen meten met de GTX 970 van Nvidia. Voor een 970 betaal je op dit moment nog € 290,-.

Uiterlijk

De RX 480 ziet er in ieder geval een stuk minder stoer uit dan zijn vermeende Nvidia-tegenhanger. De kaart is omsloten door een zwarte behuizing, met uiteraard een kleine uitsparing voor de fan om warmte af te voeren. De gesloten behuizing en enkele fan lijken een recept voor een oververhitte kaart, maar onder de meest extreme benchmarks die we hebben uitgevoerd, hebben we geen temperatuur hoger dan 85 graden Celsius gemeten.

©PXimport

©PXimport

Het simpele design gaat geen schoonheidswedstrijden winnen, maar het zijn natuurlijk de prestaties die tellen.

©PXimport

Benchmark RX 480

We hebben de kaart gebenchmarkt in Heaven Unigine. Met alle opties op ultra liep de RX 480 tegen zijn limieten aan en draaide een gemiddelde frame rate van 50 fps in1080p. Ter vergelijking: De GTX 970 draait met dezelfde opties een gemiddelde van 67 fps. Uit de algemene prestaties van Heaven wordt duidelijk dat de RX 480 (score 1282) toch niet helemaal kan concurreren met de GTX 970 (score 1704).

©PXimport

We hebben voor deze preview alleen gekeken naar de prestaties van de kaart zelf, en die niet officieel afgezet tegen andere kaarten. Dat volgt in een latere review. Laten we eerst eens kijken hoe de RX 480 zich staande houdt tijdens het gamen.

©PXimport

Total War Warhammer

De nieuwe titel van The Creative Assembly staat sinds de release al bekend om de fikse pc-eisen om het spel soepel te draaien. We testten Total War Warhammer op ultra settings met twee grote legers en waren aangenaam verrast.

De frame rate bleef netjes tussen de 40 en 60 fps hangen tijdens het hele gevecht. Op het moment dat we vier grote legers het veld lieten betreden kreeg de AMD-kaart het toch wel erg zwaar en moesten we de grafische opties naar beneden schalen. Op high was de fps wel acceptabel, wat geen slechte prestatie is voor een kaart in deze prijsklasse.

©PXimport

Overigens heb je voor dergelijke gevechten ook een stevige processor nodig, dus op de meeste budget- en mid-range-game-pc’s moet de grootte van de legers sowieso naar beneden geschaald worden.

Star Wars Battlefront

We testten de Radeon-kaart ook in een galaxy far far away, en ook in Star Wars: Battlefront leverde de RX 480 prima prestaties. Met alle grafische toeters en bellen (en de instellingen op ultra, draaide de kaart RX 480 op 100 frames per seconde, ook tijdens de grotere veldslagen tussen 40 spelers.

Conclusie

We hebben de Radeon RX 480 nog niet kunnen testen met VR-apparatuur, maar als gewone videokaart voor het gamen houdt de kaart zich goed ten opzichte van andere 3D-kaarten in zijn prijsklasse. De meeste titels die op dit moment voor pc uit zijn kun je op hoog of zelfs ultra in 1080p spelen met een frame rate van 60 fps.

©PXimport

Met een prijs van 220 euro is de RX 480 misschien wel de meest aantrekkelijke budgetkaart van dit moment (er is ook een 8 GB-kaart beschikbaar voor € 260,-). Voor de iets betere GTX 970 van Nvidia betaal je namelijk dik 70 euro meer.

©PXimport

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.