De Sonos Move 2 is een speaker voor binnen en buiten, en zit vol functies. Daar betaal je dan ook een forse prijs van 499 euro voor. In deze review van de Sonos Move 2 lees je onze ervaringen met de premium speaker.

De originele Move is sinds de zomer van 2019 te koop en krijgt na vier jaar een upgrade. Die Move kwam uit voor een adviesprijs van 399 euro, maar is sindsdien niet goedkoper maar juist dúúrder geworden. Sonos verhoogde de adviesprijs begin dit jaar naar 449 euro; naar eigen zeggen vanwege gestegen productiekosten door een veranderende wereldmarkt.

De Move 2 debuteert nu voor 499 euro. Voor die meerprijs krijg je een speaker met een ruim twee zo lange accuduur, beter geluid, meer functies én een completer ontwerp. Na de Move 2 drie weken te hebben gebruikt, raad ik alle twijfelaars tussen de eerste en tweede generatie in elk geval aan om voor het nieuwste model te kiezen. De Move 2 is namelijk écht beter dan zijn voorganger en is ook in vergelijking met andere speakers een uitstekende keuze. Waarom?

©Rens Blom

Robuust, verbeterd ontwerp

Laten we beginnen met buitenkant. De Move 2 oogt veel als de originele Move en is bestand tegen een val, maar kan met zijn IP56-certificering ook tegen stof, regen, viezigheid en zonlicht. Met een gewicht van 3 kilo en zijn forse gewicht is de Move 2 – net als zijn voorganger – een speaker om in en rond huis te gebruiken en minder om mee te nemen naar het park. De speaker heeft opnieuw wifi en bluetooth, en schakelt intelligent of handmatig tussen die twee. Er zit gelukkig ook weer een oplaadstation met stroomadapter in de doos om de speaker op te laden.

©Rens Blom

Vernieuwingen zijn er ook. Zo zien we op de bovenkant van de Move 2 een aanraakgevoelige schuifbalk om het volume te veranderen. Die balk debuteerde op de eerder dit jaar uitgebrachte Sonos Era 100 en Era 300. Ook nieuw: via een usb-c-adapter (los te koop voor 25 euro) kun je de Move 2 aansluiten op een line-in-apparaat, zoals een platenspeler. Een 45 euro kostende adapter heeft naast die line-in-poort ook een ethernetaansluiting om de speaker bedraad aan te sluiten met je router of switch.

©Rens Blom

Niet zichtbaar, maar wel verbeterd is de accu. Die is net als in de originele Move te vervangen (handig omdat een accu door jaren gebruik slijt) en gaat in de praktijk probleemloos 22 uur mee voordat je de oplader moet opzoeken. Een flinke verbetering ten opzichte van de tien uur in zijn voorganger en ook erg netjes in vergelijking met concurrerende speakers.

©Rens Blom

We worden ook wel vrolijk van het feit dat Sonos de Move 2 in drie kleuren uitbrengt. Naast het bekende zwart en wit is de speaker er nu ook in het olijfgroen. Die versie gebruikten we voor deze review en blijkt perfect in ons interieur te passen. Dat lukt maar weinig gadgets.  

©Rens Blom

Geluidskwaliteit

Het belangrijkst aan een speaker is natuurlijk zijn geluidskwaliteit. Daar haal je ‘m immers voor in huis. De originele Move klinkt prima, maar speelt monogeluid uit één tweeter af. In de Move 2 zitten dubbele tweeters, dus luister je naar stereogeluid. Het geluid komt daarom minder recht van voren en meer van links en rechts. Althans, zo klinkt het in je oren.

Qua geluidskwaliteit en volume heeft de Move 2 naar onze mening ruim voldoende power om een kleine tot middelgrote woonkamer van geluid te voorzien, en meer dan genoeg voor bijvoorbeeld een studeerkamer. De bas verraste ons positief; die is lekker aanwezig. En een tip: activeer de Trueplay-functie in de Sonos-app. De speaker analyseert dan via de microfoon zijn plaatsing in de ruimte om het geluid te optimaliseren.

Koop je twee Move 2’s, dan kun je ze in de app koppelen voor écht stereogeluid. Heb je meer Sonos-speakers dan de Move 2, dan kun je in de app ook instellen dat ze tegelijkertijd hetzelfde geluid afspelen, of juist verschillende muziek per apparaat.

©Rens Blom

Gebruiksgemak

In de drie weken met de Sonos Move 2 zijn we positief verrast door de speaker. Hij ziet er fraai uit, is degelijk gebouwd en de installatie via de Sonos-app is zo gepiept. De Move 2 klinkt bijzonder prettig in de woonkamer, is makkelijk mee te nemen naar de badkamer en wisselt op het dakterras naadloos van wifi naar bluetooth, om ook daar zonder haperingen muziek af te spelen.

De lange accuduur van twintig uur betekent dat je je nooit druk hoeft te maken om een lege batterij, en al helemaal niet als je de speaker na gebruik in de compacte oplaadring plaatst. Heb je die even niet bij de hand en is de accu bijna leeg, dan kun je de Move 2 via zijn usb-c-poort ook (snel!) opladen via een powerbank of stroomadapter. Andersom kan de speakeraccu via een usb-c-kabel ook jouw smartphone-accu opladen en zijn er adapters voor line-in en ethernet.

©Rens Blom

Ontbrekende functies

Tot zover veel positiefs over de Sonos Move 2. Maar we missen twee functies. Allereerst de Google Assistent. Dit is het gevolg van een rechtszaak tussen Sonos en Google; laatstgenoemde zou inbreuk maken op verschillende Sonos-patenten. Je kunt wel twee andere spraakassistenten gebruiken op de Move 2, namelijk die van Sonos zelf en Amazon Alexa. Beide digitale hulpjes werken echter niet in het Nederlands, dus zul je in het Engels moeten praten. Deze tekortkoming geldt ook voor de Era 100 en Era 300.

©Rens Blom

We missen ook de mogelijkheid om – verbonden via bluetooth – telefoongesprekken te voeren via de microfoon en luidsprekers van de speaker. Vrijwel alle andere dure bluetooth-speakers kunnen dat wél. Luister je nu naar muziek op de Move 2 en word je gebeld, dan moet je de muziek pauzeren en je telefoon opnemen. Dat had soepeler gekund, al is het ontbreken van een belfunctie voor mij geen dealbreaker.  

Conclusie: Sonos Move 2 kopen?

De Sonos Move 2 is een robuuste speaker die je dankzij de accu en ondersteuning voor wifi en bluetooth zowel thuis als in de tuin als onderweg kunt gebruiken. Tot zover de overeenkomsten met zijn voorganger. De Move 2 heeft namelijk een completer ontwerp, gaat twee keer zo lang mee op een accubeurt en klinkt serieus beter. Ben je bereid om 499 euro uit te geven aan een speaker, dan is de Sonos Move 2 een absolute aanrader.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.