Het klinkt zo vanzelfsprekend: met een krultang maak je krullen. Maar wist je dat de ene krultang de andere niet is? Van compacte krullen tot een nonchalante slag: we leggen uit welk type krultang je nodig hebt voor welke krul.

Met zoveel krultangen op de markt is een weelderige coupe à la Shakira of Beyoncé altijd binnen handbereik. Wil je een specifiek soort krul in je haar, wees dan wel alert op welk type krultang je koopt. Met de ene krultang maak je de mooiste losse krullen, terwijl de andere krultang juist bedoeld is voor compacte, golvende krulletjes. We zetten per type krultang uiteen welke haarstijl(en) je ermee kunt creëren.

Traditionele krultang met kleine diameter

De traditionele krultang ken je waarschijnlijk wel: deze tang bestaat uit een lange cilindrische staaf waar je je haar omheen draait. De diameter van de staaf is allesbepalend in hoe de krul er uiteindelijk uit komt te zien. Compacte, kleine krulletjes bereik je met een krultang met kleine diameter, ofwel 10 tot 16 mm. Heb je kort haar? Dan ga je beter ook voor een kleine diameter, anders wordt het lastig om het haar volledig om de krultang heen te draaien.

Traditionele krultang met gemiddelde tot grote diameter

Wil je een grovere krul of een nonchalante slag? Dan heb je een krultang met een grotere diameter nodig. Met een diameter rond de 19 mm bereik je medium krullen. Een lossere krul krijg je met een diameter van rond de 32 mm. Heb je een krultang met een kleinere diameter in je kast liggen, dan kun je je haar voor een nonchalante look ook wat losser om de krultang heendraaien. Kam de krullen vervolgens even door en voilà: een luchtige krullenbos.

©Alexei_Zatevakhin

Conische krultang

De conische krultang herken je aan zijn kegelvormige ontwerp: breed bij het handvat en geleidelijk smaller naar het uiteinde toe. In tegenstelling tot veel traditionele krultangen heeft hij geen klem: je wikkelt je haar zelf om de tang heen. Het effect van een conische krultang is iets natuurlijker dan bij een gewone krultang, met een grovere krul bij de aanzet en een wat compactere krul bij de punten. Vergeet je haren na het krullen niet door te kammen voor een extra speels effect.

Wafeltang

Met een wafeltang creëer je perfecte golven in je haar, alsof je net van het strand komt óf de hele nacht met vlechtjes in hebt geslapen. Een wafeltang is te herkennen aan de golfvormige platen, vaak drie naast elkaar. Omdat je met brede plukken werkt, ben je met een wafeltang relatief snel klaar. Wel is het even oefenen wanneer je een wafeltang voor het eerst gebruikt. Om de golven perfect in elkaar over te laten lopen, moet je de wafeltang namelijk steeds precies op de juiste plek positioneren.

©Olga Yastremska, New Africa, Afr

Automatische krultang

Geen zin om elke keer een halfuur (of langer) met je haar bezig te zijn? Met een automatische krultang heb je in een mum van tijd prachtige klassieke krullen. Het enige wat je hoeft te doen, is je haar in de tang vast te zetten. De tang zuigt de lok vervolgens in een verwarmde ruimte, waar hij vanzelf geroteerd wordt om een staaf of cilinder. Na een paar seconden spuugt-ie er een perfect gevormde krul uit. Als we toch een nadeel moeten noemen? Je hebt vaak maar de keuze uit één type krul.

Multistyler

Wat voor soort krul je ook wenst; met een multistyler kun je alle kanten op. Deze veelzijdige stylingtool wordt geleverd met verschillende opzetstukken. Zo gebruik je de volumeborstel om een professionele blowout te creëren en het lange opzetstuk voor een mooie bos krullen. Sommige multistylers worden geleverd met meerdere opzetstukken voor krullen, zodat je zowel grove als compacte krullen kunt maken. Handig: een multistyler zoals de Dyson Airwrap trekt het haar via een gecontroleerde luchtstroom aan, waarna het vanzelf in een krul wordt gedraaid. Je bent dus supersnel klaar, en omdat er niet met hete platen wordt gewerkt, is de kans op hittebeschadiging nihil.

🪮Lees ook: Föhn, krultang of multistyler: wanneer gebruik je wat?

Stijltang

Ook een stijltang kun je gebruiken om krullen te maken. Daar is een speciaal techniekje voor, waarbij je de lok eerst tussen de hete platen plaatst en de stijltang vervolgens een slag draait. Daarna laat je de stijltang langzaam naar beneden glijden. Met een stijltang bereik je een iets natuurlijker resultaat dan met een gewone krultang, al kan het even duren voor je de techniek onder de knie hebt. Pas met een stijltang wel op dat er geen gekke knik in je krullen komt; een tang met afgeronde randen is dan ook het meest geschikt om krullen mee te maken. 

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.