Heel wat werk aan de webwinkel

E-commerce mag dan niet gebracht hebben wat velen er ooit van verwachtten, feit is wel dat we steeds meer online kopen. Dankzij Shop to Date binnenkort misschien ook wel bij u? Het eerste dat we ons afvragen wanneer we het pakket openen en installeren, is voor wie het bedoeld is. Zowel de doos als de handleiding geven geen uitsluitsel. Op de speciale website die voor het product is opgezet (www.shoptodate.nl) lezen we 'U wilt ook online uw producten verkopen, maar niet duizenden euro's kwijt zijn aan dure webdesigners?' Aap uit de mouw. Het pakket is bedoeld voor de doe-het-zelvende mkb'er. Met die kennis in het achterhoofd moeten we Shop to Date dan ook bekijken. Voorop staat daarbij natuurlijk de vraag of het programma van een dusdanige eenvoud is dat voornoemde aap het kan bedienen. Stappenplan Gebruiksgemak gaat vaak gepaard met de aanwezigheid van wizards en dat is hier al niet anders. Wie een nieuwe winkel wil opzetten wordt stap voor stap door een procedure geleid waarin het programma vraagt naar de aard van uw klanten (zakelijk of particulier), uw bedrijfsgegevens, wijze van verzending en toegestane betalingsmethoden (onder andere rembours, factuur, acceptgiro en creditcard). Ook moet u aangeven in welke productgroepen u uw waren wilt aanbieden. Desgewenst kunt u deze groepen verder onderverdelen en nu kunt u ook al producten gaan invoeren. Verstandig is dat overigens niet, want vreemd genoeg kunt u nog lang niet alle kenmerken van een product invoeren. Elk artikel dat u op dit punt toevoegt, moet u dus in een later stadium alsnog bijwerken, wat nodeloos omslachtig is. Na het afsluiten van de wizard komt u in het hoofdscherm waar u alsnog productgroepen kunt toevoegen of aanpassen. Ook kunt u hier de artikelen gaan invoeren. Dat is een hele klus, want van elk artikel kunt u flink wat kenmerken opgeven. Naast een plaatje, prijs en omschrijving vult u een gewicht in (in verband met de verzendkosten), een eventuele minimum- en maximumafname, een eventuele kortingsprijs en een daarbij behorende actieperiode (alleen Pro), kwantumkortingen, beschikbaarheid (alleen Pro) en productvarianten, bijvoorbeeld verschillende maten. Wie al die gegevens al in elektronische vorm heeft, wil ze natuurlijk importeren. Dat kan via een csv-bestand of via een aantal Data Becker-applicaties (bijvoorbeeld voor voorraadbeheer). Die keuze is te beperkt en bovendien is deze uiterst belangrijke functie onvoldoende gedocumenteerd. Speciale functies Hebt u uw assortiment eenmaal ingevoerd, dan wordt het tijd om aan de opmaak te denken. U kunt kiezen uit een groot aantal goed ogende sjablonen. Da's leuk, maar uw huisstijl zit er natuurlijk niet bij. Hoewel het in theorie mogelijk is sjablonen aan te passen, is het omzetten van een sjabloon naar het uiterlijk van uw bestaande website haast ondoenlijk. Op dit punt in het ontwerptraject kunt u ook allerlei speciale functies activeren, zoals bijzondere marketingacties die desgewenst op een bepaalde dag en tijd automatisch geactiveerd kunnen worden. Ook kent het programma onder meer cross-marketing-mogelijkheden (wie A bestelt wordt gewezen op het voordeel ook B te bestellen) en een 'tell-a-friend'-functie om meer omzet te genereren, deze vindt u allemaal alleen in de Pro-versie. Is alles ingevoerd dan kunt u uw site aanmaken. Pas dan ziet u hoe een en ander oogt want Shop to Date is geen wysiwyg-programma. Draait alles naar wens dan biedt het programma rapportages en statistieken per product of klant (alleen Pro). Conclusie Hoewel Shop to Date een uitstekend en veelzijdig product is, vergt het toch wel de nodige studie om er alles uit te halen. We zien het de gemiddelde kleine zelfstandige eerlijk gezegd nog niet doen. Minimale systeemeisen: Windows 98, Pentium II, 300 MHz, 128 MB ram, 85 MB vrije schijfruimte Prijs: € 99 (Standard), € 299 (Pro) Info: www.databecker.nl

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.