Samsung lanceert met de Galaxy Gear zijn allereerste smartwatch, welke toch vooral bedoeld lijkt om concurrent Apple af te troeven op de markt voor draagbare gadgets. Is de Gear zijn hoge prijskaartje waard? Of doe je er toch beter aan even te wachten op het aanbod van andere fabrikanten...

Deze week vond de CES-elektronicabeurs plaats in Las Vegas, en als daar iets duidelijk werd is het wel dat de draagbare gadget een van de grote trends van 2014 zal worden. En laten we eerlijk zijn, het concept staat natuurlijk als een huis. Wie wil er nou geen horloge dat je binnenkomende berichten laat lezen, telefoongesprekken laat voeren, dienst doet als multimediacenter en foto's kan maken? Ik in ieder geval wel! Ik ging dan ook vol verwachting met het Samsung-apparaatje aan de slag, om enkele dagen later gedesillusioneerd de handdoek in de ring te gooien.

Industrieel design

Zoals ik na mijn eerste hands-on-ervaring met de Gear op de IFA-beurs al concludeerde, is het design van dit horloge mooi, maar niet bepaald praktisch. Het Samsung-horloge is met zijn 74 gram aan de zware kant, en de module met daarop het display is behoorlijk dik. Dit zorgt ervoor dat, vooral bij mensen met dunne polsen, het horloge log aandoet. Het is teleurstellend dat deze dikke behuizing geen extra voordelen met zich meebrengt, want het horloge is bijvoorbeeld niet stof- of waterdicht.

©PXimport

De Gear is behoorlijk dik, waardoor het horloge niet bij iedereen prettig om de pols zit.

Het is zeker een opvallende verschijning, de Galaxy Gear, waarbij de kunststof polsband mooi samenkomt met de metalen behuizing van het kleine scherm. De schroefjes die aan de voorzijde te zien zijn geven de gadget een stoer en industrieel uiterlijk. Afgezien van de vormfactor is er dus weinig op het design van de Gear aan te merken.

Alleen Samsung-smartphones

Een van de grootste nadelen van het slimme horloge is dat deze alleen samenwerkt met nieuwere Samsung-toestellen als de Galaxy S4, S3, Note 2 en Note 3. Samsung stuurde de laatstgenoemde dan ook met het horloge mee, zodat we de Gear in ieder geval naar behoren konden testen. Deze beperkte compatibiliteit maakt de Gear dus direct een no-go voor iedereen die geen splinternieuw Samsung-toestel in huis heeft, terwijl huidige concurrenten als de Sony Smartwatch 2 en de Pebble wel met vrijwel alle (Android-) smartphones samenwerken.

Het in gebruik nemen van de Galaxy Gear is kinderlijk eenvoudig dankzij de NFC-ondersteuning. Tik met de smartphone even tegen het oplaadstation van de Gear, en de twee apparaten zijn verbonden. Voor het doorsturen van berichten, notificaties, media en gesprekken wordt gebruikgemaakt van Bluetooth, dus deze dien je wel constant ingeschakeld te houden als je de Gear gebruikt.

Het kleurendisplay is 1,63 inch groot en heeft een resolutie van 320 x 320 pixels. Meer dan genoeg om korte teksten goed op te kunnen lezen en door het menu te swipen. In de polsband van de Gear zit een 1,9 megapixel-camera gebouwd, en de gemaakte foto's en video's zijn redelijk goed op het display te zien. Ga je deze media op het grote scherm van je Galaxy-telefoon of de pc bekijken, dan blijkt al snel dat de camera van een zeer matige kwaliteit is. Hierdoor zal je voor het betere fotowerk toch echt nog je smartphone uit je broekzak moeten halen. Daarbij is het ook jammer dat je filmpjes van maximaal 15 seconden kunt schieten.

©PXimport

De metalen behuizing en kleine schroefjes zorgen voor een stoer en industrieel design.

Gear-apps

Het aantal apps voor de Galaxy Gear is vooralsnog beperkt en ze zijn vooral afkomstig van Samsung zelf. Het app-aanbod van derden groeit maar langzaam. En dat is jammer, want het zijn toch juist apps als Evernote en Runtastic die de gebruikservaring van de Gear op dit moment enigszins verrijken. Onder Samsungs eigen apps vinden we onder meer een agenda, stappenteller en uiteraard spraakassistent S Voice. Een van de beste apps is echter wel de weer-app. Open je deze dan krijg je een voorspelling voor de komende week, erg handig en overzichtelijk.

De Gear draait op een matige 800 MHz-processor en beschikt over 512 MB aan RAM. Genoeg om het apparaatje naar behoren te laten draaien, maar wanneer je door de menu's veegt zal je toch regelmatig wat vertraging zien. De 315 mAh-batterij laat ook wat te wensen over; je kunt de Gear vrijwel iedere dag aan de oplader hangen. Extra onhandig is dat je voor het opladen een speciaal dock om het horloge moet klemmen, waar je vervolgens de micro-usb-kabel in kunt drukken.

Hoe laat is het?

Er is een bewegingssensor in de Gear aanwezig die er onder meer voor moet zorgen dat het display oplicht zodra je wilt kijken hoe laat het is. Niet geheel onbelangrijk natuurlijk voor een apparaat dat in essentie een horloge is. Het werkt echter niet altijd even goed, waardoor je soms enkele seconden moet wachten tot het display aanslaan, of zelfs volledig zwart blijft. Je moet zo nu en dan dus de fysieke aan/uit-knop indrukken om alleen maar even te zien hoe laat het is. Sinds de update werkt het gelukkig iets beter, maar vlekkeloos gaat het bij lange na niet. Een horloge moet gewoon altijd de tijd weergeven.

©PXimport

Samsungs eerste smartwatch gaat helaas gebukt onder tal van kinderziektes.

De recente updates hebben ervoor gezorgd dat de Gear aanzienlijk meer informatie van meerdere apps je smartphone kan weergeven. WhatsApp hoort echter nog altijd niet tot de ondersteunde applicaties, en laat dit voor veel mensen nou de meest gebruikte berichtendienst zijn. Krijg je nog ouderwetse sms'jes binnen, dan zijn deze wel te lezen op het kleine scherm.

Bellen met je pols

Telefoneren is ook mogelijk met de Gear. Binnenkomende gesprekken worden op het schermpje weergegeven, en heb je je contactpersonen voorzien van een foto dan is deze eveneens te zien. Het bellen via het Samsung-horloge is een vrij ongemakkelijk gebeuren. In de sluiting van de polsband zit een microfoon verwerkt, waardoor je als een soort Michael Knight tegen je pols aan het praten bent. Het voelt niet prettig om zo te moeten bellen, en daarbij denkt iedereen in je directe omgeving dat je niet goed bij je hoofd bent. Na enkele testgesprekken greep ik dus maar gauw weer naar m'n telefoon wanneer er gebeld werd.

Conclusie

De Galaxy Gear laat zien dat draagbare gadgets absoluut potentie hebben. De manier waarop Samsung hier echter invulling aan heeft gegeven is ronduit teleurstellend. De Gear werkt namelijk alleen met een select aantal Samsung-smartphones, ondersteunt een handjevol apps en is fors aan de prijs. Daarbij laten de bewegingssensor, camera en batterij behoorlijk te wensen over, wat het moeilijk maakt om de Gear op dit moment aan te raden. Dit ondanks zijn stoere uiterlijk en het prima display. Hopelijk kunnen toekomstige updates en een prijsverlaging de aanschaf van de gadget alsnog verantwoorden.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.