Als je niet gebruikmaakt van een pop-upblocker of adblocker, dan zit je vast af en toe flink te zuchten. Immers is er niets zo irritant als een website die wordt geblokkeerd door pop-ups en advertenties. Mag dat eigenlijk allemaal wel? Online adverteren is namelijk aan bepaalde regels gebonden.

Waar je in een krant of tijdschrift advertenties simpelweg voorgeschoteld krijgt als je de pagina omslaat, is dat op internet net even wat agressiever. Een pop-up met reclame in je gezicht, naast nog die andere pop-ups over cookies en GDPR’s, het kan soms wat overweldigend zijn.

En irritant, want als je een website raadpleegt op je telefoon, dan is dat kruisje om de pop-up te sluiten soms nergens te bekennen. Dat gaat echter de komende tijd waarschijnlijk niet veranderen. De online advertentie-industrie zal namelijk naar verwachting in 2020 stijgen naar 250 miljard euro.

Veel opties voor online adverteren

Laten we eerst duiken in de verschillende vormen van adverteren, want dit is allang niet meer simpel een advertentie plaatsen bij een medium waarvan je als bedrijf denkt dat de doelgroep aansluit bij de jouwe. Bedrijven kunnen cookies gebruiken, big data, matching-software en digitale profielen om zo te zorgen dat bedrijven precies die doelgroep aanspreken die ze zoeken. Ze kunnen daarbij kiezen voor het betalen per getoonde advertentie, per klik op de advertentie of per actie na de klik (een product ook echt aanschaffen, bijvoorbeeld). En ze kunnen kiezen uit een advertentie op bijvoorbeeld een social media-platform, op een website of binnen Google zoekresultaten.

Straks komen influencers en hun reclame aan bod, maar daarin wordt teruggegrepen naar de grootste regel met betrekking tot online adverteren: het moet duidelijk zijn dat het om een commerciële uiting gaat. Bij banners zie je dat vaak al snel. Ga naar pcmweb.nl, of er staat groot een ander logo dan dat van de website waarop je surft. Het moet namelijk ook duidelijk zijn van wie het bericht komt. Dat hoeft overigens niet per se met naam. Dat mag ook via de website waarnaar wordt gelinkt duidelijk worden gemaakt.

Advertorials zijn een schimmig gebied

Er is een schimmig gebied en dat is dat van de advertorial. Als een website in een artikel een linkje heeft naar bijvoorbeeld een webwinkel waar je het product waarover wordt geschreven kunt kopen, dan gaat het waarschijnlijk om een gesponsord artikel.

Staat er niet door de website bij geschreven dat het een advertorial, gesponsord bericht of anderzijds een reclame-uiting is, dan is dit een overtreding. Gaat het om een winactie, dan zitten er nog meer haken en ogen aan, zoals bijvoorbeeld de aanwezigheid van actievoorwaarden. Bezoekers moeten altijd kunnen zien waar zij aan toe zijn.

©PXimport

Houden websites zich hier niet aan, dan zijn niet zij, maar de bedrijven die adverteren aansprakelijk. De Stichting Reclame Code checkt of adverteren wel verantwoord verloopt, dus of mensen zich wel aan de regels houden. Doen zij dat niet en krijgt de stichting een klacht binnen, dan komt het adverterende bedrijf op een zwarte lijst te staan.

Straffen opleggen, dat kan de Stichting Reclame Code echter niet. Wat wel kan gebeuren, is dat de concurrentie van een bedrijf een proces kunnen aanspannen op grond van oneerlijke handelspraktijken. Ook kan de Consumentenautoriteit in actie komen en het bedrijf een boete opleggen.

Promotie op sociale media

Het Commissariaat voor de Media en de Reclame Code Commissie houden zich de laatste jaren veelal bezig met social media. Immers is het bij influencers lang niet altijd duidelijk of zij betaald krijgen om iets te promoten. Hierdoor worden kijkers mogelijk op het verkeerde been gezet en krijgen zij onterecht het idee dat een influencer oprecht is wanneer hij of zij zegt product x al jaren te gebruiken en heel tevreden te zijn.

Hierdoor is de Reclamecode Social Media in het leven geroepen, die controleert of een influencer duidelijk aangeeft in de inhoud of de presentatie dat het gaat om reclame. Kortom, door te zeggen ‘Ik kreeg dit product opgestuurd van X’ of ‘Dit is een gesponsorde post door X’. Maar zelfs simpelweg ee hashtag als #spon kan ook al voldoen.

Interessant om te weten: als een influencer niet duidelijk is over sponsoring, dan krijgt deze alleen een aanbeveling niet meer op die manier reclame te maken. Het is juist het bedrijf dat wordt gepromoot dat op een speciale non-compliant lijst kan komen te staan op de website van Reclame Code.

©PXimport

Adverteren op Facebook

Maar dat is niet alles, bedrijven kunnen natuurlijk ook kiezen om zelf via social media te zenden. Denk bijvoorbeeld aan de vele winacties en prijsvragen die op Facebook voorbij schuiven. Hoewel het erop lijkt dat alles geoorloofd is, is dat niet het geval. Facebook heeft diverse regels voor acties en verandert deze ook wel eens. Houd je je hier niet aan en ontdekt Facebook dat, dan wordt zonder pardon je complete bedrijfspagina verwijderd.

Zo mag de ‘Vind ik leuk’-knop niet worden gebruikt om te stemmen, mag het delen van de prijsvraagpost niet een voorwaarde zijn om te winnen en mag je winnaars niet op de hoogte stellen via Facebook, dus dat betekent dat je sowieso andere contactgegevens van een persoon nodig hebt. Een andere belangrijke regel is dat je niet op andere sites en platforms mag refereren aan een Facebook-actie, maar andersom mag wel. Zolang maar duidelijk is dat Facebook hier niets mee te maken heeft.

Er zijn enorm veel regels, maar veel bedrijven lappen deze aan hun laars. En dat geldt nog voor een heleboel zaken op internet. Waarschijnlijk juist omdat er onvoldoende regels zijn of omdat deze regels over het algemeen niet heel grote consequenties hebben en soms zelfs ongeschreven blijven. Er is een aantal zaken dat echt niet mag, maar niet in alle gevallen ondervinden bedrijven hier ook nare -financiële- gevolgen van. Dat checken is ook bijna onmogelijk, omdat het internet nog steeds elke dag flink groeit.

Helaas is het spammen van bezoekers met pop-ups en advertenties niet verboden en er is ook geen percentage advertenties die een website maximaal mag tonen. Je moet het als internetter dus vooral hebben van de intenties van de websites die je bezoekt en in hoeverre deze het comfort van hun bezoekers hoog in het vaandel hebben staan tegenover die vergoeding per view, klik of actie.

Telecombedrijf Odido laat weten dat mensen geen automatisch recht op compensatie hebben nadat hun gegevens via een datalek afgelopen week op straat zijn gekomen.

In het weekend van 7 en 8 februari vond een cyberaanval plaats op de website van Odido, waarbij criminelen toegang kregen tot een klantcontactsysteem. De criminelen hebben een bestand kunnen downloaden met daarop gegevens van klanten. Het zou om gegevens van mogelijk 6,2 miljoen klanten kunnen gaan.

Onder de gegevens die zijn gestolen, vallen mogelijk de volledige naam, het adres en de klantnummers van klanten. Ook de mobiele nummers, IBAN-rekeningnummers, geboortedata, e-mailadressen en identificatiegegevens (waaronder rijbewijs- en paspoortnummers) kunnen zijn buitgemaakt.

Odido benadrukte kort na het lek dat er geen scans van identiteitsbewijzen zijn gelekt, noch wachtwoorden, factuurgegevens of belgegeven. Mensen kunnen daarbij gebruik blijven maken van de diensten van Odido, maar er wordt wel aangeraden dat klanten alert zijn op vreemde sms'jes of e-mails, zeker als daar links in staan.

Geen automatisch recht op compensatie

Op een speciale pagina met informatie over het datalek heeft Odido inmiddels meer informatie gegeven over het lek en diverse vragen beantwoord. Er staat ook een vraag en antwoord bij over mogelijke compensatie voor klanten wanneer data van de klant is gelekt.

Odido schrijft: "Een datalek geeft niet automatisch recht op compensatie. Onze inspanningen zijn er momenteel op gericht om juist te voorkomen dat klanten op enige manier schade zouden ondervinden als gevolg van dit incident. We hebben klanten proactief geïnformeerd zodat zij extra alert kunnen zijn op eventueel verdachte signalen. Dit is in lijn met het advies van het Centraal Meldpunt Identiteitsfraude (CMI) van de Rijksoverheid."

Het antwoord vervolgt: "Het CMI benadrukt bovendien dat niet automatisch sprake is van identiteitsfraude of dat met de gestolen gegevens identiteitsfraude kan worden gepleegd. Ook meldt het CMI dat met de betrokken gegevens niet zomaar een lening, bankrekening of telefoonabonnement kan worden afgesloten. Ook kan er geen nieuw identiteitsbewijs mee worden aangevraagd. Daarvoor zijn immers extra controles nodig, zoals een echt identiteitsbewijs, je DigiD of de inloggegevens van je bank."

Op de website staat nog een vraag over compensatie, met daarbij nadrukkelijk vermeld dat sommige 'cybersecurity-experts' claimen dat men recht heeft op compensatie. Ook daarop wordt gemeld dat "een datalek geen automatisch recht op compensatie geeft".

De streamingdiensten staan weer vol met nieuwe releases. Geen stress, wij hebben het kaf van het koren gescheiden. Zo weet je precies welke films en series je deze week niet mag missen.

Prometheus | Netflix | 16 februari

Prometheus, regisseur Ridley Scotts Alien-prequel, speelt zich af in de late 21e eeuw. Een team van wetenschappers onder leiding van Dr. Elizabeth Shaw (Noomi Rapace) reist af naar een planeet waar zich mogelijk de stichters van het menselijk ras bevinden. Uiteraard heeft hun uitstapje rampzalige gevolgen. Prometheus heeft nooit zo’n beklemmende, bloedstollende sfeer als Alien, maar is zeker spannend genoeg om je aandacht vast te houden en is bovendien echt een plaatje om naar te kijken.

56 Days (seizoen 1) | Amazon Prime Video | 18 februari

In de gloednieuwe thrillerserie 56 days kruipen Dove Cameron en Avan Jogia in de huid van Ciara Wyse en Oliver Kennedy, twee mensen die een passievolle relatie beginnen nadat ze elkaar in de supermarkt hebben ontmoet. 56 dagen na hun ontmoeting, wordt er een onherkenbaar lichaam ontdekt en vreest de politie dat hun turbulente liefdesverhaal is uitgemond in moord. Hoe dieper ze in de zaak duiken, hoe meer grimmige geheimen worden onthuld.

The Night Agent (seizoen 3) | Netflix | 19 februari

Het derde seizoen van The Night Agent (niet te verwarren met The Night Manager, te zien op Amazon Prime Video) is vanaf deze donderdag te zien op Netflix. The Night Agent is gebaseerd op het gelijknamige boek van Matthew Quirk en volgt FBI-agent Peter Sutherland (Gabriel Basso). Tijdens zijn nachtdienst krijgt hij een telefoontje waarmee hij in een gevaarlijke samenzwering rond een mol in het Witte Huis belandt. Hij stort zich in een jacht op de verrader, terwijl hij voormalig tech-CEO Rose Larkin (Luciane Buchanan) beschermt tegen de mensen die haar oom en tante hebben vermoord.

Once Upon a Time in the West | Netflix | 20 februari

Een van de beste westerns ooit gemaakt, Once Upon a Time in the West, verschijnt deze vrijdag op Netflix. Deze klassieker van regisseur Sergio Leone begint op een treinstation in het stadje Flagstone, waar een mysterieuze man met een mondharmonica (Charles Bronson) heeft afgesproken met de huurling Frank (Henry Fonda). Frank is echter nergens te bekennen en heeft drie handlangers gestuurd die ‘Harmonica’ opwachten. Geen van de drie komt levend uit de confrontatie en Harmonica raakt verwikkeld in de machtsstrijd rondom de meedogenloze opmars van de spoorwegen en outlaws. Once Upon a Time in the West is vanwege zijn trage, sfeervolle stijl en iconische muziek van Ennio Morricone absoluut het kijken waard voor elke filmliefhebber.

The Addams Family | Netflix | 20 februari

The Addams Family is gebaseerd op de strip van Charles Addams en volgt de bizarre titulaire Addams-familie: Gomez, Morticia, hun kinderen Pugsley en Wednesday, Uncle Fester, Grandma Addams, hun butler Lurch en de lopende hand Thing. Deze animatiefilm uit 2019 richt zich vooral op de twee kinderen, terwijl zij zoeken naar een manier om zichzelf te zijn. Gomez bereidt Pugsley voor op de "Sabre Mazurka", een zwaardvechtceremonie die elke Addams moet ondergaan, maar hij bakt er niks van. Ondertussen is Wednesday benieuwd naar de andere meisjes van haar leeftijd en begint ze, tot de schrik van haar moeder, zelfs kleur te dragen. Deze versie van The Addams Family bereikt niet de hoogtes van de live-action verfilming uit de jaren negentig, maar is toch vermakelijk om naar te kijken.