Als je niet gebruikmaakt van een pop-upblocker of adblocker, dan zit je vast af en toe flink te zuchten. Immers is er niets zo irritant als een website die wordt geblokkeerd door pop-ups en advertenties. Mag dat eigenlijk allemaal wel? Online adverteren is namelijk aan bepaalde regels gebonden.

Waar je in een krant of tijdschrift advertenties simpelweg voorgeschoteld krijgt als je de pagina omslaat, is dat op internet net even wat agressiever. Een pop-up met reclame in je gezicht, naast nog die andere pop-ups over cookies en GDPR’s, het kan soms wat overweldigend zijn.

En irritant, want als je een website raadpleegt op je telefoon, dan is dat kruisje om de pop-up te sluiten soms nergens te bekennen. Dat gaat echter de komende tijd waarschijnlijk niet veranderen. De online advertentie-industrie zal namelijk naar verwachting in 2020 stijgen naar 250 miljard euro.

Veel opties voor online adverteren

Laten we eerst duiken in de verschillende vormen van adverteren, want dit is allang niet meer simpel een advertentie plaatsen bij een medium waarvan je als bedrijf denkt dat de doelgroep aansluit bij de jouwe. Bedrijven kunnen cookies gebruiken, big data, matching-software en digitale profielen om zo te zorgen dat bedrijven precies die doelgroep aanspreken die ze zoeken. Ze kunnen daarbij kiezen voor het betalen per getoonde advertentie, per klik op de advertentie of per actie na de klik (een product ook echt aanschaffen, bijvoorbeeld). En ze kunnen kiezen uit een advertentie op bijvoorbeeld een social media-platform, op een website of binnen Google zoekresultaten.

Straks komen influencers en hun reclame aan bod, maar daarin wordt teruggegrepen naar de grootste regel met betrekking tot online adverteren: het moet duidelijk zijn dat het om een commerciële uiting gaat. Bij banners zie je dat vaak al snel. Ga naar pcmweb.nl, of er staat groot een ander logo dan dat van de website waarop je surft. Het moet namelijk ook duidelijk zijn van wie het bericht komt. Dat hoeft overigens niet per se met naam. Dat mag ook via de website waarnaar wordt gelinkt duidelijk worden gemaakt.

Advertorials zijn een schimmig gebied

Er is een schimmig gebied en dat is dat van de advertorial. Als een website in een artikel een linkje heeft naar bijvoorbeeld een webwinkel waar je het product waarover wordt geschreven kunt kopen, dan gaat het waarschijnlijk om een gesponsord artikel.

Staat er niet door de website bij geschreven dat het een advertorial, gesponsord bericht of anderzijds een reclame-uiting is, dan is dit een overtreding. Gaat het om een winactie, dan zitten er nog meer haken en ogen aan, zoals bijvoorbeeld de aanwezigheid van actievoorwaarden. Bezoekers moeten altijd kunnen zien waar zij aan toe zijn.

©PXimport

Houden websites zich hier niet aan, dan zijn niet zij, maar de bedrijven die adverteren aansprakelijk. De Stichting Reclame Code checkt of adverteren wel verantwoord verloopt, dus of mensen zich wel aan de regels houden. Doen zij dat niet en krijgt de stichting een klacht binnen, dan komt het adverterende bedrijf op een zwarte lijst te staan.

Straffen opleggen, dat kan de Stichting Reclame Code echter niet. Wat wel kan gebeuren, is dat de concurrentie van een bedrijf een proces kunnen aanspannen op grond van oneerlijke handelspraktijken. Ook kan de Consumentenautoriteit in actie komen en het bedrijf een boete opleggen.

Promotie op sociale media

Het Commissariaat voor de Media en de Reclame Code Commissie houden zich de laatste jaren veelal bezig met social media. Immers is het bij influencers lang niet altijd duidelijk of zij betaald krijgen om iets te promoten. Hierdoor worden kijkers mogelijk op het verkeerde been gezet en krijgen zij onterecht het idee dat een influencer oprecht is wanneer hij of zij zegt product x al jaren te gebruiken en heel tevreden te zijn.

Hierdoor is de Reclamecode Social Media in het leven geroepen, die controleert of een influencer duidelijk aangeeft in de inhoud of de presentatie dat het gaat om reclame. Kortom, door te zeggen ‘Ik kreeg dit product opgestuurd van X’ of ‘Dit is een gesponsorde post door X’. Maar zelfs simpelweg ee hashtag als #spon kan ook al voldoen.

Interessant om te weten: als een influencer niet duidelijk is over sponsoring, dan krijgt deze alleen een aanbeveling niet meer op die manier reclame te maken. Het is juist het bedrijf dat wordt gepromoot dat op een speciale non-compliant lijst kan komen te staan op de website van Reclame Code.

©PXimport

Adverteren op Facebook

Maar dat is niet alles, bedrijven kunnen natuurlijk ook kiezen om zelf via social media te zenden. Denk bijvoorbeeld aan de vele winacties en prijsvragen die op Facebook voorbij schuiven. Hoewel het erop lijkt dat alles geoorloofd is, is dat niet het geval. Facebook heeft diverse regels voor acties en verandert deze ook wel eens. Houd je je hier niet aan en ontdekt Facebook dat, dan wordt zonder pardon je complete bedrijfspagina verwijderd.

Zo mag de ‘Vind ik leuk’-knop niet worden gebruikt om te stemmen, mag het delen van de prijsvraagpost niet een voorwaarde zijn om te winnen en mag je winnaars niet op de hoogte stellen via Facebook, dus dat betekent dat je sowieso andere contactgegevens van een persoon nodig hebt. Een andere belangrijke regel is dat je niet op andere sites en platforms mag refereren aan een Facebook-actie, maar andersom mag wel. Zolang maar duidelijk is dat Facebook hier niets mee te maken heeft.

Er zijn enorm veel regels, maar veel bedrijven lappen deze aan hun laars. En dat geldt nog voor een heleboel zaken op internet. Waarschijnlijk juist omdat er onvoldoende regels zijn of omdat deze regels over het algemeen niet heel grote consequenties hebben en soms zelfs ongeschreven blijven. Er is een aantal zaken dat echt niet mag, maar niet in alle gevallen ondervinden bedrijven hier ook nare -financiële- gevolgen van. Dat checken is ook bijna onmogelijk, omdat het internet nog steeds elke dag flink groeit.

Helaas is het spammen van bezoekers met pop-ups en advertenties niet verboden en er is ook geen percentage advertenties die een website maximaal mag tonen. Je moet het als internetter dus vooral hebben van de intenties van de websites die je bezoekt en in hoeverre deze het comfort van hun bezoekers hoog in het vaandel hebben staan tegenover die vergoeding per view, klik of actie.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: