Als je niet gebruikmaakt van een pop-upblocker of adblocker, dan zit je vast af en toe flink te zuchten. Immers is er niets zo irritant als een website die wordt geblokkeerd door pop-ups en advertenties. Mag dat eigenlijk allemaal wel? Online adverteren is namelijk aan bepaalde regels gebonden.

Waar je in een krant of tijdschrift advertenties simpelweg voorgeschoteld krijgt als je de pagina omslaat, is dat op internet net even wat agressiever. Een pop-up met reclame in je gezicht, naast nog die andere pop-ups over cookies en GDPR’s, het kan soms wat overweldigend zijn.

En irritant, want als je een website raadpleegt op je telefoon, dan is dat kruisje om de pop-up te sluiten soms nergens te bekennen. Dat gaat echter de komende tijd waarschijnlijk niet veranderen. De online advertentie-industrie zal namelijk naar verwachting in 2020 stijgen naar 250 miljard euro.

Veel opties voor online adverteren

Laten we eerst duiken in de verschillende vormen van adverteren, want dit is allang niet meer simpel een advertentie plaatsen bij een medium waarvan je als bedrijf denkt dat de doelgroep aansluit bij de jouwe. Bedrijven kunnen cookies gebruiken, big data, matching-software en digitale profielen om zo te zorgen dat bedrijven precies die doelgroep aanspreken die ze zoeken. Ze kunnen daarbij kiezen voor het betalen per getoonde advertentie, per klik op de advertentie of per actie na de klik (een product ook echt aanschaffen, bijvoorbeeld). En ze kunnen kiezen uit een advertentie op bijvoorbeeld een social media-platform, op een website of binnen Google zoekresultaten.

Straks komen influencers en hun reclame aan bod, maar daarin wordt teruggegrepen naar de grootste regel met betrekking tot online adverteren: het moet duidelijk zijn dat het om een commerciële uiting gaat. Bij banners zie je dat vaak al snel. Ga naar pcmweb.nl, of er staat groot een ander logo dan dat van de website waarop je surft. Het moet namelijk ook duidelijk zijn van wie het bericht komt. Dat hoeft overigens niet per se met naam. Dat mag ook via de website waarnaar wordt gelinkt duidelijk worden gemaakt.

Advertorials zijn een schimmig gebied

Er is een schimmig gebied en dat is dat van de advertorial. Als een website in een artikel een linkje heeft naar bijvoorbeeld een webwinkel waar je het product waarover wordt geschreven kunt kopen, dan gaat het waarschijnlijk om een gesponsord artikel.

Staat er niet door de website bij geschreven dat het een advertorial, gesponsord bericht of anderzijds een reclame-uiting is, dan is dit een overtreding. Gaat het om een winactie, dan zitten er nog meer haken en ogen aan, zoals bijvoorbeeld de aanwezigheid van actievoorwaarden. Bezoekers moeten altijd kunnen zien waar zij aan toe zijn.

©PXimport

Houden websites zich hier niet aan, dan zijn niet zij, maar de bedrijven die adverteren aansprakelijk. De Stichting Reclame Code checkt of adverteren wel verantwoord verloopt, dus of mensen zich wel aan de regels houden. Doen zij dat niet en krijgt de stichting een klacht binnen, dan komt het adverterende bedrijf op een zwarte lijst te staan.

Straffen opleggen, dat kan de Stichting Reclame Code echter niet. Wat wel kan gebeuren, is dat de concurrentie van een bedrijf een proces kunnen aanspannen op grond van oneerlijke handelspraktijken. Ook kan de Consumentenautoriteit in actie komen en het bedrijf een boete opleggen.

Promotie op sociale media

Het Commissariaat voor de Media en de Reclame Code Commissie houden zich de laatste jaren veelal bezig met social media. Immers is het bij influencers lang niet altijd duidelijk of zij betaald krijgen om iets te promoten. Hierdoor worden kijkers mogelijk op het verkeerde been gezet en krijgen zij onterecht het idee dat een influencer oprecht is wanneer hij of zij zegt product x al jaren te gebruiken en heel tevreden te zijn.

Hierdoor is de Reclamecode Social Media in het leven geroepen, die controleert of een influencer duidelijk aangeeft in de inhoud of de presentatie dat het gaat om reclame. Kortom, door te zeggen ‘Ik kreeg dit product opgestuurd van X’ of ‘Dit is een gesponsorde post door X’. Maar zelfs simpelweg ee hashtag als #spon kan ook al voldoen.

Interessant om te weten: als een influencer niet duidelijk is over sponsoring, dan krijgt deze alleen een aanbeveling niet meer op die manier reclame te maken. Het is juist het bedrijf dat wordt gepromoot dat op een speciale non-compliant lijst kan komen te staan op de website van Reclame Code.

©PXimport

Adverteren op Facebook

Maar dat is niet alles, bedrijven kunnen natuurlijk ook kiezen om zelf via social media te zenden. Denk bijvoorbeeld aan de vele winacties en prijsvragen die op Facebook voorbij schuiven. Hoewel het erop lijkt dat alles geoorloofd is, is dat niet het geval. Facebook heeft diverse regels voor acties en verandert deze ook wel eens. Houd je je hier niet aan en ontdekt Facebook dat, dan wordt zonder pardon je complete bedrijfspagina verwijderd.

Zo mag de ‘Vind ik leuk’-knop niet worden gebruikt om te stemmen, mag het delen van de prijsvraagpost niet een voorwaarde zijn om te winnen en mag je winnaars niet op de hoogte stellen via Facebook, dus dat betekent dat je sowieso andere contactgegevens van een persoon nodig hebt. Een andere belangrijke regel is dat je niet op andere sites en platforms mag refereren aan een Facebook-actie, maar andersom mag wel. Zolang maar duidelijk is dat Facebook hier niets mee te maken heeft.

Er zijn enorm veel regels, maar veel bedrijven lappen deze aan hun laars. En dat geldt nog voor een heleboel zaken op internet. Waarschijnlijk juist omdat er onvoldoende regels zijn of omdat deze regels over het algemeen niet heel grote consequenties hebben en soms zelfs ongeschreven blijven. Er is een aantal zaken dat echt niet mag, maar niet in alle gevallen ondervinden bedrijven hier ook nare -financiële- gevolgen van. Dat checken is ook bijna onmogelijk, omdat het internet nog steeds elke dag flink groeit.

Helaas is het spammen van bezoekers met pop-ups en advertenties niet verboden en er is ook geen percentage advertenties die een website maximaal mag tonen. Je moet het als internetter dus vooral hebben van de intenties van de websites die je bezoekt en in hoeverre deze het comfort van hun bezoekers hoog in het vaandel hebben staan tegenover die vergoeding per view, klik of actie.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.