Als je niet gebruikmaakt van een pop-upblocker of adblocker, dan zit je vast af en toe flink te zuchten. Immers is er niets zo irritant als een website die wordt geblokkeerd door pop-ups en advertenties. Mag dat eigenlijk allemaal wel? Online adverteren is namelijk aan bepaalde regels gebonden.

Waar je in een krant of tijdschrift advertenties simpelweg voorgeschoteld krijgt als je de pagina omslaat, is dat op internet net even wat agressiever. Een pop-up met reclame in je gezicht, naast nog die andere pop-ups over cookies en GDPR’s, het kan soms wat overweldigend zijn.

En irritant, want als je een website raadpleegt op je telefoon, dan is dat kruisje om de pop-up te sluiten soms nergens te bekennen. Dat gaat echter de komende tijd waarschijnlijk niet veranderen. De online advertentie-industrie zal namelijk naar verwachting in 2020 stijgen naar 250 miljard euro.

Veel opties voor online adverteren

Laten we eerst duiken in de verschillende vormen van adverteren, want dit is allang niet meer simpel een advertentie plaatsen bij een medium waarvan je als bedrijf denkt dat de doelgroep aansluit bij de jouwe. Bedrijven kunnen cookies gebruiken, big data, matching-software en digitale profielen om zo te zorgen dat bedrijven precies die doelgroep aanspreken die ze zoeken. Ze kunnen daarbij kiezen voor het betalen per getoonde advertentie, per klik op de advertentie of per actie na de klik (een product ook echt aanschaffen, bijvoorbeeld). En ze kunnen kiezen uit een advertentie op bijvoorbeeld een social media-platform, op een website of binnen Google zoekresultaten.

Straks komen influencers en hun reclame aan bod, maar daarin wordt teruggegrepen naar de grootste regel met betrekking tot online adverteren: het moet duidelijk zijn dat het om een commerciële uiting gaat. Bij banners zie je dat vaak al snel. Ga naar pcmweb.nl, of er staat groot een ander logo dan dat van de website waarop je surft. Het moet namelijk ook duidelijk zijn van wie het bericht komt. Dat hoeft overigens niet per se met naam. Dat mag ook via de website waarnaar wordt gelinkt duidelijk worden gemaakt.

Advertorials zijn een schimmig gebied

Er is een schimmig gebied en dat is dat van de advertorial. Als een website in een artikel een linkje heeft naar bijvoorbeeld een webwinkel waar je het product waarover wordt geschreven kunt kopen, dan gaat het waarschijnlijk om een gesponsord artikel.

Staat er niet door de website bij geschreven dat het een advertorial, gesponsord bericht of anderzijds een reclame-uiting is, dan is dit een overtreding. Gaat het om een winactie, dan zitten er nog meer haken en ogen aan, zoals bijvoorbeeld de aanwezigheid van actievoorwaarden. Bezoekers moeten altijd kunnen zien waar zij aan toe zijn.

©PXimport

Houden websites zich hier niet aan, dan zijn niet zij, maar de bedrijven die adverteren aansprakelijk. De Stichting Reclame Code checkt of adverteren wel verantwoord verloopt, dus of mensen zich wel aan de regels houden. Doen zij dat niet en krijgt de stichting een klacht binnen, dan komt het adverterende bedrijf op een zwarte lijst te staan.

Straffen opleggen, dat kan de Stichting Reclame Code echter niet. Wat wel kan gebeuren, is dat de concurrentie van een bedrijf een proces kunnen aanspannen op grond van oneerlijke handelspraktijken. Ook kan de Consumentenautoriteit in actie komen en het bedrijf een boete opleggen.

Promotie op sociale media

Het Commissariaat voor de Media en de Reclame Code Commissie houden zich de laatste jaren veelal bezig met social media. Immers is het bij influencers lang niet altijd duidelijk of zij betaald krijgen om iets te promoten. Hierdoor worden kijkers mogelijk op het verkeerde been gezet en krijgen zij onterecht het idee dat een influencer oprecht is wanneer hij of zij zegt product x al jaren te gebruiken en heel tevreden te zijn.

Hierdoor is de Reclamecode Social Media in het leven geroepen, die controleert of een influencer duidelijk aangeeft in de inhoud of de presentatie dat het gaat om reclame. Kortom, door te zeggen ‘Ik kreeg dit product opgestuurd van X’ of ‘Dit is een gesponsorde post door X’. Maar zelfs simpelweg ee hashtag als #spon kan ook al voldoen.

Interessant om te weten: als een influencer niet duidelijk is over sponsoring, dan krijgt deze alleen een aanbeveling niet meer op die manier reclame te maken. Het is juist het bedrijf dat wordt gepromoot dat op een speciale non-compliant lijst kan komen te staan op de website van Reclame Code.

©PXimport

Adverteren op Facebook

Maar dat is niet alles, bedrijven kunnen natuurlijk ook kiezen om zelf via social media te zenden. Denk bijvoorbeeld aan de vele winacties en prijsvragen die op Facebook voorbij schuiven. Hoewel het erop lijkt dat alles geoorloofd is, is dat niet het geval. Facebook heeft diverse regels voor acties en verandert deze ook wel eens. Houd je je hier niet aan en ontdekt Facebook dat, dan wordt zonder pardon je complete bedrijfspagina verwijderd.

Zo mag de ‘Vind ik leuk’-knop niet worden gebruikt om te stemmen, mag het delen van de prijsvraagpost niet een voorwaarde zijn om te winnen en mag je winnaars niet op de hoogte stellen via Facebook, dus dat betekent dat je sowieso andere contactgegevens van een persoon nodig hebt. Een andere belangrijke regel is dat je niet op andere sites en platforms mag refereren aan een Facebook-actie, maar andersom mag wel. Zolang maar duidelijk is dat Facebook hier niets mee te maken heeft.

Er zijn enorm veel regels, maar veel bedrijven lappen deze aan hun laars. En dat geldt nog voor een heleboel zaken op internet. Waarschijnlijk juist omdat er onvoldoende regels zijn of omdat deze regels over het algemeen niet heel grote consequenties hebben en soms zelfs ongeschreven blijven. Er is een aantal zaken dat echt niet mag, maar niet in alle gevallen ondervinden bedrijven hier ook nare -financiële- gevolgen van. Dat checken is ook bijna onmogelijk, omdat het internet nog steeds elke dag flink groeit.

Helaas is het spammen van bezoekers met pop-ups en advertenties niet verboden en er is ook geen percentage advertenties die een website maximaal mag tonen. Je moet het als internetter dus vooral hebben van de intenties van de websites die je bezoekt en in hoeverre deze het comfort van hun bezoekers hoog in het vaandel hebben staan tegenover die vergoeding per view, klik of actie.

Amazon werkt aan een realityshow rondom de Fallout-franchise waarin deelnemers moeten zien te overleven in een schuilkelder.

Er gingen onlangs al geruchten over de realityshow die naar Amazon Prime Video moet komen, maar nu is de show officieel goedgekeurd en wordt er zelfs naar deelnemers gezocht. In het spelprogramma moeten spelers in een schuilkelder leven en meedoen aan een reeks competitieve spellen die de zeven kerneigenschappen uit de Fallout-reeks uitlichten: kracht, perceptie, charisma, intelligentie, uithoudingsvermogen, geluk en wendbaarheid.

Volgens de beschrijving "is het een spel van machtspatronen, populariteit en sociale strategieën waarbij uiteindelijk een gigantische geldprijs gewonnen kan worden". Verdere concrete detail zijn er nog niet, en het is ook niet duidelijk vanaf wanneer de realityshow op Amazon Prime Video te zien zal zijn.

Gebaseerd op de games

Amazon heeft de smaak goed te pakken wat betreft Fallout: in 2024 begon de fictieve, gelijknamige serie al op de streamingdienst, gebaseerd op de games van Bethesda. Met acteurs als Ella Purnell, Walton Goggins en Kyle MacLachlan wordt een alternatieve geschiedenis (en toekomst) geschetst waarbij de Verenigde Staten door een nucleaire winter geteisterd worden. Diverse samenlevingen houden het jarenlang vol in schuilkelders, en wanneer ze daar weer uit durven te komen, maken ze kennis met een aardoppervlakte die voorgoed veranderd is.

De serie bleek een grote hit en het eerste seizoen behaalde meer dan honderd miljoen kijkers. Het tweede seizoen is eind vorig jaar begonnen – wekelijks wordt er een nieuwe aflevering op Amazon Prime Video getoond. Het ziet er naar uit dat Amazon nu wil inspelen op dit succes door ook aan een realityshow binnen deze franchise te werken.

Een trage laptop is vaak te wijten aan één specifiek onderdeel: het werkgeheugen. De tijd dat 8 GB volstond, ligt in 2026 definitief achter ons. Maar hoeveel gigabytes heb je nu écht nodig voor een soepele ervaring met Windows en zware AI-functies? Wij duiken in de cijfers en helpen je een miskoop te voorkomen.

De eisen die software aan onze computers stelt veranderen razendsnel, zeker nu kunstmatige intelligentie diep in besturingssystemen wordt geïntegreerd. Waar je een paar jaar geleden nog prima uit de voeten kon met 8 GB werkgeheugen, liggen de standaarden in 2026 een stuk hoger. Sta je op het punt een nieuwe laptop of desktop aan te schaffen? Wij leggen uit hoeveel RAM je nodig hebt om de komende jaren vlot en toekomstbestendig te blijven werken.

Nog snel op zoek naar betaalbare geheugenplankjes? Check Kieskeurig.nl!

Waarom 16 GB het absolute minimum is geworden

Voorheen werd 8 GB RAM gezien als de gouden standaard voor basisgebruik, maar in 2026 is dit advies verouderd. Moderne besturingssystemen zoals Windows 11 en macOS 26 snoepen al een aanzienlijk deel van het geheugen op, nog voordat je een programma opent. Tel daar webbrowsers bij op die per tabblad steeds meer geheugen vragen en je computer loopt al snel vol. Voor simpele taken zoals tekstverwerking, e-mailen en het streamen van video's is 16 GB werkgeheugen daarom de nieuwe ondergrens. Hiermee voorkom je dat je computer voortdurend data naar bijvoorbeeld de tragere harde schijf moet verplaatsen, wat zorgt voor een trage en haperende gebruikservaring.

©Negro Elkha

De opkomst van AI-pc’s en de 32 GB-standaard

Wie zijn computer intensiever gebruikt of een toekomstbestendige aankoop wil doen, doet er verstandig aan om direct voor 32 GB RAM te kiezen. De belangrijkste reden hiervoor is de opmars van lokale AI-toepassingen. De zogenoemde AI-pc’s en Copilot+-systemen voeren zware berekeningen lokaal uit op de processor, wat een zware wissel trekt op het beschikbare werkgeheugen. Daarnaast vragen moderne games steeds vaker minimaal 16 GB tot 32 GB om soepel te draaien met hoge grafische instellingen. Met 32 GB heb je voldoende ademruimte om zware software, tientallen browser-tabbladen en achtergrondprocessen tegelijkertijd te draaien zonder prestatieverlies.

Wanneer is 64 GB of meer noodzakelijk?

Voor de gemiddelde consument en zelfs de fanatieke gamer is 64 GB werkgeheugen vaak nog overkill, maar er is een specifieke groep gebruikers voor wie dit in 2026 geen overbodige luxe is. Als je regelmatig aan de slag gaat met professionele videobewerking in 4K- of 8K-resolutie, complexe 3D-rendering of het draaien van zware virtuele machines, dan is deze hoeveelheid geheugen wel zo prettig. Ook ontwikkelaars die experimenteren met het lokaal draaien van grote taalmodellen (LLM’s) zullen merken dat 32 GB al snel tekortschiet. In deze scenario's fungeert het extra geheugen als een noodzakelijke buffer om wachttijden tijdens het renderen of compileren aanzienlijk te verkorten.

Snelheid is net zo belangrijk als capaciteit

Naast de hoeveelheid gigabytes is het in 2026 nogal belangrijk om te letten op de generatie van het geheugen. We bevinden ons in een overgangsfase waarin DDR4 langzaam heeft plaatsgemaakt voor het veel snellere DDR5-geheugen. Bij de aanschaf van een nieuw systeem heeft DDR5 zodoende absoluut de voorkeur. Deze nieuwe standaard biedt een veel hogere bandbreedte, wat betekent dat de processor gegevens sneller kan ophalen en wegschrijven. Dit merk je direct in de reactiesnelheid van het systeem, zeker in combinatie met snelle processors. Een systeem met 16 GB snel DDR5-geheugen kan in de praktijk vlotter aanvoelen dan een ouder systeem met 32 GB DDR4-geheugen.