Printerfabrikanten willen natuurlijk graag dat u officiële inkt gebruikt, omdat dat beter zou zijn voor de printer én de afdrukken. Het nadeel van die 'echte' inkt is echter wel dat het een stuk duurder is dan de alternatieve inktcartridges – inkt die wel werkt op uw printer, maar niet gemaakt is door de printerfabrikant. Maar levert de alternatieve inkt net zulke goede of betere kwaliteit?

Of je nu wel of niet alternatieve inkt zou moeten gebruiken, blijft een heet hangijzer. Dit blijkt wel uit de poll die we op PCMweb hebben gehouden. Van de 973 ondervraagden gebruiken 324 mensen de alternatieve inkt naar volle tevredenheid. Aan de andere kant zijn er 383 mensen die deze alternatieve inkten niet vertrouwen. 148 mensen hebben alternatieve inkt wel gebruikt maar vinden de kwaliteit ervan tegenvallen en ten slotte zijn er nog 118 mensen die plannen hebben alternatieve inkt te gebruiken. Om erachter te komen of we met de inktcartridges van de alternatieve leveranciers net zulke goede afdrukken kunnen maken als met de originele exemplaren, duiken we in de alternatieve inkt. De deelnemers We testen de alternatieve cartridges op de vijf volgens de printerfabrikanten populairste (en dus meest verkochte) printers: Epson Stylus Photo R300, Lexmark X5150, Canon i560 en HP Deskjet 5150. Omdat de R300 van Epson vrij nieuw is, zijn daar op het moment van schrijven nog niet veel alternatieven voor verkrijgbaar. Daarom hebben we ook de Epson Stylus C42UX in de test meegenomen. Hoewel deze printer al wat ouder is, was hij erg populair en draait hij nog in vele huishoudens. Voor deze printer zijn dan ook meer alternatieven voorhanden. Uiteindelijk nemen de volgende alternatieve inktleveranciers deel aan onze test: Data Becker, Digital Revolution, Inkclub, Pelikan, The Cartridge Company en Wecare. In een nabij gelegen winkelcentrum kochten we voor de Epson C42UX ook nog een setje cartridges van Motif. De test In deze test onderzoeken we elke alternatieve inkt kritisch en wegen hem af tegen de officieel verkrijgbare inkt. Aan de hand van de resultaten bepalen we of de inkt een waardig alternatief is voor de originele. Voor deze test hebben we ons alleen gericht op cartridges en niet op injectienaalden en navulsetjes. We vergelijken dus originele inktpatronen met alternatieve. Wel kunnen de patronen hervuld zijn door de leverancier. We printen diverse documenten waaronder een tekstdocument, een document speciaal ontwikkeld voor kwaliteitsmetingen en een foto van A4-formaat. Het meten van de levensduur van de cartridges is een lastig karwei dat op diverse manieren kan worden uitgevoerd. Helaas is geen enkele praktische testmethode waterdicht, maar onze methode geeft een redelijke benadering van de kosten van de afdrukken: we printen de inktpatronen leeg door de foto (die veel verschillende kleuren bevat) continu te printen. Dit doen we totdat de kwaliteit van de afdrukken afneemt. Eén cartridge is dan leeg. We wegen de inktpatronen in volle staat en in lege staat. Zo bepalen we het gewicht van de bruikbare inkt in de cartridge. Dit gewicht komt meestal overeen met het opgegeven aantal milliliters inkt in de cartridge. Niet alle inktpatronen zijn aan het eind van de test leeg waardoor we met behulp van het opgegeven aantal milliliters het inktverbruik berekenen. Door dit verbruik aan de prijs van de cartridges te koppelen berekenen we een afdrukprijs per A4. Bij de volgende printers hebben we de kosten van de zwarte inkt niet meegenomen omdat deze weinig tot niet gebruikt wordt voor het afdrukken van afbeeldingen: de Canon i560, de HP 5150 en de Lexmark X5150. Deze printers maken namelijk gebruik van hun kleurencartridge om zwart te krijgen. Beide Epson printers daarentegen gebruiken de zwarte inkt wel en de kosten hiervan hebben we dus wel meegerekend. Om de kwaliteit van de afdrukken te beoordelen laten we verschillende mensen telkens twee afdrukken vergelijken waarvan ze de beste moeten aanwijzen. Aan de hand daarvan maken we een kwaliteitsoordeel. Tot slot testen we de resistentie van de inkt door de afgedrukte tekst met een marker te behandelen en de afgedrukte foto's te besprenkelen met waterdruppels. Het totaaloordeel en de opbouw ervan vindt u in de tabel op pagina XX. Canon i560 De Canon i560 maakt gebruik van vier losse inkttanks: zwarte inkt op pigmentbasis en drie kleureninkten op verfbasis. Zwart en kleur werken niet samen. Zwart is alleen bruikbaar voor tekst, voor afbeeldingen wordt de kleureninkt gebruikt – ook om zwart te maken als dat nodig is. De originele cartridges van Canon kosten €15,99 voor zwart en €13,99 per kleur. De inktkosten van een foto op A4-formaat is ongeveer € 0,61. The Cartridge Company The Cartridge Company verkoopt allerlei soorten kantoorartikelen waaronder alternatieve inktpatronen. Doordat het een online winkel is, moet u verzendkosten betalen – minimaal € 5. Dit bedrag hebben we niet in de kosten per pagina meegerekend, maar het is zeker iets om rekening mee te houden. Bij het plaatsen van de inktpatronen worden onze handen vrolijk gekleurd: de cartridges lekken behoorlijk. De kwaliteit van de afdrukken is acceptabel, maar de inkt van Canon presteert beter. De afgedrukte letters zijn ietwat rafelig en er is sprake van het zogenoemde bleeding-effect. Ook is de inkt van Canon een stuk beter bestand tegen waterdruppels. Daarentegen heeft de inkt van The Cartridge Company weinig last van een kleurzweem over de zwart/wit-afbeeldingen. Vindt u prijs belangrijker dan kwaliteit, dan is deze inkt een aardig alternatief, maar er zijn betere. De prijs per afdruk is minder dan de helft van de kosten van de originele inkt. Digital Revolution Digital Revolution is eveneens een webwinkel waar u terecht kunt voor kantoorbenodigdheden en ook hier moet u rekening houden met verzendkosten (rond de € 5). De alternatieve inkt van Digital Revolution voor de Canon printer is zeker niet slecht. Hij is hier en daar wat scherper dan de officiële inkt, maar ook lichter en fletser met fotoafdrukken. De kwaliteit is ondanks dat zeer acceptabel. Bijzonder is dat deze inkt beter bestand is tegen markers. Waar bij Canon de letters gaan smeren, blijven die van Digital Revolution perfect op de plaats. De druppeltest doorstaat deze inkt, net als de officiële inkt, uitstekend. De kosten per afdruk liggen ver onder de helft van de prijs van het origineel. Al met al een prima inkt waarbij u weinig concessies hoeft te doen voor wat betreft de kwaliteit. inkClub Het via internet te vinden inkClub richt zich voornamelijk op de verkoop van inkt. Zij leveren zowel compatibele als gerecyclede cartridges. Bij inkClub is er geen sprake van verzendkosten, maar wordt er € 4,95 aan administratiekosten in rekening gebracht, ongeacht de grootte van uw bestelling – wat dat betreft dus geen verschil met de andere online shops. Ook deze cartridges lekken terwijl we ze in de printer willen plaatsen. De kwaliteit van de inkt is acceptabel, maar de kleur geel overheerst enigszins. Dit is met name goed te zien bij zwart/wit-afdrukken. Deze zweem zien we ook heel licht bij de overige afdrukken. De afdrukken van inkClub op normaal papier zijn ietwat onscherper en doffer. De zwarte inkt daarentegen is beter bestand tegen de marker dan Canons inkt. Zodra er echter waterdruppels op de foto's vallen, lopen de kleuren van inkClub door elkaar. De prijs maakt deze inkt interessant, maar u doet dan wel een concessie aan de kwaliteit. Geen slechte inkt, maar het kan beter. Pelikan Pelikan is een veteraan wat inkt betreft en het is dan ook niet raar dat zij zich in de alternatieve inktmarkt gestort hebben. De patronen zijn gewoon in de diverse computerwinkels te koop. De afdrukkwaliteit is erg goed en even mooi als die van Canon. Wel plaagt een lichte paarse gloed de Pelikan-inkt, maar dit is alleen merkbaar bij zwart/wit-afdrukken. Wat resistentie betreft delft Pelikan het onderspit. Zowel tegen de marker als de waterdruppels kan Pelikan niks beginnen. De Pelikan inkt is echter niet duur en daarom een interessant alternatief. Beste Koop Wecare De cartridges van Wecare zijn eveneens in de winkel te koop en zijn zeer concurrerend geprijsd. De kosten per afdruk komen op € 0,22 – bijna eenderde van de kosten van Canons inkt. Wecare levert prima kwaliteit en doet niet onder voor het origineel. Wel zijn de afdrukken iets lichter van kleur en is er een klein beetje sprake van bleeding, hoewel van dat laatste alleen kniesoor last heeft. Wat resistentie betreft wint Wecare de markertest, maar verliest hij de druppeltest. Over het geheel genomen is deze inkt net zo goed als die van Canon én driemaal zo goedkoop. Een zéér interessant alternatief dus. Epson Stylus Photo R300 Deze printer is pas een aantal maanden op de markt en nog niet iedere leverancier heeft hier inkt voor. Niettemin is dit model volgens Epson de populairste consumentenprinter. Net als de i560 van Canon werkt hij met losse tankjes per kleur, met het verschil dat zwart door de Epson wél wordt gebruikt bij het afdrukken van afbeeldingen. De inkttanks kosten € 16,65 per stuk, wat neerkomt op een paginaprijs van € 0,87. Beste Koop Digital Revolution Deze inkt levert heel behoorlijke afdrukken af. Bij zwart/wit-afbeeldingen zien we wel een blauwe gloed, maar de afdrukkwaliteit blijft desondanks heel acceptabel. Wat resistentie betreft is deze inkt net zo sterk. Zijn kracht zit hem in de afdrukkosten per pagina: € 0,36 per foto op A4-formaat. Hoewel Epson kwalitatief sterker blijft, maken de lage afdrukkosten deze inkt het overwegen meer dan waard. inkClub De inkt van deze leverancier valt tegen. Ondanks herhaalde schoonmaakpogingen blijven er strepen verschijnen bij afdrukken op normaal papier (banding) en zwart/wit-afbeeldingen worden geteisterd door een blauwe zweem. De foto is redelijk van kwaliteit, maar ook hier zijn lichte strepen te zien. De prijs per pagina is lager dan die van de originele inkt, maar toch zijn deze inktpatronen geen aanrader. Epson Stylus C42UX Omdat we maar twee alternatieve inkten hebben getest voor de Epson R300, nemen we ook de wat oudere Stylus C42UX mee in de test. Bijna elke inktleverancier heeft inkt voor deze printer. Hij maakt gebruik van twee inktpatronen; een zwarte en een kleurenpatroon. Beide worden gebruikt bij het afdrukken van afbeeldingen. De cartridges kosten respectievelijk €19,50 en € 26,95. De prijs per pagina is pittig: € 0,76 per afdruk. Data Becker Data Becker specialiseert zich met name in navulsetjes en die leveren zij naar eigen zeggen erg goedkoop. De kwaliteit van de Data Becker inktpatronen voor de C42UX is helaas niet om over naar huis te schrijven. De tekst is rafelig en de kleurenafdrukken zien er korrelig uit. Daarnaast worden alle afbeeldingen geteisterd door roze spikkels op de meest onlogische plaatsen. U betaalt weliswaar stukken minder voor uw afdrukken, maar u betaalt wel een hoge prijs qua afdrukkwaliteit. otif Motif is net als Wecare gewoon in de winkel te koop en het assortiment is redelijk. Desondanks kunnen wij alleen cartridges vinden voor de C42UX. Ook van deze inktpatronen worden we niet enthousiast. Ze korrelen net zo erg als de patronen van Data Becker en de afdrukken hebben last van banding. Alleen het afgedrukte tekstdocument is van acceptabele kwaliteit. Tel daarbij op dat de prijs per afdruk niet veel lager is dan de originele inktpatronen en we hebben het over een afrader. Pelikan Blijkbaar is het een hele klus om goede inkt te maken voor deze printer, want hier valt ook Pelikans inkt vies tegen. De afdrukkosten mogen dan flink lager zijn, maar dat compenseert niet de korrelige afbeeldingen en de duidelijke bleeding. De tekst- en fotokwaliteit is nog enigszins acceptabel, maar over het geheel genomen kunnen we deze inkt niet aanraden. Beste Koop Wecare Wecare levert voor deze printer de beste inkt. Met zijn € 0,57 per afdruk is zijn afdrukkwaliteit op normaal papier zelfs mooier dan die van Epson. Bij een fotoafdruk is de Epson-inkt weer net iets mooier. Waar Epson last heeft van een blauwgroene gloed, heeft Wecare last van een rode. Deze inkten gaan aardig gelijk op. Kijken we echter naar de druppeltest, dan blijkt toch Epson de grote winnaar te zijn. Mocht u niet veel last hebben van rondslingerend water, dan is deze inkt het overwegen waard. HP Deskjet 5150 De 5150 maakt, net als de Epson Stylus C42UX gebruik van een zwart en een kleurenpatroon. Ook de 5150 gebruikt zwart alleen voor tekst en niet voor afbeeldingen. De inkt van HP is kwalitatief erg hoog en zal moeilijk te evenaren zijn voor de alternatieve inkten. De cartridges zijn echter niet goedkoop: € 19,95 voor een zwart en € 32,95 voor een kleurenpatroon. De afdrukkosten komen op zo'n € 0,67 per A4-foto. Digital Revolution Voor deze printer had Digital Revolution alleen een kleurencartridge beschikbaar. Hiervoor hebben we het zwarte patroon van Wecare geleend, maar de beoordeling van de tekstkwaliteit is daardoor dus vervallen. De afdrukkwaliteit is heel redelijk en komt in de buurt van de HP-inkt. Jammer is wel dat de inkt een beetje last heeft van bleeding. De fotoafdrukken met HP-inkt zijn mooier. Qua resistentie scoren beide inkten even slecht. Kijken we naar de afdrukkosten, dan is Digital Revolution het goedkoopst van de inkten voor deze printer. Is de prijs belangrijk, dan is deze inkt wellicht interessant. inkClub Helaas voor inkClub valt ook deze inkt door de mand. De letters zijn vlekkerig en strepen hier en daar. Ook bij de afbeeldingen is er weer banding en bleeding. Alleen de foto ziet er nog redelijk uit. De kleuren zijn dof en de inkt van HP is in alle opzichten superieur tegenover deze inkt. Het meest verrassend zijn nog de afdrukkosten. Deze liggen zo'n € 0,27 hoger per afdruk dan bij HP! De combinatie van slechte afdrukkwaliteit en veel te hoge afdrukkosten maken van deze inkt een misser van de bovenste plank. Beste Koop Pelikan Pelikan komt wat kwaliteit betreft nog het meest in de buurt van HP. De afgedrukte foto's zijn even mooi, maar op gewoon papier verslaat HP Pelikan toch. Desondanks zijn Pelikans afdrukken zeker niet verkeerd. Verrassend is de weerstand van de tekst: de marker krijgt de tekst van Pelikan niet klein, terwijl de inkt van HP spontaan begint te zwemmen in een gele markerlaag. Wat druppels betreft zijn beide inkten één doffe ellende. De afdrukprijs per pagina scheelt maar € 0,07, maar alle beetjes helpen. Dit is de beste alternatieve inkt voor de HP printer. Wecare De inkten van Wecare blijken niet verkeerd en ook hier levert de inkt een acceptabele afdruk. De afdrukken van HP zijn echter mooier en scherper. De inkt van Wecare heeft last van bleeding en een groenige zweem. De markerresistentie van HP is al niet denderend, maar de letters van Wecare laten het nog sneller afweten. Voor € 0,01 meer per afdruk hebt u de inkt van Pelikan tot uw beschikking. De keuze lijkt ons duidelijk. Lexmark X5150 en inkClub Deze all-in-one werkt met een zwarte- en een kleurencartridge waarvan de kosten behoorlijk zijn. Voor € 34,94 en voor € 41,94 heeft u respectievelijk een zwarte en een kleuren cartridge in uw bezit. De X5150 gebruikt zijn zwarte inkt alleen voor tekst en niet voor afbeeldingen. De prijs per pagina à € 1,50, liegt er niet om. Voor Lexmark-printers zijn maar weinig alternatieven beschikbaar en wij hebben alleen inkClub bereid gevonden gerecyclede patronen te leveren voor deze all-in-one. En misschien was het verstandiger geweest als ze dat niet gedaan hadden. De afdrukkwaliteit van de originele inkt is al niet geweldig, maar de afdrukken van inkClub zien er helemaal niet uit. Een smerige geelgroene waas domineert zowel de zwart/wit-, kleuren- als foto-afdrukken. Ook hier is sprake van banding. Of dit komt doordat de cartridges niet goed gereinigd zijn voordat ze hervuld werden, of doordat de kwaliteit van Lexmarks patronen zo slecht is dat ze maar één printronde meegaan, laten we in het midden. Dit wilt u als consument gewoon niet. Als klap op de vuurpijl ligt de afdrukprijs per A4-foto ook nog eens € 0,05 hoger. Niet doen dus. Conclusie De resultaten zijn duidelijk. Wilt u gegarandeerd zijn van de beste kwaliteit, dan zit u vast aan de inktpatronen van de originele printerfabrikant. De enige uitzondering hier op is de inkt van Wecare voor de Canon i560. Deze is net zo goed als de officiële inkt. Vindt u de prijs toch net wat belangrijker én bent u bereid concessies te doen, dan zijn er zeker interessante alternatieven voorhanden. Het predikaat PCM Keuze Beste Koop gaat naar Wecare voor de Canon i560, Digital Revolution voor de Epson R300, Wecare voor de Epson C42UX en Pelikan voor de HP5150. Verklarende woordenlijst Banding Strepen die over de afdruk lopen. Vaak het gevolg van een vieze printkop of verstopt inktpatroon. Bleeding Verschillende kleuren inkt lopen in elkaar over waardoor een rafelig effect ontstaat. Compatible cartridges Cartridges die niet door de printerfabrikant gemaakt zijn, maar wel werken in de desbetreffende printer. Pigment inkt Deze inkt bevat een suspensie van kleine korreltjes die zorgen voor stabielere kleuren en voor een betere licht weerstand. Echter zijn de kleuren minder levendig en is het moeilijker voor papier om te absorberen. Pigment inkt werkt niet samen met inkt op verfbasis. Kleurzweem Een gloed van een bepaalde kleur. Met name bij zwart/wit-afbeeldingen zijn deze goed zichtbaar. Recycled cartridges Cartridges van de printerfabrikant die schoongemaakt zijn en opnieuw gevuld zijn met alternatieve inkt. Wilt u weten hoe de originele inkten scoren? Op PCMweb.nl vindt u een uitgebreide tabel met de testresultaten van de alternatieve

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.