Windows PowerToys is een collectie van handige tools voor Windows 10 en 11, die door Microsoft zelf ontwikkeld zijn. Kleine programma's met uiteenlopende mogelijkheden, waar bovendien telkens nieuwe aan worden toegevoegd. In dit artikel houden we alle PowerToys bij en leggen we uit hoe ze werken.

Eerst gaan we de software te installeren. Download PowerToys en voer de installatie uit. Het programmaatje nestelt zich rechts onderin de taakbalk.

Klik op het icoon dat lijkt op een rekenmachine om PowerToys te openen. Je komt terecht in het hoofdmenu, waar je kunt bepalen welke tools je actief wilt hebben. Hieronder gaan we dieper op de verschillende opties in.

Kort nog een tip: sinds versie 0.17 kan PowerToys automatisch up-to-date blijven. Voorheen moest je iedere update met de hand uitvoeren. Ga naar Algemeen en kijk bij de onderste optie: Updates automatisch downloaden. Zet het schuifje hier op Aan.

Shortcut Guide

Probeer de Shortcut Guide uit door de Windows-toets kort ingedrukt te houden. Je ziet nu een handig overzicht van alle mogelijke toetsencombinaties, zodat je ze voortaan niet meer zelf hoeft te onthouden. Bij Activeringsmethode kies je eventueel een andere sneltoets / toetscombinatie. 

Dit venster heeft trouwens ook een donkere modus. Om die in te schakelen, ga je naar Uiterlijk en gedrag, App thema, Donker. Bij Apps uitsluiten bepaal je tot slot in welke programma's de sneltoets voor de Shortcut Guide wordt gedeactiveerd. 

©PXimport

PowerRename

Met PowerRename krijg je meer mogelijkheden om meerdere bestandsnamen tegelijk te hernoemen. Selecteer bijvoorbeeld een set foto's en klik daar met rechtermuisknop op. In het contextmenu zie je nu de optie PowerRename staan.

Het venster dat opent, werkt op een soortgelijke manier als dat je woorden zou opzoeken (Search for) en vervangen (Replace with) in een Word-document. Ook kun je er onder meer voor kiezen alleen de bestandsextensie te wijzigen (onder Apply to) of pas je automatisch hoofdletters toe. Speel gerust met alle opties en kies Apply als je wilt afronden.

©PXimport

FancyZones

FancyZones geven je de optie om meerdere vensters naast elkaar te laten draaien in een lay-out die je zelf prettig vindt. Voor multitaskers is dit bijzonder welkom. Zo heb je bijvoorbeeld een browser, Word-document en muziekspeler in één oogopslag ter beschikking. Eindeloos alt-tab'en op zoek naar het juiste venster is daarmee verleden tijd.

Klik in PowerToysop FancyZones en kies vervolgens Lay-outeditor starten. Voor het gemak kiezen we nu een van de voorbedachte layouts: Prioriteitsraster. Door bovenin op het plus-icoontje te klikken, maken we er een layout van die uit vijf vensters bestaat. Klik daarvoor op het potloodicoontje, wat staat voor Indeling bewerken.

Bij Aantal zones kies je hoeveel vensters je weldra naast elkaar wilt draaien. Bijvoorbeeld dus vijf stuks in plaats van drie. Met de Ruimte rond zones-optie bepaal je de hoeveelheid witruime tussen de afzonderlijke vensters. Kies Opslaan zodra je tevreden bent.

©PXimport

Nu ga je kiezen welke programma's of zelfs mappen je in ieder venster wilt hebben. Als voorbeeld plaatsen we in het middelste vak de Chrome-browser. Open Chrome en doe alsof je het venster gaat verslepen, maar houd de Shift-toets daarbij ingedrukt. Het raster van FancyZones duikt nu op. Sleep het Chrome-venster naar het middelste vak en laat los om de browser vast te zetten.

Hetzelfde doe je nu voor de andere software. In onderstaand voorbeeld draaien we drie websites, een Windows-map en een Word-document naast elkaar. Spotify leent zich er ook goed voor. Je kunt het helemaal zelf bepalen. Zeker als je een custom layout gaat verzinnen.

Wil je FancyZones écht helemaal naar je hand zetten, klik dan na Lay-outeditor starten op Nieuwe indeling maken. Canvas geeft je de meeste ruimte om indelingen te maken die naar je wens zijn. Door de hoeken te verslepen, bepaal je de horizontale en verticale afmetingen. Vergeet de wijzigingen niet op te slaan en de lay-out een passende naam te geven.

FancyZones kent nog veel meer instellingen, maar dit is in grote lijnen wat je er mee kunt.

Verkenner-invoegtoepassingen

In Windows 10 is het op verschillende manieren mogelijk een preview te zien van een bepaald bestand zonder deze ervoor speciaal te openen. Ga maar eens naar een willekeurige map met bestanden en druk op de toetsencombinatie Alt+P. Zodra je nu een bestand aanklikt (dus niet dubbelklikt), komt rechts een voorbeeld tevoorschijn. Dit werkt niet alleen voor afbeeldingen maar o.a. ook voor Word-documenten, die zo snel te lezen (maar niet te bewerken) zijn.

Bij Verkenner-invoegtoepassingen vind je opties om deze functie voor meer bestandstypen in te schakelen. Namelijk .svg-bestanden, .pdf-bestanden en bestanden op basis van markdown. Overigens, een andere manier om de voorbeeldweergave op te roepen is via Beeld te tikken op een van de icoontjes náást Navigatievenster: Voorbeeldvenster of Detailvenster.

©PXimport

Image Resizer

Het aanpassen van afbeeldingsgroottes kan een tijdrovend klusje zijn. Zeker wanneer je niet gewend bent te werken met grafische programma's, zoals Adobe Photoshop. Image Resizer komt dan ook als geroepen. Zoals de naam doet vermoeden kun je hiermee heel eenvoudig de afmetingen van plaatjes wijzigen. Zelfs van meerdere afbeeldingen tegelijkertijd.

Dat werkt als volgt. Selecteer een (of een paar) afbeeldingen en klik er met de rechtermuisknop op. In dit menu is er een optie bijgekomen: Formaat van afbeelding wijzigen. Klik daarop en er opent een nieuw venster. Er zijn hier verschillende formaten om uit te kiezen. Ben je tevreden met je keuze, klik dan op Formaat wijzigen.

De aangepaste plaatjes worden als nieuwe bestanden aangemaakt. Wil je liever de originele bestanden wijzigen zonder dat er een kopie wordt gemaakt, zet dan een vinkje voor Formaat voor de oorspronkelijke afbeeldingen wijzigen (geen kopieën maken). Houd er rekening mee dat de originele afbeelding hierdoor verloren gaat.

De formaten die je in dit venster ziet staan, kun je overigens ook helemaal naar wens afstellen. Dit in het geval je vaak een bepaalde grootte nodig hebt die er standaard niet bij staat. Open daarvoor PowerToys zelf en klik op Image Resizer. Onder Afbeeldingsformaten vind je de groottes, onder Codering vind je opties voor de afbeeldingskwaliteit en onder Bestand tot slot hoe de bestandsnamen eruit komen te zien.

©PXimport

Keyboard Manager

Keyboard Manager is een tool waarmee je toetsen kunt remappen. Dat wil zeggen, je drukt bijvoorbeeld op A maar je pc registreert dit als B. Een optie voor de echte power-user die graag bepaalde handelingen zo snel mogelijk wil uitvoeren. Het leuke is dat je er ook toetsencombinaties mee kunt aanpassen, zodat Ctrl+C bijvoorbeeld niet kopieert maar plakt.

In PowerToys kun je hiermee aan de slag door bij Keyboard Manager te kiezen voor Een toets opnieuw toewijzen of Een snelkoppeling opnieuw toewijzen. Veel toetsenborden bieden deze optie zelf al aan met hun eigen software. Denk aan Logitech-toetsenborden die hiervoor het G Hub-programma gebruiken. Door deze PowerToys-tool is geen aparte software nodig, of een keyboard van een bepaald merk.

©PXimport

PowerToys Run

Hoe langer je een Windows-pc gebruikt, hoe meer er op komt te staan en hoe lastiger je bepaalde programma's, bestanden en instellingen kunt terugvinden. PowerToys Run helpt hierbij. Druk op de toetscombinatie Alt + spatiebalk (of kies zelf een toetsencombinatie) om een zoekvenster te openen. Typ de naam van hetgeen je zoekt en selecteer de software of het bestand met de pijltjestoetsen of met je muis.

De werking hiervan lijkt op het Uitvoeren-menu van Windows, op te roepen via Windows-toets + R. Alleen dan met een grafische schil die wat laagdrempeliger is voor de gemiddelde gebruiker. In het PowerToys Run-menu vind je tal van extra instellingen, waaronder Invoegtoepassingen. Hier bepaal je precies welke soorten bestanden, software en settings worden doorzocht.

©PXimport

Color Picker

Wie veel grafisch werk doet, kan de Color Picker vast en zeker waarderen. Door middel van een toetsencombinatie (standaard Windows-toets + B) zie je naast je cursor ineens een kleurcode verschijnen. Door te scrollen zoom je verder in, zodat je selectie nog nauwkeurig wordt.

Stel, je ziet een foto van een bos en wilt exact een bepaalde kleur groen daaruit weten. Wijs het deel van de foto aan met de Color Picker en klik met de linkermuisknop. Zowel HEX als RGB- als HSL-kleurcodes worden getoond. Onder Editor vind je er nog veel meer, waaronder ook CMYK.

De waardes kun je tenslotte in het kleurenselectiemenu van Adobe Photoshop of een soortgelijk programma invoeren.

©PXimport

Awake

Awake is een kleine maar handige tool die - eenmaal ingeschakeld - een eigen plekje op de taakbalk krijgt. Hiermee voorkom je simpelweg dat je computer of monitor in slaapstand gaat. 

Uiteraard is dit ook te regelen binnen de instellingen van Windows zelf (Instellingen, Energie en slaapstand), maar via het Awake-pictogram regel je het net even wat sneller. 

©PXimport

Mouse utilities

Met een naam als Mouse utilities verwacht je wellicht een waslijst aan opties voor je muis. Op het moment van schrijven valt hier echter nog maar één functie onder: Find My Mouse. Staat deze instelling aan, druk dan tweemaal op de CTRL-toets om de muisaanwijzer te accentueren.

Je herkent namelijk vast het scenario waarbij je ineens je cursor kwijt bent. Met name op grote monitoren met een hoge resolutie komt dit vaak voor, of als je op meerdere monitoren naast elkaar werkt. Met deze spotlight vind je de aanwijzer in een oogopslag weer terug.

©PXimport

Videovergadering dempen

De naam van deze PowerToy zegt eigenlijk genoeg. Kies je voor de optie Videovergadering dempen inschakelen, dan kun je met een toetsencombinatie snel je webcam en/of microfoon uitschakelen tijdens het videobellen. Vanzelfsprekend, nietwaar? 

Een aardige extra is dat je een afbeelding kunt instellen die tevoorschijn komt als je camera uitstaat. In plaats van een zwart scherm kun je hier bijvoorbeeld een 'Ben zo terug'-boodschap neerzetten, of iets in die aard. 

©PXimport

Microsoft brengt geregeld nieuwe PowerToys uit. Zodra ze beschikbaar komen, updaten we dit artikel. We houden je op de hoogte!

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.