In de zeer nabije toekomst sjouwen we gadgets niet meer mee, maar dragen ze gewoon. Hier zijn dertien van die wearables die begin deze maand op CES-beurs in Las Vegas zijn gepresenteerd.

Elektronicabeurs CES had dit jaar allerlei groot nieuws op het gebied van kleine gadgets: apparaten die je draagt, de zogenoemde wearables. Dit omvat apparaten als cyberbrillen, digisokken en mini-moederborden ter grootte van een SD-kaartje. We kijken naar 13 interessante wearables die op CES werden gepresenteerd. (Er zit er geen één van Google, Apple of Samsung bij.)

1. Slimme bril M100 van Vuzix

Wil je zo'n slimme bril maar ben je niet cool genoeg om een uitnodiging van Google te ontvangen om Glass te proberen? Vuzix claimt de eerste te zijn met cyberbrillen die daadwerkelijk in de winkel liggen. Maar in tegenstelling tot Glass, is deze bril op bedrijfstoepassingen gericht, zoals voorraadbeheer.

De bril werkt op een processor van Texas Instruments en draait Android. De M100 is een opzetstuk voor bijvoorbeeld een veiligheidsbril of een hoofdband. De camera die erop zit kan foto's maken van 5 megapixel of 1080i-video's. Het scherm van 240 bij 400 pixels is vanaf zo'n dertig centimeter goed te lezen.

©PXimport

2. Slimme polsband Lifeband Touch van LG

LG kennen we van gigantische gebogen TV's. En vaatwassers. En telefoons. Van alles eigenlijk. En nu maakt het bedrijf fitnessapparaatjes als de Lifeband Touch. Het apparaat bewandelt oude paden - afstand, snelheid, kilocalorieën - maar heeft ook een paar interessante vernieuwingen.

Zo is er geen gesp: de polsband glijdt om je pols als een armband. Het scherm is OLED en kan je op de hoogte stellen van binnenkomende telefoongesprekken. Samen met LG's Earphone Heart Rate Monitor houdt de Lifeband je hartslag bij terwijl je naar muziek luistert. Hij synchroniseert met fitness-apps als Polar, RunKeeper, Wahoo Fitness en MyFitnessPal.

3. Slimme bril Glyph van Avegant

Deze bril gebruikt Virtual Retinal Display (VRD) om beelden rechtstreeks op je netvlies te projecteren. Volgens de leverancier zorgt deze manier van beeldverwerking voor een rustiger beeld en minder druk op de ogen. Het eerste VRD-apparaat ziet eruit alsof het in een laboratorium thuishoort, wat past bij de reputatie van het bedrijf om snel prototypes te ontwikkelen.

Het nieuwe apparaat, de Glyph, werkt met HDMI-input en is een afgewerkt model. Het ziet eruit als een grote koptelefoon, waarvan de hoofdband naar beneden kan worden geschoven. Met dat deel krijg je vervolgens indrukwekkend beeld op je ogen geprojecteerd.

4. Ontwikkelaarsbordje Edison van Intel

Intel maakte een van de opvallendste aankondigingen op het terrein van de wearables met ontwikkelaars-pc'tje Edison. Hij heeft een 400 MHz Quark-processor die Linux draait. (CEO Brian Krzanich noemde de processor 'Pentium-class', wat vooral de oudgedienden een warm gevoel geeft.) De geheugenruimte is niet gespecificeerd en het met WiFi en Bluetooth uitgeruste apparaat past op een SD-kaart.

Het bedrijf steekt ook bijna één miljoen euro in marketingcampagne "make it wearable" waarbij projecten die met Edison werken worden gefinancierd Ter illustratie liet Krzanich een hansopje zien die gegevens als temperatuur, ademhaling en het o zo belangrijke 'vochtigheidsniveau' doorstuurt naar... Een koffiekopje.

5. Slimme polsband V800 van Polar

Atleten kennen de hartslagmonitoren van Polar goed. De polsbanden zijn - als behoorlijke high-end tools - minder bekend. Op CES onthulde het bedrijf de Polar V800, die wordt gebracht als een 'geavanceerde multisport-trainingscomputer'.

De V800 is uitgerust om de klok rond activiteiten te monitoren, inclusief hartslag en GPS-monitoring, die zelfs worden bijgehouden als de gebruiker zwemt. Het heeft een groot Gorilla Glass-scherm waar vier weken aan trainingsgegevens op kan worden weergegeven en synchroniseert via een BLE-apparaat met de app en online dienst Polar Flow. Er zijn toevoegingen beloofd voor het monitoren van fietsactiviteit.

©PXimport

6. Slimme bril Moveria BT-200 van Epson

Nóg een slimme bril. (En we hebben er hierna zelf nog eentje.) De meeste mensen zijn Epson uit het oog verloren ongeveer op hetzelfde moment dat de matrixprinter uit beeld verdween. Dat is onterecht, want in de OEM-wereld is Epson nog altijd een grote speler. Op CES was het bedrijf aanwezig met een slimme bril.

De Moverio BT-200 bevat twee LCD-lenzen en in de bril zijn kompas, gyroscoop en versnellingsmeter ingebouwd. Er zit een camera op, een handheld controller (met Android 4.0) en het apparaat is uitgerust met WiFi en Bluetooth. Epson is samenwerkingen aangegaan met interessante partijen, waaronder allerlei schietspelmakers en een applicatie die ambulancepersoneel de aderen van patiënten laat zien.

7. Slimme bril Snow2 van Recon Instruments

Dan maar meteen de laatste slimme bril, zodat we er vanaf zijn. De Snow2 is een opzetstuk voor skibrillen. Het is een heads-up display met allerlei informatie, zoals de snelheid en afstand van de skiër, meldingen als sms'jes, kaarten van het skiresort en het bijhouden van een skipartner.

Het apparaat zit onderaan op de rechterlens en het bedrijf zegt dat het eruit ziet als een 14 inch-monitor op een afstand van minder dan 2 meter. De technologie is gestoeld op wat klinkt als het WaRPboard-platform: een Cortex-A9 processor met ingebouwde versnellingsmeter, gyroscoop en magnetometer, en Bluetooth en GPS. Brilmakers Smith Optics en Oakley leveren al brillen waar de Snow2 bij is ingebouwd.

8. Haptische actuator Clic van Novasentis

Dit ding zul je niet gauw aantreffen in de winkel, maar er is een gerede kans dat het als toeleveringsproduct wordt opgenomen in een grote hoeveelheid wearable-producten die binnenkort op de markt verschijnen.

Het elektromechanische polymeer van het bedrijf zijn dunne filmpjes van 200 micrometer (0,2 mm) dik. Het wordt iets dikker als er een voltage op wordt toegepast, wat een haptische feedback oplevert dat de gebruiker ervaart als een 'klik'. Dezelfde technologie wordt gebruikt om tast te ervaren en om geluid te produceren. Clic-polymeren kunnen volgens de fabrikant kostenbesparend en efficiënt zijn, omdat het niet meer nodig is om het hele apparaat te laten trillen voor haptische feedback en omdat de voltage-eis zo laag is.

9. Slim horloge Pebble Steel

Pebble heeft zich vorig jaar op de kaart gezet met een horloge waar ontzettend veel mensen op Kickstarter zich voor inschreven. Het apparaat heeft twee problemen: de originele Pebble kan niet zoveel en de esthetiek spreekt gadgetfans aan, maar niet het brede publiek.

Dat tweede punt is aangepakt met Pebble Steel, een roestvrij metalen uitvoering van de klassieke Pebble. Hij kost dan ook meteen honderd dollar meer dan zijn voorganger. Pebble kondigde ook een app-winkel aan, waardoor ontwikkelaars een centrale plek hebben om apps aan de man te brengen die werken met de nieuwe API's van het bedrijf.

©PXimport

10. Ontwikkelaarsbordje WaRPboard van Freescale

Net als Intel's Edison is de WaRPboard erop gericht om ontwikkelaars de tools te geven om met wearables aan de slag te gaan. Deze hardware is gebouwd op Freescale's eigen i.MX 6SoloLite-processorm een Cortex-A9 die op 1 GHz draait met tot 256 KB L2-cache. Andere componenten die zijn ingebouwd zijn een versnellingsmeter, magnetometer en stappenteller.

Daarnaast zit er 4GB flashgeheugen in, WiFi, Bluetooth BLE en een LCD-scherm. Het platform draait Android 4.3. De hele set heeft een mainboard plus uitbreidingskaart, een accu voor het LCD-scherm en een micro-usb-kabel.

©PXimport

11. Slimme polsband Vivofit van Garmin

Garmin is al lange tijd een grote naam in navigatie- en hardware voor buitenshuis, maar heeft tot voor kort weinig van zich laten horen op de groeiende markt van wearables. Maar ook Garmin waagt nu een poging met de Vivofit-lijn.

Het lijkt een beetje op polsapparaten als de Fitbit Force en heeft een groter scherm dan de Fuelband van Nike. De Vivofit leert je bewegingspatronen te herkennen en komt met nieuwe doelstellingen om vooruitgang te bewerkstelligen. Er zijn twee varianten: een met een hartslagmeter en eentje zonder. Beide apparaten synchroniseren met de online fitness-community Garmin Connect.

12. Slimme sok Sensoria Fitness van Heapsylon

Dit lijkt de volgende logische stap: verwerk de sensor in kleding. Het nadeel is dat dit praktische bezwaren oplevert en daarom is het interessant om te zien hoe Heapsylon dit oplost.

De sok heeft textielsensors in de zool die worden uitgelezen door een enkelband. Die enkelbank klikt magnetisch aan de sok vast en communiceert met de smartphone waar een app op draait of die data naar de cloud stuurt. De sensor analyseert je looppas en ritme - wat belangrijke informatie is voor hardlopers. Ze houden ook je gewicht bij en zien of de gebruiker is gevallen.

13. Slimme polsband Echo van Magellan

Heel anders dan de Garmin: dit apparaat is simpelweg een scherm en bedieningspaneel van de fitness-apps die op je smartphone draaien. De Echo werkt met allerlei apps, zoals Strava, MapMyRun, Wahoo Fitness en iSmoothRun. Het bedrijf kondigt alvast aan meer aankondigingen over zulke partners te doen.

Een voordeel van deze aanpak is dat het apparaat werkt op een doodgewone knoopcelbatterij (CR2032) en dat het apparaat niet duur is qua productie - wat je weer merkt in de prijs.

Bron: Computerworld.nl

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.