In de zeer nabije toekomst sjouwen we gadgets niet meer mee, maar dragen ze gewoon. Hier zijn dertien van die wearables die begin deze maand op CES-beurs in Las Vegas zijn gepresenteerd.

Elektronicabeurs CES had dit jaar allerlei groot nieuws op het gebied van kleine gadgets: apparaten die je draagt, de zogenoemde wearables. Dit omvat apparaten als cyberbrillen, digisokken en mini-moederborden ter grootte van een SD-kaartje. We kijken naar 13 interessante wearables die op CES werden gepresenteerd. (Er zit er geen één van Google, Apple of Samsung bij.)

1. Slimme bril M100 van Vuzix

Wil je zo'n slimme bril maar ben je niet cool genoeg om een uitnodiging van Google te ontvangen om Glass te proberen? Vuzix claimt de eerste te zijn met cyberbrillen die daadwerkelijk in de winkel liggen. Maar in tegenstelling tot Glass, is deze bril op bedrijfstoepassingen gericht, zoals voorraadbeheer.

De bril werkt op een processor van Texas Instruments en draait Android. De M100 is een opzetstuk voor bijvoorbeeld een veiligheidsbril of een hoofdband. De camera die erop zit kan foto's maken van 5 megapixel of 1080i-video's. Het scherm van 240 bij 400 pixels is vanaf zo'n dertig centimeter goed te lezen.

©PXimport

2. Slimme polsband Lifeband Touch van LG

LG kennen we van gigantische gebogen TV's. En vaatwassers. En telefoons. Van alles eigenlijk. En nu maakt het bedrijf fitnessapparaatjes als de Lifeband Touch. Het apparaat bewandelt oude paden - afstand, snelheid, kilocalorieën - maar heeft ook een paar interessante vernieuwingen.

Zo is er geen gesp: de polsband glijdt om je pols als een armband. Het scherm is OLED en kan je op de hoogte stellen van binnenkomende telefoongesprekken. Samen met LG's Earphone Heart Rate Monitor houdt de Lifeband je hartslag bij terwijl je naar muziek luistert. Hij synchroniseert met fitness-apps als Polar, RunKeeper, Wahoo Fitness en MyFitnessPal.

3. Slimme bril Glyph van Avegant

Deze bril gebruikt Virtual Retinal Display (VRD) om beelden rechtstreeks op je netvlies te projecteren. Volgens de leverancier zorgt deze manier van beeldverwerking voor een rustiger beeld en minder druk op de ogen. Het eerste VRD-apparaat ziet eruit alsof het in een laboratorium thuishoort, wat past bij de reputatie van het bedrijf om snel prototypes te ontwikkelen.

Het nieuwe apparaat, de Glyph, werkt met HDMI-input en is een afgewerkt model. Het ziet eruit als een grote koptelefoon, waarvan de hoofdband naar beneden kan worden geschoven. Met dat deel krijg je vervolgens indrukwekkend beeld op je ogen geprojecteerd.

4. Ontwikkelaarsbordje Edison van Intel

Intel maakte een van de opvallendste aankondigingen op het terrein van de wearables met ontwikkelaars-pc'tje Edison. Hij heeft een 400 MHz Quark-processor die Linux draait. (CEO Brian Krzanich noemde de processor 'Pentium-class', wat vooral de oudgedienden een warm gevoel geeft.) De geheugenruimte is niet gespecificeerd en het met WiFi en Bluetooth uitgeruste apparaat past op een SD-kaart.

Het bedrijf steekt ook bijna één miljoen euro in marketingcampagne "make it wearable" waarbij projecten die met Edison werken worden gefinancierd Ter illustratie liet Krzanich een hansopje zien die gegevens als temperatuur, ademhaling en het o zo belangrijke 'vochtigheidsniveau' doorstuurt naar... Een koffiekopje.

5. Slimme polsband V800 van Polar

Atleten kennen de hartslagmonitoren van Polar goed. De polsbanden zijn - als behoorlijke high-end tools - minder bekend. Op CES onthulde het bedrijf de Polar V800, die wordt gebracht als een 'geavanceerde multisport-trainingscomputer'.

De V800 is uitgerust om de klok rond activiteiten te monitoren, inclusief hartslag en GPS-monitoring, die zelfs worden bijgehouden als de gebruiker zwemt. Het heeft een groot Gorilla Glass-scherm waar vier weken aan trainingsgegevens op kan worden weergegeven en synchroniseert via een BLE-apparaat met de app en online dienst Polar Flow. Er zijn toevoegingen beloofd voor het monitoren van fietsactiviteit.

©PXimport

6. Slimme bril Moveria BT-200 van Epson

Nóg een slimme bril. (En we hebben er hierna zelf nog eentje.) De meeste mensen zijn Epson uit het oog verloren ongeveer op hetzelfde moment dat de matrixprinter uit beeld verdween. Dat is onterecht, want in de OEM-wereld is Epson nog altijd een grote speler. Op CES was het bedrijf aanwezig met een slimme bril.

De Moverio BT-200 bevat twee LCD-lenzen en in de bril zijn kompas, gyroscoop en versnellingsmeter ingebouwd. Er zit een camera op, een handheld controller (met Android 4.0) en het apparaat is uitgerust met WiFi en Bluetooth. Epson is samenwerkingen aangegaan met interessante partijen, waaronder allerlei schietspelmakers en een applicatie die ambulancepersoneel de aderen van patiënten laat zien.

7. Slimme bril Snow2 van Recon Instruments

Dan maar meteen de laatste slimme bril, zodat we er vanaf zijn. De Snow2 is een opzetstuk voor skibrillen. Het is een heads-up display met allerlei informatie, zoals de snelheid en afstand van de skiër, meldingen als sms'jes, kaarten van het skiresort en het bijhouden van een skipartner.

Het apparaat zit onderaan op de rechterlens en het bedrijf zegt dat het eruit ziet als een 14 inch-monitor op een afstand van minder dan 2 meter. De technologie is gestoeld op wat klinkt als het WaRPboard-platform: een Cortex-A9 processor met ingebouwde versnellingsmeter, gyroscoop en magnetometer, en Bluetooth en GPS. Brilmakers Smith Optics en Oakley leveren al brillen waar de Snow2 bij is ingebouwd.

8. Haptische actuator Clic van Novasentis

Dit ding zul je niet gauw aantreffen in de winkel, maar er is een gerede kans dat het als toeleveringsproduct wordt opgenomen in een grote hoeveelheid wearable-producten die binnenkort op de markt verschijnen.

Het elektromechanische polymeer van het bedrijf zijn dunne filmpjes van 200 micrometer (0,2 mm) dik. Het wordt iets dikker als er een voltage op wordt toegepast, wat een haptische feedback oplevert dat de gebruiker ervaart als een 'klik'. Dezelfde technologie wordt gebruikt om tast te ervaren en om geluid te produceren. Clic-polymeren kunnen volgens de fabrikant kostenbesparend en efficiënt zijn, omdat het niet meer nodig is om het hele apparaat te laten trillen voor haptische feedback en omdat de voltage-eis zo laag is.

9. Slim horloge Pebble Steel

Pebble heeft zich vorig jaar op de kaart gezet met een horloge waar ontzettend veel mensen op Kickstarter zich voor inschreven. Het apparaat heeft twee problemen: de originele Pebble kan niet zoveel en de esthetiek spreekt gadgetfans aan, maar niet het brede publiek.

Dat tweede punt is aangepakt met Pebble Steel, een roestvrij metalen uitvoering van de klassieke Pebble. Hij kost dan ook meteen honderd dollar meer dan zijn voorganger. Pebble kondigde ook een app-winkel aan, waardoor ontwikkelaars een centrale plek hebben om apps aan de man te brengen die werken met de nieuwe API's van het bedrijf.

©PXimport

10. Ontwikkelaarsbordje WaRPboard van Freescale

Net als Intel's Edison is de WaRPboard erop gericht om ontwikkelaars de tools te geven om met wearables aan de slag te gaan. Deze hardware is gebouwd op Freescale's eigen i.MX 6SoloLite-processorm een Cortex-A9 die op 1 GHz draait met tot 256 KB L2-cache. Andere componenten die zijn ingebouwd zijn een versnellingsmeter, magnetometer en stappenteller.

Daarnaast zit er 4GB flashgeheugen in, WiFi, Bluetooth BLE en een LCD-scherm. Het platform draait Android 4.3. De hele set heeft een mainboard plus uitbreidingskaart, een accu voor het LCD-scherm en een micro-usb-kabel.

©PXimport

11. Slimme polsband Vivofit van Garmin

Garmin is al lange tijd een grote naam in navigatie- en hardware voor buitenshuis, maar heeft tot voor kort weinig van zich laten horen op de groeiende markt van wearables. Maar ook Garmin waagt nu een poging met de Vivofit-lijn.

Het lijkt een beetje op polsapparaten als de Fitbit Force en heeft een groter scherm dan de Fuelband van Nike. De Vivofit leert je bewegingspatronen te herkennen en komt met nieuwe doelstellingen om vooruitgang te bewerkstelligen. Er zijn twee varianten: een met een hartslagmeter en eentje zonder. Beide apparaten synchroniseren met de online fitness-community Garmin Connect.

12. Slimme sok Sensoria Fitness van Heapsylon

Dit lijkt de volgende logische stap: verwerk de sensor in kleding. Het nadeel is dat dit praktische bezwaren oplevert en daarom is het interessant om te zien hoe Heapsylon dit oplost.

De sok heeft textielsensors in de zool die worden uitgelezen door een enkelband. Die enkelbank klikt magnetisch aan de sok vast en communiceert met de smartphone waar een app op draait of die data naar de cloud stuurt. De sensor analyseert je looppas en ritme - wat belangrijke informatie is voor hardlopers. Ze houden ook je gewicht bij en zien of de gebruiker is gevallen.

13. Slimme polsband Echo van Magellan

Heel anders dan de Garmin: dit apparaat is simpelweg een scherm en bedieningspaneel van de fitness-apps die op je smartphone draaien. De Echo werkt met allerlei apps, zoals Strava, MapMyRun, Wahoo Fitness en iSmoothRun. Het bedrijf kondigt alvast aan meer aankondigingen over zulke partners te doen.

Een voordeel van deze aanpak is dat het apparaat werkt op een doodgewone knoopcelbatterij (CR2032) en dat het apparaat niet duur is qua productie - wat je weer merkt in de prijs.

Bron: Computerworld.nl

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.