ID.nl logo
Review Yale slimme videodeurbel – De beeldkwaliteit moet beter
© Wesley Akkerman
Zekerheid & gemak

Review Yale slimme videodeurbel – De beeldkwaliteit moet beter

Met de recent gelanceerde producten van Yale staat simpliciteit en toegankelijkheid voorop. De Yale slimme videodeurbel is daar het volgende voorbeeld van. Met een prijs van 159,99 euro betaal je er ook nog eens niet de hoofdprijs voor. Hoe bevalt dit product?

Goed
Conclusie

In vergelijking met de andere onlangs geteste producten van Yale zijn we toch wat minder enthousiast over dit apparaat. Dat komt doordat voornamelijk de beeldkwaliteit te wensen overlaat. Naast een korrelig en overbelicht of juist te donker beeld, zoomt de camera ook flink in op de persoon voor de deur zodra je de notificatie bekijkt. Dat maakt het gebruik toch wat minder overzichtelijk en toegankelijk dan we zouden willen zien op dit prijspunt. Desondanks is dit een betrouwbare en vliegensvlugge deurbel.

Plus- en minpunten
  • Snelle en betrouwbare notificaties
  • Overzichtelijke applicatie
  • Goede geluidskwaliteit
  • Installatie zo gepiept
  • Abonnement niet echt nodig
  • Bedraad en draadloos ophangen
  • De beeldkwaliteit valt tegen
  • Echt slimme functies in abonnement
  • Prijs iets aan de hoge kant
  • Alleen 2,4 GHz

Die bijna 160 mag dan niet de hoofdprijs zijn, maar we hebben vergelijkbare slimme deurbellen getest die zelfs een paar tientjes goedkoper zijn. Dan denken we aan de uitstekende TP-Link Tapo Video Doorbell Camera en de opvallende Aqara Video Doorbell G4. Die hebben een (introductie)prijs van respectievelijk 130 en 120 euro, en bieden in sommige gevallen meer voor minder. Zo plaatst Yale veel slimme functies (zoals pakketherkenning) achter een betaalmuur, waardoor je alsnog op kosten kan worden gejaagd.

©Wesley Akkerman

Aan de slag met de Yale slimme videodeurbel

Net als de andere Yale-producten die begin 2024 op de markt zijn verschenen (denk dan aan de binnencamera, camera voor buiten en het slimme slot), staat toegankelijkheid voorop. Dat betekent dat de installatie in dit geval een peulenschil is. De Yale slimme videodeurbel ondersteunt helaas alleen 2,4GHz-netwerken, en bij andere deurbellen (zoals die van Aqara) kan dat nog weleens voor problemen zorgen. Maar in dit geval verloopt alles vlekkeloos. Je installeert de deurbel binnen tien minuten via de Yale-app, uiteraard na het opladen.

Opladen gaat via een usb-c-aansluiting. Daar kun je elke lader voor gebruiken die je momenteel in de lade hebt liggen. Mocht je dat te veel gedoe vinden, dan kun je het apparaat ook aan een eventueel aanwezige deurbelaansluiting (8-24V) koppelen. Anders kun je hiervoor nog een losse voedingsadapter van Yale voor aanschaffen. De accu heeft een vermogen van 6.500 mAh en moet volgens de fabrikant vier tot zes maanden meegaan. Maar dat is geheel afhankelijk van gebruik. Zaken als bewegingsmeldingen en meer beïnvloeden de accuduur uiteraard.

Ook goed om te weten: Yale levert alles wat je nodig hebt voor de basisinstallatie, zoals schroeven en een wig. Een optionele voedingsadapter is dus los verkrijgbaar, en datzelfde geldt voor de chime (à 29,99 euro). Het design van de Yale slimme videodeurbel is verder simpel doch doeltreffend. Voorop zit een grote belknop en ook de camera is goed en duidelijk zichtbaar. Om de knop heen zit een ledring die groen opkleurt wanneer iemand aan komt lopen, zodat bezoekers precies weten waar ze op moeten drukken als ze willen aanbellen.

Beveiligen met Yale Je kent Yale waarschijnlijk van de sleutels en sloten, maar het bedrijf maakt meer beveiligingsproducten, van slimme deursloten en bewegingssensoren en van alarmsystemen tot digitale deurspionnen.

©Wesley Akkerman

Niet de beste specs

Op papier heeft de Yale slimme videodeurbel niet de beste specificaties. Zo beschikt het apparaat over een Full-HD-beeldresolutie en kan het tot 8x digitaal inzoomen. Of je dat wilt, is een tweede. Want hoe verder je inzoomt, hoe meer deuken de kwaliteit oploopt. Desondanks is het fijn zo’n functie tot je beschikking te hebben, omdat je dan toch kunt inzoomen op een bepaalde gebeurtenis. Daarnaast is er nachtzicht aanwezig en heeft de deurbel een IP65-certificaat (waardoor het apparaat weerbestendig is). De kijkhoek is met 154 graden best prima.

Daar waar Ring vaak adverteert met HDR-beeldkwaliteit (high dynamic range), zien we dat de Yale slimme videodeurbel WDR aanbiedt, wat staat voor wide dynamic range. Het idee achter beide beeldtechnologieën is praktisch hetzelfde, aangezien beide technieken beeld kunnen optimaliseren onder specifieke omstandigheden. Zo worden lichte en donkere delen gebalanceerd, waardoor je onder verschillende lichtcondities toch over een duidelijk beeld moet beschikken. Dat klinkt goed op papier, maar in de praktijk stelt de deurbel toch een beetje teleur.

Hoewel je meestal goed kunt zien wat er voor de deur gebeurt, laat de Yale slimme deurbel toch wat steken vallen als het gaat om scherpte en kleur. Personen komen vaak donker of juist overbelicht in beeld (afhankelijk van de zon), terwijl de beelden onrustig en gerafeld lijken (je ziet duidelijk pixels in beeld wanneer iemand beweegt). Stilstaand beeld is geen probleem, maar daarmee voldoet de deurbel dus wat ons betreft alleen aan de minimale eisen. Over het geluid hebben we weinig te klagen: beide kanten horen alles luid en duidelijk.

©Wesley Akkerman

Toch de moeite waard?

Wat de Yale slimme videodeurbel uniek maakt, is de manier waarop notificaties binnenkomen. Niet alleen gaat dat met een ongelooflijke snelheid, ook werkt dat anders dan bij Ring en andere concurrenten. Zodra iemand aanbelt, krijg je een beeldvullende melding op je smartphone waarin je de persoon voor de deur ziet staan, samen met knoppen voor aannemen of ophangen. Dat is zo’n typische functie waarvan je hoopt dat de concurrentie het overneemt, omdat het prettig en snel werkt. Je kunt zodoende iemand veel sneller te woord staan dan bij andere deurbellen.

Verder beschikt de slimme deurbel over allerlei basisfuncties, zoals privacyzones (waarbij een deel van het beeld niet meegenomen wordt), detectiezones (waar er juist extra aandacht uitgaat naar een specifiek deel) en bewegings- en persoonsdetectie. Andere zaken, zoals pakket-, huisdieren- en voertuigdetectie, zitten achter een betaalmuur. Niet dat je iets aan pakketdetectie hebt, want het beeld strekt verticaal gezien niet genoeg om bijvoorbeeld de deurmat te zien. Dus in dat geval is het nog maar de vraag of je een abonnement nodig hebt.

Met dat abonnement krijg je overigens ook toegang tot cloudopnamen, die tot dertig dagen beschikbaar blijven. Anders is het zo dat beelden aanvankelijk lokaal opgeslagen worden en twee dagen beschikbaar blijven. Je kunt de video’s handmatig downloaden en zelf opslaan – dus ook daar heb je niet per se zo’n abonnement voor nodig. Een standaardabonnement kost 4 euro per maand. Dat is wederom niet de hoofdprijs. Nogmaals: om de deurbel goed en wel te kunnen gebruiken, heb je zo’n abonnement niet per se nodig – en dat vinden we een positief aspect.

©Wesley Akkerman

De app en chime

Tot slot kijken we nog even naar de optionele chime (of gong). Dat is een accessoire die je los moet aanschaffen, maar die bij ons in het perspakket zat. Je stopt de gong in het stopcontact en moet hem dan op een ietwat vreemde manier installeren. Dat doe je niet als los apparaat, maar als toevoeging aan de deurbel; de installatie initieer je dan ook via de instellingen van dat apparaat. Het was dus even zoeken, maar na de installatie werkt het ding goed. Hij gaat af zodra er iemand aanbelt, waardoor je dus niet alleen afhankelijk bent van je smartphone.

De Yale-app biedt nog altijd dezelfde overzichtelijke interface. Zo krijg je razendsnel toegang tot de live-weergave, kun je in het activiteitenoverzicht zien wat er precies in en rondom je huis gebeurt en bereik je de vele instellingen die de Yale slimme videodeurbel biedt. Je kunt er een abonnement afnemen en de Yale-producten koppelen aan andere diensten, zoals Google Home, Apple HomeKit en Philips Hue. Dat maakt het systeem redelijk flexibel, maar zodra Matter vlucht neemt, worden dat soort aansluitingen logischerwijs en mettertijd overbodig.

©Wesley Akkerman

Yale slimme videodeurbel kopen?

In vergelijking met de andere onlangs geteste producten van Yale zijn we toch wat minder enthousiast over dit apparaat. Dat komt doordat voornamelijk de beeldkwaliteit te wensen overlaat. Naast een korrelig en overbelicht of juist te donker beeld, zoomt de camera ook flink in op de persoon voor de deur zodra je de notificatie bekijkt. Dat maakt het gebruik toch wat minder overzichtelijk en toegankelijk dan we zouden willen zien op dit prijspunt. Desondanks is dit een betrouwbare en vliegensvlugge deurbel.

▼ Volgende artikel
Meta test betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram
© ER | ID.nl
Huis

Meta test betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram

Meta gaat tests uitvoeren met betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram, zo heeft het bedrijf laten weten.

Dat liet Meta weten aan TechCrunch. In ruil voor betaalde abonnementen op bovengenoemde apps krijgen mensen toegang tot extra functies, al zijn die nog niet uit de doeken gedaan. De reguliere versies van de platforms moeten wel gratis beschikbaar blijven.

De precieze opties die mensen die betalen voor WhatsApp, Facebook of Instagram krijgen is niet bekend, maar Meta heeft het over "speciale features en meer controle over hoe men deelt en connecties maakt".

Manus en Vibes

Eén van de dingen die mogelijk onder de abonnementen gaan vallen, is Manus, een AI-agent die pas is aangeschaft door Meta voor ongeveer 2 miljard dollar. Manus moet geïntegreerd worden in Meta-producten, maar ook los beschikbaar komen. Op Instagram wordt er naar verluidt al gewerkt aan een shortcut naar de AI-tool.

Meta wil de abonnementen ook voor andere AI-features testen, zoals het genereren van videocontent in Vibes. Deze AI-videotool is nu nog gratis beschikbaar, maar het is de bedoeling dat extra opties via een abonnement beschikbaar komen.

Op Instagram zou een abonnement gebruikelijks wellicht de mogelijkheid kunnen geven om mensen die men volgt te bekijken die niet terug volgen. Ook zou het mogelijk een optie worden om een Story te bekijken zonder dat de persoon die het heeft geplaatst ziet dat deze door de persoon in kwestie is bekeken.

Meta wil de komende maanden de abonnementen testen, en niets is nog zeker - ook niet eventuele prijzen voor abonnementen. Duidelijk is in ieder geval dat het bedrijf hiermee gaat experimenteren.

Nieuw op ID: het complete plaatje

Misschien valt het je op dat er vanaf nu ook berichten over games, films en series op onze site verschijnen. Dat is een bewuste stap. Wij geloven dat technologie niet stopt bij hardware; het gaat uiteindelijk om wat je ermee beleeft. Daarom combineren we onze expertise in tech nu met het laatste nieuws over entertainment. Dat doen we met de gezichten die mensen kennen van Power Unlimited, dé experts op het gebied van gaming en streaming. Zo helpen we je niet alleen aan de beste tv, smartphone of laptop, maar vertellen we je ook direct wat je erop moet kijken of spelen. Je vindt hier dus voortaan de ideale mix van hardware én content.

▼ Volgende artikel
Je oude Windows-pc als thuisserver: zo zet je Jellyfin en Syncthing op
© ID.nl
Huis

Je oude Windows-pc als thuisserver: zo zet je Jellyfin en Syncthing op

Heb je nog een oudere pc of laptop, dan is het zonde om deze ongebruikt te laten. Je kunt hem namelijk eenvoudig omvormen tot een veelzijdige thuisserver. Wat dacht je van een mediaserver of een synchronisatietool, beide gratis, opensource en beschikbaar voor vrijwel elk platform?

In dit artikel

Je hebt een nieuwe pc gekocht, maar je oude Windows-computer is vaak nog prima bruikbaar. Met gratis servertools maak je er een thuisserver van, bijvoorbeeld voor streamen, een (s)ftp-server, een NAS-omgeving, domotica of het blokkeren van advertenties en trackers. Veel oplossingen draaien direct op Windows. En wil je toch iets met Linux, dan kan dat vaak ook via WAMP, WSL2 of Docker Desktop.

In dit artikel houden we het bewust bij twee gratis opensource-servers die rechtstreeks op Windows draaien: Jellyfin en Syncthing. Je leest hoe je je pc klaarzet met een schone Windows-installatie, een vaste netwerkplek en een vast intern ip-adres. Daarna richt je Jellyfin in als mediaserver met bibliotheken, gebruikers en apps voor tv en telefoon. Ook stel je Syncthing in als 'private cloud' waarmee je bestanden direct tussen je eigen apparaten synchroniseert. Tot slot laten we zien hoe je beide ook op je mobiel gebruikt, eventueel buiten je thuisnetwerk, en welke instellingen helpen om snelheid, opslag en veiligheid in balans te houden.

Lees ook: Nieuwe laptop kopen? Zo kies je een laptop die jaren meegaat

Voorbereiding

Voor je begint, is het verstandig om je (oude) computer goed voor te bereiden met een schoon besturingssysteem. Installeer bij voorkeur Windows 10 of 11 opnieuw. Dit doe je via Instellingen / Systeem / Systeemherstel, waar je PC opnieuw instellen kiest en eventueel Alles verwijderen selecteert.

Update daarna het systeem via Instellingen / Windows Update / Naar updates zoeken en controleer ook of alle drivers up-to-date zijn. Dit kan handmatig door met rechts op de Windows-startknop te klikken, Apparaatbeheer te openen, met rechts op een apparaat te klikken en Stuurprogramma bijwerken te kiezen. Je kunt eventueel tijdelijk de gratis tool Driver Booster (let wel op voor extra software) installeren om snel verouderde drivers te detecteren, al raden we wel aan om ze handmatig te downloaden (van de websites van de fabrikant).

Plaats je pc liefst dicht bij de router of zeker op een plek met een stabiele verbinding, bij voorkeur via een ethernetkabel. Geef je computer ook een vast intern ip-adres, zodat het niet telkens wijzigt. Dit kun je instellen via Instellingen / Netwerk en internet: kies Ethernet (of Wi-Fi, en klik daarna op het juiste netwerk) en klik bij IP-toewijzing op Bewerken, waarna je Handmatig kiest en geschikte waarden invult.

Controleer bovendien of er genoeg opslagruimte beschikbaar is, zeker als je grote mediabestanden wilt bewaren. Schakel ten slotte energiebesparende slaapstanden uit wanneer de server continu actief moet blijven. Open Instellingen / Systeem / Aan/uit en zet alle opties bij Time-outs voor scherm, slaapstand en sluimerstand op Nooit.

Driver Booster: een snelle manier om verouderde drivers op te sporen - maar het downloaden doe je van die drivers doe je bij voorkeur zelf, vanaf de website van de fabrikant.

Jellyfin installeren

We starten met een wat complexere installatie, deze van mediaserver Jellyfin. Hiermee bouw je een Netflix-achtige omgeving voor films, series en muziek. De server biedt vrijwel alle functies van een modern mediacenter, van metadata en transcodering tot streaming met ondersteuning voor meerdere gebruikers, zonder beperkingen of betaalde upgrades. Op https://demo.jellyfin.org kun je een online demo bekijken.

Spreekt dit je aan, dan kun je meteen aan de installatie beginnen. Download de serversoftware via https://jellyfin.org/downloads/windows, klik op AMD64 en haal het bijbehorende exe-bestand op. Installeer het met een dubbelklik. Tijdens de setup kies je bij voorkeur Basic Install (Recommended) om toegangsproblemen bij mappen te vermijden. Bevestig met Next (twee keer) en kies een lege installatie- en datamap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en sluit af met Install en daarna Close.

Je kunt de server nu starten via het Windows-startmenu (Jellyfin Tray App) of via het bureaubladpictogram. In het Windows-systeemvak verschijnt dan het bijbehorende pictogram. Klik er met rechts op om de server te starten, te stoppen, te openen of om de logs te bekijken. Plaats hier een vinkje bij Autostart. Je kunt de server ook 'handmatig' openen door in je browser het adres http://localhost:8096 in te voeren.

Een Basic Install is de aanbevolen optie (om machtigingsproblemen te vermijden).

Jellyfin: basisconfiguratie

Bij de eerste keer opstarten verschijnt een instelgids. Vul een korte servernaam in en kies de weergavetaal, bijvoorbeeld Nederlands. Klik op Volgende en maak een beheeraccount aan met een gebruikersnaam en wachtwoord (twee keer). Klik nogmaals op Volgende om je mediabibliotheken te beheren.

Klik op Mediabibliotheek toevoegen, kies het gewenste inhoudstype, zoals Films, Muziek, Series of Homevideo's en foto's, en geef een weergavenaam op. Klik daarna op het plusje bij Mappen en selecteer een of meer mediamappen voor deze bibliotheek. Je kunt ook verwijzen naar gedeelde netwerkmappen via het UNC-pad, zoals \\nas\media.

Bevestig met OK om de bibliotheek aan te maken. Op dezelfde manier kun je vervolgens extra mediabibliotheken toevoegen.

Kies een passend inhoudstype voor je mediabibliotheken.

Jellyfin: bibliotheekinstellingen

Klik nu eerst op het knopje met de drie puntjes bij een toegevoegde bibliotheek. Naast voor de hand liggende opties als Hernoemen en Verwijderen vind je hier onder meer ook Bibliotheek beheren, met instellingen die deels afhangen van het gekozen inhoudstype. Sommige, zoals Voorkeurstaal voor downloads, spreken voor zich, maar een optie als Ingesloten titels boven bestandsnamen verkiezen vraagt wellicht enige toelichting. Deze is namelijk vooral handig als de bestandsnamen van je media de inhoud niet duidelijk weergeven.

Een andere optie is nog Nfo bij Metadata-opslag: activeer deze als je wilt dat Jellyfin de metadata en afbeeldingen opslaat in de mediamappen zelf in plaats van in de programmamap. Bij films kun je bovendien bepalen van welke diensten afbeeldingen mogen worden gedownload en of deze in de mediamappen bewaard moeten blijven. Er zijn verder opties voor het tonen van hoofdstukafbeeldingen en het zogeheten trickplay, wat bijvoorbeeld handig is tijdens het spoelen, maar wel meer rekenkracht vergt.

Afhankelijk van het inhoudstype zijn er best veel opties voor je bibliotheek.

Jellyfin: gebruikersbeheer

Terug in het venster met je bibliotheken klik je op Volgende en stel je de voorkeurstaal (Dutch; Flemish) en regio in (Netherlands of Belgium). In het volgende scherm laat je het vinkje staan bij Externe verbindingen met deze server toestaan als je ook buiten je netwerk toegang wilt tot je mediaserver. Rond af met Voltooien en meld je aan.

Via de knop linksboven kun je diverse instellingen aanpassen. Open Controlepaneel voor allerlei technische informatie over je serverinstallatie. Bij Gebruikers kun je anderen, bijvoorbeeld gezinsleden, toegang geven tot Jellyfin. Klik op de plusknop, vul een naam en wachtwoord in en bepaal tot welke mediabibliotheken de gebruiker toegang heeft. Klik op het knopje met de drie puntjes naast een gebruiker en kies Gebruiker bewerken om de machtigingen nauwkeurig aan te passen. Het tabblad Ouderlijk toezicht is daarbij handig voor kinderen.

Je legt haarfijn vast wat welke gebruikers (niet) mogen doen.

Jellyfin: extra opties

In het menu vind je nog een paar nuttige opties. Bij Afspelen / Transcoderen kun je hardwareversnelling inschakelen als je systeem dit ondersteunt. Onder Afspelen / Streamen kun je een bitsnelheidslimiet instellen om te voorkomen dat apparaten buiten je netwerk je uploadverbinding te zwaar belasten. Bij Geavanceerd / Netwerken staan diverse instellingen voor een optimale netwerkconfiguratie. Je kunt hier het poortnummer aanpassen waarop Jellyfin draait (standaard 8096 voor http en 8920 voor https), https activeren als er een certificaat beschikbaar is en bepalen welke apparaten of netwerken extern toegang krijgen tot je server. Bevestig alle aanpassingen onderaan met Opslaan.

Verder is er het onderdeel Plug-ins, waarmee je Jellyfin eenvoudig uitbreidt. Standaard zijn enkele plug-ins al aanwezig, maar via Alle vind je er nog zo'n dertig, zoals Open Subtitles en LrcLib Lyrics. Doorgaans volstaat het een plug-in te openen en op Installeren te klikken. Na een herstart verschijnt deze bij de geïnstalleerde plug-ins en kun je deze via Instellingen verder configureren.

Jellyfin laat zich handig uitbreiden met meer dan 30 plug-ins.

Jellyfin: client-verbinding

Om je mediabibliotheken via een ander apparaat te benaderen, kun je een browser gebruiken met het adres http://<interne-ip-adres-server>:<serverpoort>, zoals http://192.168.0.138:8096. Open daarna een bibliotheek en kies wat je wilt afspelen. Je kunt dit ook anders doen: op www.jellyfin.org vind je namelijk verschillende client-apps voor smart-tv's, mediaspelers als Google Cast en Apple TV, en desktop- en mobiele apps voor onder meer Android, iOS en iPadOS.

We nemen de Jellyfin-app uit de Android Play Store als voorbeeld. Installeer de app en start deze op. Bevindt jouw Android-toestel zich in hetzelfde netwerk als de Jellyfin-server, tik dan op Server kiezen en selecteer de juiste server. Je kunt natuurlijk ook handmatig het (interne) ip-adres of de hostnaam van de server met de netwerkpoort invoeren.

Na een succesvolle aanmelding heb je toegang tot je gedeelde media. Via het pictogram Afspelen op kun je de inhoud ook streamen naar onder meer een Google Chromecast.

Jellyfin heeft clients voor uiteenlopende platformen (hier: Android).
View post on TikTok

Syncthing: wat en hoe?

Wil je, bijvoorbeeld om privacyredenen, je data liever niet via cloudproviders synchroniseren, dan kun je dat doen binnen je eigen 'private cloud' met Syncthing. Je koppelt bijvoorbeeld je pc, laptop en NAS rechtstreeks via een beveiligde verbinding.

De tool werkt via peer-to-peer-synchronisatie: elk apparaat draait dezelfde software en communiceert via versleutelde verbindingen. Na het koppelen van apparaten met een unieke ID en het delen van een map zorgt Syncthing dat alle wijzigingen in realtime worden overgezet, zonder tussenkomst van externe servers of cloudaccounts. Alleen als een directe verbinding uitzonderlijk niet lukt, ondanks geavanceerde NAT-traversaltechnieken, schakelt Syncthing over op publieke relayservers. Je data blijven ook dan nog steeds end-to-end versleuteld en worden niet opgeslagen op die servers.

Syncthing installeren

Ga naar www.syncthing.net en klik op Syncthing Windows Setup of bezoek rechtstreeks www.github.com/Bill-Stewart/SyncthingWindowsSetup. Klik daar op Latest en download syncthing-windows-setup.exe. Start het met een dubbelklik. Klik op Next (twee keer) en kies een geschikte, lege installatiemap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en laat de standaardinstellingen staan, tenzij je bijvoorbeeld de standaardpoort 8384 van de service wilt wijzigen. Klik nogmaals op Next en laat de vinkjes staan zodat Syncthing automatisch met Windows opstart. Bevestig met Installeren en vervolgens met Ja om de firewallregels toe te voegen. Sluit af met Finish en open je browser op het adres http://localhost:8384.

Je kunt de basisinstellingen in principe ongemoeid laten.

Syncthing: basisconfiguratie

Je komt nu in het Syncthing-dashboard met enkele gebruiksstatistieken. Open eerst Acties / Instellingen en ga naar het tabblad GUI om veiligheidshalve een gebruikersnaam en wachtwoord in te stellen voor toegang tot het dashboard. Bevestig met Opslaan en meld je aan.

Ga daarna opnieuw naar Instellingen en open het tabblad Verbindingen. Hier kun je onder meer de download- en uploadsnelheid beperken. Je laat hier bij voorkeur de opties NAT traversal inschakelen, Relaying inschakelen, Globale detectie en Lokale detectie aangevinkt staan. Bevestig opnieuw met Opslaan.

In het hoofdvenster klik je vervolgens op +Map toevoegen. Geef een naam op bij Maplabel, kies een (hoofdlettergevoelig) Map-ID en vul bij Maplocatie het volledige pad in, bijvoorbeeld C:\Gegevens. Klik op Opslaan. Bij de toegevoegde map kun je vervolgens detailinformatie bekijken, de map (opnieuw) scannen, bewerken of verwijderen.

De eerste map is klaar om via Syncthing gedeeld te worden.

Syncthing: client-verbinding

Nu moet je Syncthing nog vertellen met welke apparaten je de map wilt delen voor synchronisatie. Daarvoor heb je minstens één extra apparaat nodig. Clients bestaan voor verschillende platformen; voor iOS kun je Möbius Sync gebruiken.

We nemen Android als voorbeeld, met de app Syncthing-Fork uit de Play Store. Tik tijdens de eerste setup op Machtiging verlenen en activeer de gevraagde rechten voor datadeling, batterij-optimalisatie, locatie en meldingen.

In het hoofdvenster van Syncthing-Fork open je het tabblad Apparaten en tik je op de plusknop. Als server en client zich in hetzelfde netwerk bevinden, wordt het apparaat-ID van je server meestal automatisch gedetecteerd. Zo niet, open dan op je serverdashboard Acties / ID weergeven en vul het getoonde ID handmatig in of scan de QR-code. Geef op de client een apparaatnaam op en bevestig met het vinkicoontje.

Herhaal dit op je server door in het hoofdvenster op de groene knop +Apparaat toevoegen te klikken en het juiste apparaat-ID van het clienttoestel in te voeren. Bevestig met Opslaan.

Open daarna op je server de gedeelde map, kies Bewerken, ga naar het tabblad Delen, vink het clienttoestel aan en bevestig met Opslaan. Accepteer de meldingen om de synchronisatie te starten en kies op je client welke map voor downloads wordt gebruikt.

De synchronisatie tussen beide apparaten is gelukt.

Externe connectie

Omdat Syncthing gebruikmaakt van NAT-traversaltechnieken en relayservers, kun je de server ook via internet bereiken. In je client-app geef je dan eventueel nog aan dat Syncthing via een mobiele dataverbinding mag werken, via Instellingen / Uitvoervoorwaarden.

Bij Jellyfin en veel andere thuisservers komt er helaas wat meer kijken om externe verbindingen mogelijk te maken. Je moet dit niet alleen in de server toestaan, maar ook op netwerk- en routerniveau instellen. In je router kun je bijvoorbeeld een poortdoorverwijzing (Port Forward of ook wel Virtual Server) maken naar het interne ip-adres van je server, eventueel met een andere poort. Zo kun je ook poort 80 koppelen aan <internet-ip-adres-jellyfin-server>:8096, zodat externe gebruikers poort 8096 niet hoeven te onthouden.

Maak bij voorkeur ook een gratis dynamische DNS-naam aan, zodat je netwerk bereikbaar blijft, zelfs bij een wisselend ip-adres, bijvoorbeeld via een ddns-provider als Dynu. Met de bijbehorende updater-tool houd je deze koppeling actief.

Nog betrouwbaardere, maar technisch complexere alternatieven zijn een VPN (eventueel Tailscale op basis van WireGuard) of een Cloudflare Tunnel.