Met de recent gelanceerde producten van Yale staat simpliciteit en toegankelijkheid voorop. De Yale slimme videodeurbel is daar het volgende voorbeeld van. Met een prijs van 159,99 euro betaal je er ook nog eens niet de hoofdprijs voor. Hoe bevalt dit product?

Die bijna 160 mag dan niet de hoofdprijs zijn, maar we hebben vergelijkbare slimme deurbellen getest die zelfs een paar tientjes goedkoper zijn. Dan denken we aan de uitstekende TP-Link Tapo Video Doorbell Camera en de opvallende Aqara Video Doorbell G4. Die hebben een (introductie)prijs van respectievelijk 130 en 120 euro, en bieden in sommige gevallen meer voor minder. Zo plaatst Yale veel slimme functies (zoals pakketherkenning) achter een betaalmuur, waardoor je alsnog op kosten kan worden gejaagd.

©Wesley Akkerman

Aan de slag met de Yale slimme videodeurbel

Net als de andere Yale-producten die begin 2024 op de markt zijn verschenen (denk dan aan de binnencamera, camera voor buiten en het slimme slot), staat toegankelijkheid voorop. Dat betekent dat de installatie in dit geval een peulenschil is. De Yale slimme videodeurbel ondersteunt helaas alleen 2,4GHz-netwerken, en bij andere deurbellen (zoals die van Aqara) kan dat nog weleens voor problemen zorgen. Maar in dit geval verloopt alles vlekkeloos. Je installeert de deurbel binnen tien minuten via de Yale-app, uiteraard na het opladen.

Opladen gaat via een usb-c-aansluiting. Daar kun je elke lader voor gebruiken die je momenteel in de lade hebt liggen. Mocht je dat te veel gedoe vinden, dan kun je het apparaat ook aan een eventueel aanwezige deurbelaansluiting (8-24V) koppelen. Anders kun je hiervoor nog een losse voedingsadapter van Yale voor aanschaffen. De accu heeft een vermogen van 6.500 mAh en moet volgens de fabrikant vier tot zes maanden meegaan. Maar dat is geheel afhankelijk van gebruik. Zaken als bewegingsmeldingen en meer beïnvloeden de accuduur uiteraard.

Ook goed om te weten: Yale levert alles wat je nodig hebt voor de basisinstallatie, zoals schroeven en een wig. Een optionele voedingsadapter is dus los verkrijgbaar, en datzelfde geldt voor de chime (à 29,99 euro). Het design van de Yale slimme videodeurbel is verder simpel doch doeltreffend. Voorop zit een grote belknop en ook de camera is goed en duidelijk zichtbaar. Om de knop heen zit een ledring die groen opkleurt wanneer iemand aan komt lopen, zodat bezoekers precies weten waar ze op moeten drukken als ze willen aanbellen.

©Wesley Akkerman

Niet de beste specs

Op papier heeft de Yale slimme videodeurbel niet de beste specificaties. Zo beschikt het apparaat over een Full-HD-beeldresolutie en kan het tot 8x digitaal inzoomen. Of je dat wilt, is een tweede. Want hoe verder je inzoomt, hoe meer deuken de kwaliteit oploopt. Desondanks is het fijn zo’n functie tot je beschikking te hebben, omdat je dan toch kunt inzoomen op een bepaalde gebeurtenis. Daarnaast is er nachtzicht aanwezig en heeft de deurbel een IP65-certificaat (waardoor het apparaat weerbestendig is). De kijkhoek is met 154 graden best prima.

Daar waar Ring vaak adverteert met HDR-beeldkwaliteit (high dynamic range), zien we dat de Yale slimme videodeurbel WDR aanbiedt, wat staat voor wide dynamic range. Het idee achter beide beeldtechnologieën is praktisch hetzelfde, aangezien beide technieken beeld kunnen optimaliseren onder specifieke omstandigheden. Zo worden lichte en donkere delen gebalanceerd, waardoor je onder verschillende lichtcondities toch over een duidelijk beeld moet beschikken. Dat klinkt goed op papier, maar in de praktijk stelt de deurbel toch een beetje teleur.

Hoewel je meestal goed kunt zien wat er voor de deur gebeurt, laat de Yale slimme deurbel toch wat steken vallen als het gaat om scherpte en kleur. Personen komen vaak donker of juist overbelicht in beeld (afhankelijk van de zon), terwijl de beelden onrustig en gerafeld lijken (je ziet duidelijk pixels in beeld wanneer iemand beweegt). Stilstaand beeld is geen probleem, maar daarmee voldoet de deurbel dus wat ons betreft alleen aan de minimale eisen. Over het geluid hebben we weinig te klagen: beide kanten horen alles luid en duidelijk.

©Wesley Akkerman

Toch de moeite waard?

Wat de Yale slimme videodeurbel uniek maakt, is de manier waarop notificaties binnenkomen. Niet alleen gaat dat met een ongelooflijke snelheid, ook werkt dat anders dan bij Ring en andere concurrenten. Zodra iemand aanbelt, krijg je een beeldvullende melding op je smartphone waarin je de persoon voor de deur ziet staan, samen met knoppen voor aannemen of ophangen. Dat is zo’n typische functie waarvan je hoopt dat de concurrentie het overneemt, omdat het prettig en snel werkt. Je kunt zodoende iemand veel sneller te woord staan dan bij andere deurbellen.

Verder beschikt de slimme deurbel over allerlei basisfuncties, zoals privacyzones (waarbij een deel van het beeld niet meegenomen wordt), detectiezones (waar er juist extra aandacht uitgaat naar een specifiek deel) en bewegings- en persoonsdetectie. Andere zaken, zoals pakket-, huisdieren- en voertuigdetectie, zitten achter een betaalmuur. Niet dat je iets aan pakketdetectie hebt, want het beeld strekt verticaal gezien niet genoeg om bijvoorbeeld de deurmat te zien. Dus in dat geval is het nog maar de vraag of je een abonnement nodig hebt.

Met dat abonnement krijg je overigens ook toegang tot cloudopnamen, die tot dertig dagen beschikbaar blijven. Anders is het zo dat beelden aanvankelijk lokaal opgeslagen worden en twee dagen beschikbaar blijven. Je kunt de video’s handmatig downloaden en zelf opslaan – dus ook daar heb je niet per se zo’n abonnement voor nodig. Een standaardabonnement kost 4 euro per maand. Dat is wederom niet de hoofdprijs. Nogmaals: om de deurbel goed en wel te kunnen gebruiken, heb je zo’n abonnement niet per se nodig – en dat vinden we een positief aspect.

©Wesley Akkerman

De app en chime

Tot slot kijken we nog even naar de optionele chime (of gong). Dat is een accessoire die je los moet aanschaffen, maar die bij ons in het perspakket zat. Je stopt de gong in het stopcontact en moet hem dan op een ietwat vreemde manier installeren. Dat doe je niet als los apparaat, maar als toevoeging aan de deurbel; de installatie initieer je dan ook via de instellingen van dat apparaat. Het was dus even zoeken, maar na de installatie werkt het ding goed. Hij gaat af zodra er iemand aanbelt, waardoor je dus niet alleen afhankelijk bent van je smartphone.

De Yale-app biedt nog altijd dezelfde overzichtelijke interface. Zo krijg je razendsnel toegang tot de live-weergave, kun je in het activiteitenoverzicht zien wat er precies in en rondom je huis gebeurt en bereik je de vele instellingen die de Yale slimme videodeurbel biedt. Je kunt er een abonnement afnemen en de Yale-producten koppelen aan andere diensten, zoals Google Home, Apple HomeKit en Philips Hue. Dat maakt het systeem redelijk flexibel, maar zodra Matter vlucht neemt, worden dat soort aansluitingen logischerwijs en mettertijd overbodig.

©Wesley Akkerman

Yale slimme videodeurbel kopen?

In vergelijking met de andere onlangs geteste producten van Yale zijn we toch wat minder enthousiast over dit apparaat. Dat komt doordat voornamelijk de beeldkwaliteit te wensen overlaat. Naast een korrelig en overbelicht of juist te donker beeld, zoomt de camera ook flink in op de persoon voor de deur zodra je de notificatie bekijkt. Dat maakt het gebruik toch wat minder overzichtelijk en toegankelijk dan we zouden willen zien op dit prijspunt. Desondanks is dit een betrouwbare en vliegensvlugge deurbel.

Google heeft de Pixel 10a volledig uit de doeken gedaan, een nieuwe smartphone voor de prijs van 549 euro.

De nieuwe smartphone werd eerder deze maand al getoond, maar nu zijn alle details bekendgemaakt. De Pixel 10a is nagenoeg gelijk aan de Pixel 9a, al wordt hij sneller draadloos opgeladen en is hij ook iets kleiner. Dat laatste komt door de dunnere schermbezels, want het formaat van het scherm blijft wel 6,3".

Het scherm zal ook iets feller worden, met een maximale helderheid van 3000cd/m², ten opzichte van de Pixel 9a die een maximale helderheid van 2700cd/m² aan. De Pixel 10a wordt daarnaast beschermd door Gorilla Glass 7i.

Zoals gezegd kan de Pixel 10a sneller draadloos opladen met een maximaal vermogen van 10W (in plaats van 7,5W). De accucapaciteit blijft met 5100mAh gelijk. Verder draait de Pixel 10a op Android 16.

De Pixel 10a oogt verder nagenoeg hetzelfde als de Pixel 9a. Het frame is daarbij gemaakt van 100 procent gerecycled aluminium, 81 procent gerecycled plastic en gerecycled koper, goud, kobalt en wolfraam.

De Pixel 10a is vanaf 5 maart beschikbaar, al kan hij nu al besteld worden. Zoals gezegd luidt de adviesprijs 549 euro - althans, voor de variant met 128 GB aan opslagruimte. Er is ook een model met 256 GB die 649 euro kost. Meer informatie is op de website van Google te vinden.

Windows biedt uitgebreide mogelijkheden voor accountbeheer, zodat elke gebruiker zijn eigen omgeving heeft en de juiste toegangsrechten krijgt. In dit artikel bespreken we de belangrijkste scenario’s voor thuisgebruik, zoals verschillende accounttypes en aangepaste gebruikersrechten.

In Windows is het onmogelijk om zonder account te werken. Het besturingssysteem heeft namelijk altijd een gebruikerscontext nodig om onderdelen als bureaublad, processen en rechten te laden. Zelfs bij automatische aanmelding of een wachtwoordloos account is er op de achtergrond minstens één account actief. Er bestaan wel verschillende accounttypes, en voor goed accountbeheer is het belangrijk de praktische verschillen te kennen, want elk type heeft eigen mogelijkheden, voordelen en beperkingen. We bekijken daarom grondiger Microsoft- en lokale accounts en het verschil tussen administrator- en standaardaccounts. Daarnaast gaan we in op gast- en familieaccounts. We tonen hoe je op je pc de juiste machtigingen instelt zodat data enkel toegankelijk zijn voor de gewenste gebruikers. We gaan hier uit van Windows 11, maar de meeste technieken werken ook in Windows 10.

Microsoft-account

Microsoft maakt het tijdens de installatie van Windows steeds moeilijker om een lokaal account in plaats van een Microsoft-account te kiezen. Dat is niet verrassend, want zodra je je aanmeldt met een Microsoft-account, koppel je je Windows-profiel aan de Microsoft-cloud. Daarmee kun je instellingen, thema’s, wachtwoorden, bureaubladachtergronden en data synchroniseren tussen apparaten. Je logt ook automatisch in bij diensten als de Microsoft Store, OneDrive, Microsoft 365, Mail en Agenda, Edge en andere. Daarnaast kun je met zo’n account BitLocker-versleuteling activeren voor je systeemschijf en gebruikmaken van ouderlijk toezicht (Microsoft Family Safety). Ben je je wachtwoord vergeten, dan herstel je dit eenvoudig via www.kwikr.nl/passreset. Je ontvangt dan een beveiligingscode waarmee je opnieuw toegang krijgt tot je account.

Liever lokaal?

Microsoft moedigt het niet aan om tijdens de installatie een lokaal account aan te maken, en het valt af te wachten of ze deze omwegen in de toekomst zullen blokkeren. Het kan nu nog op de volgende manieren. Start de installatie zonder internetverbinding. Krijg je hierover een melding, druk dan op Shift+F10 en typ het commando oobe\bypassnro. Na de automatische herstart verschijnt de optie Doorgaan met beperkte installatie. Vul vervolgens een lokale gebruikersnaam en wachtwoord in, samen met de antwoorden op drie beveiligingsvragen, zodat de installatie met een lokaal account verloopt. Je kunt na Shift+F10 ook het commando start ms-cxh:localonly uitvoeren om een venster te openen waarmee je een lokale gebruiker aanmaakt. Een andere optie is de gratis tool Rufus (https://rufus.ie/nl), waarmee je een installatie-usb maakt die de verplichte Microsoft-account overslaat. Verwijs naar een Windows-schijfkopiebestand (iso), stel de gewenste opties in, plaats een lege usb-stick en klik op Starten. In het pop-upvenster vink je Verwijder de vereiste voor een online Microsoft-account aan evenals Lokale account met gebruikersnaam aanmaken en vul je de gewenste gebruikersnaam in.

Er zijn nog wel een paar achterdeurtjes om Windows met een lokaal account te installeren, zoals met Rufus.

Lokaal account

Een lokaal account bestaat enkel op je pc, met een combinatie van gebruikersnaam en wachtwoord die alleen daar geldig zijn. Het is niet gekoppeld aan de Microsoft-cloud, zodat geen internet nodig is om je aan te melden. Instellingen en data blijven beperkt tot dat ene toestel en worden niet gesynchroniseerd met andere apparaten. Dit houdt wel in dat bepaalde diensten, zoals het downloaden van apps uit de Microsoft Store of het gebruik van OneDrive, niet beschikbaar zijn. Daar staat tegenover dat een lokaal account je meer privacy en onafhankelijkheid geeft. Het is handig als je bijvoorbeeld geen Microsoft-diensten wilt gebruiken of de pc bewust wilt loskoppelen van online accounts. Bovendien verkleint het risico dat malware je Microsoft-accountgegevens buitmaakt.

Lokaal: instellingen

Standaard vraagt Microsoft je tijdens de installatie van Windows om een Microsoft-account te gebruiken. In het kader ‘Liever lokaal?’ vind je tips om dit te omzeilen, maar ook na de installatie kun je nog een lokaal account aanmaken en daarmee inloggen. Open Instellingen, kies Accounts en klik op Andere gebruikers en vervolgens op Account toevoegen. Selecteer Ik beschik niet over de aanmeldgegevens van deze persoon en daarna Gebruiker zonder Microsoft-account toevoegen. Vul de gewenste gebruikersnaam en het wachtwoord (twee keer) in, kies drie beveiligingsvragen met bijbehorende antwoorden of eventueel een wachtwoordhint, en bevestig met Volgende om het lokale account toe te voegen.

Om zo’n gebruikersaccount te wissen, selecteer je dit bij Andere gebruikers en kies je Verwijderen / Account en gegevens verwijderen.

Lokaal: opdrachtprompt

Je kunt accounts ook aanmaken en beheren via de opdrachtprompt, met extra mogelijkheden die niet in Instellingen beschikbaar zijn. Klik met rechts op Opdrachtprompt in het startmenu en kies Als administrator uitvoeren. Om een lokaal account aan te maken gebruik je het commando net user <accountnaam> /add of net user <accountnaam> <wachtwoord> /add om meteen een wachtwoord toe te voegen, bijvoorbeeld net user Toon 654Win!321 /add. Met net user <accountnaam> vraag je de eigenschappen van het account op.

Je kunt ook bepalen dat een standaardgebruiker zijn verplichte wachtwoord niet mag wijzigen en enkel op specifieke tijden kan inloggen, bijvoorbeeld met

net user <accountnaam> /passwordreq:yes /passwordchg:no /times:ma-vr,16:00-21:00;za-zo,9:00-19:00

Vergeet in deze commando’s de schuine strepen (/) niet! De dagafkortingen gaan hier dus wel uit van een Nederlandstalige Windows-omgeving. Om de tijdslimieten te verwijderen gebruik je de parameter /times:all. Een gebruiker verwijderen kan eenvoudig met net user <accountnaam> /delete. De persoonlijke bestanden in de gebruikersmap blijven dan wel staan en kun je eventueel handmatig verwijderen.

Administrator-account

We haalden al aan dat er een verschil is tussen een administratoraccount en een standaardaccount, en het is belangrijk dat je dit onderscheid goed kent. Een account met administratorrechten (ook wel adminrechten genoemd) heeft namelijk volledige controle over de pc. Zo’n gebruiker mag software installeren of verwijderen, systeeminstellingen wijzigen, nieuwe gebruikers toevoegen en beveiligingsopties aanpassen. Een administrator kan dus ingrijpende veranderingen aanbrengen die het hele systeem beïnvloeden. Hij heeft in principe ook toegang tot alle lokaal opgeslagen data, zelfs zonder expliciete rechten (zie ook vanaf paragraaf 10). In Windows krijgt het eerste account dat tijdens de installatie wordt aangemaakt automatisch administratorrechten. Dit is logisch, want er moet minstens één gebruiker zijn die het systeem kan beheren, maar dit houdt zeker niet in dat je altijd met administratorrechten moet werken (zie verderop).

Om snel het accounttype te zien van een aangemelde gebruiker ga je naar Instellingen van Windows, kies je Accounts en klik je op Uw info. Gaat het om een administratoraccount dan zie je bovenin, bij je hier aanpasbare profielfoto, de vermelding ‘Administrator’. Voor andere accounts zie je deze melding bij Accounts / Andere gebruikers.

Standaardaccount 

Een standaardgebruikersaccount heeft beperktere rechten. Zo’n gebruiker kan programma’s draaien en eigen instellingen wijzigen, maar niet zomaar software installeren of kritische systeemwijzigingen uitvoeren. Zodra een standaardgebruiker iets doet dat hogere rechten vereist, zoals een applicatie installeren, verschijnt een venster van het gebruikersaccountbeheer (User Account Control, kortweg UAC) waarin een administrator zijn naam en wachtwoord moet invoeren. Meld je je zelf als administrator aan, dan volstaat doorgaans enkel een bevestiging. Dit mechanisme voorkomt dat een standaardaccount per ongeluk of via malware schadelijke ingrepen uitvoert. Daarom is het veiliger voor dagelijkse taken een standaardaccount te gebruiken en het administratoraccount alleen wanneer dit echt nodig is.

Als administrator kun je instellen hoe vaak dit UAC-venster verschijnt. Typ gebruikersaccountbeheer in de Windows-zoekbalk en start Instellingen voor gebruikersaccountbeheer wijzigen. Standaard staat de schuifknop ingesteld op Alleen een melding geven wanneer apps proberen wijzigingen aan te brengen, wat meestal prima voldoet.

Accounttype wijzigen

Tijdens de installatie van Windows wordt normaal één account aangemaakt dat automatisch administratorrechten krijgt. Wanneer je met dit account bent aangemeld, kun je het niet zomaar omzetten naar een standaardaccount, tenzij er intussen een ander administratoraccount bestaat.

Je kunt wel een nieuw account aanmaken, ofwel een Microsoft-account of een lokaal account. Zo’n nieuw account is standaard een gewoon gebruikersaccount, maar je kunt het type van andere accounts altijd wijzigen zolang je bent aangemeld als administrator. Open Instellingen, kies Accounts / Andere gebruikers, selecteer het gewenste account en klik op Accounttype wijzigen. Kies vervolgens Administrator of Standaardgebruiker en bevestig met OK.

Dit kan ook via de opdrachtprompt. Gebruikers die je daar hebt toegevoegd zijn standaard gewone gebruikers. Wil je er een administrator van maken, gebruik dan:

net localgroup administrators <accountnaam> /add

om meer rechten te geven. Om er alsnog weer een standaardgebruiker van te maken vervang je hier /add door /delete. Er is altijd minstens één administratoraccount vereist, maar houd het aantal accounts met zulke rechten zo beperkt mogelijk. Heeft een standaardgebruiker tijdelijk beheerdersrechten nodig, dan regel je dit makkelijk zelf even vanuit een UAC-venster.

Ingebouwde accounts

Windows zelf beschikt over een aantal ingebouwde accounts. Je krijgt deze te zien wanneer je bijvoorbeeld het commando net user op de Opdrachtprompt uitvoert, met net user <accountnaam> krijg je meer details over een specifiek account.

Je merkt hier onder meer de ingebouwde accounts Administrator en Gast op, die standaard beide niet geactiveerd zijn. Je kunt ze zelf actief maken met het commando:

net user <accountnaam> /active:yes (met /active:no

maak je een account weer non-actief), maar daar is doorgaans geen reden voor. Het wordt zelfs een stuk onveiliger als je het beheerdersaccount Administrator zomaar activeert, zeker omdat dit zonder sterk wachtwoord een extra risico vormt. Ook het ingebouwde gast-account activeren is weinig zinvol. Je maakt dan beter zelf een lokaal standaardaccount aan voor tijdelijke gebruikers.

Wil je absoluut het ingebouwde Administrator-account activeren, beveilig het dan met een wachtwoord.

Gastaccount

Het kan gebeuren dat een bezoeker je computer even wil gebruiken. Aanmelden met je eigen account is dan geen goed idee. Je maakt dan beter een apart lokaal standaardaccount aan, zoals hierboven beschreven. Zo’n account heeft standaard geen beheerdersrechten en de bezoeker kan enkel werken in zijn eigen profielmap (C:\Users\<accountnaam>) en eventueel in mappen die expliciet met hem zijn gedeeld via gedeelde mappen of aangepaste machtigingen.

Je kunt ditzelfde gastaccount door meerdere bezoekers laten gebruiken, maar houd er rekening mee dat hun gegevens telkens in dezelfde profielmap terechtkomen, wat privacygewijs niet ideaal is. Je kunt deze bestanden als administrator handmatig verwijderen of eenmalig het PowerShell-script bezoekersprofiel.ps1 uitvoeren. Dit script regelt alles en kun je downloaden via www.kwikr.nl/bprof. Start PowerShell als administrator en voer het volgende commando uit:

powershell -ExecutionPolicy Bypass -File <"volledig_pad_naar_script">

Hiermee maak of activeer je het lokale standaardaccount ‘Bezoeker’ en voeg je in Taakplanner een taak toe die bij elke opstart eventueel de profielmap van dit account verwijdert. Op regel 7 van dit script (bij $Password =) kun je het standaardwachtwoord ‘Bezoeker’ vooraf naar wens aanpassen.

Familie-account

Wil je een pc in een gezin delen en tegelijk meer controle houden over kinderen of minder ervaren gezinsleden, dan kun je accounts in een familiegroep gebruiken. Log hiervoor in met een Microsoft-account (niet met een lokaal account): dit wordt de beheerder van de groep. Open Instellingen in Windows en kies Accounts / Familie. Klik bij Uw familie op Iemand toevoegen en voer het e-mailadres van het Microsoft-account van je kind in. Heeft het kind nog geen account, kies dan Een account voor een onderliggend item maken en vul e-mailadres, wachtwoord, naam en geboortedatum in. Na een wat omslachtige verificatie wordt het account aan ‘Uw familie’ toegevoegd en kan het kind hiermee inloggen in Windows. Ouderlijk toezicht regel je online op www.kwikr.nl/famaccounts, waar je je met je eigen account aanmeldt. Klik hier op het gewenste kind-account, waarna je onder meer kunt instellen welke websites, apps en games toegankelijk zijn, de schermtijd kunt bepalen en (via Besteding) kunt vastleggen of aankopen in de Microsoft Store mogen gebeuren. Schakel Activiteitenoverzicht in om na te kunnen kijken welke apps of games je kind eerder heeft gebruikt.

Machtigingenbeheer

We schreven al dat een standaardaccount bij het aanmaken enkel binnen zijn eigen profielmap (C:\Users\<accountnaam>) kan werken. Dat komt doordat Windows standaard alleen schrijfrechten toekent op die map (via de zogeheten ACL; Access Control List). Een standaardgebruiker heeft dus geen toegang tot gegevens in andere mappen, zoals profielmappen van andere gebruikers. Er is een uitzondering, want als iemand de pc opstart via een bootstick met een alternatief besturingssysteem als Linux, gelden de NTFS-machtigingen van Windows niet.

Log je in met een administratoraccount, dan kun je wel toegang forceren tot profielmappen van andere gebruikers. Klik even met rechts op zo’n map, kies Eigenschappen en open het tabblad Beveiliging: normaliter verschijnt nu een melding dat je onvoldoende machtigingen hebt. In dit geval hoef je maar te dubbelklikken op die map en met Doorgaan te bevestigen om toch toegang te krijgen. Open je vervolgens nogmaals het tabblad Beveiliging, dan zie je dat, behalve het account van de betreffende gebruiker, ook je eigen account is toegevoegd en dat alle machtigingen in de kolom Toestaan zijn aangevinkt.

Op dezelfde manier maak je een willekeurige andere map toegankelijk voor een ander gebruikersaccount. Klik met rechts op de map, kies Eigenschappen en open Beveiliging. Klik op Bewerken en vervolgens op Toevoegen, typ de gewenste accountnaam, check met Namen controleren en bevestig met OK. Standaard krijgt dit account lees- en uitvoerrechten, maar je kunt in de kolom Toestaan ook Wijzigen en Schrijven aanvinken. Laat de kolom Weigeren ongewijzigd en bevestig met OK.

Quick User Manager

Windows beschikt wel over eigen functies om accounts te beheren, maar de gratis portable tool Quick User Manager (www.kwikr.nl/qum) maakt dit overzichtelijker en biedt extra functies.

Na de start zie je links een overzicht van alle gedetecteerde accounts, inclusief ingebouwde, lokale en Microsoft-accounts, en zowel standaard- als administratoraccounts. Selecteer een account om rechts de beschikbare opties te zien. De meeste instellingen pas je aan met een vinkje, bijvoorbeeld om een account te activeren of deactiveren, een wachtwoord te vereisen of een profielfoto te wijzigen. Bevestig wijzigingen met Save Changes en Yes. Sommige opties vragen iets meer interactie, zoals het aanpassen van een wachtwoord of het verplaatsen van een profielmap. De functie Auto-logon this user laat Windows automatisch opstarten met het gekozen account, en Launch Account Profile Fixer tracht hardnekkige aanmeldproblemen met een specifiek account te verhelpen.

Een handige en overzichtelijke tool voor meer doorgedreven accountbeheer.