Met de recent gelanceerde producten van Yale staat simpliciteit en toegankelijkheid voorop. De Yale slimme videodeurbel is daar het volgende voorbeeld van. Met een prijs van 159,99 euro betaal je er ook nog eens niet de hoofdprijs voor. Hoe bevalt dit product?

Die bijna 160 mag dan niet de hoofdprijs zijn, maar we hebben vergelijkbare slimme deurbellen getest die zelfs een paar tientjes goedkoper zijn. Dan denken we aan de uitstekende TP-Link Tapo Video Doorbell Camera en de opvallende Aqara Video Doorbell G4. Die hebben een (introductie)prijs van respectievelijk 130 en 120 euro, en bieden in sommige gevallen meer voor minder. Zo plaatst Yale veel slimme functies (zoals pakketherkenning) achter een betaalmuur, waardoor je alsnog op kosten kan worden gejaagd.

©Wesley Akkerman

Aan de slag met de Yale slimme videodeurbel

Net als de andere Yale-producten die begin 2024 op de markt zijn verschenen (denk dan aan de binnencamera, camera voor buiten en het slimme slot), staat toegankelijkheid voorop. Dat betekent dat de installatie in dit geval een peulenschil is. De Yale slimme videodeurbel ondersteunt helaas alleen 2,4GHz-netwerken, en bij andere deurbellen (zoals die van Aqara) kan dat nog weleens voor problemen zorgen. Maar in dit geval verloopt alles vlekkeloos. Je installeert de deurbel binnen tien minuten via de Yale-app, uiteraard na het opladen.

Opladen gaat via een usb-c-aansluiting. Daar kun je elke lader voor gebruiken die je momenteel in de lade hebt liggen. Mocht je dat te veel gedoe vinden, dan kun je het apparaat ook aan een eventueel aanwezige deurbelaansluiting (8-24V) koppelen. Anders kun je hiervoor nog een losse voedingsadapter van Yale voor aanschaffen. De accu heeft een vermogen van 6.500 mAh en moet volgens de fabrikant vier tot zes maanden meegaan. Maar dat is geheel afhankelijk van gebruik. Zaken als bewegingsmeldingen en meer beïnvloeden de accuduur uiteraard.

Ook goed om te weten: Yale levert alles wat je nodig hebt voor de basisinstallatie, zoals schroeven en een wig. Een optionele voedingsadapter is dus los verkrijgbaar, en datzelfde geldt voor de chime (à 29,99 euro). Het design van de Yale slimme videodeurbel is verder simpel doch doeltreffend. Voorop zit een grote belknop en ook de camera is goed en duidelijk zichtbaar. Om de knop heen zit een ledring die groen opkleurt wanneer iemand aan komt lopen, zodat bezoekers precies weten waar ze op moeten drukken als ze willen aanbellen.

©Wesley Akkerman

Niet de beste specs

Op papier heeft de Yale slimme videodeurbel niet de beste specificaties. Zo beschikt het apparaat over een Full-HD-beeldresolutie en kan het tot 8x digitaal inzoomen. Of je dat wilt, is een tweede. Want hoe verder je inzoomt, hoe meer deuken de kwaliteit oploopt. Desondanks is het fijn zo’n functie tot je beschikking te hebben, omdat je dan toch kunt inzoomen op een bepaalde gebeurtenis. Daarnaast is er nachtzicht aanwezig en heeft de deurbel een IP65-certificaat (waardoor het apparaat weerbestendig is). De kijkhoek is met 154 graden best prima.

Daar waar Ring vaak adverteert met HDR-beeldkwaliteit (high dynamic range), zien we dat de Yale slimme videodeurbel WDR aanbiedt, wat staat voor wide dynamic range. Het idee achter beide beeldtechnologieën is praktisch hetzelfde, aangezien beide technieken beeld kunnen optimaliseren onder specifieke omstandigheden. Zo worden lichte en donkere delen gebalanceerd, waardoor je onder verschillende lichtcondities toch over een duidelijk beeld moet beschikken. Dat klinkt goed op papier, maar in de praktijk stelt de deurbel toch een beetje teleur.

Hoewel je meestal goed kunt zien wat er voor de deur gebeurt, laat de Yale slimme deurbel toch wat steken vallen als het gaat om scherpte en kleur. Personen komen vaak donker of juist overbelicht in beeld (afhankelijk van de zon), terwijl de beelden onrustig en gerafeld lijken (je ziet duidelijk pixels in beeld wanneer iemand beweegt). Stilstaand beeld is geen probleem, maar daarmee voldoet de deurbel dus wat ons betreft alleen aan de minimale eisen. Over het geluid hebben we weinig te klagen: beide kanten horen alles luid en duidelijk.

©Wesley Akkerman

Toch de moeite waard?

Wat de Yale slimme videodeurbel uniek maakt, is de manier waarop notificaties binnenkomen. Niet alleen gaat dat met een ongelooflijke snelheid, ook werkt dat anders dan bij Ring en andere concurrenten. Zodra iemand aanbelt, krijg je een beeldvullende melding op je smartphone waarin je de persoon voor de deur ziet staan, samen met knoppen voor aannemen of ophangen. Dat is zo’n typische functie waarvan je hoopt dat de concurrentie het overneemt, omdat het prettig en snel werkt. Je kunt zodoende iemand veel sneller te woord staan dan bij andere deurbellen.

Verder beschikt de slimme deurbel over allerlei basisfuncties, zoals privacyzones (waarbij een deel van het beeld niet meegenomen wordt), detectiezones (waar er juist extra aandacht uitgaat naar een specifiek deel) en bewegings- en persoonsdetectie. Andere zaken, zoals pakket-, huisdieren- en voertuigdetectie, zitten achter een betaalmuur. Niet dat je iets aan pakketdetectie hebt, want het beeld strekt verticaal gezien niet genoeg om bijvoorbeeld de deurmat te zien. Dus in dat geval is het nog maar de vraag of je een abonnement nodig hebt.

Met dat abonnement krijg je overigens ook toegang tot cloudopnamen, die tot dertig dagen beschikbaar blijven. Anders is het zo dat beelden aanvankelijk lokaal opgeslagen worden en twee dagen beschikbaar blijven. Je kunt de video’s handmatig downloaden en zelf opslaan – dus ook daar heb je niet per se zo’n abonnement voor nodig. Een standaardabonnement kost 4 euro per maand. Dat is wederom niet de hoofdprijs. Nogmaals: om de deurbel goed en wel te kunnen gebruiken, heb je zo’n abonnement niet per se nodig – en dat vinden we een positief aspect.

©Wesley Akkerman

De app en chime

Tot slot kijken we nog even naar de optionele chime (of gong). Dat is een accessoire die je los moet aanschaffen, maar die bij ons in het perspakket zat. Je stopt de gong in het stopcontact en moet hem dan op een ietwat vreemde manier installeren. Dat doe je niet als los apparaat, maar als toevoeging aan de deurbel; de installatie initieer je dan ook via de instellingen van dat apparaat. Het was dus even zoeken, maar na de installatie werkt het ding goed. Hij gaat af zodra er iemand aanbelt, waardoor je dus niet alleen afhankelijk bent van je smartphone.

De Yale-app biedt nog altijd dezelfde overzichtelijke interface. Zo krijg je razendsnel toegang tot de live-weergave, kun je in het activiteitenoverzicht zien wat er precies in en rondom je huis gebeurt en bereik je de vele instellingen die de Yale slimme videodeurbel biedt. Je kunt er een abonnement afnemen en de Yale-producten koppelen aan andere diensten, zoals Google Home, Apple HomeKit en Philips Hue. Dat maakt het systeem redelijk flexibel, maar zodra Matter vlucht neemt, worden dat soort aansluitingen logischerwijs en mettertijd overbodig.

©Wesley Akkerman

Yale slimme videodeurbel kopen?

In vergelijking met de andere onlangs geteste producten van Yale zijn we toch wat minder enthousiast over dit apparaat. Dat komt doordat voornamelijk de beeldkwaliteit te wensen overlaat. Naast een korrelig en overbelicht of juist te donker beeld, zoomt de camera ook flink in op de persoon voor de deur zodra je de notificatie bekijkt. Dat maakt het gebruik toch wat minder overzichtelijk en toegankelijk dan we zouden willen zien op dit prijspunt. Desondanks is dit een betrouwbare en vliegensvlugge deurbel.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.