De Aqara Video Doorbell G4 biedt toegang tot veel handige functies en komt standaard met een gong (en tevens wifi repeater), maar heeft niet altijd de basis op orde. Dat vermoeilijkt het gebruik niet alleen, ook kan het zijn dat je sommige functies mist. Het apparaat kost 119,99 euro.

Wanneer je een korte blik werpt op de specificaties van de Aqara Video Doorbell G4, dan kom je wellicht tot de conclusie dat je te maken hebt met een overcomplete videodeurbel. Want de lijst is indrukwekkend voor de prijs van 119,99 euro. Zo neemt het apparaat beelden op in full hd (1080p), heeft die een brede kijkhoek van 162 graden en biedt die een avondmodus aan (waarmee de camera automatisch overschakelt op zwart-wit wanneer het donker wordt). Ook is er, haast vanzelfsprekend, tweewegcommunicatie (via de microfoon en speaker) en ondersteuning voor micro-sd-kaarten.

Lees ook: wat mag een slimme deurbel filmen?

Aqara levert het pakket compleet aan. Naast de videodeurbel treffen we ook een gong (en tevens wifi repeater) aan, naast een Philips-schroevendraaier, een wig (in een hoek van twintig graden), schroeven en ankers, een usb-a-naar-usb-c-kabel en zes AA-batterijen. Het apparaat het die zes batterijen nodig wanneer je niet van plan bent om hem aan de standaard deurbelbekabeling te koppelen. De fabrikant belooft een accuduur van ruim vier maanden, maar dat hangt van het gebruik af. Waarom Aqara niet voor een interne, oplaadbare accu koos, is ons echter een raadsel.

Het fijne aan batterijen gebruiken is dat je ze kunt vervangen wanneer nodig, en dat je de deurbel direct kunt gebruiken na de installatie. Maar het nadeel is dat je dat altijd batterijen achter de hand moet hebben wanneer de huidige leeg zijn. Interne accu’s kunnen dat probleem deels opvangen, door hem tijdig op te laden. Als ik mijn Ring-deurbel moet opladen, dan doe ik dat ’s nachts, wanneer er toch niemand aanbelt. Dat werkt toch een stuk prettiger dan rommelen met batterijen. Je kunt oplaadbare batterijen ook in de nacht opladen, maar het blijft toch een beetje aanmodderen.

Aqara Video Doorbell G4 installeren ging moeizaam

Dat is niet de enige bedenking die vrij snel naar boven kwam. De Aqara Video Doorbell G4 ondersteunt namelijk alleen wifi op 2,4 GHz. Dat leverde veel problemen op. Hoewel mijn Google Wifi-netwerk zowel 2,4 als 5 GHz ondersteunt, lukte het de deurbel maar niet om een verbinding te maken. Ik heb een hotspot moeten aanmaken op mijn smartphone, met dezelfde naam en hetzelfde wachtwoord als mijn thuisnetwerk, waarna ik via een tablet verbinding kon maken met dat tijdelijke netwerk. In de hoop dat de deurbel automatisch zou overschakelen zodra ik de hotspot uitschakelde.

En ja, dat lukte uiteindelijk, maar het heeft wel wat uren gekost om op die conclusie uit te komen. Wellicht loop je niet tegen dezelfde problemen aan wanneer je de Aqara Video Doorbell G4 aanschaft, maar houd er dus rekening mee dat het installeren een flinke drempel kan opwerpen. Bovendien moet je weten dat de deurbel zelf geen wifi aan boord heeft: de verbinding loopt via de meegeleverde gong. Normaliter moet je dergelijke producten los aanschaffen; maar bij de Aqara-deurbel zit die er dus bij, omdat het eigenlijk een verplicht onderdeel van de setup is.

In de gong zit geen accu, dus je moet hem zelf van een (usb-)stekker voorzien. De geluiden die uit het apparaatje komen kunnen vrij hard ingesteld worden. Plus, dit is ook de plek waar je de micro-sd-kaart in drukt. Die zit niet in de deurbel zelf. Wanneer iemand de Video Doorbell G4 steelt, dan ben je dus niet meteen je beelden kwijt; daar is dan weer goed over nagedacht. Het voordeel van de micro-sd-kaart is dat je geen abonnement voor een cloudopslag hoeft af te nemen. Niet dat je daar over na hoeft te denken, want je hebt met dit product toegang tot zeven dagen gratis cloudopslag.

Veel slimme functies aan boord, maar…

De Aqara Video Doorbell G4 biedt veel slimme functies aan, zoals optionele gezichtsherkenning en rondhangende mensen. Je krijgt overal direct een notificatie van, ook wanneer er iemand aanbelt of langsloopt. Verbinding maken met het live beeld duurt dan even, maar dat is niet vreemd voor slimme deurbellen die op batterijen werkt. De opties voor de bewegingsmelder zitten heel goed verstopt in de app, achter een vreemde vertaling. Dat is iets waar de app sowieso veel last van heeft, waardoor je dus waarschijnlijk andere dingen ook niet snel kunt vinden.

Tijdens de testperiode heeft Aqara al veel updates uitgebracht die het systeem (vaak ook achter de schermen) verbeterden, dus hopelijk pakt het bedrijf zoiets simpels snel aan. Uniek aan dit model is de ondersteuning voor Apple HomeKit, naast de standaardopties voor Amazon Alexa en Google Home. De slimme speakers die je mogelijk al hebt staan, kunnen ook dienstdoen als gong. Je kunt bovendien de live stream van het beeld in apps van de genoemde partijen bekijken.

Naast Apple HomeKit is er ondersteuning voor Apple Secure Video, een beveiligd onderdeel van de Apple-cloud. Er zijn bar weinig slimme deurbellen die op batterijen werken die dergelijke functies ondersteunen; zit je dus in het ecosysteem van Apple, dan is deze Aqara misschien wel iets voor jou. Je kunt de beelden op een Apple TV-mediaspeler bekijken, de Apple HomePod als gong gebruiken en hebt toegang tot allerlei HomeKit-opties, zoals activiteitenzones, automatiseringen en meer. Sommige functies, meldingen voor dieren en pakketten, werken niet zonder HomeKit.

Onoverzichtelijke app, redelijke beeldkwaliteit

Voordat je er echter achter komt wat wel of niet kan (of met welk platform) ben je echter een middag of twee verder. Want de standaard Aqara-interface voor slimme deurbellen is vrij rommelig en onoverzichtelijk. Beelden bekijken is geen probleem; maar wanneer je de instellingen wil aanpassen, dan moet je soms graven en zoeken op onverwachte plekken. Zo hebben we wat problemen met gekozen termen. De optie Album laat alle opgeslagen beelden in de cloud zien bijvoorbeeld, terwijl Playback de lokale opties presenteert. Als je het weet, is het geen probleem meer, maar oh boy.

De beeldkwaliteit is op z’n best redelijk te noemen. Dankzij de beeldverhouding van 16:9 kun je goed in de breedte zien, maar je ziet een eventueel geleverde pakketje niet liggen. Daarnaast is er geen support voor high dynamic range, waardoor het soms moeilijk is om zelf personen te herkennen (terwijl de deurbel dat wel prima doet). Vooral wanneer het buiten zonnig is, heeft de camera moeite met duidelijke beelden weergeven. Details zijn niet altijd goed zichtbaar, omdat ze lucht zo fel in beeld gebracht wordt, bijvoorbeeld. Ook komen we redelijk wat artefacten tegen.

Toegegeven, die kom ik ook wel eens tegen op de Ring Video Doorbell 4 die ik dagelijks gebruik, maar de algemene beeldkwaliteit is beter vanwege hdr-ondersteuning. Bovendien is de indeling van de app logischer en kloppen de vertalingen gewoon. Verder lijken de beelden aan de zijkant last te hebben van een fish-eye-effect, maar dat stoort niet enorm. Over het algemeen is de beeldkwaliteit – ondanks de minpunten – goed en duidelijk genoeg voor deze prijs, aangezien je gewoon te zien krijgt wat er precies gebeurt aan de voordeur.

Conclusie: Aqara Video Doorbell G4 kopen?

Ondanks het feit dat de Aqara Video Doorbell G4 een aantal functies aanbiedt die redelijk uniek zijn op dit prijspunt (en daar ook geen extra geld voor vraagt), kunnen we het apparaat niet aan iedereen aanbevelen. Ben je iemand die al gebruikmaakt van het Apple-ecosysteem voor je smarthome en wil je een goedkopere deurbel uitproberen? Dan kan de G4 net precies genoeg aanbieden voor een fijne ervaring, omdat er verder weinig opties zijn. Maar als ik kijk naar de markt in het algemeen, dan wordt het toch wel lastiger. Veel functies zijn namelijk gekoppeld aan Apple HomeKit.

En los daarvan: sommige functies zijn dan weer niet beschikbaar (zoals hdr). Vooral de gratis cloudopslag van een week kan een doorslaggevende factor zijn, en het feit dat je er meteen een gong bij krijgt. Het grote nadeel van die gong: wanneer die kapotgaat, dan kun je niet meteen een nieuwe kopen. Hij is namelijk vanuit de doos gekoppeld aan de deurbel. Al met al heeft de Aqara Video Doorbell G4 last van een hoop vreemde designkeuzes, en een onoverzichtelijke app, waardoor je wellicht beter elders kunt kijken.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.