Van de messcherp geprijsde Citroën ë-C3 is nu ook een ruimtelijke SUV-variant te bestellen: de ë-C3 Aircross. Dit model blijft met zijn prijs ruimschoots onder de 30.000 euro. Als hybride is het nieuwe model zelfs met een derde zitrij verkrijgbaar, als EV past dat extra bankje er niet in. Zodat je vrienden wel eens voor een onaangename verrassing kunnen komen te staan ...

©Citroën

Elektrische auto's duur? Bij Citroën vinden ze van niet. Binnenkort staat de nieuwe ë-C3 bij de dealer, een compacte maar heel volwassen hatchback die met een 44kWh-batterij en een 113 pk sterke elektromotor leverbaar is vanaf 24.290 euro. Trek je daar nog eens de SEPP-aanschafsubsidie vanaf, dan blijft er van dat messcherpe bedrag maar 21.340 euro over. Alleen de Dacia Spring Electric weet op dit moment nog onder dat bedrag te duiken.

©Citroën

Citroën lanceert nu de ë-C3 Aircross. In feite gaat het daarbij om de SUV-variant van de ë-C3. Geheel volgens de deelfilosofie van moederconcern Stellantis, is de nieuwe Citroën technisch gelijk aan de elektrische Opel Frontera. Dat model staat immers op hetzelfde schaalbare STLA Smart Car-platform. Maar wat Opel niet is gelukt, krijgt Citroën wel voor elkaar: de prijzen van de ë-C3 Aircross beginnen namelijk onder de 30.000 euro. Ruimschoots zelfs, want de vanafprijs bedraagt 27.390 euro. Exclusief SEPP-subsidie.

©Citroën

Met een lengte van 4,40 meter is de ë-C3 Aircross 38 centimeter langer dan de hatchback. Tussen de voor- en de achteras is 13,2 centimeter extra ruimte gecreëerd. Daarmee biedt de ë-C3 Aircross zowel aan de passagiers op de achterbank als aan de bagage veel meer ruimte. Citroën geeft een laadvolume op van 460 tot 1.600 liter. Voor een auto met zulke compacte maatvoeringen is dat een indrukwekkende inhoud.

©Citroën

Citroën was zelf ook onder de indruk van de hoeveelheid binnenruimte in de nieuwe Aircross, en biedt op de versie met verbrandingsmotor zelfs een derde zitrij aan. Sta dus niet vreemd te kijken als ineens het hele voetbalteam van je kinderen bij de ë-C3 Aircross staat om met jou mee te rijden naar een uitwedstrijd, of als je vrienden je aanwijzen als de BOB. Want in jouw Aircross kun je met z'n zevenen zitten. Toch?

©Citroën

Welnu: de feiten liggen anders. In de elektrisch aangedreven ë-C3 Aircross moest het batterijpakket van 44 kWh immers worden ondergebracht. Daarom is de vloer een stukje omhoog gekomen, en was er geen ruimte meer om die derde zitrij in te bouwen. Wanneer je voor de elektrische variant van de C3 Aircross kiest, zit je dus automatisch vast aan het standaard aantal zitplaatsen: vijf stuks. Je zult twee van je vrienden dus moeten teleurstellen.

©Citroën

Over de batterij gesproken: die is net zo groot als in de hatchbackvariant van de ë-C3. Ook de elektromotor is identiek, en levert een vermogen van 113 pk. Citroën geeft voor de ë-C3 Aircross een grootste actieradius op van 306 kilometer. Ter vergelijking: de hatchback komt dankzij zijn betere stroomlijn en lagere gewicht 20 kilometer verder op een volle batterij. Snelladen gaat met een hoogste vermogen van 100 kW. Van 20 procent 'state of charge' bijladen naar 80 procent neemt 26 minuten in beslag. De boordlader bereikt een hoogste laadsnelheid van 7,4 kW. Een versie met grotere batterij en een actieradius van zo'n 400 kilometer komt in een later stadium op de markt.

©Citroën

Uiterlijk volgt de ë-C3 Aircross uiteraard de designkoers die Citroën met de nieuwe C3 hatchback is ingeslagen. Ook het interieurontwerp volgt hetzelfde thema. Sterker nog: het dashboard van de Aircross is identiek aan dat van de C3 hatchback. In de basisversie You is het 10,25-inch touchscreen optioneel verkrijgbaar, de duurdere en completere Max-uitvoering heeft dit multimediascherm standaard. De digitale displays voor alle rij-info is vlak onder de voorruit geplaatst, en zie je net boven de stuurrand.

©Citroën

Citroën zou Citroën niet zijn als het comfort aan rij- en reisboord van de ë-C3 Aircross geen extra aandacht had gekregen. De schokdempers van de auto zijn voorzien van zogenaamde Progressive Hydraulic Cushions. Afhankelijk van de uitvoering of de opties die je kiest, zijn de stoelen bekleed met een extra dikke schuimvulling. De veiligheidsuitrusting bestaat standaard uit onder meer actieve rijstrookassistentie, een automatische noodremfunctie, vermoeidheidsdetectie en verkeersbordherkenning. De Max voegt daar nog dodehoekdetectie, parkeersensoren voor en achter en een achteruitrijcamera aan toe.

©Citroën

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.