Naast de zevende reguliere OnePlus-smartphone, komt ook de Pro-variant een half jaar na de release met een opvolger. De OnePlus 7T Pro lijkt op papier weinig veranderd. Is de smartphone een verstandige koop?

De eerste Pro-variant van OnePlus verscheen in het voorjaar van 2019. Het toestel viel op, vanwege het scherm met een hoge verversingssnelheid van 90 hertz en de pop-up selfiecamera. Los van de 90 hertz is ook de beeldkwaliteit schitterend en is het ontwerp van het toestel bijzonder luxe. Bovendien heb je bij OnePlus andere grote voordelen: de extreem snelle werking en goede -ondersteuning. Ook bij die boxjes kon een vinkje gezet worden.

Toch was ik in mijn review niet lyrisch over het toestel. De 90 hertz werd in praktijk al gauw uitgezet omdat het een te zware tol van de te kleine accu eist. Ook siert de hoge prijs het merk niet. Voor 749 euro kun je gewoonweg beter krijgen, vooral op cameragebied. Maar ook als je kijkt naar audio en de waterdichtheid. Je zou dus kunnen stellen dat de eerste OnePlus 7 Pro een interessant toestel is, maar wel veel ruimte voor verbetering biedt. Voor wie is het toestel precies bedoeld? Die vraag kreeg ik maar niet beantwoord.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Veranderingen OnePlus 7T Pro

Hoewel de verbeterpunten makkelijk aan te wijzen zijn, worden deze volkomen over het hoofd gezien bij de OnePlus 7T Pro. De T-uitvoeringen van OnePlus smartphones voeren nooit echt hele grote veranderingen door ten opzichte van de eerdere uitvoering die een half jaar eerder verschijnen. Dus dat deze OnePlus 7T Pro eigenlijk niet veranderd is ten opzichte van de OnePlus 7 Pro, had ik aan kunnen zien komen. Hoewel de verbeterpunten eenvoudig aan te wijzen zijn, heeft OnePlus ervoor gekozen om vrijwel geen vernieuwing door te voeren. De veranderingen zijn zo extreem minimaal dat ik me afvraag waarom ze tijd, energie en geld in het uitbrengen van deze smartphone hebben gestoken? Waarom niet gewoon de OnePlus 7T Pro overslaan en de spijker wél op zijn kop slaan in 2020 met de OnePlus 8 Pro? Terwijl je intussen de OnePlus 7 Pro wat aantrekkelijker prijst om de Pro-smartphones in de spotlight te zetten.

Maar nee, de Snapdragon 855 is vervangen door de 855+-uitvoering, die minimaal beter presteert. In praktijk merk je geen verschil. OnePlus-smartphones werken al razendsnel. Dat is mede te danken aan de fijne Android 10-skin OxygenOS en het 90 hertz-scherm.

En over het scherm gesproken, het schermpaneel zou ook verbeterd moeten zijn. Maar ook hier merk je in praktijk eigenlijk geen verschil. Wat ook niet nadelig is, want het scherm was al van bijzonder hoge kwaliteit. Je kunt in de instellingen overigens de resolutie omlaagschroeven naar Full-HD in plaats van QHD, het verschil is eigenlijk niet te zien en bovendien is dat gunstig voor je accuduur.

Accuduur

Heb je de scherminstellingen op maximaal staan, qua resolutie en verversingssnelheid (90 hertz), dan gaat een opgeladen accu een gerust dag mee. Afhankelijk van hoe veel je het toestel gebruikt natuurlijk. Wanneer je de resolutie en verversingssnelheid omlaag schroeft krijg je wel accuduur die gelijk ligt met veel andere concurrerende smartphones in de hoogste prijsklassen: ongeveer anderhalve dag.

In praktijk kwam het er bij mij op neer dat ik een acceptabele accuduur belangrijker vind dan een vloeiender lopend scherm. Daardoor merkte ik dat ik het toestel vaker op 60 hertz gebruikte dan 90 hertz. Het is jammer dat de door OnePlus gekozen accucapaciteit (nog steeds) niet genoeg is om van 90 hertz te profiteren.

Bestaansrecht

Als je alles bij elkaar optelt begrijp ik het verhaal achter de OnePlus 7T Pro nog altijd niet. Wat is het bestaansrecht? Ook ontbreken er zaken die je met een Never Settle-motto niet kunt veroorloven: draadloos laden, 3,5mm jack, goede camera, waterdichtheid en een messcherpe prijs. Alle minpunten van zijn voorganger zijn genegeerd en ook andere verbeteringen zijn niet merkbaar. Sterker nog, OnePlus heeft het bestaansrecht van de OnePlus 7T Pro alleen maar verder aangetast met de OnePlus 7T. Deze smartphone kwam ook niet met vlag en wimpel uit onze test, maar biedt wel dezelfde voordelen, voor een minder hoge prijs: 90 hertz scherm, OxygenOS en zelfs vergelijkbare specificaties die het toestel razendsnel doen werken. Sterker nog, zelfs de camera is identiek. Deze drie camera’s aan de achterzijde bieden je veel fotografie-mogelijkheden, maar de fotokwaliteit ligt achter ten opzichte van andere smartphones in dezelfde prijsklasse. Dat geldt voor de OnePlus 7T, maar daarbij mag je van de duurdere OnePlus 7T Pro helemaal meer verwachten. Met andere woorden, als een 90 hertz-scherm echt belangrijk voor je is, dan kun je beter voor de OnePlus 7T kiezen.

Wil je gewoon een betere smartphone, dan ben je voor minder geld klaar. De Xiaomi Mi 9T Pro bijvoorbeeld is voor bijna de helft van de prijs een completere smartphone, alleen schiet deze op het gebied van software tekort. Ook de Asus Zenfone 6, die je helaas moet importeren vanwege patentgedoe in Nederland, is een goedkoper en completer alternatief zónder slechte software. Tenslotte is de Google Pixel 3A op het gebied van software en camera een stuk beter, met een prijskaartje van 400 euro. Ook Samsung’s Galaxy S10 en S10+ zijn interessante alternatieven, die bovendien ook al flink in prijs gedaald zijn.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie

De OnePlus 7T Pro is een prima smartphone die OnePlus nooit uit had moeten brengen. Dat klinkt tegenstrijdig, want afraden kun je de smartphone zeker niet. De smartphone is razendsnel, heeft goede software en een fraai ontwerp. Verschillen met de OnePlus 7 Pro en OnePlus 7T zijn echter veel te klein. Maar vooral andere merken bieden meer waar voor het geld, en dat zou juist het punt moeten zijn waar OnePlus mee scoort. Het bestaansrecht ontbreekt niet alleen, de smartphone is te duur en de accu kan het voordeel van 90 hertz niet dragen.

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!

Hoge bloeddruk? Enkeltje Pokopia. Rotdag gehad op het werk? Die verdwijnt onmiddellijk in Pokopia. Zie je het allemaal even niet meer zitten? Vind dan soelaas in Pokopia. We hebben nog flink wat speelsessies te gaan voordat we een eindoordeel kunnen vellen, maar één ding weten we zeker na anderhalf uur met Pokémon Pokopia: hoe lang je er ook doorbrengt, je vertrekt nooit zonder glimlach.

Het is donker in de grot wanneer ik uit m’n pokébal schiet. Ik ben een Ditto, je weet wel, zo’n paarse plak slijm die in alles kan veranderen. Denkend aan mijn oude trainer, diens lange, bruine lokken en kekke outfit, is slechts één gedaanteverwisseling mogelijk. Ik verander in haar, wetende dat de gigantische, door tentakels omgeven pokémon die voor me staat kan vertellen wat er gaat gebeuren.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Het is een Tangrowth, de evolutie van Tangela, die zich omdraait en eens goed naar me kijkt. Dit is niet zomaar een Tangrowth, want hij is wel erg intelligent. “Professor Tangrowth, aangenaam”, zegt hij beleefd. Al snel blijkt: hij weet alles! Zijn epistel over het verleden duidt op een inmiddels vervallen eiland, de plek waar we ons nu bevinden. De ooit zo vrolijk bloeiende flora is totaal verdord, de gebouwen die erop pronkten geruïneerd en de mensen én pokémon die hier ooit rondliepen? Die zijn vertrokken.

Het is een eiland dat een broodnodige levensimpuls nodig heeft. “En die gaan wij toedienen”, maakt de hooggeleerde pokémon duidelijk. Zo simpel is de opzet van Pokémon Pokopia. In het komende anderhalf uur van de previewsessie, gehouden bij Nintendo in Frankfurt, zet ik de eerste stappen richting een levendig, veilig en harmonieus toevluchtsoord voor alle mogelijke soorten pokémon.

Symbiose van de lekkerste game-ingrediënten

Dat klinkt allemaal bekend, toch? Je kent het natuurlijk van Animal Crossing, waarin je een desolaat eiland omtovert tot een thuis voor talloze bewoners. Dat concept pakken Nintendo, Game Freak, The Pokémon Company en Koei Temco, ze vullen het aan met een flinke scheut Minecraft en de geliefde licentie van zakmonsters, maar dan zonder het trainen en knokken.

Ja, de kenmerkende vaardigheden en battle moves uit de Pokémon-reeks zijn er, maar in Pokopia zet je ze in om terrein te bewerken en letterlijk te vormen zoals jij het wil. Er is een uit Animal Crossing afkomstige doe-het-zelf-tafel aanwezig, waar je verzamelde objecten zoals stenen en takken gebruikt om nieuwe objecten voor je eiland te maken. Eenvoud is de regel: met één druk op de knop ben je aan het verzamelen en net zo snel sla ja aan het craften. Voordat je het weet ben je weer rond aan het lopen om met pokémon-moves de grond onder je voeten à la Minecraft te formeren en bewerken.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Zo leer ik in de eerste minuten dat het waterpistool van een Squirtle uitgedroogde grond en gras groen doen kleuren. Bloemen en bomen groeien en bloeien als de waterpokémon er letterlijk zijn plasje over heeft gedaan. Hetzelfde geldt voor Charmander, wiens vlammen een warm haardvuur ontsteken. Of wat dacht je van Bulbasaur, wiens lianen letterlijk nieuw gras uit de grond doen ontspruiten? Maar voordat je daar überhaupt aan kunt denken, moet je dat soort moves wel leren. Het is maar goed dat ik een Ditto ben!

Het gemak waarmee dat allemaal gaat is bijna kinderlijk intuïtief. Lukt het je een pokémon voor je te winnen door simpele taken voor ze te voltooien, dan gunnen ze jou de mogelijkheid om hen te imiteren en hun kenmerkende manoeuvre te leren. Zo vraagt Bulbasaur bijvoorbeeld om een lekker bedje bij het gras. Geen probleem, ik raap wat takken en bladeren bij elkaar en bouw een bedje. “Thanks maat, hier heb je mijn move én mijn gelijkenis!”

Previous slideNext slide

Dit is mijn thuis!

Gelukkig gooien de makers genoeg nieuwe spelmechanieken in de mix om te zorgen dat Pokopia niet in mum van tijd tot gapen en geeuwen leidt. Is het niet een nieuwe move om het eiland mee te veranderen, dan zijn het wel aanwijzingen van nieuwe pokémon die mogelijk op jouw grond kunnen verschijnen. Daar moet je de juiste omstandigheden voor creëren: waar de eerste pokémon simpelweg opduiken tussen stukjes gras, moet je al snel na gaan denken over speciale soorten terrein die specifieke pokémon aantrekken.

Wil ik een Hitmonchan laten verschijnen op mijn eiland? Dan moet ik zorgen voor een bankje en een boksbal, zodat hij lekker kan meppen en even uitrusten. Heracross? Die komt alleen tevoorschijn als ik bij een grasveld ook een boom neerzet, puur voor de schaduw. Later in de game zullen meer verschillende objecten nodig zijn om pokémon te laten verschijnen, zoals bij Tyranitar. Die vereist een kruiwagen, alleen te verkrijgen met een uitgebreider craft-recept, en natte grond om te verschijnen.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Een Combee zal zich alleen thuis voelen tussen de bloeiende bloemen en een Magikarp heeft vierkante meters aan water nodig, aangevuld met een hengeltje, om het tot zijn habitat te kunnen rekenen. Zo zorg je voor allerlei stukjes territorium op je eiland om verschillende Pokémon aan te trekken. Is dat gelukt, dan volg je het hiervoor genoemde proces om dikke maatjes met ze te worden en hun unieke moves te leren.

Vriendelijker kan bijna niet

Dat gebeurt allemaal op kabbelend tempo en met precies genoeg begeleiding, zodat je nooit het overzicht verliest. Nogmaals: heb je Animal Crossing gespeeld, dan is het echt een fluitje van een cent. Zo is het doel aan de start duidelijk: we gaan het vervallen Poké Center opknappen. Alle stapjes richting dat doel worden helder uitgelegd en hoewel ik niet tot volledige restauratie ben gekomen, voel ik aan mijn water dat er vanuit dat gebouw meer bouw- en craft-uitdagingen voort zullen vloeien.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

Het geheel is voorzien van een uiterst vriendelijk toontje, zowel in gameplay als dialoog en muziek. Terrein bewerken doe je met een simpel, grid-based systeem waarbij je exact ziet welk stukje grond je gaat bewerken. Je komt tot rust op je pokémoneiland, een ultiem stressmedicijn na bijvoorbeeld een lange werkdag.

Toeristen op elkaars eiland

Het punt waarop ik niet wil stoppen met spelen komt zoals wel vaker in het staartje van de previewsessie. Op dat moment zijn we met alle aanwezigen in de ruimte samen aan het spelen op één eiland. Terwijl we elkaar zien lopen, vliegen, graven en varen komt de ene na de andere nieuwe pokémon tevoorschijn. Het voelbare plezier onder collega’s maakt dat niemand echt wil stoppen met toerist zijn op elkaars eiland.

©Nintendo, The Pokémon Company, GAME FREAK inc. en KOEI TECMO GAMES

We waren net bezig om een museum te bouwen - weer zo’n bekende uit Animal Crossing - als de tijd op is. Met een zucht legt ik mijn controller neer. “Jammer, ik ging zo lekker”, gaat er door m’n hoofd. Maar ook: die glimlach. Want ja, van Pokopia vertrek je absoluut niet zonder glimlach, zo zei ik eerder al.

Pokémon Pokopia brengt je straks bij de volledige versie een prettig pakket waarin de terraforming uit Minecraft samenkomt met de verzameldrift, ontwerpzucht en het saamhorigheidsgevoel uit Animal Crossing. De warme, volvette en oh zo smaakvolle pokémonsaus eroverheen zorgt voor een werkelijk feest der herkenning waarvan de eindtijd het liefst nooit aanbreekt.

Pokémon Pokopia verschijnt op 5 maart voor Nintendo Switch 2.