Naast de zevende reguliere OnePlus-smartphone, komt ook de Pro-variant een half jaar na de release met een opvolger. De OnePlus 7T Pro lijkt op papier weinig veranderd. Is de smartphone een verstandige koop?

De eerste Pro-variant van OnePlus verscheen in het voorjaar van 2019. Het toestel viel op, vanwege het scherm met een hoge verversingssnelheid van 90 hertz en de pop-up selfiecamera. Los van de 90 hertz is ook de beeldkwaliteit schitterend en is het ontwerp van het toestel bijzonder luxe. Bovendien heb je bij OnePlus andere grote voordelen: de extreem snelle werking en goede -ondersteuning. Ook bij die boxjes kon een vinkje gezet worden.

Toch was ik in mijn review niet lyrisch over het toestel. De 90 hertz werd in praktijk al gauw uitgezet omdat het een te zware tol van de te kleine accu eist. Ook siert de hoge prijs het merk niet. Voor 749 euro kun je gewoonweg beter krijgen, vooral op cameragebied. Maar ook als je kijkt naar audio en de waterdichtheid. Je zou dus kunnen stellen dat de eerste OnePlus 7 Pro een interessant toestel is, maar wel veel ruimte voor verbetering biedt. Voor wie is het toestel precies bedoeld? Die vraag kreeg ik maar niet beantwoord.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Veranderingen OnePlus 7T Pro

Hoewel de verbeterpunten makkelijk aan te wijzen zijn, worden deze volkomen over het hoofd gezien bij de OnePlus 7T Pro. De T-uitvoeringen van OnePlus smartphones voeren nooit echt hele grote veranderingen door ten opzichte van de eerdere uitvoering die een half jaar eerder verschijnen. Dus dat deze OnePlus 7T Pro eigenlijk niet veranderd is ten opzichte van de OnePlus 7 Pro, had ik aan kunnen zien komen. Hoewel de verbeterpunten eenvoudig aan te wijzen zijn, heeft OnePlus ervoor gekozen om vrijwel geen vernieuwing door te voeren. De veranderingen zijn zo extreem minimaal dat ik me afvraag waarom ze tijd, energie en geld in het uitbrengen van deze smartphone hebben gestoken? Waarom niet gewoon de OnePlus 7T Pro overslaan en de spijker wél op zijn kop slaan in 2020 met de OnePlus 8 Pro? Terwijl je intussen de OnePlus 7 Pro wat aantrekkelijker prijst om de Pro-smartphones in de spotlight te zetten.

Maar nee, de Snapdragon 855 is vervangen door de 855+-uitvoering, die minimaal beter presteert. In praktijk merk je geen verschil. OnePlus-smartphones werken al razendsnel. Dat is mede te danken aan de fijne Android 10-skin OxygenOS en het 90 hertz-scherm.

En over het scherm gesproken, het schermpaneel zou ook verbeterd moeten zijn. Maar ook hier merk je in praktijk eigenlijk geen verschil. Wat ook niet nadelig is, want het scherm was al van bijzonder hoge kwaliteit. Je kunt in de instellingen overigens de resolutie omlaagschroeven naar Full-HD in plaats van QHD, het verschil is eigenlijk niet te zien en bovendien is dat gunstig voor je accuduur.

Accuduur

Heb je de scherminstellingen op maximaal staan, qua resolutie en verversingssnelheid (90 hertz), dan gaat een opgeladen accu een gerust dag mee. Afhankelijk van hoe veel je het toestel gebruikt natuurlijk. Wanneer je de resolutie en verversingssnelheid omlaag schroeft krijg je wel accuduur die gelijk ligt met veel andere concurrerende smartphones in de hoogste prijsklassen: ongeveer anderhalve dag.

In praktijk kwam het er bij mij op neer dat ik een acceptabele accuduur belangrijker vind dan een vloeiender lopend scherm. Daardoor merkte ik dat ik het toestel vaker op 60 hertz gebruikte dan 90 hertz. Het is jammer dat de door OnePlus gekozen accucapaciteit (nog steeds) niet genoeg is om van 90 hertz te profiteren.

Bestaansrecht

Als je alles bij elkaar optelt begrijp ik het verhaal achter de OnePlus 7T Pro nog altijd niet. Wat is het bestaansrecht? Ook ontbreken er zaken die je met een Never Settle-motto niet kunt veroorloven: draadloos laden, 3,5mm jack, goede camera, waterdichtheid en een messcherpe prijs. Alle minpunten van zijn voorganger zijn genegeerd en ook andere verbeteringen zijn niet merkbaar. Sterker nog, OnePlus heeft het bestaansrecht van de OnePlus 7T Pro alleen maar verder aangetast met de OnePlus 7T. Deze smartphone kwam ook niet met vlag en wimpel uit onze test, maar biedt wel dezelfde voordelen, voor een minder hoge prijs: 90 hertz scherm, OxygenOS en zelfs vergelijkbare specificaties die het toestel razendsnel doen werken. Sterker nog, zelfs de camera is identiek. Deze drie camera’s aan de achterzijde bieden je veel fotografie-mogelijkheden, maar de fotokwaliteit ligt achter ten opzichte van andere smartphones in dezelfde prijsklasse. Dat geldt voor de OnePlus 7T, maar daarbij mag je van de duurdere OnePlus 7T Pro helemaal meer verwachten. Met andere woorden, als een 90 hertz-scherm echt belangrijk voor je is, dan kun je beter voor de OnePlus 7T kiezen.

Wil je gewoon een betere smartphone, dan ben je voor minder geld klaar. De Xiaomi Mi 9T Pro bijvoorbeeld is voor bijna de helft van de prijs een completere smartphone, alleen schiet deze op het gebied van software tekort. Ook de Asus Zenfone 6, die je helaas moet importeren vanwege patentgedoe in Nederland, is een goedkoper en completer alternatief zónder slechte software. Tenslotte is de Google Pixel 3A op het gebied van software en camera een stuk beter, met een prijskaartje van 400 euro. Ook Samsung’s Galaxy S10 en S10+ zijn interessante alternatieven, die bovendien ook al flink in prijs gedaald zijn.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie

De OnePlus 7T Pro is een prima smartphone die OnePlus nooit uit had moeten brengen. Dat klinkt tegenstrijdig, want afraden kun je de smartphone zeker niet. De smartphone is razendsnel, heeft goede software en een fraai ontwerp. Verschillen met de OnePlus 7 Pro en OnePlus 7T zijn echter veel te klein. Maar vooral andere merken bieden meer waar voor het geld, en dat zou juist het punt moeten zijn waar OnePlus mee scoort. Het bestaansrecht ontbreekt niet alleen, de smartphone is te duur en de accu kan het voordeel van 90 hertz niet dragen.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.