Naast de zevende reguliere OnePlus-smartphone, komt ook de Pro-variant een half jaar na de release met een opvolger. De OnePlus 7T Pro lijkt op papier weinig veranderd. Is de smartphone een verstandige koop?

De eerste Pro-variant van OnePlus verscheen in het voorjaar van 2019. Het toestel viel op, vanwege het scherm met een hoge verversingssnelheid van 90 hertz en de pop-up selfiecamera. Los van de 90 hertz is ook de beeldkwaliteit schitterend en is het ontwerp van het toestel bijzonder luxe. Bovendien heb je bij OnePlus andere grote voordelen: de extreem snelle werking en goede -ondersteuning. Ook bij die boxjes kon een vinkje gezet worden.

Toch was ik in mijn review niet lyrisch over het toestel. De 90 hertz werd in praktijk al gauw uitgezet omdat het een te zware tol van de te kleine accu eist. Ook siert de hoge prijs het merk niet. Voor 749 euro kun je gewoonweg beter krijgen, vooral op cameragebied. Maar ook als je kijkt naar audio en de waterdichtheid. Je zou dus kunnen stellen dat de eerste OnePlus 7 Pro een interessant toestel is, maar wel veel ruimte voor verbetering biedt. Voor wie is het toestel precies bedoeld? Die vraag kreeg ik maar niet beantwoord.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Veranderingen OnePlus 7T Pro

Hoewel de verbeterpunten makkelijk aan te wijzen zijn, worden deze volkomen over het hoofd gezien bij de OnePlus 7T Pro. De T-uitvoeringen van OnePlus smartphones voeren nooit echt hele grote veranderingen door ten opzichte van de eerdere uitvoering die een half jaar eerder verschijnen. Dus dat deze OnePlus 7T Pro eigenlijk niet veranderd is ten opzichte van de OnePlus 7 Pro, had ik aan kunnen zien komen. Hoewel de verbeterpunten eenvoudig aan te wijzen zijn, heeft OnePlus ervoor gekozen om vrijwel geen vernieuwing door te voeren. De veranderingen zijn zo extreem minimaal dat ik me afvraag waarom ze tijd, energie en geld in het uitbrengen van deze smartphone hebben gestoken? Waarom niet gewoon de OnePlus 7T Pro overslaan en de spijker wél op zijn kop slaan in 2020 met de OnePlus 8 Pro? Terwijl je intussen de OnePlus 7 Pro wat aantrekkelijker prijst om de Pro-smartphones in de spotlight te zetten.

Maar nee, de Snapdragon 855 is vervangen door de 855+-uitvoering, die minimaal beter presteert. In praktijk merk je geen verschil. OnePlus-smartphones werken al razendsnel. Dat is mede te danken aan de fijne Android 10-skin OxygenOS en het 90 hertz-scherm.

En over het scherm gesproken, het schermpaneel zou ook verbeterd moeten zijn. Maar ook hier merk je in praktijk eigenlijk geen verschil. Wat ook niet nadelig is, want het scherm was al van bijzonder hoge kwaliteit. Je kunt in de instellingen overigens de resolutie omlaagschroeven naar Full-HD in plaats van QHD, het verschil is eigenlijk niet te zien en bovendien is dat gunstig voor je accuduur.

Accuduur

Heb je de scherminstellingen op maximaal staan, qua resolutie en verversingssnelheid (90 hertz), dan gaat een opgeladen accu een gerust dag mee. Afhankelijk van hoe veel je het toestel gebruikt natuurlijk. Wanneer je de resolutie en verversingssnelheid omlaag schroeft krijg je wel accuduur die gelijk ligt met veel andere concurrerende smartphones in de hoogste prijsklassen: ongeveer anderhalve dag.

In praktijk kwam het er bij mij op neer dat ik een acceptabele accuduur belangrijker vind dan een vloeiender lopend scherm. Daardoor merkte ik dat ik het toestel vaker op 60 hertz gebruikte dan 90 hertz. Het is jammer dat de door OnePlus gekozen accucapaciteit (nog steeds) niet genoeg is om van 90 hertz te profiteren.

Bestaansrecht

Als je alles bij elkaar optelt begrijp ik het verhaal achter de OnePlus 7T Pro nog altijd niet. Wat is het bestaansrecht? Ook ontbreken er zaken die je met een Never Settle-motto niet kunt veroorloven: draadloos laden, 3,5mm jack, goede camera, waterdichtheid en een messcherpe prijs. Alle minpunten van zijn voorganger zijn genegeerd en ook andere verbeteringen zijn niet merkbaar. Sterker nog, OnePlus heeft het bestaansrecht van de OnePlus 7T Pro alleen maar verder aangetast met de OnePlus 7T. Deze smartphone kwam ook niet met vlag en wimpel uit onze test, maar biedt wel dezelfde voordelen, voor een minder hoge prijs: 90 hertz scherm, OxygenOS en zelfs vergelijkbare specificaties die het toestel razendsnel doen werken. Sterker nog, zelfs de camera is identiek. Deze drie camera’s aan de achterzijde bieden je veel fotografie-mogelijkheden, maar de fotokwaliteit ligt achter ten opzichte van andere smartphones in dezelfde prijsklasse. Dat geldt voor de OnePlus 7T, maar daarbij mag je van de duurdere OnePlus 7T Pro helemaal meer verwachten. Met andere woorden, als een 90 hertz-scherm echt belangrijk voor je is, dan kun je beter voor de OnePlus 7T kiezen.

Wil je gewoon een betere smartphone, dan ben je voor minder geld klaar. De Xiaomi Mi 9T Pro bijvoorbeeld is voor bijna de helft van de prijs een completere smartphone, alleen schiet deze op het gebied van software tekort. Ook de Asus Zenfone 6, die je helaas moet importeren vanwege patentgedoe in Nederland, is een goedkoper en completer alternatief zónder slechte software. Tenslotte is de Google Pixel 3A op het gebied van software en camera een stuk beter, met een prijskaartje van 400 euro. Ook Samsung’s Galaxy S10 en S10+ zijn interessante alternatieven, die bovendien ook al flink in prijs gedaald zijn.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie

De OnePlus 7T Pro is een prima smartphone die OnePlus nooit uit had moeten brengen. Dat klinkt tegenstrijdig, want afraden kun je de smartphone zeker niet. De smartphone is razendsnel, heeft goede software en een fraai ontwerp. Verschillen met de OnePlus 7 Pro en OnePlus 7T zijn echter veel te klein. Maar vooral andere merken bieden meer waar voor het geld, en dat zou juist het punt moeten zijn waar OnePlus mee scoort. Het bestaansrecht ontbreekt niet alleen, de smartphone is te duur en de accu kan het voordeel van 90 hertz niet dragen.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: