Naast de zevende reguliere OnePlus-smartphone, komt ook de Pro-variant een half jaar na de release met een opvolger. De OnePlus 7T Pro lijkt op papier weinig veranderd. Is de smartphone een verstandige koop?

De eerste Pro-variant van OnePlus verscheen in het voorjaar van 2019. Het toestel viel op, vanwege het scherm met een hoge verversingssnelheid van 90 hertz en de pop-up selfiecamera. Los van de 90 hertz is ook de beeldkwaliteit schitterend en is het ontwerp van het toestel bijzonder luxe. Bovendien heb je bij OnePlus andere grote voordelen: de extreem snelle werking en goede -ondersteuning. Ook bij die boxjes kon een vinkje gezet worden.

Toch was ik in mijn review niet lyrisch over het toestel. De 90 hertz werd in praktijk al gauw uitgezet omdat het een te zware tol van de te kleine accu eist. Ook siert de hoge prijs het merk niet. Voor 749 euro kun je gewoonweg beter krijgen, vooral op cameragebied. Maar ook als je kijkt naar audio en de waterdichtheid. Je zou dus kunnen stellen dat de eerste OnePlus 7 Pro een interessant toestel is, maar wel veel ruimte voor verbetering biedt. Voor wie is het toestel precies bedoeld? Die vraag kreeg ik maar niet beantwoord.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Veranderingen OnePlus 7T Pro

Hoewel de verbeterpunten makkelijk aan te wijzen zijn, worden deze volkomen over het hoofd gezien bij de OnePlus 7T Pro. De T-uitvoeringen van OnePlus smartphones voeren nooit echt hele grote veranderingen door ten opzichte van de eerdere uitvoering die een half jaar eerder verschijnen. Dus dat deze OnePlus 7T Pro eigenlijk niet veranderd is ten opzichte van de OnePlus 7 Pro, had ik aan kunnen zien komen. Hoewel de verbeterpunten eenvoudig aan te wijzen zijn, heeft OnePlus ervoor gekozen om vrijwel geen vernieuwing door te voeren. De veranderingen zijn zo extreem minimaal dat ik me afvraag waarom ze tijd, energie en geld in het uitbrengen van deze smartphone hebben gestoken? Waarom niet gewoon de OnePlus 7T Pro overslaan en de spijker wél op zijn kop slaan in 2020 met de OnePlus 8 Pro? Terwijl je intussen de OnePlus 7 Pro wat aantrekkelijker prijst om de Pro-smartphones in de spotlight te zetten.

Maar nee, de Snapdragon 855 is vervangen door de 855+-uitvoering, die minimaal beter presteert. In praktijk merk je geen verschil. OnePlus-smartphones werken al razendsnel. Dat is mede te danken aan de fijne Android 10-skin OxygenOS en het 90 hertz-scherm.

En over het scherm gesproken, het schermpaneel zou ook verbeterd moeten zijn. Maar ook hier merk je in praktijk eigenlijk geen verschil. Wat ook niet nadelig is, want het scherm was al van bijzonder hoge kwaliteit. Je kunt in de instellingen overigens de resolutie omlaagschroeven naar Full-HD in plaats van QHD, het verschil is eigenlijk niet te zien en bovendien is dat gunstig voor je accuduur.

Accuduur

Heb je de scherminstellingen op maximaal staan, qua resolutie en verversingssnelheid (90 hertz), dan gaat een opgeladen accu een gerust dag mee. Afhankelijk van hoe veel je het toestel gebruikt natuurlijk. Wanneer je de resolutie en verversingssnelheid omlaag schroeft krijg je wel accuduur die gelijk ligt met veel andere concurrerende smartphones in de hoogste prijsklassen: ongeveer anderhalve dag.

In praktijk kwam het er bij mij op neer dat ik een acceptabele accuduur belangrijker vind dan een vloeiender lopend scherm. Daardoor merkte ik dat ik het toestel vaker op 60 hertz gebruikte dan 90 hertz. Het is jammer dat de door OnePlus gekozen accucapaciteit (nog steeds) niet genoeg is om van 90 hertz te profiteren.

Bestaansrecht

Als je alles bij elkaar optelt begrijp ik het verhaal achter de OnePlus 7T Pro nog altijd niet. Wat is het bestaansrecht? Ook ontbreken er zaken die je met een Never Settle-motto niet kunt veroorloven: draadloos laden, 3,5mm jack, goede camera, waterdichtheid en een messcherpe prijs. Alle minpunten van zijn voorganger zijn genegeerd en ook andere verbeteringen zijn niet merkbaar. Sterker nog, OnePlus heeft het bestaansrecht van de OnePlus 7T Pro alleen maar verder aangetast met de OnePlus 7T. Deze smartphone kwam ook niet met vlag en wimpel uit onze test, maar biedt wel dezelfde voordelen, voor een minder hoge prijs: 90 hertz scherm, OxygenOS en zelfs vergelijkbare specificaties die het toestel razendsnel doen werken. Sterker nog, zelfs de camera is identiek. Deze drie camera’s aan de achterzijde bieden je veel fotografie-mogelijkheden, maar de fotokwaliteit ligt achter ten opzichte van andere smartphones in dezelfde prijsklasse. Dat geldt voor de OnePlus 7T, maar daarbij mag je van de duurdere OnePlus 7T Pro helemaal meer verwachten. Met andere woorden, als een 90 hertz-scherm echt belangrijk voor je is, dan kun je beter voor de OnePlus 7T kiezen.

Wil je gewoon een betere smartphone, dan ben je voor minder geld klaar. De Xiaomi Mi 9T Pro bijvoorbeeld is voor bijna de helft van de prijs een completere smartphone, alleen schiet deze op het gebied van software tekort. Ook de Asus Zenfone 6, die je helaas moet importeren vanwege patentgedoe in Nederland, is een goedkoper en completer alternatief zónder slechte software. Tenslotte is de Google Pixel 3A op het gebied van software en camera een stuk beter, met een prijskaartje van 400 euro. Ook Samsung’s Galaxy S10 en S10+ zijn interessante alternatieven, die bovendien ook al flink in prijs gedaald zijn.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie

De OnePlus 7T Pro is een prima smartphone die OnePlus nooit uit had moeten brengen. Dat klinkt tegenstrijdig, want afraden kun je de smartphone zeker niet. De smartphone is razendsnel, heeft goede software en een fraai ontwerp. Verschillen met de OnePlus 7 Pro en OnePlus 7T zijn echter veel te klein. Maar vooral andere merken bieden meer waar voor het geld, en dat zou juist het punt moeten zijn waar OnePlus mee scoort. Het bestaansrecht ontbreekt niet alleen, de smartphone is te duur en de accu kan het voordeel van 90 hertz niet dragen.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.