Naast de zevende reguliere OnePlus-smartphone, komt ook de Pro-variant een half jaar na de release met een opvolger. De OnePlus 7T Pro lijkt op papier weinig veranderd. Is de smartphone een verstandige koop?

De eerste Pro-variant van OnePlus verscheen in het voorjaar van 2019. Het toestel viel op, vanwege het scherm met een hoge verversingssnelheid van 90 hertz en de pop-up selfiecamera. Los van de 90 hertz is ook de beeldkwaliteit schitterend en is het ontwerp van het toestel bijzonder luxe. Bovendien heb je bij OnePlus andere grote voordelen: de extreem snelle werking en goede -ondersteuning. Ook bij die boxjes kon een vinkje gezet worden.

Toch was ik in mijn review niet lyrisch over het toestel. De 90 hertz werd in praktijk al gauw uitgezet omdat het een te zware tol van de te kleine accu eist. Ook siert de hoge prijs het merk niet. Voor 749 euro kun je gewoonweg beter krijgen, vooral op cameragebied. Maar ook als je kijkt naar audio en de waterdichtheid. Je zou dus kunnen stellen dat de eerste OnePlus 7 Pro een interessant toestel is, maar wel veel ruimte voor verbetering biedt. Voor wie is het toestel precies bedoeld? Die vraag kreeg ik maar niet beantwoord.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Veranderingen OnePlus 7T Pro

Hoewel de verbeterpunten makkelijk aan te wijzen zijn, worden deze volkomen over het hoofd gezien bij de OnePlus 7T Pro. De T-uitvoeringen van OnePlus smartphones voeren nooit echt hele grote veranderingen door ten opzichte van de eerdere uitvoering die een half jaar eerder verschijnen. Dus dat deze OnePlus 7T Pro eigenlijk niet veranderd is ten opzichte van de OnePlus 7 Pro, had ik aan kunnen zien komen. Hoewel de verbeterpunten eenvoudig aan te wijzen zijn, heeft OnePlus ervoor gekozen om vrijwel geen vernieuwing door te voeren. De veranderingen zijn zo extreem minimaal dat ik me afvraag waarom ze tijd, energie en geld in het uitbrengen van deze smartphone hebben gestoken? Waarom niet gewoon de OnePlus 7T Pro overslaan en de spijker wél op zijn kop slaan in 2020 met de OnePlus 8 Pro? Terwijl je intussen de OnePlus 7 Pro wat aantrekkelijker prijst om de Pro-smartphones in de spotlight te zetten.

Maar nee, de Snapdragon 855 is vervangen door de 855+-uitvoering, die minimaal beter presteert. In praktijk merk je geen verschil. OnePlus-smartphones werken al razendsnel. Dat is mede te danken aan de fijne Android 10-skin OxygenOS en het 90 hertz-scherm.

En over het scherm gesproken, het schermpaneel zou ook verbeterd moeten zijn. Maar ook hier merk je in praktijk eigenlijk geen verschil. Wat ook niet nadelig is, want het scherm was al van bijzonder hoge kwaliteit. Je kunt in de instellingen overigens de resolutie omlaagschroeven naar Full-HD in plaats van QHD, het verschil is eigenlijk niet te zien en bovendien is dat gunstig voor je accuduur.

Accuduur

Heb je de scherminstellingen op maximaal staan, qua resolutie en verversingssnelheid (90 hertz), dan gaat een opgeladen accu een gerust dag mee. Afhankelijk van hoe veel je het toestel gebruikt natuurlijk. Wanneer je de resolutie en verversingssnelheid omlaag schroeft krijg je wel accuduur die gelijk ligt met veel andere concurrerende smartphones in de hoogste prijsklassen: ongeveer anderhalve dag.

In praktijk kwam het er bij mij op neer dat ik een acceptabele accuduur belangrijker vind dan een vloeiender lopend scherm. Daardoor merkte ik dat ik het toestel vaker op 60 hertz gebruikte dan 90 hertz. Het is jammer dat de door OnePlus gekozen accucapaciteit (nog steeds) niet genoeg is om van 90 hertz te profiteren.

Bestaansrecht

Als je alles bij elkaar optelt begrijp ik het verhaal achter de OnePlus 7T Pro nog altijd niet. Wat is het bestaansrecht? Ook ontbreken er zaken die je met een Never Settle-motto niet kunt veroorloven: draadloos laden, 3,5mm jack, goede camera, waterdichtheid en een messcherpe prijs. Alle minpunten van zijn voorganger zijn genegeerd en ook andere verbeteringen zijn niet merkbaar. Sterker nog, OnePlus heeft het bestaansrecht van de OnePlus 7T Pro alleen maar verder aangetast met de OnePlus 7T. Deze smartphone kwam ook niet met vlag en wimpel uit onze test, maar biedt wel dezelfde voordelen, voor een minder hoge prijs: 90 hertz scherm, OxygenOS en zelfs vergelijkbare specificaties die het toestel razendsnel doen werken. Sterker nog, zelfs de camera is identiek. Deze drie camera’s aan de achterzijde bieden je veel fotografie-mogelijkheden, maar de fotokwaliteit ligt achter ten opzichte van andere smartphones in dezelfde prijsklasse. Dat geldt voor de OnePlus 7T, maar daarbij mag je van de duurdere OnePlus 7T Pro helemaal meer verwachten. Met andere woorden, als een 90 hertz-scherm echt belangrijk voor je is, dan kun je beter voor de OnePlus 7T kiezen.

Wil je gewoon een betere smartphone, dan ben je voor minder geld klaar. De Xiaomi Mi 9T Pro bijvoorbeeld is voor bijna de helft van de prijs een completere smartphone, alleen schiet deze op het gebied van software tekort. Ook de Asus Zenfone 6, die je helaas moet importeren vanwege patentgedoe in Nederland, is een goedkoper en completer alternatief zónder slechte software. Tenslotte is de Google Pixel 3A op het gebied van software en camera een stuk beter, met een prijskaartje van 400 euro. Ook Samsung’s Galaxy S10 en S10+ zijn interessante alternatieven, die bovendien ook al flink in prijs gedaald zijn.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie

De OnePlus 7T Pro is een prima smartphone die OnePlus nooit uit had moeten brengen. Dat klinkt tegenstrijdig, want afraden kun je de smartphone zeker niet. De smartphone is razendsnel, heeft goede software en een fraai ontwerp. Verschillen met de OnePlus 7 Pro en OnePlus 7T zijn echter veel te klein. Maar vooral andere merken bieden meer waar voor het geld, en dat zou juist het punt moeten zijn waar OnePlus mee scoort. Het bestaansrecht ontbreekt niet alleen, de smartphone is te duur en de accu kan het voordeel van 90 hertz niet dragen.

De streamingdiensten staan weer vol met nieuwe releases. Geen stress, wij hebben het kaf van het koren gescheiden. Zo weet je precies welke films en series je deze week niet mag missen.

Prometheus | Netflix | 16 februari

Prometheus, regisseur Ridley Scotts Alien-prequel, speelt zich af in de late 21e eeuw. Een team van wetenschappers onder leiding van Dr. Elizabeth Shaw (Noomi Rapace) reist af naar een planeet waar zich mogelijk de stichters van het menselijk ras bevinden. Uiteraard heeft hun uitstapje rampzalige gevolgen. Prometheus heeft nooit zo’n beklemmende, bloedstollende sfeer als Alien, maar is zeker spannend genoeg om je aandacht vast te houden en is bovendien echt een plaatje om naar te kijken.

56 Days (seizoen 1) | Amazon Prime Video | 18 februari

In de gloednieuwe thrillerserie 56 days kruipen Dove Cameron en Avan Jogia in de huid van Ciara Wyse en Oliver Kennedy, twee mensen die een passievolle relatie beginnen nadat ze elkaar in de supermarkt hebben ontmoet. 56 dagen na hun ontmoeting, wordt er een onherkenbaar lichaam ontdekt en vreest de politie dat hun turbulente liefdesverhaal is uitgemond in moord. Hoe dieper ze in de zaak duiken, hoe meer grimmige geheimen worden onthuld.

The Night Agent (seizoen 3) | Netflix | 19 februari

Het derde seizoen van The Night Agent (niet te verwarren met The Night Manager, te zien op Amazon Prime Video) is vanaf deze donderdag te zien op Netflix. The Night Agent is gebaseerd op het gelijknamige boek van Matthew Quirk en volgt FBI-agent Peter Sutherland (Gabriel Basso). Tijdens zijn nachtdienst krijgt hij een telefoontje waarmee hij in een gevaarlijke samenzwering rond een mol in het Witte Huis belandt. Hij stort zich in een jacht op de verrader, terwijl hij voormalig tech-CEO Rose Larkin (Luciane Buchanan) beschermt tegen de mensen die haar oom en tante hebben vermoord.

Once Upon a Time in the West | Netflix | 20 februari

Een van de beste westerns ooit gemaakt, Once Upon a Time in the West, verschijnt deze vrijdag op Netflix. Deze klassieker van regisseur Sergio Leone begint op een treinstation in het stadje Flagstone, waar een mysterieuze man met een mondharmonica (Charles Bronson) heeft afgesproken met de huurling Frank (Henry Fonda). Frank is echter nergens te bekennen en heeft drie handlangers gestuurd die ‘Harmonica’ opwachten. Geen van de drie komt levend uit de confrontatie en Harmonica raakt verwikkeld in de machtsstrijd rondom de meedogenloze opmars van de spoorwegen en outlaws. Once Upon a Time in the West is vanwege zijn trage, sfeervolle stijl en iconische muziek van Ennio Morricone absoluut het kijken waard voor elke filmliefhebber.

The Addams Family | Netflix | 20 februari

The Addams Family is gebaseerd op de strip van Charles Addams en volgt de bizarre titulaire Addams-familie: Gomez, Morticia, hun kinderen Pugsley en Wednesday, Uncle Fester, Grandma Addams, hun butler Lurch en de lopende hand Thing. Deze animatiefilm uit 2019 richt zich vooral op de twee kinderen, terwijl zij zoeken naar een manier om zichzelf te zijn. Gomez bereidt Pugsley voor op de "Sabre Mazurka", een zwaardvechtceremonie die elke Addams moet ondergaan, maar hij bakt er niks van. Ondertussen is Wednesday benieuwd naar de andere meisjes van haar leeftijd en begint ze, tot de schrik van haar moeder, zelfs kleur te dragen. Deze versie van The Addams Family bereikt niet de hoogtes van de live-action verfilming uit de jaren negentig, maar is toch vermakelijk om naar te kijken.

Microsoft heeft een flinke aanscherping van de beveiliging in Windows 11 aangekondigd. Onder de noemer Windows Baseline Security Mode en User Transparency and Consent krijgen gebruikers meer grip op wat apps precies uitspoken op hun computer. Voor de gemiddelde thuisgebruiker betekent dit vooral dat Windows meer gaat lijken op de overzichtelijke beveiliging die we al kennen van onze smartphones.

De aanleiding voor deze verandering is de toenemende irritatie over apps die ongevraagd instellingen aanpassen, extra software installeren of zonder duidelijke toestemming toegang krijgen tot persoonlijke gegevens. Microsoft wil met deze update de regie teruggeven aan de gebruiker, waarbij transparantie en toestemming de belangrijkste uitgangspunten zijn.

Meer grip op je privacy

Een van de meest zichtbare veranderingen is de manier waarop apps om toestemming vragen. Waar programma's in Windows voorheen vaak automatisch toegang hadden tot bepaalde mappen of functies, gaat Windows 11 nu actiever om bevestiging vragen. Wil een app je camera, microfoon of specifieke bestanden gebruiken? Dan verschijnt er een duidelijke melding in beeld, vergelijkbaar met de pop-ups op een iPhone of Android-toestel.

Het mooie van dit systeem is dat je deze keuzes altijd weer kunt terugdraaien. In de instellingen van Windows komt een overzicht waar je precies ziet welke app waarvoor toestemming heeft. Vertrouw je een programma niet langer, dan trek je met één handeling de toegang tot je bestanden of hardware weer in.

©Garun Studios - stock.adobe.com

Alleen veilige software door Baseline Security

Verder introduceert Microsoft de Windows Baseline Security Mode. Dit is een technische beveiligingslaag die ervoor zorgt dat het systeem continu controleert of de software die draait wel integer is. In de praktijk betekent dit dat Windows alleen nog apps, stuurprogramma's en diensten toestaat die officieel zijn ondertekend en als veilig bekendstaan.

Dit voorkomt dat schadelijke software op de achtergrond wijzigingen aanbrengt in je systeem zonder dat je het doorhebt. Voor de meeste mensen verandert er weinig in het dagelijks gebruik; bekende software van grote ontwikkelaars blijft gewoon werken. Mocht je toch een specifiek programma willen gebruiken dat niet aan de strengste eisen voldoet, dan behoud je als gebruiker (of systeembeheerder) de mogelijkheid om handmatig een uitzondering te maken.

Wat merk je in de praktijk?

De uitrol van deze functies gebeurt stap voor stap. Microsoft neemt hier de tijd voor, zodat alles goed blijft werken op de miljarden computers waar Windows op draait. Om dit soepel te laten verlopen, zijn ze op dit moment vooral in overleg met bekende softwaremakers zoals Adobe en 1Password. Zo weet je zeker dat hun programma's gewoon blijven werken onder de nieuwe regels, nog voordat jij de update krijgt. Ook voor de opkomst van slimme AI-hulpjes zijn deze aanpassingen belangrijk. Omdat deze assistenten steeds vaker zelfstandig klusjes voor je opknappen, is het fijn dat je precies kunt zien en bepalen wat zo'n hulpje wel en niet mag doen op jouw pc. 

Kortom: Windows 11 wordt een stukje strenger, maar daardoor ook een stuk transparanter. Je zult iets vaker een vraag krijgen of een app ergens bij mag, maar je krijgt daar een veiliger gevoel en meer controle voor terug.