De iPhone 6 is groter, dunner en sneller dan zijn voorgangers, waarmee Apple - niet geheel onverwacht - zijn beste iPhone ooit heeft afgeleverd. Maar is de iPhone 6 dan ook de beste smartphone die je in 2014 kunt kopen? Je leest er alles over in de iPhone 6 review.

Apple maakt zijn iPhones ieder jaar een tikje sneller, voegt een paar toffe features toe en zo nu en dan wordt ook het design herzien. Een werkwijze die het bedrijf al zeven jaar onafgebroken verzekert van een zeteltje aan de top van de smartphonemarkt. Maar deze markt verandert sneller dan ooit, en de roep op alsmaar grotere telefoons heeft ook Apple niet onberoerd gelaten. Met de iPhone 6 wordt dan ook afscheid genomen van het kleine 4 inch-scherm op de iPhone 5 en 5s, en krijgen we een 4,7 inch Retina HD-display voorgeschoteld. Tel dit op bij het compleet vernieuwde uiterlijk en de berg aan nieuwe functies, en we kunnen niet anders dan stellen dat de iPhone zijn grootste metamorfose tot op heden heeft ondergaan. Lees ook: iPhone 6 of iPhone 6 Plus - Welke iPhone is geschikt voor jou?

Pak hem op, die iPhone 6

Apple lijkt zich vooral te hebben gericht op de manier waarop de telefoon in je hand ligt. En op dat punt slaag de iPhone 6 in mijn ogen dan ook glansrijk. Door de aluminium behuizing, de ronde afwerking en het aflopende glas aan de voorkant, is de iPhone 6 ondanks zijn forse formaat heerlijk om vast te houden. Iets dat ongetwijfeld niet het geval zou zijn wanneer het hoekige design van de vorige generaties was doorgetrokken. Het is een massief blokje technologie dat in alles hoogwaardig aandoet, iets dat we in het Android-kamp dit jaar toch alleen bij HTC en Sony hebben kunnen constateren. Door zijn formaat (slechts 6,9mm dik!) en gewicht (129 gram) schuif ik de iPhone ook nog eens ongemerkt in m'n broek- of jaszak.

©PXimport

Je moet het toestel echt zelf vasthouden om de designkeuzes van Apple te kunnen waarderen.

Toch valt er ook wel wat af te dingen op het nieuwe uiterlijk. Zo doen de opvallende antennebanden aan de achterkant afbreuk aan het stijlvolle design. Daarnaast is ook de cameralens opmerkelijk, deze steekt ongeveer een millimeter uit de behuizing. Niet des Apple's, en het zorgt er ook nog eens voor dat de telefoon minder stevig op zijn rug ligt.

Beste iPhone-camera ooit

De niet al te charmante camera brengt gelukkig wel wat voordelen met zich mee. De iPhone 6 schiet namelijk schitterende plaatjes en video's met de aanwezige 8 megapixel-camera. Zoals we van de Apple-camera gewend zijn is de kleurreproductie schitterend, de bediening kinderlijk simpel en de autofocus is sneller dan ooit tevoren. Maar het zijn toch vooral de foto's bij weinig omgevingslicht die indruk maken.

Veel smartphonecamera's hebben last van zogenoemde 'ruis' in donkere omgevingen, maar de iPhone 6 weet opvallend scherpe en heldere foto's af te leveren onder vrijwel iedere omstandigheid. De hoeveelheid licht die wordt binnengelaten is net als de softwarematige beeldverwerking indrukwekkend, en weet vrijwel alle ruis te verdoezelen. De 1,2 megapixel-camera aan de voorzijde doet het ook niet onaardig, en is prima geschikt voor de nodige selfies en FaceTime-gesprekken. Deze camera haalt het echter niet bij de dikke 8 megapixel-camera van de Huawei Ascend P7, voor mij nog altijd de selfie-telefoon bij uitstek.

©PXimport

De camera steekt helaas iets uit, maar daar krijg je wel schitterende foto's voor terug.

Verder is de iPhone 6 ook een uitstekende telefoon als je graag video's schiet. De beeldstabilisatie is verbeterd ten opzichte van de iPhone 5s, waardoor je dus minder schokkerig beeld krijgt bij de full hd-video's (60fps) die je schiet. Op de iPhone 6 Plus heeft Apple zelfs een optische beeldstabilisatie ingebouwd, daarover meer in de iPhone 6 Plus review. Zelf ben ik erg gecharmeerd van de slowmotion video-optie, die je nu in staat stelt om opnames met 240 frames per seconde te maken op 720p. Erg indrukwekkend, en het blijft leuk om mee te spelen.

Geen full hd, wel schitterend beeld

Het 4,7 inch-beeldscherm (ips lcd) is door Apple omgedoopt tot Retina HD en heeft een resolutie van 1334 x 750 pixels, wat neerkomt op 326 pixels per inch (ppi). Dat is zeker niet de hoogste pixeldichtheid op een smartphone, die eer komt LG's G3 meer dan toe, maar Apple weet hiermee toch een van de mooiste telefoonschermen van het moment af te leveren. Dat komt naast de resolutie vooral door de hoge helderheid, natuurlijke kleurweergave en grote kijkhoek. Daarbij heeft Apple het display zo dicht op de glaslaag weten te zetten dat het lijkt alsof de app-icoontjes bovenop het glas liggen. Een schitterend effect!

©PXimport

Het lijkt of de icoontjes op het beeldscherm liggen. Schitterend!

Over de prestaties van een iPhone praten is altijd een lastige kwestie. Immers, kijk je puur naar de specificaties dan kan het toestel nog niet in de schaduw staan van directe Android-concurrenten als de Galaxy S5 of HTC One (M8). Toch zal iedere iPhone-gebruiker beamen dat de telefoons uit Cupertino aanvoelen als de snelste smartphones op de markt. En dat is bij de iPhone 6 gelukkig niet anders.

©PXimport

Met een startprijs van 699 euro voor het 16 GB-model is de iPhone 6 aan de prijzige kant.

De iPhone 6 (en 6 Plus) betekent de introductie van Apple's nieuwe A8-processor: een dualcore-cpu met een kloksnelheid van 1,4 GHz. Hoewel iOS 8 (ook na de 8.0.2-update) incidenteel nog voor een hapering of een crashende app zorgt, is de algehele gebruikservaring zeer prettig. De hardware laat alle apps vloeiend draaien, en vooral de snelheid waarmee je nieuwe apps kunt openen en foto's kunt schieten is indrukwekkend.

Daarbij neemt de nieuwe M8-coprocessor enkele taken van de cpu over, waardoor de A8 op minder hoge toeren hoeft te draaien. En dat is dan weer gunstig voor de batterijduur van het toestel. Ook biedt de M8 nieuwe mogelijkheden voor apps. Zo meet de chip naast bewegingen en stappen nu bijvoorbeeld ook hoogteverschillen. Apple's nieuwe Health-app wordt mede hierdoor een centrale hub voor al jouw biometrische gegevens waarin je al je activiteiten kunt bijhouden, van traplopen tot fietsen en van hardlopen tot slapen. Health kan ook met andere apps verbinden, waardoor je binnen de app een totaaloverzicht van al je persoonlijke fitness-, slaap- en bewegingsgegevens krijgt. Ik kan niet wachten om te zien op welke manier de Apple Watch hier op voort gaat bouwen.

©PXimport

Helaas is Siri nog altijd niet beschikbaar in het Nederlands. Dat wordt toch wel een keer tijd...

De iPhone 6 is ook het eerste Apple-toestel met NFC. Helaas kunnen we in Nederland nog geen gebruikmaken van de grootste functie die hiermee gepaard gaat: Apple Pay. Het betaalsysteem dat middels NFC en Touch ID de manier waarop we gaan betalen voorgoed moet gaan veranderen, zo claim de fabrikant.

Batterijduur van de iPhone 6

Loop je momenteel rond met een iPhone 5s (of een oudere iPhone) dan zal je regelmatig tegen een lege batterij aanlopen. De batterijduur van de iPhone 6 is gelukkig flink verbeterd ten opzichte van eerdere generaties. Waar ik met de iPhone 5s zeer bewust intensieve taken vermeed als gamen of het kijken van video's, laat de nieuwe iPhone me niet snel in de steek. Zelfs als ik in de trein even een grafisch intensieve game speel en tussendoor een video op Netflix kijk via 4G, heb ik nog 20 á 30 procent over zodra ik 's avonds onder de wol kruip. Daarnaast geeft iOS 8 je ook handige notificaties over apps die veel energie opslurpen. Voor Android-gebruikers niets nieuws onder de zon, maar een welkome aanvulling voor de iPhone-bezitter.

©PXimport

De opvallende antennebanden op de achterkant zijn minder charmant.

Conclusie

De iPhone 6 is een verfrissende verschijning met zijn ronde vormen, dunne behuizing en grotere vormfactor. Om de designkeuzes van Apple echter op waarde te kunnen schatten moet je het toestel zelf toch eens in de hand houden. Het is jammer dat de cameralens uit de behuizing steekt en dat de antennebanden op de achterkant foeilelijk zijn, maar het zijn slechts kleine smetjes op een verder perfect toestel. Daarbij hoort het Retina HD-scherm tot de mooiste displays van het moment, is de batterijduur meer dan prima en biedt de krachtige processor (en M8-coprocessor) toffe nieuwe mogelijkheden. De iPhone 6 is in niets wereldschokkend, maar doet precies genoeg om Apple weer een plekje aan de top van de smartphonemarkt te bezorgen. Zonder meer een van de beste telefoons die je in 2014 kunt kopen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.