Apple noemt zijn nieuwe AirPods “een unieke combinatie van eenvoud en technologie”. De draadloze oordopjes werken op alle Apple-producten en beloven kwaliteit en comfort zonder een wirwar van draden. Wij mochten testen of Apple zich aan die belofte heeft gehouden.

Design

Van de verpakking tot het kleinste detail op de AirPods zelf, de draadloze oordopjes zijn onmiskenbaar een product van Apple. De AirPods hebben dezelfde kenmerkende witte kleur als de oordopjes die we in de verpakking van de allereerste iPod in 2001 aantroffen.

©PXimport

De bovenkant van de verpakking is gesierd met een reliëf van de AirPods. Bij het openen van het doosje treffen we de oplaadcase aan met daarin de AirPods. De draadloze oordopjes van Apple zien er strak uit en zijn in principe een set EarPods zonder kabel. Waar de kabel normaal gesproken begint, zit een klein zilverkleurig randje met een klein microfoontje voor bellen en opdrachten voor Siri. In de AirPods zit de niewe W1-chip die voor een stabiele verbinding en lange batterijduur moet zorgen. Hier komen we later op terug.

Verbinden

Je verbindt de AirPods met je iPhone of Mac via bluetooth. De AirPods koppelen zich niet alleen aan een apparaat, maar ook aan je iCloud-account. Ik koppelde de AirPods aan mijn iPhone en na het activeren van bluetooth op mijn MacBook, koppelden de oordopjes zich automatisch aan mijn laptop. Deze vlieger gaat echter alleen op als je een iPhone hebt met iOS 10, een Mac met macOS Sierra en natuurlijk een iCloud-account.

©PXimport

Het enige wat ik hoefde te doen om de oordopjes te verbinden, is de oplaadcase openen in de buurt van mijn iPhone. Op het scherm verscheen na een paar seconden een pop-up met de AirPods, waarna ik alleen maar op Verbinden hoefde te drukken. Nadat de AirPods zijn verbonden, kun je bij het openen van de oplaadcase gelijk het batterijpercentage zien van zowel de AirPods als de oplaadcase.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Twee keer tikken

In het Bluetooth-menu van je iPhone kun je ook wat instellingen wijzigen. Zo kun je de naam veranderen van de AirPods en kun je bepalen wat er gebeurt als je twee keer op de AirPods tikt.

©PXimport

Standaard is dubbel tikken een snelkoppeling naar Siri, maar ik vond het pauzeren van muziek een handigere functie. De AirPods worden in je verbonden apparaten weergegeven als AirPlay-apparaat.

Als de oordopjes verbinding maken, hoor je een kenmerken geluid waardoor je weet dat je kan beginnen met luisteren. Deze toon leer je snel te herkennen. De snelheid waarmee de AirPods zich met je apparaten verbindt is werkelijk fenomenaal. Op het moment dat je ze in je oor doet, hoor je vrijwel direct de toon en kun je beginnen met luisteren.

Oordetectie

Er zit een soort sensor in de AirPods, waardoor de oordopjes weten wanneer je ze in hebt. Deze sensor is verbonden aan de nieuwe W1-chip. Oordetectie heeft zo z’n voordelen en z’n nadelen. Het voordeel is dat de AirPods zich gelijk met je dichtstbijzijnde iPhone of MacBook verbinden als je deze indoet. Als je één AirPod uit je oor haalt, stop de muziek. Dit vond ik persoonlijk geen voordeel, aangezien ik de muziek zelf kon pauzeren door twee keer te tikken. Door te klikken op het i-icoon naast de naam van de AirPods, konden we de Oordetectie uitschakelen. Op je Mac doe je dit door bij Bluetooth-voorkeuren op Opties te klikken bij de AirPods. Vervolgens verschijnt er een klein menu, waar je Automatische oordetectie kan uitschakelen.

©PXimport

Door dit uit te schakelen, kon ik gewoon met één oor muziek luisteren en bleef de muziek altijd spelen. Het nadeel is dat de muziek niet stopt als je de AirPod uitdoet, maar dat vond ik persoonlijk geen ramp. Een risico van deze methode is natuurlijk wel dat je AirPods sneller leeg zijn, als je ze vergeet te pauzeren als je ze uitdoet. Tegelijkertijd was dit een eenvoudige methode om gelijk de batterijduur te testen.

Dragen

De AirPods hebben dezelfde vorm als de EarPods die Apple in 2012 introduceerde. Vanaf de iPhone 5 zijn dit de oordopjes die standaard worden geleverd bij alle iOS-apparaten. Het is werkelijk bijzonder dat Apple allerlei functies in de AirPods heeft kunnen verwerken, zonder dat de AirPods zwaarder aanvoelen dan gewone EarPods.

©PXimport

Doordat de AirPods dezelfde vorm hebben, zitten ze net zo lekker, of net zo oncomfortabel als de oordopjes die we gewend zijn van Apple. Bij mij zaten ze goed en bleven ze goed zitten bij het lopen, rennen en zelfs springen. Als je EarPods probleemloos blijven zitten, is de kans groot dat de AirPods ook prima zullen zitten.

Bewegen

Het luxe uiterlijk van de AirPods heeft wel een groot nadeel; de glimmende buitenkant van de oordopjes is glad en totaal niet stroef. Apple heeft geen woord gerept over de eventuele water- of zweetbestendigheid van de AirPods, maar door de textuur zijn ze in ieder geval niet handig bij het sporten. Hoe licht ze ook zijn, als je ze tijdens het sporten gebruikt, glijden ze gegarandeerd uit je oor na de eerste zweetdruppel.

Ik moet wel toegeven, Apple heeft de AirPods nooit gepromoot als sport-oortjes. Daarvoor raadt Apple de Powerbeats3 Wireless Earphones aan. Of we het Apple kwalijk moeten nemen dat de AirPods niet geweldig zijn voor sport, laat ik over aan de lezer.

Bellen

Dankzij de W1-chip weten de AirPods wanneer je iets zegt. Op het moment dat je belt of Siri een opdracht geeft, worden de achtergrondgeluiden weggefilterd door de twee langwerpige microfoons op de AirPods. Deze gaten kennen we al van de normale EarBuds, ze zijn iets groter gemaakt en van een microfoon voorzien.

©PXimport

In rumoerige omgevingen konden we moeiteloos een telefoongesprek te voeren. Onze hoofdredacteur heeft ze ook even getest en kon zelfs moeiteloos een gesprek voeren in de overvolle grote hal van Schiphol. Persoonlijk vind ik het fijn dat de ruisonderdrukking alleen wordt geactiveerd bij het gebruiken van je stem. Hierdoor blijf je wel gewoon omgevingsgeluid horen terwijl je naar muziek luistert. Een eigenschap die ik ook bij de gewone EarBuds heel fijn vind.

Microfoon

In hetzelfde menu waar je op je iPhone en Mac oordetectie kan in- en uitschakelen, kun je ook bepalen welke AirPod er gebruikt wordt als microfoon als je wordt gebeld. Standaard staat deze op automatisch, maar als je er bijvoorbeeld maar eentje draagt op kantoor, kun je met die ene AirPod je oproepen beantwoorden.

©PXimport

Mono

Een opvallend gemis van de AirPods is dat je het geluid niet kunt omzetten naar mono. Als je dus langere tijd eentje draagt en je wil muziek luisteren, hoor je bij sommige nummers maar een half geluid. Dit gemis valt mij op doordat de iPod deze functie voorheen wel had; gericht op slechthorenden en gebruikers die maar één oortje wilden gebruiken.

Muziek

Tijdens het luisteren van muziek klinken de AirPods net zo goed als de eerdere oortjes van Apple. Zowel de hoge-, midden- als lage tonen komen goed tot hun recht en het klinkt allemaal kraakhelder Het was niet hoorbaar of de AirPods tijdens het luisteren naar muziek een duidelijkere ruisonderdrukking had dan de EarPods. Zowel de Air- als EarPods filteren door hun ontwerp op zichzelf ook al wat achtergrondgeluid weg, doordat de geluidsbron iets dieper in je oorschelp zit.

Het draadloos luisteren naar muziek is ideaal. Door het kleine formaat en het gewicht van de AirPods, vergeet je al snel dat je ze in hebt. Dankzij de sterke verbinding kun je probleemloos door de kamer lopen terwijl de muziek gewoon doorspeelt. Tijdens het weglopen van de muziekbron, ontdek ik dat er een belangrijke functie ontbreekt. De AirPods zelf hebben geen volumeregeling. Om de muziek harder of zachter te zetten, en dit geldt ook voor telefoneren, moet je toch de volumeknoppen op je iPhone of Mac gebruiken.

©PXimport

Doordat je met de twee tikken hooguit de muziek kan pauzeren, moet je voor alle andere functies je iPhone of Mac erbij pakken of Siri inschakelen. Doorspoelen, terugspoelen, naar het volgende of vorige nummer skippen; het kan alleen door deze opdrachten aan Siri te vragen. Helaas werkt Siri niet met apps als Spotify, waardoor je alleen iets aan Siri hebt als je muziek luistert in de Muziek-app van Apple zelf. Voor mij was Siri hierdoor niet bruikbaar tijdens het luisteren naar muziek.

Zachter

Door het ontwerp van de AirPod en goede geluidskwaliteit, kun je op een relatief laag volume al volledig genieten van je favoriete muziek. Toen we toch bezig waren met een vergelijking met de EarPod, hebben we gelijk even het volume vergeleken. We kwamen tot een verrassende ontdekking: de AirPods zijn een stuk zachter dan de EarPods. Toen we beide koptelefoons op hetzelfde volume hadden gezet en tijdens hetzelfde nummer wisselen tussen de audiobronnen, bleek de EarPod veel meer geluid in huis te hebben op hetzelfde volume.

©PXimport

Gelukkig maakt dit de AirPod niet té zacht. Met het volume op 50% kun je al volledig genieten van je favoriete muziek en op standje maximaal kun je jezelf evengoed gehoorschade toebrengen. Misschien heeft Apple de AirPod bewust zachter gemaakt om batterij te besparen?

Meter

Tijdens het luisteren van muziek, besloten we te testen hoe sterk de verbinding is tijdens het afspelen van muziek. In een open ruimte kun je tot wel 20 meter verwijderd van je iPhone of Mac blijven doorluisteren. Op het moment dat ik een andere kamer inwandelde en er een muur tussen de verbinding stond, viel het signaal vrij snel weg. Door het hele huis muziek luisteren of een telefoongesprek voeren is er dus niet bij.

Buiten

Als de deur uitlopen, wordt het een ander verhaal. Zonder obstakels als meubels of muren kon ik tot maar liefst 50 meter vanaf mijn iPhone muziek blijven luisteren. Vanaf ruim 50 meter begon de muziek pas te haperen. Toch blijft het de vraag of je de AirPods op zulke afstanden zou gebruiken. De AirPods hebben dusdanig weinig bedieningsmogelijkheden dat je al snel je iPhone of Mac erbij moet pakken.

©PXimport

Batterij

Volgens Apple kunnen we de AirPods tot wel 5 uur onafgebroken gebruiken en in combinatie met de oplaadcase zouden de AirPods tot maar liefst 24 audio kunnen afspelen. We hebben de AirPods getest en ze hebben de 5 uur bijna op de minuut af gehaald. Een halfuurtje opladen in de oplaadcase gaf me genoeg stroom om de rest van de dag nog de AirPods te kunnen gebruiken.

©PXimport

De oplaadcase heeft nog een handig voordeel; door de AirPods hierin te doen als je ze niet gebruikt, raak je ze zelden kwijt! Nadat ik tijdens het testen regelmatig één van de AirPods even een paar seconden kwijt was, leerde ik mezelf aan om ze altijd in de case te stoppen als ik ze uit m’n oor haalde. Doordat de case een stuk opvallender is en iets groter dan een stroomadapter, was ik vrij snel van m’n angst af om de AirPods kwijt te raken.

Prijs

Het prijskaartje van 179 euro was voor veel mensen een pijnpunt toen de AirPods werden aangekondigd. Hoewel het nog steeds een hoop geld is, kan ik na deze testperiode wel meer begrip opbrengen voor de prijs. De AirPods zien er mooi uit en hebben een geweldige batterijduur.

Vergelijkbare oortelefoons zijn niet bijzonder veel goedkoper en Apple heeft niet bepaald een betaalbare reputatie. Door dit mee te nemen in het oordeel, is een krappe 180 euro geen belachelijke prijs. De vraag is of je het er voor over hebt.

Conclusie

De geluidskwaliteit is goed, het design is mooi en de bouw is stevig. De samenwerking met iPhone, iPad en Mac is vrijwel naadloos en dit maakt de AirPods een fijne aanvulling op je Apple-ecosysteem.

Het bereik is buitenshuis meer dan voldoende en ook binnen kun je met de AirPods probleemloos weglopen van je werkplek. Hoewel het beantwoorden van oproepen feilloos werkt, missen de AirPods voor het beluisteren van muziek nog enkele functies.

Ondanks deze punten zijn de AirPods het meest innovatieve product dat Apple in 2016 op de markt heeft gebracht. De batterijduur is bijzonder goed en de oplaadcase is een slimme oplossing. Als je vaak gebruik maakt van Siri, kun je met de AirPods bijzonder veel doen zonder je iPhone te hoeven gebruiken. De AirPods zijn een welkome afwisseling na een periode van eenvoudige upgrades van eerdere producten. Met de draadloze oordopjes laat Apple voor het eerst in lange tijd weer eens zien dat het bedrijf innovatie in huis heeft.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.