Een nieuwe release van iOS is altijd spannend, maar niet zo spannend als een nieuwe release van OS X. We doen weliswaar heel veel op onze smartphone, maar als het gaat om echte productiviteit, gebeurt het meeste nog altijd op de laptop of desktop. Het is dan ook fijn dat Apple met iedere update van OS X subtiele nieuwe functies inbouwt die het werken met de Mac veel efficiënter maken. Zet het bedrijf die trend door met de release van macOS Sierra?

Onderscheidend is macOS Sierra natuurlijk direct al vanwege de naam. Apple is na jaren afgestapt van OS X, zodat alle besturingssystemen van het bedrijf nu dezelfde soort naamgeving hebben. We moeten er stiekem een beetje aan wennen, maar uiteraard gaan we een besturingssysteem niet afrekenen op de naam. Maar wat is er nu precies anders en nieuw in macOS Sierra en is dat de moeite van een update waard? Lees ook: Zo kun je macOS Sierra downloaden en installeren.

Siri

De meest opvallende wijziging die Apple heeft doorgevoerd is de komst van Siri naar de laptop en desktops. Siri kennen we natuurlijk allemaal van de iPhone en iPad en vanaf nu kun je dus ook je iMac, Macbook enzovoort bedienen met de spraakassistent. Dat is uiteraard een logische stap, Siri is nu beschikbaar op alle platformen van Apple. De vraag is of het ook echt nuttig is. Vooralsnog vinden wij van niet. De grote kracht van Siri op, bijvoorbeeld de iPhone en de iPad, is dat het makkelijker is om dingen te vragen, dan om ze te typen, immers, de softwarematige toetsenborden op de iOS-apparaten typen nog steeds niet zo lekker als een toetsenbord. Maar op een MacBook of iMac is dat een ander verhaal.

Uiteraard hebben we Siri een kans gegeven, maar wie Siri vaak gebruikt, weet ook dat de assistent je niet altijd verstaat, of simpelweg niet in staat is om antwoord te geven. Waar het op de iPhone en iPad (maar ook Apple TV) handig is om iets aan Siri te vragen, vinden we het op de Mac gewoon een stuk prettiger om dingen zelf even op te zoeken en in te typen. Daarbij bepaal je dan zelf welke bronnen je raadpleegt en bovendien is het typen en lezen nog een stuk sneller ook. Siri werd door Apple wel een beetje beschouwd als het paradepaardje van Sierra tijdens de keynote en dat vinden we een beetje jammer. Het is leuk, maar meer ook niet.

©PXimport

Berichten

Apple heeft z’n berichten app zowel in iOS 10 als in Sierra een flinke metamorfose gegeven, echter, in iOS is het bedrijf verder gegaan dan in Sierra en dat is wat ons betreft wel een gemiste kans. De emoji’s in Sierra zijn groter dan voorheen en je kunt berichten voorzien van een ‘like’ of een hartje in de stijl van Facebook, en dat het mogelijk is om video’s in de berichten af te spelen is natuurlijk heel prettig. Maar de vernieuwingen die Berichten in iOS 10 zo verslavend maken, zijn in Sierra achterwege gelaten. Dat betekent: geen stickers, geen handgeschreven berichten, geen app-gerelateerde functies verzenden via Berichten. Eigenlijk vinden we dat niet alleen jammer, maar onbegrijpelijk, immers, het idee achter dezelfde apps op verschillende platformen is dat je overal dezelfde ervaring hebt en dat is nu dus duidelijk niet het geval. Je kunt de effecten overigens wel ontvangen, maar niet zelf versturen en dat is misschien nog wel frustrerender.

©PXimport

Tabbladen!

Een functie waar we heel erg enthousiast van worden in Sierra (getuige het uitroepteken achter het kopje) is de mogelijkheid tot het gebruik van tabbladen. Tabbladen zijn natuurlijk niet nieuw op de Mac, je kunt ze al tijden gebruiken in, bijvoorbeeld, Safari. Maar met de komst van Sierra, is het mogelijk om tabbladen te gebruiken in veel meer apps. Denk hierbij aan apps als Mail, Teksteditor, Kaarten, maar ook Pages, Numbers en Keynote. Het werken met tabbladen maakt deze apps zoveel prettiger en efficiënter. Fijn is ook dat Apple de functionaliteit beschikbaar heeft gesteld aan ontwikkelaars, dus je mag ervan uitgaan dat binnenkort vrijwel alle apps tabbladfunctionaliteit toevoegen.

©PXimport

Beeld in Beeld

Een andere vernieuwing waar we erg enthousiast over zijn, is de mogelijkheid om video’s los te koppelen van de container waar ze in getoond worden. Dit betekent dat je bijvoorbeeld een video bekijkt in Safari, deze van de pagina afklikt om hem in een eigen venstertje te tonen, en op die manier meerdere video's tegelijk kunt kijken. Dat lijkt misschien niet heel boeiend, maar je zult merken dat je zó snel aan die functionaliteit went en het zo snel onderdeel maakt van je werkwijze, dat je binnen de kortste keren op je werkpc probeert om een video uit Firefox te klikken. Overigens werkt dit nog niet overal, het werkt in iTunes, en op een beperkt (maar groeiend) aantal websites, zoals Vimeo.

©PXimport

Apple Pay

Dan even tussendoor iets waar wij in Nederland nog steeds verdraaid weinig aan hebben (iets waar wij persoonlijk erg van balen), namelijk Apple Pay. Apple heeft Apple Pay nu volledig geïntegreerd in Sierra, hetgeen betekent dat je betalingen eenvoudig kunt uitvoeren zonder daarvoor wachtwoorden te hoeven invoeren. Daar heb je uiteraard meer voor nodig dan alleen je Mac, want je computer bevat (nog) geen vingerafdrukscanner, dus die authenticatie zul je op je iPhone moeten uitvoeren. Voor de Nederlandse gebruiker totaal nog niet interessant, maar dat kan uiteraard in één klap veranderen als Apple besluit om ondersteuning toe te voegen voor ons land.

Apple Watch unlock

We zijn hier op de redactie natuurlijk wel een beetje nerds, maar we wachten al jaren op de (native) mogelijkheid om onze Mac te unlocken met behulp van de vingerafdruksensor op onze iPhone. Officieel omdat dat heel erg veilig is, maar stiekem ook vooral omdat het heel erg Knight Rider-achtig aanvoelt. Die functionaliteit heeft Apple nog steeds niet ingebouwd, wél is het mogelijk om vanaf nu je Mac te unlocken met behulp van je Apple Watch. In de basis werkt het heel eenvoudig: zodra je binnen een bepaalde afstand van je Mac komt, met een ontgrendelde Apple Watch (kortom, eentje die je om je pols draagt) zal de Mac automatisch ontgrendeld worden. Als trotse bezitters van een Apple Watch vinden we deze functie geweldig en superhandig, maar in alle eerlijkheid: de massa in Nederland (en daarbuiten) die geen Apple Watch heeft zal dat natuurlijk een worst wezen. Daarbij werkt de functie goed zodra hij is ingesteld, maar is het een behoorlijk drama eer het zover is, waarbij Apple totaal geen uitleg geeft hoe en wat je daarvoor moet doen.

Universeel klembord

Zoals we in het intro al aangaven, het zijn vaak de subtiele vernieuwingen in de besturingssystemen van Apple waar we zo enthousiast van worden en het Universeel Klembord is daar eentje van. In de basis is het heel eenvoudig: het is een klembord dat wordt gesynchroniseerd met al je andere apparaten. Wat dat effectief inhoudt, is dat je iets kunt kopiëren op je Mac, en dat vervolgens kunt plakken op je iPhone en andersom. Dit is typisch zo’n functie waarvan je bij het lezen denkt: grappig, maar dat je in werkelijkheid zó vaak zult gebruiken dat je over een maand of twee vergeten bent dat kopiëren en plakken op verschillende apparaten niet de gewoonste zaak van de wereld is.

Apple Music

Fan van Apple Music zijn we eigenlijk nog nooit geweest. Misschien heeft dat iets te maken met het feit dat het enorm voelt alsof Apple met dit platform geprobeerd heeft (en nog steeds probeert) om zichzelf relevant te houden op het gebied van muziek en dat dit product niet daadwerkelijk geboren is uit de behoefte om een beleving beter of efficiënter te maken. Sowieso heeft Apple een slechte reputatie op dit gebied, want iTunes is – zelfs onder de meest fanatieke Apple-gebruikers – een behoorlijk verguisd programma. In Sierra heeft Apple Music een behoorlijke metamorfose gekregen. Belangrijkste vernieuwing is het tabblad Voor Jou, waarmee Apple (in de stijl van Spotify) je content voorschotelt die speciaal is geselecteerd op basis van je interesses en de artiesten die je volgt. De interface is strakker en cleaner, maar als een prettige, natuurlijke, service voelt het nog steeds niet.

©PXimport

Foto’s

Net als Berichten, heeft Apple de app Foto’s zowel in iOS 10 als in Sierra flink op de schop genomen, waarbij beide platformen op dit gebied wél dezelfde functionaliteiten hebben. Als je onze review van iOS 10 hebt gelezen, dan weet je dat we behoorlijk enthousiast zijn over Foto’s. De gezichtsherkenning werkt fenomenaal (uiteraard niet altijd foutloos) en de mogelijkheid om foto’s te doorzoeken op basis van de (gescande) inhoud is wat ons betreft een geschenk uit de hemel. Dat is in Sierra nog een stukje interessanter dan in iOS, omdat je je op je Mac naast de gesynchroniseerde foto’s, ook de foto’s kunt importeren vanaf je spiegelreflexcamera, en die worden net zo hard gescand.

©PXimport

iCloud Drive

Tot slot – wat ons betreft – de allerbelangrijkste verandering in Sierra, namelijk de volledige integratie van iCloud. Je kon iCloud natuurlijk al gebruiken om reservekopieën te maken, foto’s te synchroniseren enzovoort, maar in Sierra is Apple nog een stapje verder gegaan. Wanneer je de optie hiervoor in Systeemvoorkeuren aanzet, kun je iCloud zo instellen dat de gehele inhoud van je bureaublad én de inhoud van je map Documenten automatisch gesynchroniseerd wordt met iCloud, hetgeen niet alleen betekent dat ze veilig staan, maar ook dat je ze kunt benaderen op al je andere apparaten die iCloud gebruiken. Het betekent simpelweg dat het idee achter iCloud: toegang tot al je bestanden op alle apparaten, zo langzamerhand volledig gematerialiseerd is. Wel vinden we het een gemiste kans dat je de optie alleen aan of uit kunt zetten, en niet zelf kunt bepalen welke mappen er precies gesynchroniseerd worden, oftewel, je mag een flinke hoeveelheid opslagcapaciteit bij Apple hebben, wil je van deze functie gebruik kunnen maken.

©PXimport

Geoptimaliseerde opslag

Een andere nieuwe mogelijkheid binnen iCloud is Geoptimaliseerde Opslag. Interessant is dat dit maar een heel bescheiden vinkje is in het menu iCloud in Systeemvoorkeuren, maar dat de consequenties aanzienlijk zijn, in de gunstige zin van het woord. Wanneer je Geoptimaliseerde Opslag inschakelt, analyseert Apple de bestanden op je harde schijf, en plaatst bestanden die je zelden gebruikt in iCloud en verwijdert ze van je harde schijf. Je zult merken, zodat je deze functie gebruikt, dat je in één klap veel meer ruimte vrij hebt op je harde schijf, terwijl je geen bestanden lijkt te missen. Twee nadelen aan deze functie: helemaal feilloos werkt hij niet (af en toe wordt er ook een bestand verplaatst dat je wél gebruikt) en wederom: tenzij je een flinke hoeveelheid opslagcapaciteit hebt, heb je hier niets aan.

©PXimport

Conclusie

Al met al is Sierra een weinig spectaculaire update. Heel erg is dat natuurlijk niet, immers, je betaalt geen stuiver voor het besturingssysteem. Veel van de wijzigingen die zijn doorgevoerd hebben niet zo heel veel om het lijf: een iets betere versie van Berichten, een spraakassistent die je waarschijnlijk niet zult gebruiken, en een metamorfose van Apple Music die de dienst – wat ons betreft – nog altijd niet veel interessanter maakt. Dat wil niet zeggen dat Sierra waardeloos is, in tegendeel. De subtiele veranderingen, zoals het Universeel Klembord, de doorzoekbaarheid van foto’s en uiteraard de mogelijkheid om je hele bureaublad te synchroniseren, maken de ervaring voor ons een stuk prettiger. Echter, voor twee van die drie functies heb je extra opslagcapaciteit bij Apple nodig, en dat heeft lang niet iedereen. Daarmee voelt Sierra meer als een tussentijdse update, dan als een volledig nieuw besturingssysteem.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.