Een paar dagen voor de release van de iPhone 7 en iPhone 7 Plus, heeft Apple iOS 10 losgelaten in het wild. We hebben er natuurlijk al heel wat over kunnen lezen, maar zoals altijd wordt niet alles van tevoren gemeld. We hebben ons een paar dagen op iOS 10 gestort om uitvoerig te testen hoe het nieuwe besturingssysteem voor ons werkt. Kortom: dit wordt geen stukje over geinige nieuwe knopjes, en kleine designtweaks. Wij wilden weten: wat is er zo gaaf aan iOS 10 in het dagelijks gebruik?

Ontwerp

Ik vertelde je in het intro dat ik het niet zou hebben over ontwerp, en dan begin ik met een kopje ontwerp? Jazeker, en dat is omdat er één designwijziging in iOS 10 is die direct impact heeft op de manier waarmee je met het besturingssysteem werkt. Je hebt ongetwijfeld gehoord van Raise to Wake, de functie die ervoor zorgt dat je notificaties kunt zien zodra je je iPhone oppakt, zonder op een knop te hoeven drukken. Lees ook:Apple onthult iPhone 7 en iPhone 7 Plus.

Raise to Wake is fantastisch, maar uiteindelijk komt er een moment dat je je iPhone wilt ontgrendelen. En dan zul je merken dat je dat niet langer doet door opzij te vegen, maar door op de Thuisknop te drukken. In theorie is dat natuurlijk een flinke verbetering, drukken is minder werk dan vegen. Maar het vegen is zo’n routine geworden dat, zelfs nu ik iOS 10 al bijna een week gebruik, ik nog steeds vergeet dat ik moet drukken, waardoor ik een aantal seconden loop te rommelen met mijn iPhone voor ik kan doen wat ik wil. Het zal een kwestie van gewenning zijn, maar voorlopig zul je daar wel even last van hebben.

Apps verwijderen

©PXimport

Een nieuwe functie waar ik heel erg gelukkig van word, is de mogelijkheid om de voorgeïnstalleerde apps van Apple te verwijderen.

Lees je dat goed? Ja dat lees je goed, die suffe aandelen-app waar je nooit iets mee doet, en de Kaarten-app die je allang hebt vervangen voor Google Maps kun je nu gewoon verwijderen.

Stiekem zijn ze niet helemaal verwijderd, maar je ziet de pictogrammen niet meer en daar gaat het om.

iMessage

iMessage is het onderdeel van iOS 10 dat de grootste metamorfose heeft gekregen. Zoals altijd werd er een beetje lacherig gedaan over de manier waarop Apple de nieuwe functies presenteerde. Deels terecht, maar ik ben ervan overtuigd dat de veranderingen in iMessage de populariteit van de app tot ongekende hoogte zal brengen. Ten eerste zijn er de stickers, die hilarisch zijn. Je kunt je tekstballonnen in iMessage nu opleuken door er stickers op te plakken, iets dat verbazend verslavend werkt, en ook daadwerkelijk meer emotie toevoegt aan de gesprekken. Er zijn gratis stickers, maar wil je, bijvoorbeeld stickers van Disney gebruiken, dan betaal je maar liefst 2 euro (!) voor een paar stickers. Belachelijk duur, maar mensen gaan het ervoor betalen. Fantastisch zijn de nieuwe grafische effecten.

©PXimport

©PXimport

Daarbij heb ik het niet over de animaties waarmee je de tekstballonnen kunt laten vliegen, maar over de full screen achtergrondanimaties, zoals het vuurwerk, confetti, lasers enzovoort. Die functies heb ik al vaker gebruikt dan me lief is. Onzichtbare inkt (waarbij je een bericht laat verschijnen als erop gedrukt wordt) is ook leuk, maar voelt meer als een gimmick die alleen leuk is als je zwanger bent of iemand ten huwelijk vraagt, en in beide gevallen is er geen hoop voor je als je zoiets via iMessage aankondigt. Digital Touch is leuk, al geldt dat vooral voor de tekeningetjes die je zelf kunt maken. Een hart sturen is tof, maar het hart is zo in-your-face dat je het alleen naar je geliefde stuurt, en die heeft het na drie keer ook wel gezien. Ik verwacht héél erg veel van de App-functie in iMessage. Zo is het nu bijvoorbeeld mogelijk om een game als Words with Friends te spelen, waarbij je elke beurt via iMessage stuurt. Dat werkt fantastisch en verslavend.

Foto’s

Het is even schrikken als je de app Foto’s voor het eerst opent nadat je iOS 10 hebt geïnstalleerd, want Apple heeft er nogal huisgehouden. In de albumweergave zie je nu twee nieuwe albums, Personen en Plaatsen (die overigens ooit al eens eerder in iOS hebben gezeten, voordat Appe iPhoto de nek omdraaide). Beide albums doen precies wat de naam doet vermoeden: foto’s sorteren op de plek waar ze zijn genomen en op de personen die erin te zien zijn. Vooral personen is indrukwekkend, de app lijkt bijna geen fouten te maken. Klopt er toch iets niet, dan is het verwijderen van een foto uit de verkeerde Personen-map mogelijk, maar wel wat omslachtig. Leuk is dat de albumweergave Personen begint met een diavoorstelling voor elke persoon in kwestie. Zo zie je je relatie met die persoon in één klap in kaart gebracht.

©PXimport

Herinneringen

Als je alle herinneringen die Facebook je door je strot duwt nog niet zat bent, dan is Herinneringen een functie in iOS 10 die je ongetwijfeld fantastisch vindt. Herinneringen zijn collecties die iOS voor je genereert op basis van een bepaalde tijd of locatie. Je moet dan denken aan zowel herinneringen van, bijvoorbeeld kerst een jaar geleden, maar ook de typische Facebookherinneringen als: vandaag een jaar geleden.

Zoeken in foto’s

De wijzigingen zijn allemaal redelijk spectaculair, maar het meest enthousiast word ik toch van de mogelijkheid om je foto’s te doorzoeken. Alle foto’s die je maakt worden geanalyseerd, en dat betekent dat je naar de inhoud kunt zoeken. Dit gebeurt op basis van sleutelwoorden die Apple heeft gedefinieerd, zoals eten, drinken, kleding, klimrek, noem maar op (meer dan je je kunt voorstellen). De vertaling is soms wat krom, want stel nu dat je wat foto’s in je iPhone hebt staan die niet voor jeugdige ogen bedoeld zijn, dan zoek je op Privaat (wat natuurlijk privé zou moeten zijn). Desalniettemin is de mogelijkheid tot zoeken binnen je foto’s wat mij betreft fenomenaal.

Toetsenbord

Een verandering waar ik erg enthousiast over ben en die in principe niet zoveel voorstelt, is de wijziging van de toetsenbordgeluiden. Wanneer je typt (met het geluid aan) dan hoor je nu een heerlijk subtiel klikgeluid, dat je bijna doet vergeten dat je toestel geen tactile feedback heeft. Daarnaast heeft Apple QuickType verbeterd, maar daar hebben wij in Nederland natuurlijk niets aan, omdat de tekstvoorspelling alleen in het Engels werkt.

Siri

Ook Siri is flink onder handen genomen, al zul je daar in eerste instantie niet zo heel veel van merken. De spraakassistent van Apple is nu opengesteld voor andere ontwikkelaars, hetgeen betekent dat je Siri nu kunt gebruiken voor veel meer dan alleen het sturen van een tekstberichtje. Zeker met de komst van de app Woning is dat goed nieuws, omdat het betekent dat je met je stem de verlichting aan kunt doen (om maar iets te noemen) als je daar de geschikte apparatuur voor hebt. De tijd zal leren of dat echt cool is om te doen, of stiekem een beetje sneu.

Vergrendelscherm

©PXimport

Ik heb het al heel eventjes gehad over het vergrendelscherm, met het nieuwe onderdeel Vandaag, dat je vaker zult zien dat je lief is, wanneer je per ongeluk veegt (in plaats van drukt) om je iPhone te ontgrendelen.

Heel erg is dat niet, want Vandaag is wel een verdraaid fijne nieuwe toevoeging. Het is een scherm dat vol staat met widgets, die je naar eigen inzicht kunt verwijderen en toevoegen. Zo heb je dus in één oogopslag bijvoorbeeld het weer, het nieuws, je agenda, enzovoort.

We zeggen het er maar meteen bij: deze functie had er natuurlijk al veel eerder moeten zijn, het is één van de functies die ons af en toe jaloers maakte op mensen met een Android-toestel.

Besturingspaneel

Het Besturingspaneel zit nog altijd waar je gewend bent, maar de werking is iets anders. Ten eerste bestaat het nu uit twee pagina’s, hetgeen ervoor zorgt dat niet alle functies in het kleine schermpje zijn gepropt en dat is wel zo prettig. Ik vind het vooral prettig dat de afspeelknoppen voor, bijvoorbeeld, muziek, uit het eerste scherm zijn gehaald, omdat het nogal eens wilde gebeuren dat ik daar per ongeluk op drukte, terwijl ik eigenlijk alleen maar WiFi uit wilde schakelen. Ook handig: het paneel kent nu 3D Touch ondersteuning voor de zaklamp, zodat je kunt kiezen uit drie lichtniveaus. Subtiel, maar verdraaid prettig.

Woning

Een geheel nieuwe functie in iOS is de app Woning die ik al even heb besproken onder het kopje Woning. Heel erg veel kan ik nog niet over deze app zeggen, omdat ik op het moment van schrijven nog geen apparaten had om ermee aan te sturen. In alle eerlijkheid twijfel ik er echter niet aan dat deze app het concept domotica volledig zal herdefiniëren. Het valt of staat echter met de mogelijkheid om dingen tot in detail aan te passen, bijvoorbeeld het aanmaken van verschillende zones voor Nest of Philips Hue. Hierover schrijf ik binnenkort een afzonderlijke review.

Conclusie

Ik word altijd redelijk enthousiast van nieuwe iOS-releases, maar vrijwel altijd leidt dit tot enige teleurstelling. Je ontdekt uiteindelijk toch dat het hetzelfde besturingssysteem is met een aantal nieuwe trucjes. iOS 10 is de allereerste versie van iOS die ervoor zorgde dat ik even niet meer geïnteresseerd was in mijn nieuwe iPhone die over een paar dagen op de mat zou ploffen (al heeft dat natuurlijk ook te maken met het feit dat de iPhone 7 niet heel erg veel nieuws brengt). De nieuwe Foto’s-app is een fantastische verbetering, en het onderdeel Vandaag (in het vergrendelscherm) biedt je in één oogopslag alles dat je wilt weten. Aan het ontgrendelen kan ik nog niet wennen, maar dat zal een kwestie van tijd zijn.

En iMessage? Daar ben ik veel enthousiaster over dan ik zou moeten zijn, simpelweg omdat het zo leuk is om berichten op te leuken met allerlei animaties, tekeningen, bewegende stickers enzovoort en ik heb het gevoel dat ik niet de enige zal zijn. iOS 10 wordt door velen afgeschreven als een speelgoed-update, oftewel, weinig nuttigs, en vooral veel eyecandy. Daar ben ik het mee eens, maar in alle eerlijkheid bevalt me dat uitstekend. iOS 10 is misschien niet de beste en meest uitgebreide upgrade van iOS, maar wel de leukste, en dat mag ook wel een keer.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.